Αγροτικη Παιδικη Βιβλιοθηκη Ξυλαγανης

Συνέχεια σήμερα της ενδιαφέρουσας ιστορίας της Αγροτικής Παιδικής Βιβλιοθήκης Ξυλαγανής μέσα από την εφημερίδα “ΞΥΛΑΓΑΝΗ” του Πολιτιστικού Συλλόγου Ξυλαγανής αλλά και το μεράκι και τις προσπάθειες της κ. Σουλτάνας Παπαδημητρίου-Πολιτσάκη που μας τη μεταφέρει, προσδιορίζοντας έτσι την αγωνία για το μέλλον της.

Η Βιβλιοθήκη φεύγει; Γιατί;

Ο τίτλος αυτός με το άκουσμά του προκαλεί, μας φαίνεται απίστευτος, κι όμως είναι αλήθεια.

Είναι αλήθεια πώς αυτή η βιβλιοθήκη, που έγινε εδώ και 4 χρόνια, περνάει μεγάλη κρίση.

Σας έχω γνωστοποιήσει στο φύλλο του Αυγούστου λίγα πράγματα. Δεν ξέρω πόσοι από σας το πήραν στα σοβαρά και πόσοι ειρωνεύτηκαν.

Η αλήθεια είναι ότι φτάσαμε πλέον στα άκρα. Η απόφαση από τους αρμόδιους έχει σχεδόν παρθεί.

Η Ξυλαγανή αδιαφόρησε καταδίκασε αυτό το έργο που λέγεται Βιβλιοθήκη και για να είμαι πιο σαφής, το έστειλε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Βάζω εδώ το ερώτημα: Γιατί;

Οι απαντήσεις που δίνονται είναι πολλές χωρίς βάση όμως. Το γιατί θα σας το πω πολύ απλά.

Η βιβλιοθήκη φεύγει γιατί ποτέ δε βρήκε συμπαράσταση από κανένα φορέα. Ούτε από τον συνεταιρισμό παλαιότερα ούτε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση ούτε από εσάς τους γονείς, που είστε άμεσα ενδιαφερόμενοι γιατί αφορά τα παιδιά σας. Με τη λέξη συμπαράσταση δεν εννοώ να βάλετε το χέρι στην τσέπη για να διατηρηθεί η βιβλιοθήκη εννοώ κάτι πολύ απλό. Μια έκφραση ικανοποίησης για την ύπαρξη της βιβλιοθήκης στο χωριό μας, λίγο ενδιαφέρον και υποστήριξη.

Πριν από χρόνια η Ξυλαγανή δε μπορούσε να έχει αυτό το μορφωτικό κέντρο, η ίδρυση μιας βιβλιοθήκης θα έλεγα πώς ήταν ουτοπία και η μόρφωση καταντούσε πολύ δύσκολη.

Όλοι ξέρουμε πώς μόνο η μόρφωση του Σχολείου δεν είναι αρκετή για να διαμορφωθούν χαρακτήρες.

Εμείς λοιπόν τώρα ήμασταν τυχεροί που είχαμε αυτό το κάτι παραπάνω, ΜΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ. Που σημαίνει πάρα πολλά. Ποτέ όμως δεν θεωρήθηκε αναγκαίο από κανέναν. Κατηγορήθηκε μάλιστα, από πολλούς κατατάχθηκε πολιτικά και στο τέλος έμεινε έρμαιο της τύχης.

Υπήρξαν βέβαια και άτομα που πραγματικά έδειξαν ενδιαφέρον, αλλά αυτοί ήταν τόσο λίγοι! Μια εξαίρεση όμως δεν κάνει τον κανόνα. Λυπάμαι που το λέω αυτό, αλλά δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα, όταν κάποιος προσπαθεί για το καλό του τόπου του βρίσκει το μπελά του. Εδώ είναι πολύ έντονη η κατάσταση.

Εγώ σα βιβλιοθηκάριος, πριν λίγο καιρό, αντιμετώπισα τη δυσαρέσκεια των Γάλλων που επισκέφθηκαν τη βιβλιοθήκη μας (αυτοί οι Γάλλοι βοήθησαν για την οργάνωσή της).Πριν από τρεις περίπου μήνες ζήτησε το Υπουργείο Νέας Γενιάς έναν προϋπολογισμό, ένα χαρτί δηλαδή που να γράφει πόσα περίπου χρήματα απαιτούνται για να διαμορφωθεί ο χώρος που είναι σε κακό χάλι. Να περιφραχθεί, να γίνει μόνωση, να επισκευαστούν, να διορθωθούν τα κεραμίδια, να γίνει μόνωση, να επισκευαστούν οι τουαλέτες, να εξασφαλισθεί θέρμανση που δεν επαρκεί και να γίνουν κάποιες άλλες μικροεργασίες μέχρι το φθινόπωρο, και τα χρήματα αυτά θα τα έστελνε το Υπουργείο Νέας Γενιάς. Η αδράνεια όμως που δείξανε οι παράγοντες του χωριού μας ήταν η χαριστική βολή.

Εγώ λοιπόν μάζεψα πάνω μου τη ντροπή ολόκληρου του χωριού. Ναι. Είναι ντροπή για τον τόπο μας να έχουμε στα χέρια μας κάτι τόσο όμορφο κι ωφέλιμο και να το πετάμε. Είναι ντροπή για μας τους ίδιους να είμαστε ακοινώνητοι. Να μας βάζουν φτερά στα πόδια κι εμείς να λέμε: Όχι, ευχαριστούμε έχουμε πατερίτσες.

Και ακόμη είναι μεγάλη ντροπή να μας παρομοιάζουν με τις αγελάδες.

