«Πενθος ψυχης για το θανατο του Γιαννη Μποσνακιδη»

«Πολύκλαυστε φίλε και σύντροφε.

Με γεμάτη από θλίψη την καρδιά αλλά και τον νου, σου απευθύνω τον ύστατο αυτό χαιρετισμό.

Σαν άνθρωπος υπήρξες γεμάτος από τα ευγενέστερα αισθήματα τις φιλαλληλίας, της αγάπης προς τον συνάνθρωπο, της πίστης σε ιδανικά και αξίες πνευματικές και έργα πολιτισμού, της ευγένειας και του ήθους.

Διακρινόσουν ακόμη από αφοσίωση προς τον θεσμό της οικογένειας, τιμώντας όλα τα μέλη του δικού σου οικογενειακού περίγυρου, με θαυμαστή και αξιέπαινη προσήλωση.

Όνειρο της ζωής σου ήταν η δημοσιογραφία. Την άσκησες με συνέπεια και πίστη ότι ασκούσες ένα πραγματικό κοινωνικό λειτούργημα. Τίμησες όσο λίγοι στην ελληνική περιφέρεια το λειτούργημα αυτό. Υπέστης πίκρες και δοκιμασίες. Παρέμεινες όμως αγέρωχος και υπερήφανος μαχητής στην υπηρεσία της αλήθειας, της κοινωνικής κυρίως ενημέρωσης, αλλά και του καθήκοντος του δημοσιογράφου να προβάλει πάντοτε το σωστό και το δίκαιο και να απεμπολεί κάθε τι άδικο και αντιανθρώπινο.

Το ατύχημα είναι ότι χτυπήθηκες νέος από την επάρατη νόσο. Εντούτοις άντεξες μέχρι το τέλος, αφοσιωμένος όπως ήσουν στους προοδευτικούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Γι΄ αυτό και οι φίλοι σου και οι σύντροφοί σου σε τιμούν σήμερα με την ίδια εγκαρτέρηση και την ίδια υπερηφάνεια.

Εκπληρώνοντας χρέος τιμής σήμερα σε αποχαιρετώ ως άνθρωπος, ως συνάδερφος και συναγωνιστής, αλλά και ως δήμαρχος της Κομοτηνής.

Σου εύχομαι το κατευόδιο στην άλλη, την μακαριστή ζωή όπου σε οδήγησε η Θεία βούληση.

Ας είναι ελαφρό το χώμα της αγαπημένης σου Καβάλας που σε λίγο θα σε σκεπάσει.

Η αξιοσύνη σου στη ζωή και στο δημοσιογραφικό λειτούργημα ας είναι η μεγάλη παρηγοριά για όλους τους οικείους σου.

Αντίο για πάντα, ξεχωριστέ και αλησμόνητε φίλε και σύντροφε.