Διαστασεις,4411

Ήταν ένας Γερμανός, ένας Ιταλός, ένας Έλληνας…

… και ένας Πόντιος σε ένα αεροπλάνο, και έπεσαν στην ζούγκλα.

Τους μαζεύουν οι Ζουλού, τους πηγαίνουν στον αρχηγό τους και εκείνος λέει:

«Πάλι εσείς εδώ»; Η αλήθεια είναι ότι σήμερα δεν ήθελα να έρθω ΕΔΩ, αλλά πείστηκα από εσάς…Λέω δεν μπορεί θα με περιμένουν οι άνθρωποι…(Ψψτ όταν δεν θα ΜΕ περιμένετε να μου το πείτε να καθίσω σπίτι…)


«Στην ζωή μου Μαρία είχα δύο αποτυχημένους γάμους», πάτερ τους δυο μόνο θυμάται, «Ο πρώτος μου άνδρας έφυγε και ο δεύτερος έμεινε»! Πάτερ, εγκατέλειψε την προεκλογική εκστρατεία…Δεν ήθελε να πραγματοποιήσει την ομιλία της στην Κεντρική Πλατεία, «θέλω Τραφάλγκαρ εδώ και τώρα!» μου έλεγε…Φαντάζεστε λαχτάρα και ρεζίλι. Το ένα μουσείο (η Θεία Ροδούλα) απέναντι από το άλλο (Το Βρετανικό)…στο τέλος έκανε ένα ακόμη πάρτι Ντίσκο… «Έχω πείσει τον «Κόσμο»» μου λέει και σπεύδει να προσθέσει νέα κεφάλαια στη διατριβή της… «Ανδρισμός, πηγή δυστυχίας»… «Τι είναι αυτό που έχει 18 πόντους μήκος, 6 πόντους πλάτος και ξετρελαίνει τις γυναίκες;

– Ένα χαρτονόμισμα των πεντακοσίων Ευρώ» (πάτερ, αλλού πήγε ο νους σας; ΚΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ…)

2ον «Ποιά η διαφορά του να πέσει κάποιος από τον εκατοστό όροφο…

… ενός ουρανοξύστη, από το να πέσει από τον πρώτο όροφο του ίδιου ουρανοξύστη;

Όταν πέφτει από τον εκατοστό όροφο ακούγεται πρώτα ένα “Ααααααααααααααααααααααα” και μετά ένα “ντουπ”!

Όταν πέφτει από τον πρώτο, ακούγεται πρώτα το “ντουπ” και μετά το “Αααααααααααααααααααααα”!»
Αν συνεχίζει έτσι πάτερ θα τον βαρέσω με εξάρτημα της στολής μου, σιδηρο-γροθιά θα’ ναι, γροθο-κατσαρόλα θα’ ναι, τσίγκινο – γιλέκο; Ό,τι βρω! Θα το παίξω Πολύδωρας, αφού πρώτα το παίξω συνδικαλιστής αστυνομικός…Ο ΝΕΜΟ και η Γιαννάκου με εκνευρίζουν εξίσου…Πάτερ, η Μαριέττα είπε ότι η απαίτηση των δασκάλων για περισσότερα από 900 ευρώ το μήνα είναι προκλητική για τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Δίκαιο έχει. Εμείς δηλαδή που πεθαίνουμε με λιγότερα τι είμαστε, ΜΑΛΑΚΕΣ?..

