«Η φτωχος θα εισαι η πλουσιος, αυτο ηταν το αποτελεσμα του καπιταλισμου»

«Δουλειά για έναν απλό εργάτη δεν υπάρχει. Πριν τριάντα πέντε χρόνια ήταν διαφορετικά τα πράγματα, οι ανειδίκευτοι εργάτες εύρισκαν δουλειά, τώρα δεν βρίσκουν. Πρέπει να έχεις κάποια ειδικότητα, να γνωρίζεις μια τέχνη, να ξέρεις δυο και τρεις γλώσσες, τότε μόνο βρίσκεις δουλειά εύκολα» δηλώνει ο κ. Τζαφέρ Χασάν, μουσουλμάνος Κομοτηναίος, μετανάστης από το 1969 σε περιοχή κοντά στο Dόsseldorf της Γερμανίας. Μιλά για την νέα Γερμανία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες, για την Σοσιαλδημοκρατία και την Μέρκελ. Παρατηρεί τη ζωή στην Κομοτηνή και επισημαίνει με τη ματιά ενός ψύχραιμου παρατηρητή: «Ανησυχώ με την προχειρότητα που διακρίνει τους κατοίκους της περιοχής και την επιπολαιότητα των νέων ανθρώπων».

Πώς είναι η ζωή στη Γερμανία για έναν μετανάστη;

Η ζωή είναι καλή ακόμη και τώρα. Πρέπει όμως να είσαι τεχνίτης. Δουλειά για έναν απλό εργάτη δεν υπάρχει. Πριν τριάντα πέντε χρόνια ήταν διαφορετικά τα πράγματα, οι ανειδίκευτοι εργάτες εύρισκαν δουλειά, τώρα δεν βρίσκουν. Πρέπει να έχεις κάποια ειδικότητα, να γνωρίζεις μια τέχνη, να ξέρεις δυο και τρεις γλώσσες, τότε μόνο βρίσκεις δουλειά εύκολα.

Όταν πήγατε εσείς ήταν διαφορετικές οι συνθήκες;

Το 1969 που πήγαμε εμείς στην Γερμανία οι εργάτες ήταν απαραίτητοι, ήταν όπως τα αφεντικά, είχαν μεγάλη αξία γιατί ήταν χρήσιμοι, ήταν απαραίτητοι για την οικονομία της Γερμανίας. Τώρα οι νέοι χρειάζεται να έχουν πολλά προσόντα.

Στην περιοχή σας υπάρχουν πολλοί μετανάστες;

Στην πόλη που μένω το 10% των κατοίκων είναι ξένοι. Από τη Θράκη, από άλλα σημεία της Ελλάδος, αλλά και από την Τουρκία, την Ισπανία.

Το βιοτικό επίπεδο των μεταναστών ποιο είναι;

Στην αρχή ήταν πολύ καλή η ζωή στην Γερμανία. Τώρα πρέπει να έχεις απαραίτητα μια πολύ καλή δουλειά. Όταν δουλεύεις δεν έχεις πρόβλημα, όταν χάνεις όμως τη δουλειά σου και στα 45 και 50 μένεις άνεργος δεύτερη δουλειά δεν βρίσκεις εύκολα. Όταν έχεις τελειώσει ένα Πανεπιστήμιο, όταν είσαι γιατρός ή δικηγόρος, τότε εντάξει κανένα πρόβλημα, βρίσκεις να δουλέψεις, άρα έχεις και τη δυνατότητα να έχεις μια άνετη ζωή.

Ναι, αλλά συνεχίζουν ακόμη να πηγαίνουν μετανάστες στην Γερμανία, πώς εξηγείται;

Ή δεν γνωρίζουν τι θα συναντήσουν ή φεύγουν για να γλιτώσουν τα χειρότερα. Φταίμε και εμείς οι ξένοι, γιατί το 1973 επί Σοσιαλδημοκρατίας και Βίλυ Μπράντ στην ηγεσία της χώρας, είχε ειπωθεί ότι: «Όταν δεν είναι ειδικευμένος κάπου ο μετανάστης εργάτης που έρχεται, δεν μας χρειάζεται», αλλά εμείς δεν πήραμε στα σοβαρά την προειδοποίηση και ακόμη πηγαίνουμε. Οκτώ εκατομμύρια εργάτες έχουν συγκεντρωθεί στην Γερμανία το 40% εκ των οποίων δεν είναι ειδικευμένοι κάπου, δεν έχουν πάει καν σχολείο. Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί το έλεγαν αυτό οι Σοσιαλδημοκράτες.