Φεύγει λοιπόν η βιβλιοθήκη γιατί το θελήσατε εσείς χωρίς καν να το καταλάβετε.Και είναι η μόνη από τις 21 βιβλιοθήκες που φεύγει γιατί δεν καταλαβαίνουν την αξία της οι άνθρωποι που την έχουν. Φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο και τότε δήθεν έγινε αισθητή η αναγκαιότητά της.

Μα την αλήθεια είμαστε τέλειοι θεατρίνοι, κάπου όμως κοροϊδευόμαστε. Λέμε ότι είμαστε φιλοπρόοδοι, μας αρέσει να μας επαινούν. Τώρα να, σκάψαμε το λάκκο μας για να πέσουμε μέσα. Λέμε, το φωνάζουμε «Ξυλαγανή είναι αυτή και άμα σας αρέσει». Θεωρούμε σημαντικά άλλα έργα και αφήνουμε τη βιβλιοθήκη για το μέλλον και εκείνο δεν είναι σίγουρο. Λέμε ένα ίσως και τελειώνουμε. Από τη θεωρία όμως ως την πράξη απέχουμε πολύ.

Θα μας φανεί πολύ βαρύ αργότερα να μας κατηγορούν σ’ όλες τις εφημερίδες γι’ αυτή μας την ενέργεια. Κοιτάξτε το θέμα σε βάθος κι όποιος νομίζει ότι έχω άδικο, ας απαντήσει κατάλληλα. Δε θέλω να περιττολογώ, μα τα παιδιά έχουν την ανάγκη της βιβλιοθήκης. Αν θα φύγει είναι σα να τα χτυπάει ανελέητα. Τώρα το τι μπορείτε να κάνετε, αυτό το ξέρετε.

Ίσως υπάρχει κάποια ελπίδα.

Κάναμε ότι έπρεπε για τη Βιβλιοθήκη

Ύστερα από συνάντηση του Προέδρου της Κοινότητας, του Π.Ο.Ξ. και της Διευθύντριας του Δημοτικού μας Σχολείου με τον κύριο Νομάρχη στο Γραφείο του και με πρόταση – εντολή του, συνεδρίασε το Κοινοτικό Συμβούλιο, το οποίο σχετικά με το θέμα της Αγροτικής Παιδικής Βιβλιοθήκης αποφάσισε τα παρακάτω: 1. Να επισκευάσει τη στέγη της βιβλιοθήκης και να κάνει ό,τι άλλες μικροεπισκευές χρειάζεται. 2. Να διαθέσει 200.000 δραχμές για λειτουργικές δαπάνες της για το 1988. 3. Συγκρότησε τριμελή επιτροπή από τον Πρόεδρο της Κοινότητας, τον Πρόεδρο του Πολιτιστικού Ομίλου και τη Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Ξυλαγανής. Η επιτροπή αυτή θα φροντίζει για την καλή λειτουργία της βιβλιοθήκης.

ΕΠΙΣΗΣ το Διοικητικό Συμβούλιο του Π.Ο.Ξ., για τον ίδιο λόγο, αποφάσισε σε συνεδρίασή του να διαθέσει 100.000 δραχμές για λειτουργικές δαπάνες της βιβλιοθήκης και έστειλε σχετικό έγγραφο στο Υπουργείο Νέας Γενιάς με την παράκληση να αποφασίσει (το Υπουργείο) να παραμείνει η βιβλιοθήκη, στην Ξυλαγανή, να εγκριθεί η τριμελής επιτροπή, που συγκρότησε η Κοινότητα, να της γνωρίσουν τους κανονισμούς λειτουργίας της βιβλιοθήκης και να ανατεθούν στα μέλη της Επιτροπής συγκεκριμένες αρμοδιότητες, ώστε η φροντίδα της επιτροπής αυτής να μην περιορίζεται στη μέριμνα για την εξεύρεση κάποιων πόρων, αλλά να περιλαμβάνει και την άσκηση κάποιας εποπτείας στην όλη λειτουργία της βιβλιοθήκης, να είναι δηλαδή ουσιαστική η συμμετοχή της στην όλη ευθύνη.

Από όλα αυτά γίνεται φανερό ότι τόσο Κοινότητα όσο και Π.Ο.Ξ. και το Σχολείο έκαναν ό,τι έπρεπε ή τουλάχιστον ό,τι τους ζητήθηκε ώστε να μη φύγει η βιβλιοθήκη απ’ το χωριό μας.

Σουλτάνα Παπαδημητίου

«ΞΥΛΑΓΑΝΗ» (Ιανουάριος 1988 Αρ. Φ. 52)

Ειδήσεις – Σχόλια

Την Κοινότητα και το Σχολείο επισκέφθηκε ο Νομικός Σύμβουλος της Εταιρίας Ίδρυσης Παιδικών Βιβλιοθηκών με σκοπό να δοθεί μια λύση στην υπόθεση της Αγροτικής Παιδικής Βιβλιοθήκης, που φαίνεται αρκετά μπερδεμένη.

Το θέμα συζητήθηκε με τον Πρόεδρο και τη Διευθύντρια του Σχολείου κυρία Σ. Πολιτσάκη – Παπαδημητρίου.

Ο Πρόεδρος με τον Σύμβουλο συζήτησαν το θέμα και στο Γραφείο του κυρίου Νομάρχη, ο οποίος υποσχέθηκε να δώσει 1.000.000 δρχ. για περίφραξη και 1.000.000 δρχ για εργασίες που πρέπει να γίνουν στη βιβλιοθήκη.

Περιμένουμε και κάποιο έγγραφο απ’ την Αθήνα.

Σ.Π.

