«Students transport services»

Έχετε παιδί που σπουδάζει στη Δυτική Ελλάδα και Πελοπόννησο Έχετε παιδί που σπουδάζει στα Γιάννενα, Αγρίνιο, Μεσολόγγι ή και στην Πάτρα και θέλετε να του στείλετε φαγητό; Πολύ εύκολα. Αρκεί να κάνετε ένα τηλέφωνο και η εταιρεία του Γιώργου Ζωγόπουλου, «students transport services» από το Αγρίνιο σας εξυπηρετεί αμέσως.

Πριν ένα χρόνο περίπου ο Γιώργος Ζωγόπουλος ξεκίνησε μία έξυπνη ιδέα που στηρίζεται στην αγάπη των γονέων προς τα παιδιά τους, γιατί παρόλα όσα λέγονται η ελληνίδα μητέρα εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να κρατά τον παραδοσιακό της ρόλο και θέλει τα παιδιά που βρίσκονται μακριά της να γεύονται μαγειρεμένο φαγητό, φτιαγμένο από τα χεράκια της. Βέβαια επειδή και ο ίδιος σέβεται τους γονείς και αγαπά τη δουλειά του την έχει οργανώσει έτσι ώστε να παρέχει όλα τα εχέγγυα για γρήγορη και σωστή μεταφορά. Έτσι κάθε δεκαπέντε ημέρες ο κ. Ζωγόπουλος σε αυτοκίνητο – ψυγείο μεταφέρει ό,τι ετοιμάζει η μαμά, από Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Ξάνθη και Καβάλα και μάλιστα αυθημερόν σε Γιάννενα, Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Πάτρα.

Και όλα αυτά με ένα τηλέφωνο…

ΠτΘ: κ. Ζωγόπουλε, πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα;

Γ.Ζ: Η ιδέα ξεκίνησε βασικά απ’ την ανάγκη που έχει ο κάθε γονέας για να στείλει στο παιδί του κάτι, αλλά και από την ανάγκη του παιδιού να πάρει κάτι από τους γονείς του, κυρίως φαγητό. Μ’ όλα αυτά που συμβαίνουν τελευταίως, βλέπω να υπάρχει μία στροφή των γονέων να στέλνουν πράγματα στα παιδιά τους και σκεπτόμενος τι μπορούσα να κάνω πάνω σ’ αυτό αποφάσισα να ασχοληθώ μ’ αυτό το κομμάτι.

Βέβαια η πρώτη σκέψη για να ξεκινήσω κάτι τέτοιο έγινε κάποια στιγμή όταν επέστρεφα από Κρήτη στο Αγρίνιο. Μέσα στο καράβι είδα ένα λεωφορείο το οποίο πήγαινε στο Αγρίνιο. Σκέφθηκα τι γυρεύει από την Κρήτη στο Αγρίνιο και όταν ρώτησα μου είπαν ότι μεταφέρει δέματα για φοιτητές. Ρώτησα ένα γονέα πώς γίνεται και μου είπε ότι μεταφέρονται με ψυγεία, με παγοκύστες. Κάπως έτσι ξεκίνησα και είπα πως πρέπει να γίνει, αλλά με το σωστό τρόπο.

ΠτΘ: Είναι παράδοση στην ελληνική οικογένεια να κρατά τις σχέσεις της με το παιδί…

Γ.Ζ.: Ακριβώς και πάνω σ’ αυτό στηρίχθηκα. Πίστευα ότι οι γονείς θα ήθελαν να κρατήσουν έστω και μία τέτοιου είδους επαφή. Να μπορούν να νοιώθουν ότι βρίσκονται με κάποιο τρόπο κοντά στο παιδί τους.

ΠτΘ: Συνεχίζεται δηλαδή αυτή η παράδοση;

Γ.Ζ.: Συνεχίζεται. Όταν μου λένε όταν δεις το παιδί μου δος του χαιρετίσματα το θεωρώ σημαντικό. Είμαι ο άνθρωπος μεταξύ του παιδιού και των γονέων, ένας ενδιάμεσος κρίκος.

ΠτΘ: Πότε ξεκινήσατε αυτή τη δουλειά;

Γ.Ζ.: Περίπου ένα χρόνο, συγκεκριμένα πέρσι το Μάρτη.

