Νεοι, Επαναστατες Παλαιστινιοι: «Παλαιστινη σημαινει Περηφανια!»

Φοιτητές της Νομικής Σχολής από την Παλαιστίνη. Μετρούν τις ώρες για να βρεθούν ξανά στο πλευρό των γονιών τους, στην πατρίδα, στη γη που ποτίζεται καθημερινά με αίμα. Από το 1967 έως σήμερα οι νέο-σιωνιστές προσπαθούν ν’ αποσπάσουν από τους Παλαιστίνιους το 20% που τους έχει απομείνει απ’ αυτό που ήταν κάποτε η «ιστορική» Παλαιστίνη. Για την αντίσταση των Παλαιστινίων μιλάμε σήμερα στο «Εμείς η πόλις» με νέους Παλαιστίνιους, θυμωμένα και αδικημένα παιδιά, έτοιμα να δώσουν ό,τι πολυτιμότερο έχουν για τη ζωή τους. Αναζητούμε απαντήσεις, μαρτυρίες, πιστεύοντας ότι: Οι Παλαιστίνιοι δεν μάχονται μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για όλους εκείνους που στερούνται ή θα στερηθούν στο μέλλον την ελευθερία τους.

Τι σημαίνει να είναι γεννημένος κανείς στην Παλαιστίνη;

Alsalimiya:
Γεννήθηκα στην Παλαιστίνη, στη Χεβρώνα. 7 αδέρφια, 7 αγόρια έχει η μάνα μου. Όπως κάθε παιδί, έτσι κι εγώ μεγάλωσα με όνειρα. Μέχρι 15 ετών δεν καταλάβαμε τίποτα. Μετά αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τη ζωή. Πώς; Χάνεις γείτονες, χάνεις φίλους, χάνεις δάσκαλους. Καταλάβαμε ότι η ζωή με τους Εβραίους είναι πάρα πολύ δύσκολη.

Basheer: Έχασα φίλους, έχασα γείτονες, έχασα πολλά. Για παράδειγμα ο κολλητός μου, ήμασταν μαζί 15 χρόνια, και μια μέρα ξύπνησα και δεν ήταν στη ζωή. Δεν ήξερα τι να πω…

Και η συνύπαρξη; Δεν υπάρχουν τέτοια «σημεία» στη γη σας;

Alsalimiya: Υπάρχουν πόλεις με Παλαιστίνιους και άλλες πόλεις μόνο με Εβραίους. Παλαιστίνιοι και Εβραίοι δεν ζουν μαζί στην ίδια γειτονιά, στον ίδιο δρόμο. Μόνο στη φαντασία μας υπάρχει η συνύπαρξη. Οι Εβραίοι επιδιώκουν πάντα να παίρνουν τα βουνά, τα ωραία μέρη και να έχουν καλύτερο έλεγχο στις περιοχές που κατέχουν. Δεν μπορεί να ζήσει κανείς με τους Εβραίους, γίνεται σφαγή. Οι Εβραίοι επιδιώκουν να υπάρχουν μικρές πόλεις και να τις ελέγχουν από ψηλά.

Πώς είναι η ζωή ενός μικρού παιδιού στην Παλαιστίνη;

Basheer: Ένα μικρό παιδί ξυπνά το πρωί για να πάει στο σχολείο. Το φιλά η μάνα του σαν να είναι η τελευταία φορά. Μπορεί στην τάξη του να υπάρχουν 4 με 5 καρέκλες άδειες μόνο με τις φωτογραφίες παιδιών που έχουν χαθεί. Για όποια πράγματα και να μιλούν οι δάσκαλοι τα παιδιά έχουν άλλες εικόνες μπροστά τους. Εικόνες με αγαπημένα πρόσωπα, με ανθρώπους που έχουν χάσει. Το μυαλό όλων «ταξιδεύει». Στο γυρισμό το παιδί μπορεί να πέσει πάνω σε «φασαρία» και να σκοτωθεί. Μπορεί, να φτάσει στο σπίτι, έχοντας πριν ρίξει πέτρες σε Ισραηλινούς στρατιώτες από το θυμό του, κάτι που ποτέ κανείς από την υπόλοιπη οικογένεια δε θα μάθει.

Φαντάζομαι και απλές καθημερινές απολαύσεις θα μοιάζουν διασκέδαση…

Alsalimiya:
Για καφέ ούτε λόγος, για διασκέδαση επίσης. Τη στιγμή που φεύγει το παιδί από το σπίτι υπάρχουν 50% πιθανότητες να μην γυρίσει. Ζωή για μικρά παιδιά δεν υπάρχει για τα μεγάλα υπάρχει, αλλά προς το χειρότερο.