«ΞΥΛΑΓΑΝΗ» (Σεπτέμβριος 1988 Αρ.Φ.60)

Σχετικά με τη Βιβλιοθήκη

Είχαμε γράψει κάτι σχετικά με τη βιβλιοθήκη στο προηγούμενο φύλλο μας, στη στήλη «ΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΣΧΟΛΙΑ». Η υπόθεση σημείωσε βέβαια κάποια εξέλιξη, αλλά δεν ξέρουμε αν τελικά δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα, στην υπόθεση αυτή, που, όπως γράφτηκε τον περασμένο μήνα, παρουσιάζεται αρκετά δύσκολη.

Η «εξέλιξη» που προαναφέραμε συνίσταται στην αποστολή από την Εταιρεία Ίδρυσης Παιδικών Βιβλιοθηκών μιας επιστολής προς την κυρία Σ. Παπαδημητρίου και μιας προς τον Πρόεδρο της Κοινότητας.

Το περιεχόμενο των επιστολών έχει ως εξής:

1. «Αγαπητή Κυρία Παπαδημητρίου

Σας ευχαριστώ που δεχθήκατε τον Διευθυντή μας κ. Χατζηπαναγιώτου, για να συζητήσετε μαζί του τα θέματα της Παιδικής Βιβλιοθήκης Ξυλαγανής. Σας στέλνω αντίγραφο της επιστολής μου προς τον Πρόεδρο της Κοινότητας κ. Τσολάκη.

Όσον αφορά τις ώρες λειτουργίας της βιβλιοθήκης σας γνωρίζω τα εξής:

Εργάσιμες ημέρες: Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο.

Ώρες συνολικής εργασίας βιβλιοθηκαρίου κατά τις εργάσιμες ημέρες 14:00 έως 20:00.

Ώρες εσωτερικής εργασίας Βιβλιοθηκαρίου κατά τις εργάσιμες ημέρες: 14:00 έως 15:00.

Ώρες υποδοχής Κοινού κατά τις εργάσιμες ημέρες: 15:00 έως 20:00.

Ημέρες αργίας είναι η Κυριακή, η Δευτέρα και κάθε άλλη ημέρα επίσημης αργίας (πλην Σαββάτου βεβαίως, που είναι εργάσιμη ημέρα για τη Βιβλιοθήκη).

Ο Βιβλιοθηκάριος δικαιούται άδεια 24 εργάσιμων ημερών κάθε χρόνο μέσα στο διάστημα από 1 Ιουλίου έως 31 Αυγούστου κατόπιν συνεννοήσεως με την Εταιρεία.

Επίσης στο διάστημα 1 Ιουλίου έως 31 Αυγούστου ο Βιβλιοθηκάριος επιλέγει 6 εργάσιμες ημέρες, κατά τις οποίες δεν υποδέχεται κοινό, προκειμένου να διενεργήσει γενική απογραφή υλικού».

2. «Αγαπητέ Πρόεδρε

Σ’ ευχαριστώ που δέχθηκες τον Διευθυντή μας κ. Χατζηπαναγιώτου και διέθεσες το χρόνο σου για να συζητήσετε το θέμα της Παιδικής Βιβλιοθήκης της Κοινότητας.

Θα προσπαθήσω να συνοψίσω τη συζήτησή σας όπως αυτή μου μεταφέρθηκε από τον κ. Χατζηπαναγιώτου, σε μερικές γραμμές.

1.Εσύ σαν Πρόεδρος θέλεις η βιβλιοθήκη να μείνει στην Κοινότητα.

2.Το ίδιο θέλει και ο Πολιτιστικός Όμιλος και οι κάτοικοι του χωριού.

3.Η Κοινότητα, εφαρμόζουσα σχετική απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου (πρακτικό 15/16-12-1987), έχει διαθέσει δρχ 200.000 για την επισκευή της στέγης.

4.Ο Πολιτιστικός Όμιλος έχει δώσει για το ίδιο πράγμα προσθέτως δρχ. 100.000 (πράξη 10/17-12-1988)

5.Για τις παρακάτω απαραίτητες εργασίες για τη διατήρηση της Βιβλιοθήκης, τόσο η Κοινότητα όσο και ο Πολιτιστικός Όμιλος θα διαθέσουν τα απαραίτητα χρήματα. Οι εργασίες αυτές είναι:

α) Βάψιμο εξωτερικό όλου του κτιρίου (τοίχοι, κουφώματα)

β) Βάψιμο εσωτερικό όλου του κτιρίου (τοίχοι, κουφώματα)

γ) Αλλαγή μοκέτας

δ) Επισκευή χώρων υγιεινής

ε) Προσθήκη σόμπας (οι υπάρχουσες δύο δεν επαρκούν)

στ) Προμήθεια πετρελαίου

ζ) Καθαρισμός και περίφραξη περιβάλλοντος χώρου

η) Αποκομιδή απορριμμάτων

θ) Καθαρίστρια

6.Εάν η Νομαρχία δώσει κονδύλιο για τα παραπάνω, η Κοινότητα αρχίζει αμέσως.

7.Ο κ. Νομάρχης έδειξε προθυμία και πνεύμα κατανόησης για το όλο θέμα κατά τη σχετική συνάντησή του με τον κ. Χατζηπαναγιώτου.

8.Όπως σου εξήγησε ο κ. Χατζηπαναγιώτου, τα παραπάνω (παρ. 5) πρέπει να γίνονται επί συνεχούς βάσεως, ώστε η βιβλιοθήκη να βρίσκεται στο επίπεδο που θέλει και έχει υποχρέωση η Εταιρεία για τη σωστή λειτουργία της βιβλιοθήκης…»

Σ’ αυτό το σημείο βρίσκεται η υπόθεση της βιβλιοθήκης μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές.

