Διαστασεις,4499
1ο Συνομιλούσαν δύο ιθαγενείς:
– Ουγκ!
– Ουγκ;
– Ουγκ, ουγκ!
– Ε, σαν να τα παραλές…
Έτσι μοιάζουν οι κουβέντες μας σήμερα πάτερ μου. Το μόνο που ξεχωρίζεις είναι η ανθρωποφαγία. Το μόνο που αισθάνεσαι στο βλέμμα του άλλου είναι η ανάγκη του να σε καταπιεί, να μην υπάρχεις, γιατί χαλάς τη «σούπα». Αν πιστέψω πάτερ μου, όπως μου λες, ότι ο Δημιουργός είναι Ένας, τότε ο πλάστης μας μάλλον κάποιο λάθος έκανε στην συνταγή, κάτι του ξέφυγε και δεν μπορεί να διορθώσει τα πράγματα. Έτσι, αντί το τελειότερο των δημιουργημάτών του να κάνει μόνο το καλό, να αγαπά και να στηρίζει τα άλλα όντα γύρω του, έχει στο νου του το κακό, την ζήλια, το πώς θα καταπιεί τον άλλον, να μην υπάρχει, να μην χαλάει τη «σούπα» που λέγαμε…
2ον Ο κόσμος τελικά πάτερ μου,
είναι κόλαση. Ένας καθημερινός εφιάλτης ηλιθίων, ενοχών, τύψεων…Οι άνθρωποι χωρίς να γνωρίζουν γιατί ή ακόμη και όταν το γνωρίζουν, το ξεχνούν στην συνέχεια, μισούν, ερίζουν, επιτίθενται…Τι κόσμος πάτερ μου; Και η ζωή η ίδια, μια σταγόνα μέλι, μια σταγόνα πάτερ που πέφτει και πρέπει να είσαι έτοιμος για να την γευτείς, γιατί αλλιώς χάνεσαι στους λαβυρίνθους, σταγόνα στον ωκεανό εσύ…
3ον Τώρα καταλαβαίνω γιατί…
…τελικά έχουμε τόση καλή σχέση με την αγορά, με τις αγορές, με τις προσφορές και τις εκπτώσεις. Γιατί τα πάντα πάτερ μου είναι ΣΕ έκπτωση. Στον τόπο των εκπτώσεων, τίποτα δεν παράγεται και τίποτα δεν εκλέγεται, τα πάντα αγοράζονται και πουλιούνται. ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Μαζί και οι αξίες πάτερ μου, έτοιμες από καιρό να πουληθούν, «απαλλαγμένες» από κάθε ενοχλητική τύψη. ΚΑΜΙΑ ΤΥΨΗ ΠΑΤΕΡ ΜΟΥ…ΑΝ δεν πουλάς είσαι ΕΚΤΟΣ ΕΠΟΧΗΣ, δεν έχεις θέση στην αγορά, στην αρένα της έκπτωσης. ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΘΕΣΗ…
4ο Εδώ γελάτε…
Eνας πελάτης μπαίνει σε μια τράπεζα και ρωτά τον ταμία αν θα μπορούσε να πάρει κάποιο δάνειο της τάξης των 100 ευρώ.
– Κανένα πρόβλημα, λέει ο υπάλληλος, αλλά επειδή δεν έχουμε δικό σας λογαριασμό στην τράπεζά μας, θα χρειαστούμε κάποια εχέγγυα.
– Χμ… έχω μόνο μια Mercedes η οποία είναι παρκαρισμένη εμπρός από την τράπεζα. Νομίζετε ότι φτάνει;
– Βεβαίως, κύριε. Ορίστε τα χρήματά σας. Μόνο αφήστε μου τα κλειδιά σας.
*ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ*
Ο πελάτης ξαναμπαίνει στην τράπεζα και πλησιάζει τον ίδιο υπάλληλο.
– Ορίστε τα 100 ευρώ που δανείστηκα έναν χρόνο νωρίτερα.
– Μμμμ, είναι 150 ευρώ κύριε. Υπάρχει και ένας τόκος 50 ευρώ που θα πρέπει να πληρώσετε για το δάνειο που πήρατε.
– Βεβαίως. Ορίστε και δύο χιλιάδες δραχμές ακόμη.
– Συγγνώμη κύριε. Απλά από περιέργεια.. Πώς γίνεται κάποιος που έχει μια τέτοια Mercedes, να μην έχει 100 ευρώ;
– Κοιτάξτε. Έπρεπε να ταξιδέψω στο εξωτερικό για έναν χρόνο. Και που αλλού θα μπορούσα να βρω πάρκινγκ με 50 ευρώ τον χρόνο;
Υ.Γ.:
Bush lied, they died
Y.G.:
Η θεία η Ροδούλα απουσιάζει, δεν τους μπορεί ΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ πάτερ μου…
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