3ον Πάτερ, γιατί μας νοιάζει τόσο η αιώνια ζωή;

Εδώ δεν ξέρουμε τι να κάνουμε μ’ αυτή που είναι τόσο σύντομη και ελπίζουμε σε μια αιώνια…

Η θεία Ροδούλα πάντως αντιστάθηκε στον πειρασμό του λαϊκισμού και των παροχών και έκανε έκκληση στον (sexοπορνοδιαστροφικό ανθρωπάκι που κρύβουμε όλοι μέσα μας…γι’ αυτό και οι σημερινές φωτογραφίες στη στήλη)…

“Δημοκρατία Μαρία, είναι το πολίτευμα που εξασφαλίζει πως δεν θα κυβερνηθούμε από ανθρώπους καλύτερους από ό,τι μας αξίζει”. ΤΗΣ ΕΜΕΙΝΕ ΚΟΥΣΟΥΡΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ καλά που υπάρχουν και τα τραπεζικά (ληστρικά) καταστήματα να σου την ΣΠΑΝΕ περισσότερο από την ΠΟΛΙΤΙΚΗ… «Τράπεζα είναι το ίδρυμα που σου δανείζει λεφτά, αρκεί να μπορείς να αποδείξεις ότι δεν σου χρειάζονται»…ΑΚΟΥ ΝΑ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ (ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΙΠΑ)!

4ον Εδώ γελάτε…

Είναι δυο φίλοι, ο ένας εργατικός, ο άλλος τεμπέλης (ποιος από όλους;).

– Δεν γίνεται, λέει ο εργατικός, πρέπει να βρεις οπωσδήποτε δουλειά. Σου βρήκα μία, θα δουλέψεις κλητήρας σ’ ένα υπουργείο.

– Εντάξει, λέει ο τεμπέλης, θα κάνω κάτι, δεν θα κουράζομαι και θα βγάζω και λεφτά.

Μετά ένα μήνα ξανασυναντιούνται οι δυο φίλοι, άνεργος πάλι ο τεμπέλης.

– Γιατί έφυγες ρε από τη δουλειά που σου βρήκα; ρωτάει ο φίλος.

– Γιατί, κάθε 5 λεπτά έπρεπε να σηκώνομαι από την καρέκλα μου, και να χαιρετάω τους επισήμους που έμπαιναν στο υπουργείο. Έχεις καμιά πιο ξεκούραστη δουλειά;

– Έχω, του απαντάει ο άλλος, σε περίπτερο, θα κάθεσαι συνέχεια και θα πουλάς το εμπόρευμα.

Ένα μήνα μετά, πάλι άνεργος ο τεμπέλης

– Τί συνέβη αυτή τη φορά; ρωτάει ο φίλος.

– Με πήρε ο ύπνος στην καρέκλα και έγινε ληστεία, κλέψανε τα πάντα.

– Άκουσε να σου πω, λέει αγανακτισμένος ο φίλος, αυτή είναι η τελευταία φορά που σε στέλνω σε δουλειά και μην μου πεις ότι κουράστηκες γιατί θα σε πνίξω. Θα πας φύλακας σε νεκροταφείο, θα κάθεσαι μόνος σου και το βράδυ θα κλειδώνεις και θα φεύγεις. Τίποτα άλλο.

– Αυτή μάλιστα!! απαντάει ο τεμπέλης. Αυτή είναι δουλειά για μένα.

Ένα μήνα αργότερα συναντιούνται οι δυο φίλοι, άνεργος πάλι ο τεμπέλης.

– Μη μου πεις ότι κουραζόσουνα και στο νεκροταφείο; ρωτάει άγρια ο φίλος του.

– Άκου να δεις, τι έπαθα εκεί μέσα, απαντάει ο τεμπέλης. Καθόμουνα όλη μέρα σε μια καρέκλα και κοιτάζοντας γύρω-γύρω έβλεπα διαρκώς γραμμένη τη φράση, ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ, ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ, ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ. Κι έτσι μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως ο μόνος που δούλευε εκεί μέσα ήμουν εγώ!!!!!!!

Υ.Γ.

Πώς ξεμάτιασε η μικρή Aννούλα τον Kωστάκη; Με το ανοιχτήρι….

Υ.Γ.1

Άννα Πολιτκόφ…ΣΚΑΓΙΑ!

Μαρία Νικολάου

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.