ΠτΘ: Είναι δύσκολη;

Γ.Ζ.: Είναι δύσκολη, αλλά επειδή μου αρέσει αυτό που κάνω, το κάνω με κέφι, οπότε αυτό μου φτάνει.

ΠτΘ: Θα μας πείτε τα στοιχειώδη που πρέπει να ξέρει κάποιος, να μάθει κάποιος για να στείλει στο παιδί του τρόφιμα ή πράγματα;

Γ.Ζ.: Στην περιοχή μου υπάρχει μία μικρή διαφήμιση. Τώρα προσπαθώ να εξαπλωθώ και από εδώ, από τη Θράκη, προς περιοχές της Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου. Συγκεκριμένα για Πάτρα, Αγρίνιο, Μεσολόγγι και Γιάννενα. Να εξυπηρετήσω δηλαδή παιδιά που είναι από εδώ από τη Θράκη και σπουδάζουν εκεί και όταν οι γονείς τους θέλουν να στείλουν κάτι να μπορούν να το κάνουν.

ΠτΘ: Τα δρομολόγια είναι δεδομένα;

Γ.Ζ.: Τα δρομολόγια γίνονται κάθε δεκαπενθήμερο. Κάθε δεκαπέντε μέρες είμαι εδώ, εκτός των περιόδων των γιορτών. Κάθε δεύτερη Δευτέρα βρίσκομαι εδώ.

ΠτΘ: Είναι αποτελεσματικό το επάγγελμά σας στην πράξη;

Γ.Ζ.: Είναι, και για αυτό σκέφτομαι να επεκταθώ και προς την Πελοπόννησο. Υπάρχει ανταπόκριση από τον κόσμο, είναι κάτι που το ζητάει. Βέβαια, μαθαίνεται σιγά – σιγά και μάλιστα από στόμα σε στόμα, που το θεωρώ την καλύτερη διαφήμιση. Αν κάποιος μένει ικανοποιημένος το λέει και σε άλλους.

ΠτΘ: Πώς μπορεί να σας βρει κάποιος;

Γ.Ζ.: Αρκεί να μου πάρει τηλέφωνο Κυριακή βράδυ για να του δώσω το κιβώτιο, – γιατί έχει οργανωθεί έτσι η δουλειά, ώστε ο γονέας να μη χρειάζεται να ψάχνει για τίποτα, έχουμε ειδικά κιβώτια για μεταφορές τροφίμων, αρκετά μεγάλα έως σαράντα λίτρα, – όπου μπορεί να βάλει μέσα τα πράγματα του παιδιού και τη Δευτέρα περνώ και τα παίρνω μέχρι τις εννιά το πρωί. Την ίδια μέρα το αργότερο στις 10 το βράδυ έχουν φτάσει και στο πιο απομακρυσμένο σημείο, που είναι η Πάτρα. Έτσι εξυπηρετώ τις πόλεις, Αλεξανδρούπολη, Κομοτηνή, Ξάνθη και Καβάλα, πόλεις που βρίσκονται στον οδικό άξονα που ταξιδεύω. Να τονίσω βέβαια ότι η μεταφορά γίνεται με ψυγεία, γιατί το αυτοκίνητο είναι ψυγείο.

ΠτΘ: Όταν κάποιος ταξιδεύει από τη Στερεά Ελλάδα προς τα πάνω θεωρεί ότι το ταξίδι τελειώνει όταν μπει στην Εγνατία. Έχετε αυτή την αίσθηση;

Γ.Ζ.: Δεν θα το έλεγα, γιατί το κάνω συχνά. Για μένα το ταξίδι δεν σταματά στην Εγνατία, η οποία είναι πολύ καλή οδός και διευκολύνει πάρα πολύ, γιατί ερχόμενος από το Αγρίνιο μέχρι τα Γρεβενά, μία απόσταση 270 χιλιομέτρων, την κάνω πέντε ώρες περίπου από εκεί και πέρα θέλω άλλες τόσες ώρες με ενδιάμεσες στάσεις για να φθάνω Αλεξανδρούπολη.