Θα φτάσει το πρόβλημα στη λύση του; Δηλαδή θα παραμείνει η βιβλιοθήκη στο χωριό μας; Μ’ έναν πολύ απλό συλλογισμό φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι αυτό θα εξαρτηθεί απ’ το αν θα γίνουν όλες οι εργασίες – υποχρεώσεις της παραγράφου 5.

ΟΜΩΣ, για να γίνουν χρειάζονται χρήματα και μάλιστα πολλά.

Δεν ξέρουμε αν η Κοινότητα έχει την οικονομική ευχέρεια να διαθέσει τα απαιτούμενα ποσά, πάντως ο Π.Ο.Ξ., όχι μόνο αδυνατεί να συνεισφέρει έστω και μερικές χιλιάδες δραχμές, αλλά και τις 100.000, που έδωσε για τη στέγη, ακόμα να τις πάρει από κει που του τις υποσχέθηκαν.

Σ.Π.

«ΞΥΛΑΓΑΝΗ» (Νοέμβριος 1988 Αρ.Φ.62)

Η Αγροτική Παιδική Βιβλιοθήκη Προνόμιο του Χωριού μας

«Η πνευματική καλλιέργεια δεν πρέπει να είναι προνόμιο, αλλά δικαίωμα για τον καθένα από τα πρώτα κιόλας παιδικά χρόνια.

Αυτά ήταν τα λόγια της κ. Schlumberger στην ενέργειά της να φτιάξει ή να συμβάλλει κατά ένα μεγάλο ποσοστό στη δημιουργία παιδικών βιβλιοθηκών.

Η Ξυλαγανή έχει το προνόμιο να έχει μια από τις 22 βιβλιοθήκης της Ελλάδας.

Οι εμπειρίες οι δικές μου σαν βιβλιοθηκαρίου είναι πολλές αυτά τα χρόνια της εργασίας μου.

Η βιβλιοθήκη πέρασε πολλές κρίσιμες καταστάσεις και αμφισβητήθηκε από πολλούς στο παρελθόν. Τώρα χάρη στην προσπάθεια και το ενδιαφέρον των τοπικών φορέων άρχισε να ορθοποδεί. Επειδή υπάρχουν σημεία που δεν έχουν εννοηθεί από τους πολλούς όσον αφορά τη δομή του Έργου της Βιβλιοθήκης θα ήθελα να αναφερθώ πάνω σ’ αυτή.

Η βιβλιοθήκη έχει να κάνει κατά κύριο λόγο με το παιδί (βέβαια αυτό δε σημαίνει πως και οι μεγάλοι δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν αντίθετα υπάρχει αυτή η ευκαιρία με ένα μικρό αριθμό βιβλίων για μεγάλους που διαθέτουμε).

Τα παιδιά όπως ανέφερα προηγούμενα, γιατί γι’ αυτά θα γίνει λόγος, έχουν απεριόριστη φαντασία, χιούμορ, δύναμη και διάθεση για ζωή και γνώση. Πέρα από την επαφή που έχουν με το βιβλίο στο Σχολείο δεν αρκεί και δεν είναι ικανοποιητικό να μένουν εκεί στο πλαίσιο του σχολικού προγράμματος. Το παιδί έχει πολλές απορίες, συναισθήματα, ορμές που πρέπει να εξωτερικευθούν και να ικανοποιηθούν. Εκεί λοιπόν του δίνονται τα ερεθίσματα που χρειάζεται και ανακαλύπτει. Το πόσο βάθος μπορεί να έχει. Το κάθε παιδί είναι άνθρωπος που αισθάνεται και που θέλει όλα με τον αυθορμητισμό του και τον ειλικρινή χαρακτήρα που απαιτεί να βρίσκεται σε ετοιμότητα την κάθε στιγμή και πρέπει να είσαι δίπλα του. Εγώ λοιπόν μέσα στο χώρο της βιβλιοθήκης έχω επαφές με τον κόσμο του παιδιού που είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να τον ανακαλύψεις. Παρόλα αυτά είναι ζωογόνος, δυναμικός και ευχάριστος. Η βιβλιοθήκη είναι χώρος δικός τους που θα νιώσουν άνετα, θα συναναστραφούν με άλλα παιδιά. Θα ψάξουν αυτό που τους ενδιαφέρει, θα παίξουν, θα ακούσουν μουσική.

Με τα προγράμματα που γίνονται καθ’ υπόδειξη του Κέντρου Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, έχουμε όλη την ευκαιρία να ζωντανέψουμε μέσα από το παραμύθι το κάθε συγκεκριμένο θέμα.

Ο βασικός σκοπός του θεσμού της βιβλιοθήκης είναι να περάσει κάποιο μήνυμα στα παιδιά μέσω του βιβλίου. Ο βιβλιοθηκάριος δεν είναι αυτός που διδάσκει, είναι ο μεσολαβητής μεταξύ βιβλίου και παιδιού, που δεν θα προσπαθήσει να δείξει ότι είναι αυθεντία που σίγουρα δεν είναι ο ρόλος τους.

Μέσα στη δουλειά στη βιβλιοθήκη διαπίστωσα ότι το παιδί αφομοιώνει το κάθε τι που το ενδιαφέρει και του κεντρίζει την προσοχή. Μα έχει και το προνόμιο να διαλέξει. Εγώ θυμάμαι στην παιδική μου ηλικία ποτέ δεν είχα τέτοια προνόμια, κι ούτε ο καθένας από σας πιστεύω. Σαν παράδειγμα αναφέρω ότι ποτέ δεν είχα την ευχέρεια να γνωρίσω ένα έργο ζωγραφικής ή μια αφίσα που να μου τραβούσε την προσοχή. Η μόνη αφίσα που θυμάμαι είναι του Κολοκοτρώνη που στόλιζε τους τοίχους του σχολείου κάθε εθνική επέτειο.

