«Το παραμυθι ειναι σαν τον ανθρωπο»

«Έγινε αέρας άφαντος και πέταξε στο άγνωστο». Ετσι τελειώνει ένα από τα 39 παραμύθια που φιλοξενούνται στο 2ο βιβλίου του συνταξιούχου δασκάλου – συγγραφέα και ερευνητή κ. Βασίλη Φαρασόπουλου. Παραμύθια «ταξίδια» στις αλησμόνητες πατρίδες. Ιστορίες με πλοκή που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, αλλά και ζωντανές τις φωνές προσφύγων που δεν είναι πια κοντά μας. «Ασχολούμαι χρόνια, σκέφτηκα ότι δεν πρέπει να χαθούν τα παραμύθια όταν θα έρθει ο καιρός να πάνε στη γη οι άνθρωποι αυτοί. Ήθελα να τα διασώσω» δηλώνει στον «Κόσμο» ο κ. Φαρασόπουλος και εξηγεί: «Έχουν αξία ιδιαίτερα σπουδαία, είναι γλυκά παραμύθια, προέρχονται από την πατρίδα των παππούδων και των γιαγιάδων μας».

Ποιο βιβλίο κρατάτε στα χέρια σας;

Το 2ο βιβλίο μου! Ένα βιβλίο με παραμύθια: «Παραμύθια από τις Αλησμόνητες Πατρίδες» τον Πόντο, τη Βιθυνία και τη Θράκη.

Η Βιθυνία; Ποιο σημείο των αγαπημένων τόπων είναι;

Η πόλη όπου έγινε η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος, η Νίκαια της Βιθυνίας, τόπος που έχει μεγάλη αξία για τον ελληνισμό και το Βυζάντιο. Η Νικομήδεια, η Προύσα στις παρυφές μέχρι τον Πόντο, η Χιλή του Πόντου από την οποία είναι κάποια από τα παραμύθια μου, ανήκει και αυτή στα όρια της Βιθυνίας.

Πότε ξεκίνησε η συλλογή των παραμυθιών;

Τα παραμύθια αυτά τα συγκεντρώνω από το 1973. Τότε δεν είχα μαγνητόφωνο. Όπου άκουγα παραμύθι το έγραφα, κρατούσα χαρτί και μολύβι στο χέρι μου πάντα, άκουγα και έγραφα. Πήγαινα κοντά στον παππού και την γιαγιά, συζητούσαμε διάφορα θέματα κι όταν έλεγαν κάποιο παραμύθι, το άκουγα με προσοχή και το έγραφα. Από το 90 και μετά μαγνητοφωνούσα τη φωνή τους.

Αναφέρονται στο βιβλίο σας τα ονόματα των παραμυθάδων;

Αναφέρω όλους τους παραμυθάδες και τον τόπο καταγωγής.

Άνοιγαν εύκολα την πόρτα σ’ έναν ερευνητή που ήθελε να τους κάνει βιβλίο;

Η αντάμωση μαζί τους ήταν φιλική, όπως και οι κουβέντες μας. Όλοι ανεξαιρέτως πρόσφυγες πρώτης και δεύτερης γενιάς. Οι περισσότεροι δεν ζουν σήμερα

Πόσα παραμύθια φιλοξενούνται στις σελίδες του βιβλίου;

Σ΄ αυτό το βιβλίο φιλοξενούνται 39 παραμύθια από 28 διαφορετικούς παραμυθάδες.

Γιατί ασχολείστε με τη συλλογή παραμυθιών σε μια εποχή που δεν έχουν χρόνο οι άνθρωποί της να ακούσουν παραμύθια;

Ασχολούμαι χρόνια πολλά, όπως σας είπα, γιατί σκέφτηκα ότι δεν πρέπει να χαθούν τα παραμύθια όταν θα έρθει ο καιρός να πάνε στη γη οι άνθρωποι αυτοί. Ήθελα να τα διασώσω. Έχουν αξία ιδιαίτερη, σπουδαία, είναι γλυκά παραμύθια, προέρχονται από την πατρίδα των παππούδων και των γιαγιάδων μας.

Και η αναφορά με πληροφορίες στους τόπους καταγωγής ποιες ανάγκες εξυπηρετεί;

Αναφέρω ονόματα και τόπους καταγωγής. Διαβάζοντας τα παραμύθια, τα ονόματα, τους τόπους κάποιος ανατρέχει στις χαμένες πατρίδες. Και μόνο που έχω τις γεωγραφικές ονομασίες του βυζαντινού χώρου παίρνω χαρά μεγάλη.

Η συγγραφή ενός παραμυθιού, τι συμπεραίνετε, έχει κάποια τεχνική που ακολουθείται αυστηρά;

Το παραμύθι είναι σαν τον άνθρωπο. Έχει το κεφάλι, τα πόδια, την ψυχή και την καρδιά του. Παραμύθι απ’ το οποίο λείπουν αυτά τα χαρακτηριστικά για μένα είναι νόθο και όχι ολοκληρωμένο. Η καρδιά του παραμυθιού είναι το μήνυμα που εκπέμπει. Και αυτά τα παραμύθια έχουν ένα μήνυμα για τους ανθρώπους όλων των ηλικιών και έχουν ιδιαίτερη αξία.

Ξεχωρίζετε κάποιο;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Έχω καταγράψει 200 ιστορίες. Η επιλογή γίνεται πάντα με γνώμονα ποιο παραμύθι είναι καλύτερο, πιο ολοκληρωμένο.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.