Στα θρανια της Φυλακης…

Το κουδούνι δεν ηχεί ποτέ σ΄ αυτό το σχολείο. Ο δάσκαλος και οι δεκαπέντε μαθητές γνωρίζουν απλά την ώρα, κάθονται και σηκώνονται από τα θρανία στον ειδικό χώρο που έχει διαμορφωθεί για τις ανάγκες της διδασκαλίας. Οι μαθητές Έλληνες, Αλβανοί, Πολωνοί και άλλων εθνικοτήτων, ηλικίας από 21 έως 55 ετών δεν βιάζονται να βρεθούν έξω, ο δάσκαλός τους δεν κοιτά ανυπόμονα το ρόλοι του για να τελειώσει το μάθημα. Εδώ η διδασκαλία είναι διαφορετική, η γνώση κατακτάται με καθυστέρηση χρόνων, αλλά με αμείωτο ενδιαφέρον από την πρώτη έως την τελευταία στιγμή. Σήμερα το «Εμείς η Πόλις» παρακολουθεί μάθημα στις Δικαστικές Φυλακές Κομοτηνής, πίσω από τα κάγκελα, με τους δεσμοφύλακες και τα κελιά να συμπληρώνουν το σκηνικό.

Ρεπορτάζ – Φώτο: Μαρία Νικολάου

Παναγιώτης Ιμπραήμογλου, 55 ετών:«Μου λείπουν τα γράμματα»

Γιατί δεν μάθατε γράμματα όταν ήσασταν μικρός;

Τα γράμματα δεν τα έμαθα από μικρός όπως έπρεπε. Τώρα μου δίνεται η ευκαιρία. Μου λείπουν τα γράμματα. Δεν μπορώ να διαβάσω τους υπότιτλους στην τηλεόραση, ούτε εφημερίδα, όλα εκείνα που με ενδιαφέρουν, δεν μπορώ να τα κάνω.

Θα μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.

Εδώ πώς βρεθήκατε;

Κάποιο λάθος μας έριξε εδώ μέσα. Νομίζω ότι σε όλο τον κόσμο γίνονται τα λάθη. Έχουμε παιδιά και οικογένεια και με έχουν συγχωρήσει. Οπότε, θα επιστρέψω καλύτερος σ΄ αυτούς.

Τι στόχους βάζετε στο ξεκίνημα της χρονιάς;

Βγαίνοντας πρέπει να ξέρω να διαβάζω. Θα λέει και η γυναίκα μου: «Μπράβο, έμαθες και γράμματα;» Έχω περάσει και από μια κατάρτιση, μας είχαν δώσει και αποδεικτικό παρακολούθησης τότε. Τους το έστειλα και σε κορνίζα, να χαρούν.

Τι διδαχθήκατε σήμερα;

Σήμερα μάθαμε την αλφαβήτα. Γνωρίζω λίγο τα γράμματα. Σιγά –σιγά μπαίνουμε στο νόημα και θα μάθουμε γρήγορα.

Έχετε χρόνο για διάβασμα;

Φυσικά και έχω χρόνο. Αν δε βρίσκομαι σε συνεργείο έχω μπόλικο χρόνο. Θα καθίσω και θα διαβάσω. Έχω πολύ χρόνο. Θα διαβάσω τώρα. Όλη την ημέρα.

Έχετε το υλικό που χρειάζεστε;

Ναι, μας έδωσαν τσάντα, μολύβι, χαρτί. Μας τα δώσανε άλλοι, να είναι καλά. Μας σκέφτονται, σου λέει: «Για να μαθαίνουν σε τέτοια ηλικία γράμματα, θα πέρασαν πολλά ζόρια» μαζί μας θα είναι.

Ντρέπεστε που στην τάξη είστε ο μεγαλύτερος σε ηλικία;

Δεν ντρέπομαι καθόλου. Αισθάνομαι μαζί με τα παιδιά ίδιος κι εγώ.

Μήπως είστε και λίγο δάσκαλος μαζί τους;

Τους λέω να είναι τυπικοί και να κάθονται φρόνιμα. Να μην έχουν φασαρίες με τον κόσμο και να μιλάνε σωστά. Κάτι ξέρω κι εγώ, είδα πολλά στη ζωή μου.

Από ποια περιοχή είστε;

Είμαι από τις Σέρρες, έχω πέντε παιδιά, δώδεκα εγγόνια από τα οποία τα οκτώ πάνε σχολείο, τα μεγαλύτερα είναι ήδη στο Λύκειο. Τα μικρά Τετάρτη Δημοτικού.

Συμμαθητής με τα εγγόνια σας δηλαδή;

Τα γράμματα είναι καλά για όλους. Εμένα αν με έστελνε ο πατέρας μου σχολείο, θα ήμουν άριστος τώρα. Καθόλου δεν με έστειλε, ό,τι έμαθα το έμαθα μόνος μου.

Χουσεϊν Ογλού Μαυρουδής, 48 χρονών: «Θα με βοηθήσουν τα γράμματα να βγω σωστός από την φυλακή»

Γιατί είστε στη φυλακή;

Ήμουν έμπορος στις Λαϊκές . Κάναμε κάποια παράβαση και «έπεσα» στην φυλακή. Μέσα στη φυλακή συμμορφώθηκα. Έξω, στην κοινωνία, δεν ήξερα καθόλου γράμματα. Τώρα διαβάζω. Μπορώ να σου πω ότι προλαβαίνω και την τηλεόραση.

Πώς νιώθετε που είστε μαθητής;

Μας κάνει πολύ καλό αυτό το σχολείο. Με την βοήθεια της φυλακής θα μάθω γράμματα σωστά. Σήμερα κάναμε ήδη το Α, το Β, το Γ μέχρι εκεί. Τα πήραμε από την αρχή. Παρακολούθησα μαθήματα και στο σχολείο των φυλακών της Θεσσαλονίκης.

