«Οι νεοι φευγουν απο την Οργανη. Αδειαζει ο τοπος μας»

Μήπως κάπου και οι νέοι αναζητούν τα εύκολα, την ενασχόληση εκείνη που δεν χρειάζεται και πολύ κόπο;

Είναι και λίγο καλομαθημένοι. Δεν θέλουν τα δύσκολα. Τα πριμ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτές οι επιδοτήσεις που δόθηκαν, άλλαξαν το χαρακτήρα των γεωργών. Δεν ενδιαφέρονταν για πολλά χρόνια για να βρουν άλλες καλλιέργειες, να βελτιώσουν την ποιότητα της παραγωγής τους. Κοιτούσαν μόνο τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Τώρα όλα αυτά θα κοπούν.

Δηλαδή, δεν έγινε κανένα βήμα στην περιοχή σας για νέες καλλιέργειες;

Κανείς δεν έψαξε έγκαιρα να δει τι θα καλλιεργήσουν. Λες σε κάποιον να δοκιμάσει μια παραγωγή και το πρώτο που ρωτά δεν είναι πώς γίνεται αλλά ποιο είναι το πριμ. «Αν δεν έχει πριμ», λένε, «γιατί να το καλλιεργήσουμε»;

Και η καπνοκαλλιέργεια;

Το καπνό άφηνε καλά λεφτά, με την καλλιέργεια του καπνού ζούσε η περιοχή. Με την κτηνοτροφία δεν ασχολούνται πολλοί. Είναι πολύ απομακρυσμένη η περιοχή μας, όπως βλέπεις, από το οδικό δίκτυο οπότε μια μονάδα με ζωντανά δεν στήνεται εύκολα. Πώς θα έρχονται εδώ πάνω οι ζωοτροφές; Ο τόπος μας δεν δίνει τέτοια προϊόντα.

Η ασφαλτόστρωση του οδικού δικτύου εξακολουθεί να είναι αίτημα των κατοίκων;

Ναι, δρόμους καλούς δεν έχουμε. Το οδικό δίκτυο είναι χωρίς άσφαλτο. Από μικρό παιδί θυμάμαι τους πολιτικούς να ανεβαίνουν και να λένε: «θα ασφαλτοστρώσουμε το δίκτυο, θα γίνουν οι δρόμοι». Στα πανηγύρια του «Αλάν Τεπέ» όλοι όσοι έχουν έρθει τις τελευταίες δεκαετίες, όλοι τάζουν δρόμους. Μέχρι να κατέβουν κάτω, έχουν ξεχάσει τις υποσχέσεις τους.

Ο δρόμος για την Άνω Βυρσίνη, όπως είδα, χρειάζεται ασφαλτόστρωση, ποια άλλα χωριά είναι;

Είναι πολλά χωριά: Το οδικό δίκτυο από την Οργάνη μέχρι την Βυρσίνη είναι χωρίς άσφαλτο, είναι η Κάτω Βυρσίνη χωρίς άσφαλτο πάνω από την Δροσιά, Κάτω Βυρσίνη – Κόβαλος δεν έχει άσφαλτο, Εσοχή επίσης χωρίς άσφαλτο, Χλόη.

Αυτά τα χωριά έχουν κόσμο;

Έχουν πολύ κόσμο. Αν υπήρχαν δρόμοι κάπως αλλιώς θα ήταν τα πράγματα. Ακόμη και η νεολαία θα το σκέφτονταν αλλιώς. Θα έβλεπε ότι η πρόσβαση στις πόλεις, θα ήταν εύκολη. Όταν δεν υπάρχει δρόμος, δεν έρχονται και οι επισκέπτες.

Η ηλεκτροδότηση ευτυχώς δεν είναι ζητούμενο…

Ρεύμα έχουμε από το 94 και μετά. Μέχρι τότε ολόκληρα χωριά ήταν χωρίς ρεύμα.

Εσείς εξακολουθείτε να μεταφέρετε τα παιδιά στο Γυμνάσιο;

Ναι, συγκεντρώνω τα παιδιά από τα γύρω χωριά. Πηγαίνω στην Εσοχή, στην Κύμη και τα φέρνω στην Οργάνη. Τώρα με την λειτουργία του Οικοτροφείου μένουν 28 μαθητές στην Οργάνη.

Είναι καλές οι συνθήκες παραμονής τους;

Περνούν καλύτερα από ό,τι στα σπίτια τους. Τα προσέχουν οι υπεύθυνοι και το χαίρονται τα παιδιά από ό,τι βλέπω.

Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο;

Τα στέλνουν. Όλοι οι γονείς θέλουν να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Στο δημοτικό σχολείο, πάνε όλα. Δεν υπάρχουν στα χωριά παιδιά που να μην πηγαίνουν στο δημοτικό. Για να το στείλεις κάπου το παιδί χρειάζεται να έχεις λεφτά. Όσοι σπουδάζουν τα παιδιά τους δυσκολεύονται.

Εσείς φύγατε ποτέ από την Οργάνη;

Είμαι το 64 γεννηθείς, 43 χρονών. Όλη μου την ζωή την πέρασα στην Οργάνη, δεν έφυγα μακριά. Κατέβαινα και δούλευα μόνο στις βαμβακο-συλλεκτικές μηχανές, στα χωράφια του κάμπου και όπου αλλού έβρισκα δουλειά. Έτσι πέρασε η ζωή.

Το μετανιώσατε;

Μερικές φορές το μετανιώνω, άλλες πάλι όχι. Αλλά και στην πόλη τώρα δεν υπάρχουν δουλειές. Αν κατέβαινα χρόνια πριν, νομίζω ότι η δική μου ζωή θα ήταν καλύτερη. Δεν το σκέφτηκα έτσι. Όλο περίμενα ότι θα γίνουν δρόμοι, ότι θα αναπτυχθεί ο τόπος μου. Ακόμη περιμένω…