Εσείς τι έχετε καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια στην Γερμανία;

Έχω δική μου δουλειά, αγοράζω παλιά σπίτια, τα ανακαινίζω και μετά τα νοικιάζω. Έχω πενήντα διαμερίσματα τα οποία τα νοικιάζω όλα. Έχω δυο παιδιά, το ένα σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Έσσε και το άλλο Ξενοδοχειακές και Τουριστικές Επιχειρήσεις στο Ανόβερο. Οι σπουδές και η μόρφωση είναι σημαντικές για έναν άνθρωπο.

Και οι κοινωνικές παροχές περνούν από ό,τι διαβάζω δύσκολες ώρες στην Γερμανία, είναι έτσι;

Στη Γερμανία επί Σοσιαλδημοκρατίας η στήριξη του Κράτους Πρόνοιας στους ανέργους ήταν πολύ σημαντική, ακόμη και τα γειτονικά με την Γερμανία κράτη που έβλεπαν τι εφαρμόζεται στην Γερμανία έμεναν έκπληκτα. Τώρα σιγά – σιγά αλλάζουν τα πράγματα, μειώνονται οι παροχές. Όταν λες δεν έχω δουλειά, σπίτι, χρήματα και το αποδεικνύεις με έγγραφα από Τράπεζες και Υπηρεσίες έρχεται το κράτος και πληρώνει το ενοίκιο και τα έξοδα λειτουργίας του σπιτιού σου. Τα καταβάLλει το κράτος μέχρι να βρεις δουλειά.

Έχετε επισημάνει κάποια «συνήθεια» των Γερμανών που σας έχει εντυπωσιάσει;

Η φοροδιαφυγή θεωρείται κακή πρακτική, όπως και η μαύρη εργασία. Τα πρόστιμα είναι τσουχτερά για όσους προσφεύγουν σ΄αυτές τις τακτικές. Οι Γερμανοί δεν είναι «εθισμένοι» στην φοροδιαφυγή και στην μαύρη εργασία, τα θεωρούν και τα δυο ανεπίτρεπτα για τη σωστή λειτουργία του κράτους.

Πόσες δουλειές αλλάξατε όλα αυτά τα χρόνια;

Στην αρχή δούλεψα ως απλός εργάτης, μετά οδηγός στην ίδια Εταιρεία. Έβγαλα δίπλωμα οδηγού φορτηγού. Πριν 25 χρόνια λειτούργησα το δικό μου ψητοπωλείο και τώρα, τέταρτη δουλειά, αγοράζω, επιδιορθώνω και ενοικιάζω σπίτια. Δουλεύουν για μένα 14 άτομα, τεχνίτες. Καλά τα κατάφερα. Στην Κομοτηνή έρχομαι τρεις μήνες κάθε Kαλοκαίρι, μαζί με τα παιδιά.

Με τους άλλους μετανάστες έχετε σχέση;

Κάνουμε παρέες με άλλους μετανάστες από την περιοχή, αλλά όχι όπως τα πρώτα χρόνια. Έλεγε η γυναίκα μου όταν πήγαμε, «κρύα χώρα αυτή η Γερμανία» και «κρύοι άνθρωποι οι Γερμανοί» συμπλήρωνα εγώ. Τώρα, αυτές τις μέρες που ήρθαμε στην Θράκη και δεν έκανε καλό καιρό την θυμηθήκαμε αυτή την φράση, «κρύος καιρός» λέει η γυναίκα μου «και κρύοι άνθρωποι» προσθέτω εγώ. Άλλαξαν οι άνθρωποι, οι συνήθειες, χάθηκε εκείνη η ζεστασιά των παλιών χρόνων.

