Οι καταληψεις συνεχιζονται

Μιλούν οι μαθητές του 1ου Ενιαίου Λυκείου Για την αποκατάσταση της φήμης του σχολείου τους

Την πρώτη μέρα της δεύτερης περιόδου καταλήψεων μαθήτριες του 1ου Ενιαίου Λυκείου Κομοτηνής θέλησαν να αποκαταστήσουν το κλίμα που είχε δημιουργηθεί για τους μαθητές του 1ου που κάνουν κατάληψη αλλά φάνηκε ότι δεν ήθελαν να μεταφέρουν τα αιτήματά τους, κάτι που είχαμε διαπιστώσει σε σχετικό ρεπορτάζ την προηγούμενη εβδομάδα. Εξήγησαν ότι οι μαθητές που εξέφρασαν καχυποψία προς δημοσιογράφους ανήκαν στο μαθητικό δυναμικό του 2ου ΤΕΕ (με το οποίο συστεγάζονται) ή ήταν εξωσχολικοί και στη συνέχεια μετέφεραν τον τρόπο λήψης απόφασης για κατάληψη αλλά και τις διεκδικήσεις τους. Να σημειωθεί ότι την περασμένη εβδομάδα οι μαθητές όλων των λυκείων της Κομοτηνής όπως και του 3ου Γυμνασίου είχαν προχωρήσει σε καταλήψεις την Τετάρτη και την Πέμπτη κι επανήλθαν χθες, μετά από τις εκλογές.

Η απόφαση για κατάληψη στο 1ο Ενιαίο Λύκειο Κομοτηνής ελήφθη μέσα από τη διαδικασία γενικής συνέλευσης, όπως μεταφέρουν τέσσερις μαθήτριες της Γ΄ Λυκείου του 1ου Ενιαίου Λυκείου Κομοτηνής. «Όταν οι μαθητές του 2ου ΤΕΕ έκαναν δηλώσεις σε δημοσιογράφους εμείς δεν γνωρίζαμε τίποτε. Αυτό οφειλόταν στο ότι ήταν στην κοινή πόρτα που έχουμε τα δυο σχολεία» είπε μια μαθήτρια.

Μια άλλη εξήγησε ότι έφτασαν χθες στο σχολείο στις 6.00 το πρωί, ενώ τηλεφώνησαν και στον διευθυντή να τού ζητήσουν να λάβει ένα κείμενο όπου γράφουν εκ νέου τα αιτήματά τους. «Μετά από ψηφοφορία που έγινε το πρωί αποφασίστηκε η κατάληψη. Περίπου 30 – 40 μαθητές από τους 320 ήταν αντίθετοι με την κατάληψη, η οποία αποφασίστηκε από την πλειοψηφία.

Εάν θελήσουμε να συνεχίσουμε την κατάληψη πρέπει να κάνουμε εκ νέου γενική συνέλευση, ψηφοφορία και να καταθέσουμε τα αιτήματά μας στον διευθυντή» είπαν. Οι μαθήτριες εκτιμούν ότι η κατάληψη θα συνεχιστεί όλη την τρέχουσα εβδομάδα.

Απαντώντας σε ερώτηση «πώς μπαίνουν οι εξωσχολικοί μέσα στο υπό κατάληψη κτίριο;» μια από τις μαθήτριες παραπέμπει σε μαθητές του ΤΕΕ, εξηγώντας ότι κάποια στιγμή έμπαιναν σαν φίλοι και γνωστοί τους και δεν μπορούσαν να τούς εμποδίσουν. «Μέχρι τη 1.00 τα ξημερώματα της Τετάρτης προς Πέμπτη είχαμε καθαρίσει το σχολείο, είχαν φύγει οι εξωσχολικοί και το σχολείο ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση την Πέμπτη. Σήμερα έχουμε βάρδιες για την προστασία του σχολείου» είπε μια μαθήτρια, ενώ μια άλλη θέλησε να τονίσει ότι παράλληλα με τη μεταφορά των μαθημάτων τους τούς ενδιαφέρει «ν’ αποκατασταθεί η φήμη του 1ου Ενιαίου Λυκείου».

Οι μαθήτριες εξήγησαν ότι την προηγούμενη εβδομάδα έμεναν και στον αύλειο χώρο το βράδυ, για να ελέγχουν την κίνηση, στην παρούσα φάση όμως θα βρίσκονται εντός σχολείου μετά τις 12.00 το βράδυ με όλα τα παράθυρα κλειστά. «Είμαστε τώρα πιο οργανωμένοι. Έχουμε βάλει βάρδιες, έχουμε σημειώσει ποιοι μαθητές θα είναι ανάλογα με τις ώρες, με σκοπό να μην αφήσουμε να μπει κανείς εκτός σχολείου».

Τα αιτήματά τους ακουμπούν στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, τα οποία τα χαρακτηρίζουν «χρόνια».

«Από τότε που η ύλη του σχολείου είναι ογκώδης οι ώρες στο σχολείο δεν φτάνουν για να μπορούμε ν’ ανταπεξέλθουμε στο σχολικό πρόγραμμα και στη συνέχεια στις εξετάσεις, με αποτέλεσμα να τρέχουμε όλοι στα φροντιστήρια». Όλες συμφωνούν στο ότι «δεν είναι δωρεάν η παιδεία» και λένε ότι οι περισσότεροι γονείς θέλουν 700 ευρώ το μήνα για φροντιστήρια. «Κάποιος που δεν έχει χρήματα να πάει στο φροντιστήριο δεν μπορεί να γράψει εξετάσεις». Μια άλλη μαθήτρια πιστεύει ότι υπό αυτές τις συνθήκες «το σχολείο γίνεται κουραστικό και είναι χάσιμο χρόνου. Όλα τα παιδιά της Γ΄ έχουμε έξι με επτά ώρες στο σχολείο, άλλες πέντε στο φροντιστήριο κι άλλες πέντε θέλουμε τουλάχιστον για διάβασμα. Αν τις προσθέσουμε χάνουμε το οκτάωρο της ξεκούρασης και μέρος από τον ύπνο».

Ως προς τη βάση του «10» τα παιδιά εν μέρει συμφωνούν, εν μέρει διαφωνούν θυμίζοντας ότι «δεν έχουν όλοι οι μαθητές τις ίδιες ικανότητες». Αναφέρει, μια μαθήτρια, ότι στις εξετάσεις παίζει ρόλο και ο παράγων ενώ ζητούν κι εξετάσεις στη Β΄ Λυκείου, για να δοκιμάζονται, ενώ αναφέρουν ότι δεν υπάρχει λογική για εξετάσεις στο δημοτικό. «Θέλησαν να βάλουν εξετάσεις στο δημοτικό που είναι το μόνο σχολείο που το παιδί μπορεί να χαρεί τη ζωή του» παρατήρησε μια μαθήτρια, σχολιάζοντας τις αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα. «Όσοι θέλουν ν’ ασχοληθούν με τη μουσική ή το χορό πρέπει να κλέψουν ώρες από το διάβασμά τους, γιατί δεν υπάρχει χρόνος» λέει μια μαθήτρια, ενώ μια συμμαθήτριά της δηλώνει κάτι που τις βρίσκει όλες σύμφωνες: «Οι μόνοι σκληρά εργαζόμενοι σ’ αυτή τη χώρα είναι οι μαθητές».

Μαρία Αμπατζή