Τριαντα χρονια Ενωση Γυναικων Ελλαδας
Τα τριάντα χρόνια της ίδρυσής της γιόρτασε το Δεκέμβρη του 2006 η Ένωση Γυναικών Ελλάδας. Τριάντα χρόνια αγώνων που ακόμη και σήμερα συνεχίζεται. Στο πλαίσιο του εορτασμού το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στην οποία συμμετείχαν μέλη από τα παραρτήματα της Ένωσης από όλη την Ελλάδα, κατά την διάρκεια της οποίας έγινε αναφορά στο παρελθόν, στο παρόν αλλά και στο μέλλον της οργάνωσης.
Στις εργασίες του συνεδρίου παραβρέθηκε το μέλος της ΕΓΕ του παραρτήματος Κομοτηνής κ. Σοφία Εκμεκτσή
«Μεταξύ των άλλων η κ. Καλδή αναφέρθηκε στα ΚΕΘΙ και τόνισε ότι δημιουργούνται συμβουλευτικά κέντρα για γυναίκες. Μάλιστα όπως είπε σύντομα, το 2007, πρόκειται να ιδρυθούν και να λειτουργήσουν πέντε νέοι συμβουλευτικοί σταθμοί, στην Κομοτηνή, στην Αλεξανδρούπολη, στην Καλαμάτα, στην Άμφισα και στο Αγρίνιο. Μιλώντας κατ’ ιδίαν με την κ. Καλδή μου επιβεβαίωσε ότι πάρα πολύ σύντομα στις αρχές του χρόνου θα λειτουργήσει στην πόλη μας το κέντρο και θα παρέχει βοήθεια και στήριξη σε γυναίκες σε θέματα οικονομικά, εργασιακά και σε θέματα βίας».
Ακολούθως χαιρετισμούς απηύθυναν οι διατελέσασες πρόεδροι της ΕΓΕ αρχής γενομένης από την κ. Μαργαρίτα Παπανδρέου. «Η κ. Παπανδρέου», τόνισε η κ. Εκμεκτσή, «αναφέρθηκε στο πλάνο πάνω στο οποίο δουλεύει όλα αυτά τα χρόνια η ΕΓΕ. Όπως είπε πρώτος στόχος της οργάνωσης ήταν η παγίωση της γυναικείας ισότητας, η ανάπτυξη της συντροφικότητας, η ελπίδα για την ειρήνη, μακρινά όνειρα, υπογραμμίζοντας ότι το μήνυμα της οργάνωσης ήταν πάντα «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά». Όλα αυτά τα χρόνια η ΕΓΕ ασχολήθηκε με πάρα πολλά θέματα, ιδιαίτερα με τη βία κατά των γυναικών, θέμα που ακόμη βρίσκεται σε μεγάλη έξαρση, και για το οποίο είπε ότι αιτία είναι η κοινωνική αστάθεια που παρατηρείται στο σημερινό κόσμο. Κατά την κ. Παπανδρέου το οικογενειακό δίκαιο θα πρέπει να εστιάζεται στο οικονομικό αναπτυξιακό πρόγραμμα, στην ποιότητα της ζωής του ανθρώπου και τόνισε ότι θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις παραδόσεις μας, την ιστορία και ακόμη και τη φύση και το περιβάλλον. Κατέληξε ότι όραμά της είναι να γίνει η Ελλάδα παγκόσμιο κέντρο υγείας».
Μετά την κ. Μαργαρίτα Παπανδρέου ο λόγος δόθηκε στη Φώφη Γεννηματά γιατί η μητέρα της ήταν από τα ιδρυτικά μέλη και μάλιστα όπως σημειώνει η κ. Εκμεκτσή,«έδωσε την ψυχή της για την ίδρυση και τη συνέχιση της ΕΓΕ. Η κ. Γεννηματά αναφέρθηκε στο παρελθόν και μάλιστα επεσήμανε ότι δε θα ξεχάσει ότι το σήμα της ΕΓΕ στήθηκε στο σπίτι τους στα Εξάρχεια. «Ήμουν μικρούλα, μπαινόβγαινα και άκουγα την αγωνία και με τι καλή διάθεση και με όρεξη προσπαθούσαν να κάνουν το σήμα». Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ίδρυση των Κέντρων κακοποίησης γυναικών χαρακτήριζοντάς την σοβαρή, αλλά και στα Κέντρα ισότητας και κατέληξε ότι πρέπει να εστιαζόμαστε πάντα στις λέξεις που πραγματικά οι γυναίκες πιστεύουν και πάνω σ’ αυτές στηρίζονται και κάνουν ό,τι κάνουν, το νοιάζομαι και το φροντίζω γιατί αυτές οι δυο λέξεις οδηγούν τις γυναίκες σε όλα αυτά που κάνουν».