Σ’ αυτό βέβαια δε φταίει το σχολείο γιατί το πρόγραμμα του είναι μέσα σε άλλα πλαίσια.

Πόσο όμως μεγάλη υπόθεση είναι να ψάχνεις να ανακαλύπτεις ένα μοντέρνο πίνακα ζωγραφικής; Να ξέρεις να ακούς σωστή μουσική;

Να λοιπόν πόσα μπορεί να προσφέρει η βιβλιοθήκη, να περάσει το βιβλίο στα παιδιά, να το αγαπήσουν ξεκινώντας από τα κόμικς μέχρι τις αναζητήσεις τους στα πιο πολύπλοκα θέματα.

Η βιβλιοθήκη μας εκτός από τα 3500 βιβλία που έχει, κάθε μήνα εμπλουτίζεται με 50 καινούρια βιβλία περίπου, έχει επίσης ένα πλούσιο υλικό από δίσκους, διαφάνειες, αφίσες, παιχνίδια, ραδιοκασετόφωνα. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν να βάλουν τη βιβλιοθήκη στη ζωή τους για τη δική τους καλλιέργεια.

Βέβαια δεν είναι υποχρεωμένα να το κάνουν παρά μόνο με τη θέλησή τους και χωρίς το άγχος του σχολείου ή του φροντιστηρίου.

Από τις 8-12 Νοεμβρίου έγινε στην Αθήνα, στο Κέντρο Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου ένα ενδιαφέρον σεμινάριο με θέμα «Παιδί και Παιδική Βιβλιοθήκη». Σ’ αυτό συνέβαλαν οι: 1. Ατνώνης Αντωνίου – ηθοποιός, Θέμα συζήτησης: Άσκηση λόγου – Ανάγνωση Happening. 2. Καλιακμάνη Γιώτα – ζωγράφος, θέμα: αισθητική αγωγή. 3. Κουρουπός Γεώργιος – μουσικός, θέμα: μουσικά παιχνίδια 4. Κυνηγός Μάρκος – παιδαγωγός Ψυχολόγος στο Κολέγιο του Ψυχικού, θέμα: ανάπτυξη της προσωπικότητας – ανθρώπινες σχέσεις στις παιδικές βιβλιοθήκες 5. Μεταξάς Γιάννης – καθηγητής Νομικής – επικοινωνιολόγος, θέμα: επικοινωνία και Δημοκρατία 6. Ρωμανού Καίτη – μουσικός, θέμα: Μουσικές ακροάσεις 7. Έλγκα Χατζοπούλου – Καββαδία – βιβλιοθηκάριος και αρμόδια για τη λειτουργία των βιβλιοθηκών, θέμα: καινούριες εκδόσεις – προγράμματα. Όλοι τους αξιόλογοι άνθρωποι και ξεχωριστές προσωπικότητες. Πήρα πάρα πολλά απ’ αυτό το σεμινάριο, καθώς και δύναμη και όρεξη να συνεχίσω μαζί με τα παιδιά κάτι ανανεωμένο.

Το Κέντρο Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου είναι η αφετηρία των βιβλίων που συλλέγονται και ξεκινάμε για Φέρρες, Σουφλί, Ξυλαγανή, Χρυσούπολη, Πεντάπολη, Βελβεντό, Κρήτη, Κύθηρα, Άμφισσα κ.λ.π. για τις βιβλιοθήκες τους. Η κάθε μια έχει το αρχείο της στο Κέντρο.

Υπάρχει επίσης το Ερευνητικό Κέντρο και μια βιβλιοθήκη που συμβάλλουν στην όλη προσπάθεια.

Όλα αυτά τα είδα και τα έζησα από κοντά μαζί με 21 συναδέλφους μου από την υπόλοιπη Ελλάδα θα ‘λεγα είχα το προνόμιο να συμμετέχω σ’ αυτό το σεμινάριο όπως επίσης και η Ξυλαγανή, που έχει το προνόμιο της βιβλιοθήκης.

Ας ελπίσουμε ότι καταβάλλοντος κάθε δυνατή προσπάθεια και με την ηθική συμπαράσταση τη δική σας θα πετύχει η βιβλιοθήκη σαν θεσμός, καθώς επίσης και το στήσιμο μιας αυριανής Κοινωνίας σαφώς καλύτερης από τη σημερινή.

«Παιδικές βιβλιοθήκες»

Αυτός είναι ο τίτλος του Δελτίου του Κέντρου Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, που πήραμε πρόσφατα.

Πρόκειται για μια μικρή σε έκταση έκδοση, ένα βιβλιαράκι γραμμένο σε τρεις γλώσσες, ελληνική, γαλλική και αγγλική.

Μεταφέρουμε κάποια από τα κείμενα που επιλέγουμε.

1. Αντί προλόγου

Η έκδοση αυτού του δελτίου ανταποκρίνεται σε μια διαπιστώμενη ανάγκη επικοινωνίας ανάμεσα σε όσους εργάζονται στις παιδικές βιβλιοθήκες και ιδιαίτερα στους μικρούς αναγνώστες. Η επιδίωξή μας είναι να αποτελέσει αυτή η έκδοση ένα βήμα ανταλλαγής απόψεων, εμπειριών, νέων ιδεών και πρωτοβουλιών. Και, συνάμα, να φιλοξενήσει τα κείμενα των παιδιών. Να υποδεχτεί τις επιστολές τους, τα μηνύματα που θα ήθελαν να στείλουν στους συνομίληκους τους μιας άλλης περιοχής. Γι΄ αυτό το σκοπό θα εγκαινιάσουμε από το επόμενο τεύχος δύο στήλες.