Είναι εύκολο, από οικονομικής άποψης, να ζει κάποιος στην Γερμανία σήμερα;

Όχι, άνοιξε η ψαλίδα πολύ μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών. Δεν υπάρχει τώρα στη Γερμανία μεσαία τάξη. Ή φτωχός θα είσαι ή πλούσιος, αυτό ήταν το αποτέλεσμα του καπιταλισμού. Ευτυχώς που υπάρχει ακόμη η μέριμνα της ιατρικό-φαρμακευτικής περίθαλψης για τους φτωχούς, όταν αποδεικνύουν την απορία τους, δεν πληρώνουν ούτε φάρμακα, ούτε ιατρούς.

Τους ξένους, τους μετανάστες πώς τους αντιμετωπίζουν οι Γερμανοί, με το γνωστό ιστορικό παρελθόν που έχουν…

Δεν είναι ρατσιστές οι Γερμανοί. Υπάρχουν κάποιοι λίγοι, αλλά οι περισσότεροι είναι καλοί και ευγενικοί με τους μετανάστες. Όταν έχεις πρόβλημα και πας σε κάποια υπηρεσία εξυπηρετήσει αμέσως. Είμαι σαράντα χρόνια εκεί και είμαι πολύ ευχαριστημένος. Από τα σύνορα ακόμη καταλαβαίνεις πώς λειτουργεί ένα κράτος και καταλαβαίνεις αμέσως πού πας.

Την πρώτη Καγκελάριο γυναίκα που έχει αυτή η χώρα, την Αγγέλα Μέρκελ, πώς την κρίνετε;

Η Μέρκελ πριν γίνει Καγκελάριος ήταν κάπως αρνητική για την παρουσία των ξένων. Τώρα σε συνεργασία με την Σοσιαλδημοκρατία νομίζω ότι είναι περισσότερο ανεκτική στην παρουσία των ξένων, μάλλον δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Έτσι, συνεχίζουμε, όπως με τον Σρέντερ. Υπάρχει κοντά της βέβαια ο Στόϊμπερ που την επηρεάζει αρνητικά, για να δούμε πού θα μας οδηγήσει αυτή η συνεργασία.

Την Κομοτηνή πώς την βρήκατε, άλλαξε κάτι στην πόλη κατά την γνώμη σας;

Η Κομοτηνή άλλαξε. Εκείνο που παραμένει ίδιο είναι τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου, όχι τυχαία. Στην Γερμανία οι αγρότες είναι ελάχιστοι, στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες επίσης. Αφήστε που απουσιάζουν παντελώς οι μικροί, ολιγάριθμοι συνεταιρισμοί. Πώς να πάνε καλά μετά οι παραγωγοί, όταν δεν μπορούν να προωθήσουν οι ίδιοι τα προϊόντά τους;

Και τους ανθρώπους της;

Ανησυχώ με την προχειρότητα που διακρίνει τους κατοίκους της περιοχής και την επιπολαιότητα των νέων ανθρώπων. Για παράδειγμα, αυξάνουν μόνοι τους τα έξοδα. Βλέπω παιδιά με λογαριασμούς τηλεφώνων 400 και 500 ευρώ. Πού θα βρουν οι γονείς τους να τα πληρώσουν; Ξέρετε, για να τα καταφέρουμε στη ζωή χρειάστηκε να τα οργανώσουμε και να τα μετρήσουμε όλα σωστά. Αυτό λείπει από πολλούς ντόπιους κι ύστερα λένε ότι δεν τους φτάνουν τα χρήματα, με την κακοδιαχείριση που κάνουν πώς να τους φτάσουν; Αν σε ένα ζευγάρι δουλεύει μόνο ο ένας, τότε ούτε στη Γερμανία, ούτε σε κάποια άλλη χώρα μπορείς να ζήσεις, εδώ περιμένουν να ζήσουν χωρίς να δουλεύει κανείς.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.