Περι υψηλης ραπτικης καταιγιδων και καρφιων στα φερετρα»

Σας αρέσει η ποίηση; Θεωρείτε πως χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να αποκωδικοποιήσετε τα λόγια του ποιητή; Εμείς, θεωρούμε πως είναι ιδιαίτερα εποικοδομητικό να σας παρουσιάσουμε στο χώρο της ποίηση κάτι διαφορετικό, κάτι πέρα απ’ τα συνηθισμένα. Το βιβλίο του Αλέξανδρου Αραμπατζή με ποιήματα κοινωνικού περιεχομένου, είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας για σήμερα…

Λίγα λόγια για το συγγραφέα μας

Ο Αλέξανδρος Αραμπατζής γεννήθηκε στη Δράμα το 1961. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται ως δικηγόρος στη Δράμα. Είναι πατέρας δύο παιδιών. Ανήκει στους στενούς συνεργάτες του περιοδικού «Μανδραγόρας».

Στα ενδότερα του βιβλίου…ανακαλύπτουμε όπως είναι αναμενόμενο τον ποιητή, τις ιδέες του και τα πιστεύω του. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε ένα ποίημά του, το χαρακτηριστικότερο της συλλογής, σύμφωνα πάντα με την κρίση μας. Το «ποίημα» παρουσιάζεται ως σκύλος, ο οποίος δεν «υποτάσσεται». Επιπλέον δρα ως επαναστάτης προκαλώντας ακόμα και σε χώρους, όπου η ελευθερία κυριαρχεί…Βέβαια, όλα αυτά χάρη στη ποιητική αδεία μεταφράζονται και υποστηρίζουν τις απόψεις των ποιητών, οι οποίοι δε διστάζουν ακόμη και σε περιόδους ανέχειας να καυτηριάζουν τα κακώς κείμενα…

Ένας αδέσποτος σκύλος

γαβγίζει

γκαρίζει

τσιρίζει

μουγκρίζει

αφρίζει παιδάκι μου

τον ακούω που

σφυρίζει

μουγκανίζει

τερετίζει

χρεμετίζει

σαλπίζει

γρατζουνάει τις κουρτίνες

ξεφυσάει σαν φάλαινα

μαμά μου λύσσαξε

Αυτός ο σκύλος που δεν άφησε τίποτα σε χλωρό κλαρί

εισηγείται την αντίσταση ακόμη και σε χώρους

απόλυτης ελευθερίας

γιατί δεν είναι απλά και μόνο ένας σκύλος-

είναι ποίημα.

Επειδή όμως ποτέ με ένα ποίημα δεν αντιλαμβάνεται κανείς σε βάθος ό,τι ο ποιητής θέλει να περάσει στο κοινό του, ένα δεύτερο ποίημα ίσως είναι πιο κατατοπιστικό.

Ταΐσαμε τα κόκκινα, ταΐσαμε τα μαύρα

ε, τώρα ας ταΐσουμε τα μενεξελιά.

Το βαθύ το κόκκινο ας θάψει τους καημούς μας

Το βαθύ το μπλε ας ξενυχτήσει κλαίγοντας

Κυνηγάμε χίμαιρες μ’ έξαψη αρχάριου στοχαστή

βασανίζουμε το μυαλό μας με μολύβι και χαρτί

Ερωτοτροπούμε αναίσχυντα με το Γιατί

και το Γιατί ερωτοτροπεί με το Καθετί

σαν κολασμένος Ερωτύλος!

Άτιμοι ψύλλοι

Παρελαύνουν στη ραχοκοκαλιά μας

θρυμματίζοντας σπονδυλωτά θυλάκια στίχων

Από τα σκέλια των ατίθασων γυναικών μας

φυλλοροούν λέμβοι κι ατμάκατοι της θηλυκότητας

Στην πλάτη μας σκαρφαλώνουν εφοριακοί,

λογιστές, γιατροί, δικηγόροι, τραπεζικοί

Αίλουροι σκαρφαλώνουν στις αγριοτριανταφυλλιές

να ζευγαρώσουν με καλλίπυγες χωριατοπούλες

Φιλοτεχνήσαμε το θείο μας προορισμό

με κοπιώδη ρυθμό

οι κοπρίτες!

Μπορεί τα παραπάνω να φαίνονται αρχικά περίεργα, ωστόσο η πραγματική σημασία του ποιήματος βρίσκεται πίσω από τα λόγια, βρίσκεται στο μυαλό του ποιητή και στη σκέψη του αναγνώστη. Αυτό είναι απόλυτα λογικό, καθώς ο καθένας που διαβάζει τα ποιήματα ταυτίζεται, ανάλογα με τις εμπειρίες του, με τον ήρωα και τις καταστάσεις που περιγράφονται. Το μόνο που μένει τώρα είναι να τρέξετε στα βιβλιοπωλεία, όπου σας περιμένει το βιβλίο του Αλέξανδρου Αραμπατζή με τον εύγλωττο τίτλο «Περί υψηλής ραπτικής καταιγίδων και καρφιών στα φέρετρα», από τις εκδόσεις Μανδραγόρα. Καλή σας ανάγνωση…

Μαρία Σαραντίτη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.