•Στην πρώτη θα δημοσιεύονται τα κείμενα των βιβλιοθηκαρίων.

•Στη δεύτερη τα κείμενα των μικρών αναγνώστων.

Ελπίζουμε ότι με αυτόν τον τρόπο θα αποκτήσουμε σιγά – σιγά ένα δίκτυο επικοινωνίας, όχι μόνο ανάμεσα στα παιδιά που αγαπούν το βιβλίο και θέλουν να ανοίξουν τους συχνά στενούς ορίζοντες της κοινότητας μέσα στην οποία μεγαλώνουν.

2. 22 Βιβλιοθήκες

Το Μάϊο του 1976 γνώρισα μια Γαλλίδα που τη χαρακτήριζε ένας έντονος φιλελληνισμός. Ήταν μια γυναίκα υπερβολικά έξυπνη, υπερβολικά ευαίσθητη και κυρίως υπερβολικά δραστήρια και δυναμική.

Θέλησε να φτιάξει μια παιδική βιβλιοθήκη στην Ελλάδα, στο Πόρτο Χέλι, γιατί είχε μια σχέση με την περιοχή – από διοικητικές δυσκολίες και έλλειψη κατανόησης, το σχέδιο δεν προχώρησε.

Μετά από πολλές σκέψεις και συζητήσεις που κάναμε με την Κυρία Schluhberger, αναζητήσαμε μια άλλη διέξοδο στην επιθυμία της.

Αρχίσαμε να κάνουμε μια έρευνα στις προβληματικές περιοχές της Αθήνας. Η περιοχή που επιλέξαμε ήταν η Ελευσίνα, περιοχή με μεγάλο αριθμό παιδιών – εργατών (ναυπηγεία, βιομηχανία σιδήρου, τσιμέντα), μολυσμένη ατμόσφαιρα, ανύπαρκτο κοινωνικό εξοπλισμό.

Ζητήσαμε τη συμμετοχή του τοπικού φορέα για την εξασφάλιση του κατάλληλου χώρου καθώς και των εξόδων συντήρησης.

Εμείς αναλαμβάναμε τη διαμόρφωση του αώρου, την επίπλωση, το υλικό (βιβλία, διαφάνειες, ταινίες, αφίσες, μηχανήματα, προβολείς), καθώς και τη μισθοδοσία του προσωπικού.

Η βιβλιοθήκη άνοιξε το Μάιο του 1978. Οι προβλέψεις για τη λειτουργία της βιβλιοθήκης δεν διακρίνονταν από ενθουσιασμό, δηλαδή υπήρχε κάποια δυσπιστία ως προς την προσέλευση παιδιών. Αυτό αποδείχθηκε τελείως λανθασμένο. Γιατί αυτό που εννοούσαν στην Ελλάδα βιβλιοθήκη ήταν μάλλον μια αποθήκη με μερικά βιβλία που είχαν βρεθεί κατά τύχη και τα περισσότερα ήσαν ανούσια, χωρίς ενιδαφέρον.

Από την πρώτη μέρα η προσέλευση των παιδιών ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες μας.

Τα παιδιά βρήκαν ένα χώρο που τους άρεσε, και υλικό που τα ενδιέφερε.

Και οι βιβλιοθηκάριοι ήταν κατάλληλοι για να εξασφαλίσουν τη σωστή λειτουργία της παιδικής βιβλιοθήκης.

Είχαμε τώρα την πρώτη παιδική βιβλιοθήκη – πιλότο στην Ελλάδα και ένα όνειρο: να την επαναλάβουμε και σε άλλες περιοχές. Για τη βιβλιοθήκη της Ελευσίνας είχαμε συνεργαστεί με τον Κωνσταντίνο Σημίτη.

Όταν το 1981 έγινε υπουργός Γεωργίας θέλησε να φτιάξουμε παιδικές βιβλιοθήκες στις αγροτικές περιοχές, σε συνεργασία με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Έτσι έγιναν τον πρώτο χρόνο 10 παιδικές βιβλιοθήκες σε αγροτικές περιοχές. Μέσα στο Υπουργείο Γεωργίας, σ΄ ένα δωμάτιο, άρχισαν να συγκεντρώνονται τα παιδικά βιβλία, να μπαινοβγαίνουν οι εκδότες, να σχεδιάζονται τα έπιπλα των βιβλιοθηκών, να έρχονται αφίσες από τη Γαλλία. Ήταν παράξενο σ΄ ένα ελληνικό Υπουργείο ξαφνικά να υπάρχει ένας χώρος δουλειάς τόσο αλλιώτικος από τους άλλους.

Οι νταλίκες φόρτωναν από την οδό Αχαρνών τις κάσες τα βιβλία να έφευγαν για τις ακριτικές περιοχές της Ελλάδας: Σουφλί, Ξυλαγανή, Φέρρες, Κύθηρα, Κρήτη.

Τον δεύτερο χρόνο έγιναν άλλες 11 βιβλιοθήκες. Ξαφνικά στην Ελλάδα αείχαμε αποκτήσει 22 παιδικές βιβλιοθήκες μ’ ευχάριστους χώρους, λειτουργικά έπιπλα, με σωστή επιλογή βιβλίων, με ευαίσθητο προσωπικό.

Οι βιβλιοθήκες αυτές με βάση στατιστικά μας στοιχεία εξυπηρετούν 20.00 – 22.00 παιδιά την ημέρα.

Κάθε μήνα το υλικό συμπληρώνεται με 40-60 βιβλία, με αφίσες, δίσκους, διαφάνειες κλπ.