Πώς αντέχετε στη φυλακή;

Η φυλακή δεν είναι για πολύ καιρό. Μέχρι και τρία χρόνια αντέχεται, μετά από εκεί και πέρα δυσκολεύουν τα πράγματα. Εγώ έχω δώδεκα χρόνια στην φυλακή. Με την βοήθεια του Θεού θα πάω καλά στο Εφετείο.

Τον δάσκαλό σας πώς τον είδατε;

Ο δάσκαλος φαίνεται καλός. Τους δασκάλους δεν θα πρέπει να τους πηγαίνεις κόντρα. Πρέπει να πηγαίνεις με τα νερά του. Δεν χρειάζεται να τους κάνεις εσύ ιστορίες.

Όταν ήσασταν μικρός γιατί δεν μάθατε γράμματα;

Δεν πηγαίναμε σχολείο γιατί γυρνούσαν οι γονείς μου από χωριό σε χωριό. Με τα τσαντίρια σήμερα εδώ, αύριο εκεί. Πώς να πας σχολείο; Τα δυο από τα πέντε παιδιά μου πηγαίνουν και Γυμνάσιο. Το λάθος μου ήταν που «έπεσα» εδώ.

Τα γράμματα θα σας βοηθήσουν να «σηκωθείτε»;

Θα με βοηθήσουν και να «σηκωθώ» και να βγω σωστός. Τα γράμματα βοηθάνε παντού. Παλιά έλεγα «τελέφωνο» τώρα το λέω σωστά: «τηλέφωνο». Με τα γράμματα γίνεσαι παντού καλύτερος.

Κοπούκ Σαμπρή, 24 ετών: «Θα αρχίσουμε με τα γράμματα να σεβόμαστε το διπλανό μας»

Από πού είστε;

Είμαι μουσουλμάνος από την Αλεξανδρούπολη και πατέρας ενός μωρού.

Ξέρετε γράμματα;

Δεν ξέρω γράμματα, όταν ήταν να τα μάθω τα παράτησα. Κανείς δεν με πήγε πίσω. Αρχίσαμε και τις αλητείες. Είχαμε και οικονομικά προβλήματα. Δεν ακούγαμε τους δικούς μας, κάναμε του κεφαλιού μας και καταλήξαμε εδώ…

Τι κάνατε;

Είμαι υπόδικος και ευχαριστώ το διευθυντή που μας δίνει την ευκαιρία με τη λειτουργία του σχολείου να βάλουμε στη ζωή μας κάποια τάξη. Έτσι, όπως είμαστε αγράμματοι δεν μπορείς να βάλεις στη ζωή σου τάξη.

Τώρα ξεκινάτε από την αρχή;

Έστω, ξεκινώντας από την αρχή, σιγά – σιγά, αύριο, μεθαύριο θα μάθουμε κι άλλα γράμματα για το καλό το δικό μας.

Στο σπίτι τους το είπατε;

Το ξέρουν στο σπίτι. Χάρηκαν νομίζω. Πρέπει να βάλουμε μυαλό, να μην ξανακάνουμε τα ίδια βγαίνοντας έξω.

Πώς κύλησαν οι πρώτες μέρες στο σχολείο;

Έχει πολύ ενδιαφέρον. Μαθαίνεις δυο – τρία γράμματα. Θα μάθουμε να συμπληρώνουμε μια αίτηση, να μιλάμε ελληνικά σωστά και καθαρά, τη γλώσσα μας δηλαδή. Θα αρχίσουμε να σεβόμαστε τον διπλανό μας. Θα ξέρουμε πώς θα τον αντιμετωπίζουμε.

Έχετε βάλει και κάποιους στόχους;

Στόχος να είμαι πρώτος, γιατί όχι; Όλοι μαθητές είμαστε, όλοι θα μάθουμε γράμματα.

Για τη μελέτη περισσεύει χρόνος;

Θα φάμε, θα κάνουμε μπάνιο και θα διαβάσω, μόνο έτσι θα περνάει η ώρα. Έχω μπόλικο χρόνο φυλακή είμαστε, τι άλλο να κάνουμε;

Κώστας Καμπάνταης, διευθυντής Φυλακών: «Το δικαίωμα στη μόρφωση

ανήκει σε όλους»

«Το δικαίωμα στην μόρφωση είναι αναφαίρετο σε όλους δικαίωμα. Και η μόρφωση μεγάλης σημασίας για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του κρατουμένου. Παρατηρήσαμε ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός κρατουμένων οι οποίοι δεν γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή. Ήταν επιτακτική ανάγκη η δημιουργία ενός τέτοιου σχολείου, προκειμένου να μάθουν στοιχειώδη γράμματα. Κάποιοι κρατούμενοι που έχουν βλέψεις για παραπάνω θα ήταν ευχής έργο να προχωρήσουν στις σπουδές τους και μετά την αποφυλάκισή τους. Το ενδιαφέρον των κρατουμένων ήταν πολύ μεγάλο. Σαράντα άτομα εξεδήλωσαν ενδιαφέρον. Μια τάξη σαράντα ατόμων δεν μπορεί να λειτουργήσει. Έτσι, σε συνεργασία με τον προϊστάμενο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, τον κ. Μαρίνο Κωσταντινίδη αποφασίσαμε ο αριθμός των κρατουμένων να περιοριστεί στους 15 μαθητές για ξεκίνημα. Μετά θα δούμε, το ενδιαφέρον για γνώση είναι μεγάλο κι αυτό μας ικανοποιεί».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.