ΠτΘ: Πιέζετε εσείς οι Αιτωλοακαρνάνες να γίνει η Ιόνια Οδός, γιατί αν γίνει και αυτή, το ταξίδι θα είναι ευκολότερο;

Γ.Ζ.: Αν υπήρχε βούληση των εκεί ιθυνόντων, θα μπορούσαμε και εμείς να είμαστε όπως είστε εσείς εδώ. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει βούληση

ΠτΘ: Και το καλοκαίρι δουλεύετε με τους ίδιους ρυθμούς;

Γ.Ζ.: Επειδή φέτος ξεκίνησα τη δουλειά το καλοκαίρι διαφοροποίησα το αντικείμενο δουλεύοντας πάλι με φοιτητές, αλλά με άλλο αντικείμενο. Συγκεκριμένα μεταφέρω την οικοσκευή των φοιτητών που τελειώνουν τις σπουδές τους, ή και το ανάποδο, όταν ξεκινά η φοιτητική χρονιά μεταφέρω οικοσκευές από την περιοχή μου προς τα εδώ. Είναι καθαρά είδος που αφορά στους φοιτητές η δουλειά μου και θέλω να παραμείνω εκεί.

ΠτΘ: Θα μπορούσαμε δηλαδή να τη βαφτίσουμε φοιτητών σέρβις;

Γ.Ζ.: Η εταιρεία λέγεται students transport services.

ΠτΘ: Η δουλειά είναι δύσκολη αλλά αποτελεσματική. Υπάρχει προοπτική επέκτασης;

Γ.Ζ.: Βέβαια και υπάρχει σκέψη προέκτασης στο άμεσο μέλλον. Πιθανόν με τους ρυθμούς που αναπτύσσεται από κάποιο σημείο και μετά δεν θα μπορώ να το κάνω μόνος μου.

ΠτΘ: Είναι ακριβή η μεταφορά ενός δέματος;

Γ.Ζ.: Θα σας πω μία ενδεικτική τιμή από Αγρίνιο μέχρι Κομοτηνή είναι 25 ευρώ και το δέμα το παιδί το παίρνει το αργότερο σε 24 ώρες.

ΠτΘ: Είστε πολύ οργανωμένος;

Γ.Ζ.: Τα πάντα είναι οργανωμένα. Από τη στιγμή που θα μου παραδοθεί το δέμα μέχρι την ώρα που θα το πάρει το παιδί η θερμοκρασία πρέπει να είναι συντήρησης από 0 έως 3 βαθμούς, η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να αποδειχθεί, γιατί μέσα στο αυτοκίνητο υπάρχει ειδικό καταγραφικό μέσο. Μάλιστα έχω πάρει ειδική άδεια από τη Διεύθυνση Υγιεινής για να το κάνω.

ΠτΘ: Ψάχνοντας αποκτήσατε αυτή την τεχνογνωσία;

Γ.Ζ.: Ψάχνοντας, γιατί πάνω απ’ όλα σέβομαι τον εαυτό μου και δεν θέλω κάποιος να μου πει κάποια στιγμή ότι δεν είμαι σωστός στη δουλειά μου. Και δεύτερο, θέλω να διασφαλίσω το γονέα, γιατί αυτό που κάνει το κάνει με αγάπη. Το στέλνει στο παιδί του για να φάει. Είναι σημαντικό.

ΠτΘ: Τελικά παρόλο που λέγεται ότι οι σύγχρονες ελληνίδες δεν μαγειρεύουν, ισχύει το αντίθετο…

Γ.Ζ.: Μαγειρεύουν πίτες, κρέατα, γλυκά…

ΠτΘ: Υπάρχουν “μαμάδες” που μαγειρεύουν συστηματικά;

Γ.Ζ.: Πολλές. Το 80% των πελατών μου στέλνει κάθε δεκαπενθήμερο, από εκεί και πέρα υπάρχουν μαμάδες που στέλνουν δέματα κάθε μήνα.

ΠτΘ: Πώς μπορεί μια “μαμά” από την Κομοτηνή να σε βρει;

Γ.Ζ.: Με ένα τηλέφωνο στο κινητό μου, συγκεκριμένα στο 6976204145, που είναι ανοιχτό όλο το 24ωρο και στο σταθερό, 26410-58288, αλλά είμαι λίγες ώρες εκεί.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Γ.Ζ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.-Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.