Είναι μια εργασία υποδομής για το μέλλον και την παιδεία αυτών των παιδιών.

Τα παιδιά μεγαλώνοντας θα έχουν αποκτήσει όχι μόνο τη συνήθεια, αλλά και την ανάγκη του διαβάσματος. Θα έχουν αποκτήσει έναν πολύτιμο παντοτινό φίλο: ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.

Έλγκα Καββαδία – Χατζοπούλου

«Ξυλαγανή» (Ιούλιος 1989, Αρ. Φ. 70)

Τα νέα της παιδικής βιβλιοθήκης

Το Κέντρο Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου για το μήνα Απρίλη μας έστειλε δύο κούτες γεμάτες καινούργια βιβλία. Στη μικρότερη βρήκαμε το Πασχαλιάτικο πρόγραμμα με τίτλο «Ιερουσαλήμ – Οδοιπορικό στο μέρος όπου έζησε και δίδαξε ο Χριστός» καθώς και πολλά σχετικά με το πρόγραμμα βιβλία.

Μέσα από τις εικόνες και τα λογοτεχνικά κείμενα ελλήνων και ξένων συγγραφέων ταξιδέψαμε στην Παλαιστίνη με τελικό προορισμό την Ιερουσαλήμ.

Στην άλλη, τη μεγαλύτερη κούτα ανακαλύψαμε πολλά βιβλία γι ατη φύση (οικολογία), τα ταξίδια, παραμύθια και μυθιστορήματα.

Επίσης μια αφίσα («La primavera») τοιχογραφία από τη Σταβία 1ος αιώνας π.χ.), για τη συμμετοχή της βιβλιοθήκης μας στο διαγωνισμό κατασκευής αποκριάτικων στεφανιών με υλικά από τη φύση.

Τίτλοι βιβλίων που προτείνουμε:

1.«Μωβ ομπρέλα» της Άλκης Ζέη

2.«Στις ίλινες, στις μπίλινες, στις αλαμαλακούσιες» ελληνικά παραμύθια

3.«Οι δρόμοι του μεταξιού και των μπαχαρικών» του Paul Strathern

4.«Το πρώτο βιβλίο της φύσης» της Angela Milkes

5.«Στη χώρα των Ίνκα» F. Lufaute

Παιδιά του δήμου μας βραβεύτηκαν σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ζωγραφικής

Το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, στην προσπάθειά του να καλλιεργήσει την αισθητική αγωγή των παιδιών, διοργάνωσε και φέτος Πανελλήνιο διαγωνισμό ζωγραφικής, στον οποίο συμμετείχαν 4.164 παιδιά από 36 περιοχές της Αττικής και 42 περιοχές της Κύπρου.

Στο διαγωνισμό αυτόν οι μαθητές κλήθηκαν να καταθέσουν μια δημιουργία τους με θέμα «Αυτά τα λουλούδια είναι για σένα». Η κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από κριτικούς τέχνης, ζωγραφικής, ψυχολόγους και γραφίστες, επέλεξε 121 έργα, τέσσερα εκ των οποίων ανήκουν σε παιδιά της Παιδικής Βιβλιοθήκης Ξυλαγανής.

Ο Κωστόπουλος Στέφανος (9 ετών), ο Παπαδόπουλος Γιάννης (9 ετών), η Πατσάρα Χρυσούλα (12 ετών) και ο Χατζηδιάκος Αργύρης (6 ετών) κατάφεραν με τη φαντασία και το ταλέντο τους στη ζωγραφική να ενταχθούν στο σύνολο των βραβευθέντων.

Η τελετή απονομής των βραβείων, μαζί με τα συμβολικά δώρα που τα συνόδευσαν, πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαΐου, ημέρα Πέμπτη και ώρα 19.00 στο Μέγαρο Σταθάτου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα έργα, που επιλέχθηκαν, εκτέθηκαν από τις 27 Απριλίου έως και τις 12 Μαΐου στο Μουσείο Κυκλαδικής τέχνης.

Ο ΠΟΞ συγχαίρει θερμά τους μιρκούς μαθητές για την επιτυχία τους και εύχεται να ακολουθήσουν και άλλες τέτοιου είδους τιμητικές διακρίσεις, που καθιστούν υπερήφανους όχι μόνο τους γονείς, αλλά και το δήμο μας.

Επίσης συγχαρητήρια απευθύνει και στην υπεύθυνη της Παιδικής Βιβλιοθήκης κυρία Κατραμάδου Κυριακή, που με το μεράκι, την υπευθυνότητα και την αγάπη της για τα παιδιά συμβάλλει στη διαπαιδαγώγησή τους και την ορθή ψυχαγωγία τους.

«Ξυλαγανή» (Μάιος 2001 Αρ. 162)

Συρμάτινα πουλιά… πέταξαν από την Ξυλαγανή στην Αθήνα

Το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, το Κέντρο Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου μας έστειλε έναν φάκελο. Πάνω του αναγραφόταν η λέξη «πουλιά» με διάφορα χρώματα.

Τα παιδιά περιμένουν κάθε μήνα το καινούργιο θέμα και έχουν μάθει πια πώς να το προσεγγίζουν. Μέσα δηλαδή από την ποίηση, τη λογοτεχνία, τη ζωγραφική, τη μουσική, την έρευνα και το παιχνίδι.

Όταν κόντευε να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, προέκυψε η ιδέα να φτιάξουμε πουλά με σύρματα, επηρεασμένοι από τον Κάλντερ, το «βασιλιά του σύρματος», όπως λένε αυτοί που γνωρίζουν από τέχνη.

