Διαστασεις,4440
1ον «Ήθελα να σου πάρω ένα δώρο»…
…ΒΡΑΚΙ δεν έχει στον κώλο του άρχισε και ο ΝΕΜΟ τις αγορές…
«Είδα στα μαγαζιά κάτι ξεχωριστό, μοναδικό, κάτι που όντως χρειάζεσαι…
Μπήκα στο μαγαζί να στο πάρω, μα ο χασάπης είπε:
– «Μυαλά τέλος»! Να τον πετάξω τώρα έξω;…Είναι και η θεία Ροδούλα που ρίχνει λάδι στην φωτιά. Θυμήθηκε ένα συμμαθητή της και άρχισε να κλαίει…ΤΟΝ ΣΕΦΕΡΗ!
«…. για να πεις αυτό που θέλεις να πεις, πρέπει να φτιάξεις μιαν άλλη γλώσσα και να την θρέψεις για χρόνια και χρόνια με ό,τι αγάπησες, με ό,τι έχασες με ό,τι δε θα ξαναβρείς ποτέ…»
Το μυαλό για παράδειγμα…Χθες πήγε να παρακολουθήσει μάθημα στο αμφιθέατρο…Έκανε διάλεξη ένας φιλόλογος και, μεταξύ άλλων λέει τα εξής:
« Σε πολλές γλώσσες δύο αρνήσεις μας κάνουν μία κατάφαση…
Σε άλλες γλώσσες, δύο αρνήσεις δίνουν άρνηση.
Δεν υπάρχουν όμως γλώσσες όπου δύο καταφάσεις να δίνουν άρνηση»!
Οπότε ακούγεται από το ακροατήριο η φωνή της θείας Ροδούλας:
– Ναι, καλά…
2ον Για την Κύπρο πάτερ μου …
…που την έχουμε ξεχάσει, μαζί και το «Δεν ξεχνώ»…Μέχρι και η Θεία Ροδούλα δεν αντέχει την υποκρισία τους…ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ…
«Το σπίτι μου το πατρικό
μέρα και νύχτα
ένας καημός.
Μες στην αυλή σε μια γωνιά
λουλούδια κι όνειρα αγκαλιά
Να ‘ταν να το ‘βλεπα
πίσω να γύριζα
να του τραγούδαγα
και να το μύριζα
Σαν τον παλιό καλό καιρό
που οι βρύσες του
έσταζαν αγάπη
κι εμείς την πίναμε
με το κανάτι.
Το σπίτι μου το πατρικό
μέρα και νύχτα
ένας καημός.
Να ‘βλεπα τη γριά ελιά
πιο κει την ξέσκεπη μουριά
την άσπρη μάντρα
ν’ ακουμπούσα
πίσω στο χρόνο να
σεργιανούσα».
(Πάλι καλά που οι φοιτητές από την Κύπρο είπαν χθες τα πράγματα με το όνομά τους…οι φωτο από τη διαδήλωσή τους)
3ον Η βαφτιστικιά μου πάτερ, η Δήμητρα…
…προβληματίζεται για το μέλλον της Γιαννάκου… «Τι θα γίνει με σας τους μεγάλους Νονά;» με ρωτά κι άντε να της απαντήσω χωρίς να κοκκινίσω…
Ένα Αλβανάκι, ο Αλία, ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς του και το έστειλαν στο σχολείο της Δήμητρας. Την πρώτη μέρα ρωτάει η δασκάλα τα παιδάκια:
– Εσένα πώς σε λένε;
– Ελενίτσα.
– Και εσένα;
– Κωστάκη.
Ήρθε και η σειρά του μικρού Αλία:
– Εσένα πώς σε λένε;
– Με λένε Αλία και είμαι από την Αλβανία.
– Από εδώ και πέρα θα λέμε πως είσαι ο Γιαννάκης και είσαι από την Ελλάδα.
Όταν γύρισε σπίτι του λέει η μητέρα του:
– Αλία, πλύνε τα χέρια σου και έλα να φάμε.
– Δε με λένε Αλία. Με λένε Γιαννάκη και είμαι Ελληνόπουλο.
– Τι είπες; Αντί να είσαι περήφανος που είσαι από την Αλβανία λες πώς είσαι Ελληνόπουλο;
Και του δίνει ένα χέρι ξύλο.
Το βράδυ γυρίζει ο πατέρας του.
– Τι έχεις Αλία; Γιατί κλαις;
– Ουφ πια! Δε με λένε Αλία. Με λένε Γιαννάκη και είμαι Ελληνόπουλο.
– Τι είπες; Δεν ντρέπεσαι να λες ότι είσαι Ελληνόπουλο;
Και τον δέρνει και αυτός.
Την επόμενη μέρα πάει στο σχολείο και τον βλέπει η δασκάλα μελανιασμένο.
– Τι έπαθες Γιαννάκη;
– Πού να σας τα λέω κυρία… Χτες το βράδυ με έδειραν δυο Αλβανοί!
«Τι θα γίνει Δήμητρά μου με μας τους μεγάλους»!
4ον Εδώ γελάτε…εγώ δεν έχω καμία όρεξη!
Δύο ξανθιές βρίσκουν στο δρόμο ένα cd. Το σηκώνει η μία και λέει:
– Αχ εδώ πάνω βλέπω μια γνωστή φάτσα, αλλά ποια είναι ρε γαμώτο;
Το παίρνει η άλλη στα χέρια της, το κοιτάει και λέει:
– Μα καλά μωρή βλαμμένη, έτσι βγαίνουν τα ανέκδοτα για μας. Εγώ είμαι. Δεν με γνώρισες;
Άλλες δυο μετά πάτερ,
…βγαίνουν από το ξενοδοχείο που μόλις πριν είχαν πάει με πελάτες. Περπατούν στο δρόμο, και κάποια στιγμή, ρωτάει η μία την άλλη:
– Δε μου λες Αλίκη, μετά το Sex καπνίζεις;
– Δεν το έχω προσέξει, λέει η Αλίκη, κοιτάζοντας ανάμεσα από τα πόδια της..!!
Υ.Γ: Πώς λέγεται αυτός που δεν έχει Ευρώ στην τσέπη;
– Ξ Ε Β Ρ Α Κ Ω Τ Ο Σ
Υ.Γ.1: Ποιος είναι ο θεός του σκασιαρχείου;
Ο ΚΟ-ΠΑΝΑΣ!
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
