«Την αγαπω πολυ την πατριδα μου, ειμαι περηφανος για την Ελλαδα!»

Ο Γιωργής Χρύσανθος πουλά χαλιά. Μικροπωλητής και αναγκασμένος να γυρνά από πόλη σε πόλη, γνωρίζει καλά τα μυστικά της αγοράς και τις δυσκολίες του επαγγέλματος. Χωρίς να πτοείται μιλά για τα καθημερινά εμπόδια, τις ανάγκες και τις ομορφιές της δουλειάς. Λίγο πριν απλώσει την πραμάτεια του στα στενά σοκάκια της Κομοτηνής δηλώνει «κυνηγημένος» και εξηγεί: «Δεν μας δίνουν άδειες. Είμαστε τόσα χρόνια εδώ στην Κομοτηνή και δεν μας δίνουν άδειες να πουλήσουμε». Όπως υποστηρίζει ο κ. Γιώργος Χρύσανθος μπορεί να καταβάλει το αντίτιμο της άδειας, ωστόσο, η «προσφορά» του προσκρούει σε «τοίχους». «Μπορώ να πληρώσω και μου λένε ότι: «Δεν είσαι από εδώ». Γιατί δηλαδή να παίζω κρυφτό και να μην πουλώ στο παζάρι; κερδισμένη θα έβγαινε και η πολιτεία κι εγώ θα είχα το κεφάλι μου ήσυχο, όχι να με διώχνουν κάθε τρεις και λίγο» δηλώνει κουρασμένος από την επανάληψη του ίδιου μοτίβου και συμπληρώνει: «Όλο «απαγορεύεται και απαγορεύεται» είναι, μόνο για μας απαγορεύεται δηλαδή»;

Πόσα χρόνια κάνετε αυτή τη δουλειά;

Τριάντα χρόνια κάνουμε αυτή τη δουλειά και χαΐρι δεν υπάρχει. Ο κόσμος κάνει παράπονα.

Το δικό σας παράπονο ποιο είναι;

Δεν μας δίνουν άδειες. Είμαστε τόσα χρόνια εδώ στην Κομοτηνή και δεν μας δίνουν άδειες να πουλήσουμε.

Γιατί δε βγάζετε άδειες, δεν έχετε χρήματα;

Μπορώ να πληρώσω και μου λένε ότι: «Δεν είσαι από εδώ».

Γιατί δηλαδή να παίζω κρυφτό και να μην πουλώ στο παζάρι; κερδισμένη θα έβγαινε και η πολιτεία κι εγώ θα είχα το κεφάλι μου ήσυχο, όχι να με διώχνουν κάθε τρεις και λίγο. Όλο «απαγορεύεται και απαγορεύεται» είναι, μόνο για μας απαγορεύεται δηλαδή;

Σαν να σας «κυνηγά» κάποιος μου ακούγεστε…

Είμαστε «κυνηγημένοι» έμποροι. Όπου και να πάμε μας κυνηγούν. Εμείς δε ζούμε στην Ελλάδα;

Δεν είστε νόμιμοι πωλητές…

Είμαστε νόμιμοι. Έχουμε τιμολόγια και μας διώχνουν κάθε τρεις και λίγο.

Πόσο πουλάτε το κομμάτι;

30, 40 και 50 ευρώ τα πουλάμε τα χαλιά μας. Εξαρτάται από το κομμάτι, πόσο μεγάλο θα είναι, τι ποιότητας;

Και το εμπόρευμα από πού έρχεται;

Από Θεσσαλονίκη τα παίρνουμε. Έχει Βιομηχανία μεγάλη και μας προμηθεύει. Εμπόρευμα βρίσκουμε, χρήματα να έχει κανείς να καταβάλει.

Τα πουλάτε φθηνότερα από ό,τι τα καταστήματα;

Λίγο φθηνότερα από ότι τα καταστήματα. Σχεδόν όλες οι τιμές είναι ίδιες μ΄ αυτές των καταστημάτων. Δεν έχουμε μεγάλη διαφορά στις τιμές, απλώς πηγαίνουμε πιο κοντά στους πελάτες, αντί να μας βρίσκουν, τους βρίσκουμε εμείς.

Υπάρχει κίνηση στην αγορά;

Δεν υπάρχει κίνηση. Το ευρώ μας τα έκανε χάλια, πάγωσε την αγορά. Δεν ήμασταν έτοιμοι για το ευρώ. Το βλέπω αυτό και στους συναδέλφους μου, λίγα βγάζουν – πολλά πληρώνουν.

Είναι δύσκολο το επάγγελμά σας;

Πολύ δύσκολο! Το ρίσκο μεγάλο, δεν έχει δουλειές, δεν έχει ρευστό.

Σας έχει μείνει απούλητο το εμπόρευμα στα χέρια;

Πολλές φορές μου έμεινε το εμπόρευμα στα χέρια. Μια ζωή χασούρα. Αλλά τι να κάνεις; Αποδέχεσαι ότι και αυτά είναι μέσα στη ζωή και συνεχίζεις.

Αντιμετωπίζετε δυσκολίες;

Πολλές δυσκολίες, ταλαιπωρούμαστε κι εμείς και τα παιδιά μας. Μεγάλη ταλαιπωρία. Στο δρόμο συνέχεια. Αν δεν τρέξεις ψωμί δε βγαίνει.

Θα την αλλάζατε τη δουλειά σας;

Θα την άλλαζα, Θα ήθελα να’ χω ένα μαγαζί, να έχω το σπίτι μου και να είμαι ένας νόμιμος άνθρωπος. Έξι παιδιά μεγαλώνω. Είμαστε πολύτεκνοι. Με τα παιδιά μας τρέχουμε. Θα ήθελα λοιπόν κάτι πιο μόνιμο, πιο σταθερό. Να έχω ένα μαγαζί, να το ανοίγω και να το κλείνω.

Παράπονο από την Ελλάδα έχετε;

Δεν έχω παράπονο από την Ελλάδα. Την αγαπώ πολύ την πατρίδα μου, είμαι περήφανος για την Ελλάδα!

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.