Ακολούθως μίλησε η Ντιντή Γιαννοπούλου που αναφέρθηκε στα περασμένα. «Μας υπενθύμισε ότι από τη στιγμή που ίδρυσαν την ΕΓΕ κάθε μέρα τις έπαιρνε τηλέφωνο η Μαργαρίτα Παπανδρέου και ρωτούσε, «τι έκανες σήμερα για την ΕΓΕ Ντιντή»; Και θυμήθηκε μάλιστα ότι την ίδρυση της ΕΓΕ οι σύζυγοί τους την μάς είδαν με ανταγωνιστικότητα, ακόμα και κάποιες γυναίκες. Παρόλες όμως τις αντιδράσεις κατάφεραν να ιδρύσουν 150 παραρτήματα και ζήτησαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου γραφείο Ισότητας σε όλες τις νομαρχίες, ζήτησαν το οικογενειακό επίδομα, σύνταξη για τις γυναίκες τις νοικοκυρές, και με την αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε».
Στο συνέδριο εκτός της κ. Εκμεκτσή από την περιφέρειά μας από την Αλεξανδρούπολη η Πόπη Καλαφατζή, από την Καβάλα η Δώρα Γλυκοπούλου η οποία είναι και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΓΕ. «Λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών η εκπροσώπηση από το νομό Έβρου και Ροδόπης ήταν μικρή».
Προσφορά της ΕΓΕ
Κατά την κ. Εκμεκτσή η ΕΓΕ συνετέλεσε τα μέγιστα στην αναδιάρθρωση του οικογενειακού δικαίου στην Ελλάδα. «Πιστεύω ότι πέτυχε τη βελτίωση του νομικού και κοινωνικού κατεστημένου για τις Ελληνίδες. Πέρασε, τότε, τη θέσπιση του πολιτικού γάμου, τη νομιμοποίηση των διαζυγίων με αμοιβαία συναίνεση, τη δυνατότητα διατήρησης του επώνυμου των γυναικών μετά το γάμο τους και την απόκτηση ίσων δικαιωμάτων με το σύζυγο στα παιδιά τους. Αλλά κυρίως αγωνίστηκε για τη δημοκρατία και την ειρήνη στον κόσμο».
Όσον αφορά τον κακώς εννοούμενο φεμινισμό η κ. Εκμεκτσή παραπέμπει στο ημερολόγιο της ΕΓΕ για το 2007 όπου τονίζεται ότι ο «φεμινισμός είναι τρόπο ζωής, που χαρακτηρίζεται από την αλληλοκατανόηση, τη φιλία, την αγάπη, την αλληλεγγύη ανάμεσα στις γυναίκες. Στηρίζουμε και προωθούμε αυτές τις αξίες που είναι αναγκαίο να υπάρξουν ανάμεσα στις γυναίκες για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν δυσκολίες στις σχέσεις τους, στην οικογένεια και στην κοινωνία. Ο φεμινισμός δεν μπορεί να διαχωριστεί από την πολιτική. Είναι μια προοπτική για όλα τα θέματα της ζωής μας».
Ημερολόγιο της ΕΓΕ για το 2007
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η ΕΓΕ εξέδωσε το δικό της ημερολόγιο το εξώφυλλο του οποίου κοσμεί γλυπτό κεραμικό της Γεωργίας Γαληνού-Γιαβροπούλου. Ως βιβλιογραφία χρησιμοποιήθηκαν οι εισηγήσεις της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας όπως επεξεργάστηκαν και αναλύθηκαν στα περιφερειακά και πανελλαδικά συμβούλια και στις ολομέλειες των παραρτημάτων. Από τις εισηγήσεις επιλέξαμε και παραθέτουμε ένα θέμα ιδιαίτερα επίκαιρο όπως αυτό της βίας κατά των γυναικών.
«Βία κατά των γυναικών – ένδο-οικογενειακή βία
Το πρόβλημα της βίας κατά των γυναικών είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που σχετίζεται με τη δομή και τους θεσμούς της κάθε κοινωνίας. Συναντάμε το φαινόμενο αυτό έντονα στη σημερινή κοινωνία του ελεύθερου ανταγωνισμού, όπου κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυρότερου. Η βία κατά των γυναικών θα σταματήσει εφόσον θα καταργηθεί η κοινωνική εκμετάλλευση που το γέννησε και το συντηρεί.