Στην αρχή φάνηκε εύκολο, όμως στην πορεία αποδείχτηκε δύσκολο γιατί, αν και ήταν τα υλικά γνωστά και πολύ οικεία, δεν γνωρίζαμε τη συμπεριφορά τους. Άκαμπτα και «τσιμπητά» όπως λένε τα μικρότερα παιδιά, μας ταλαιπώρησαν πολύ.

Στο τέλος όμως τα καταφέραμε.

Ο συρμάτινος σκελετός ντύθηκε με πανιά, χαρτιά, φτερά και πούπουλα, που «εφοδιάζονταν» τα παιδιά καθημερινά από τα κοτέτσια της γειτονιάς αλλά και όλης της Ξυλαγανής.

Το αποτέλεσμα χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς που το αξιολόγησαν πολύ πρωτότυπο. Ο Οργανισμός Παιδικών και Εφηβικών Βιβλιοθηκών με τη χορηγία του Ιδρύματος Μποδοσάκη έσπευσε και τύπωσε αφίσες που εικονίζουν το πουλί που φιλοτέχνησε η μαθήτρια Γιάννα Παγωνίδου.

Εντύπωση όμως έκαναν και αυτά που έφτιαξαν η Μαρία Λίτου, η Ευγενία Στογιαντσάκη, η Χρύσα Κοκκινίδου, η Παγώνα Χριστιανάκη και η Δάφνη Δαδακίδου.

Η κατασκευή όμως που μας διασκέδασε περισσότερο ήταν αυτή του Δημήτρη και Στέφανου Κωστόπουλου, που έγινε κυρίως με τις υποδείξεις της ξαδέλφης τους Μαρίας. Ένα τεράστιο χάρτινο κουτί, περασμένο μέσα σε χοντρά και ψιλά σύρματα, ήλπιζε ότι θα τα κατάφερνε με τη βοήθεια των παραπάνω παιδιών να ξεχωρίσει. Και τα κατάφερε. Γιατί οι αγωνιώδεις προσπάθειές τους έγιναν και δικές μας με σκοπό να αποκτήσει το κουτί οντότητα πουλιού και κυρίως ισορροπία πάνω στα πολλά σύρματα που το διαπερνούσαν και το περιστοίχιζαν.

Εκείνο το απόγευμα οι λύσεις που προτάθηκαν ήταν πολλές, συλλογική διάθεση μεγάλη και λαχτάρα για δημιουργία στα ύψη κι ας έμεινε το πρόβλημα μας… άλυτο.

Κυριακή Κατραμάδου

«Ξυλαγανή» (Ιανουάριος 2003 Αρ. Φ. 170)

Νέα της βιβλιοθήκης «ΜΠΑΟΥΧΑΟΥΣ…ΜΠΑΟΥΧΑΟΥΣ…ΜΠΑΟΥΧΑΟΥΣ…»

Στην Ευρώπη λίγο πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο «Ταξίδεψαν» τα παιδιά της Παιδικής Βιβλιοθήκης με αφορμή το πρόγραμμα που παρέλαβαν λίγες μέρες πριν την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Ο τίτλος του προγράμματος ήταν «ΜΠΑΟΥΧΑΟΥΣ». Τι είναι αυτό; Αναρωτήθηκαν. Τα πληροφοριακά βιβλία (εγκυκλοπαίδειες) έδωσαν την πρώτη απάντηση: Σχολή Τέχνης με έδρα τη Βαϊμάρη της Γερμανίας. Ιδρύθηκε από τον Walter Gropius, έναν αρχιτέκτονα με ανήσυχο πνεύμα που ήθελε να βελτιώσει την αισθητική των κτιρίων στην προβιομηχανική Γερμανία. Οι καινοτόμες ιδέες προσέλκυσαν και άλλους καλλιτέχνες, κυρίως ζωγράφους και γλύπτες όπως ο Klee και ο Kadinsky, που έγιναν δάσκαλοι σε απλούς τεχνίτες, υφάντρες, σιδηρουργούς κ.λ.π.

Κάθε τι καινούριο και άγνωστο όμως δημιουργεί αντιδράσεις και οι μεγαλύτερες ήρθαν από τον ίδιο το Χίτλερ. Λίγο πριν την έκρηξη του πολέμου, η σχολή κλείνει μετά από διαταγή του.

Οι δάσκαλοι του «Μπαουχάους» σκορπίζουν στην Ευρώπη και στην Αμερική μεταφέροντας τις ιδέες τους.

Τα παιδιά δεν δυσκολεύτηκαν, ακόμα και τα πιο μικρά, να προσεγγίσουν μετά από λίγο το θέμα.

Αποχαιρέτησαν τα πουλιά (προηγούμενο πρόγραμμα) φωνάζοντας «ΜΠΑΟΥΧΑΟΥΣ» στην αυλή της βιβλιοθήκης περιπλανήθηκαν στην Ευρώπη της εποχής εκείνης μέσα από φωτογραφικό κυρίως υλικό και αποσπάσματα κειμένων από βιβλία που αναφέρονται στην περίοδο αυτή.

Άκουσαν με προσοχή τις πληροφορίες για την προσωπικότητα του Χίτλερ και συγκινήθηκαν για την τύχη των εβραϊκών κοινοτήτων της Θεσσαλονίκης και της Κομοτηνής.

Τέλος, ζωγράφισαν χαλιά με γεωμετρικά σχέδια, κάτι που έκανε ο Klee και έκαναν αναμεταξύ τους διακοσμητικές προτάσεις για περισσότερη λειτουργικότητα και υψηλότερη αισθητική στο χώρο τους.

Κατραμάδου Κυριακή

«ΞΥΛΑΓΑΝΗ» (Απρίλιος 2003 Αρ.Φ.173)

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.