Είναι λοιπόν αναγκαίο να θεσμοθετηθεί η ποινικοποίηση της ενδο-οικογενειακής βίας. Να δημιουργηθούν συμβουλευτικά κέντρα σε κάθε δήμο και σε κάθε διαμέρισμα καθώς και καταφύγια κακοποιημένων γυναικών με νομική και ψυχολογική στήριξη. Σε κάθε δημόσιο νοσοκομείο να υπάρχει ειδική μονάδα περίθαλψης και προσωρινής διαμονής τουλάχιστον 24 ωρών. Συνεχής εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση των αστυνομικών στην υποδοχή κακοποιημένων γυναικών. Σεμινάρια ευαισθητοποίησης των λειτουργών δικαιοσύνης, ίσως ειδικά τμήματα στα δικαστήρια για την εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων. Συνεχής ενημέρωση μέσω του τύπου, μιας συνεχούς τηλεφωνικής γραμμής, φυλλαδίων που θα μοιράζονται στα σπίτια π.χ. με τους λογαριασμούς ΔΕΗ, όσον αφορά τα νομικά δικαιώματα, τους τύπους και τους τρόπους παροχής βοήθειας. Τέλος, είναι ανάγκη να υπάρξει αλλαγή νοοτροπίας, αφύπνισης συνειδήσεων για τη θεμελίωση μιας κοινωνίας δικαιοσύνης, δημοκρατίας και ισότητας».
Λεύκωμα για τα 30 χρόνια προσφοράς της ΕΓΕ
Με την ευκαιρία των 30 χρόνων της ίδρυσής της η Ένωση Γυναικών Ελλάδας εξέδωσε λεύκωμα μέσα στο οποίο περιλαμβάνεται όλη η δράση της στα χρόνια λειτουργία της, μέσα από το οποίο αναδεικνύεται ο αγώνας των γυναικών για καλυτέρευση της θέσης της γυναίκας. Ένας αγώνας που ακόμη και σήμερα συνεχίζεται. Στο λεύκωμα γίνεται λόγος για την Ιστορία, την Ιδεολογία, και τους Στόχους της οργάνωσης.
«Η ίδρυση της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ), εντάσσεται χρονικά σε μια σημαντική περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας. Πρόκειται για τη μεταπολίτευση, η οποία ακολούθησε την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών το 1974 και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα μας. Κατά τη χρονική αυτή περίοδο παρατηρείται μια γενικότερη ανάπτυξη του σύγχρονου γυναικείου κινήματος, με τη δημιουργία νέων μαζικών γυναικείων οργανώσεων δίπλα σε παλιότερες, οι οποίες είχαν αναστείλει και αυτές τη λειτουργία τους κατά τη σκοτεινή περίοδο της δικτατορίας.
Η Οργάνωσή μας ξεκίνησε από μια μικρή ομάδα συνειδητοποιημένων φεμινιστριών γυναικών που ανήκαν στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Με επικεφαλής τη Μαργαρίτα Παπανδρέου ήταν οι: Μαρία Βούλγαρη, Ελένη Βούλγαρη, Κάκια Γεννηματά, Ντιντή Γιαννοπούλου, Νίκη Διδίκα, Μαριλένα Ευαγγελάτου, Δήμητρα Καστάνη, Κική Κούτσικα, Μαρία Κυπριωτάκη, Χρυσάνθη Λαΐου-Αντωνίου, Δέσποινα Μαζαράκη, Έφη Μπιτσαξάκη, Καλλιόπη Μπουρδάρα, Μαίρη Μωραΐτου, Κατερίνα Παντελίδου, Έφη Παπαχρήστου, Άννα Παναγοπούλου, Τιτίνα Πανταζή, Αλίκη Τσαπάρα, και Λίλα Χριστοφορίδου. Οι γυναίκες αυτές εργάστηκαν μαζί για ένα χρόνο – από το 1975 μέχρι το 1976 – και συνέταξαν το σχέδιο καταστατικού και τις ιδεολογικές οργανώσεις που θα αγκάλιαζε όλες τις γυναίκες και θα αγωνιζόταν για την κοινωνική τους απελευθέρωση και την κοινωνική αλλαγή.
Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1976 ιδρύεται επίσημα η ΕΝΩΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Ε.Γ.Ε), μια αυτόνομη, ανεξάρτητη γυναικεία οργάνωση. Η Ιδρυτική μας Διακήρυξη έδινε έμφαση στην επαφή με τη βάση για να αποφευχθούν φαινόμενα ελιτισμού και καθόρισε την ιδεολογική της φυσιογνωμία ως φεμινιστική σοσιαλιστική οργάνωση που έχει ως στόχο τη νομική κατοχύρωση και την εφαρμογή της ισότητας των φύλων σε όλους τους τομείς της ζωής, καθιερώνοντας ως κεντρικό της σύνθημα τη θέση ότι:
«Δεν υπάρχει κοινωνική απελευθέρωση χωρίς γυναικεία απελευθέρωση και δεν υπάρχει γυναικεία απελευθέρωση χωρίς κοινωνική απελευθέρωση» γιατί η πάλη για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι μέρος της πάλης για μια κοινωνία ισονομίας, ελεύθερης από κάθε μορφή εξάρτησης και καταπίεσης.
Επιδιώκει ένα ριζοσπαστικό μετασχηματισμό των ρόλων, των θεσμών, των αξιών και της νοοτροπίας. Στοχεύει δηλαδή στην αλλαγή του συνόλου των κοινωνικών σχέσεων που χαρακτηρίζουν εκείνη τη χρονική περίοδο. Στοχεύει να ενεργοποιήσει και να ενδυναμώσει την αγρότισσα, την εργάτρια, τη νοικοκυρά, την υπάλληλο, τη συνταξιούχο, την επιστήμονα, τη διανοούμενη… για το σκοπό αυτό ιδρύει παραρτήματα και πυρήνες στην ύπαιθρο και την πόλη σε όλη την Ελλάδα και αναπτύσσει αξιόλογες σχέσεις με στελέχη του διεθνούς σοσιαλιστικού φεμινιστικού κινήματος».
Στη συνέχεια γίνεται ένας περιληπτικός και ενδεικτικός απολογισμός της τριαντάχρονης δράσης της. «Η Ε.Γ.Ε. στα πρώτα 3 χρόνια λειτουργίας τη (1976 – 1979) είχε να παλέψει με βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις για τους δοσμένους ρόλους, το φόβο των γυναικών ότι ο αγώνας τους θα μπορούσε να φέρει τριβές μέσα στην οικογένεια, την έλλειψη πληροφόρησης και τον πόλεμο από τα ανδροκρατούμενα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας τα οποία μεροληπτικά ωραιοποιούσαν τον παραδοσιακό ρόλο της γυναίκας.
Τα χρόνια αυτά πολλές από εμάς ήταν πράγματι παραγωγικά και χαρούμενα. Ξεκινήσαμε όλες μαζί ένα όνειρο, ένα όραμα και προσπαθήσαμε με όλες μας τις δυνάμεις να το υλοποιήσουμε.
Στην πρώτη μας Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, το Δεκέμβριο του 1982, συζητούσαμε ιδεολογικά και οργανωτικά θέματα και πήραμε αποφάσεις για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία της Οργάνωσής μας, αποσαφηνίζοντας ταυτόχρονα και το ιδεολογικό μας στίγμα».
Όσον αφορά την ιδεολογία της οργάνωσης τονίζεται ότι η ΕΓΕ είναι «μια ανεξάρτητη, φεμινιστική σοσιαλιστική γυναικεία οργάνωση. «Σοσιαλιστική», με την φιλοσοφική και όχι την κομματική έννοια του όρου, δεδομένου ότι Σοσιαλισμός και Φεμινισμός είναι δύο κοινωνικές θεωρίες που στοχεύουν στην απελευθέρωση του ανθρώπου από την εκμετάλλευση, την καταπίεση και την αλλοτρίωση, στη δίκαιη κατανομή του εθνικού εισοδήματος, στο δικαίωμα κάθε ανθρώπου στη δημιουργική εργασία και τη συμμετοχή του σε όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν – είτε είναι άνδρας είτε είναι γυναίκα».
Επίσης παρουσιάζεται η δράση της οργάνωσης στην περιφέρεια μέσω των παραρτημάτων της και τέλος τα ευρωπαϊκά προγράμματα τα οποία υλοποίησε η οργάνωση και που κάποια συνεχίζει να τα υλοποιεί στο πλαίσιο της ενεργοποίησης σε θέματα ισότητας των δύο φύλων.
Α.Π.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