Και τι πρέπει να κάνει το παιδί για να προστατευτεί;

Basheer:
Να ανήκει σε κάποια οργάνωση. Χαμάς, Φατάχ και άλλες, έχουμε 1500 οργανώσεις. Όλα αυτά που γίνονται στην Παλαιστίνη δημιουργούν θυμό μέσα στις ψυχές των ανθρώπων. Μοιραία κάποια στιγμή θα γίνεις επαναστάτης. Οι οργανώσεις σε προστατεύουν να μην γίνεις επαναστάτης μόνος σου. Θα πρέπει να βρεις αυτό που είναι κατάλληλο για σένα. Πρακτικά αυτό σημαίνει. 15 με 20 άνδρες δίπλα σου. Όλοι μαζί κινούνται βάσει σχεδίου. Ποτέ δεν πυροβολάς μόνος, ποτέ δεν κινείσαι μόνος.

Έχουν όλοι πρόσβαση σ΄ αυτές τις οργανώσεις;

Alsalimiya:
Η Οργάνωση δεν τους εμπιστεύεται όλους γιατί υπάρχουν ρουφιάνοι παντού. Για να μπεις σε μια Οργάνωση θα πρέπει να περάσεις από 1000 κύματα. Και μπορεί στο τέλος να μην τα καταφέρεις. Στην αρχή ζητούν απλά πράγματα, μετά ψάχνουν και την τελευταία πληροφορία που αφορά στο υποψήφιο μέλος και την οικογένειά του. Μπορεί να περάσεις και δυο χρόνια σε μια οργάνωση και να μην πάρεις ούτε μια πληροφορία επειδή δεν σε εμπιστεύονται.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Basheer:
Γιατί η Οργάνωση τιμωρεί την προδοσία. Και να ξέρω ότι ο ίδιος ο αδερφός μου είναι προδότης, πρέπει να το αποκαλύψω στην Οργάνωση. Κι αν δεν μπορώ να τον σκοτώσω εγώ, τότε θα το πω στην Οργάνωση για να τον σκοτώσει κάποιο άλλο μέλος. Έτσι «καθαρίζει» και η Οργάνωση, αλλά είναι σαν να συμμετέχεις και εσύ ο ίδιος.

Alsalimiya: Προδοσία θα πει να έχεις σχέση με το Ισραήλ. Δεν θα πρέπει να δώσεις πληροφορίες. Τόσο αίμα χύθηκε, όχι άδικα! Πολλά γίνονται στην Παλαιστίνη, που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν προδότες. Δεν είμαστε όλοι άγγελοι.

Basheer: Η ζωή είναι δύσκολη. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Κάποια παιδιά έκαναν όνειρα, θέλουν να ξεφύγουν και το Ισραήλ αυτό το εκμεταλλεύεται. Τους εξαγοράζει με τα χρήματα, λίγα, για να τους έχει στο χέρι του. Επιδιώκει να βρει προδότες σε μια οικογένεια επαναστατών. Δυστυχώς τα έχει καταφέρει ως ένα βαθμό με τα χρήματα. Δίνουν λίγα – λίγα χρήματα και ελέγχουν 16χρονους, 17χρονους, τα ιδανικά «θύματα» των Ισραηλινών. Θέλεις να «πετάς» σ΄ αυτή την ηλικία, και στην Παλαιστίνη δεν μπορείς να «πετάξεις». Αυτό εκμεταλλεύεται το Ισραήλ!

Πώς προσεγγίζουν οι Ισραηλινοί τους Παλαιστίνιους;

Alsalimiya:
Ζητά αρχικά άσχετες πληροφορίες και μετά σιγά – σιγά του ζητά σημαντικές πληροφορίες και γίνεται προδότης χωρίς να το καταλάβει. Αν συνεχίσει να συνεργάζεται με τους Εβραίους θα τον σκοτώσουν οι Παλαιστίνιοι, αν πάψει να συνεργάζεται θα τον «πουλήσουν» οι Ισραηλινοί και θα τον βγάλουν εκτός. Θα πεθάνεις, επιλέγεις πλευρό που θα πεθάνεις. Η προδοσία πάντως είναι ό,τι χειρότερο στην Παλαιστίνη.

Και οι «Μάρτυρες», άλλοι τους ονομάζουν «καμικάζι» και άλλοι «τρομοκράτες»…

Basheer:
Ποια μάνα λέει ότι θέλει να χάσει το παιδί της; Πρόκειται για μια περιοχή που ισχύει ο Νόμος της ζούγκλας. Επιβιώνει ο δυνατότερος. Αν είσαι αδύναμος, πέθανες. Οι Μάρτυρες ξέρουν ότι θα πεθάνουν κάποια στιγμή. Βλέπουν να είναι στο σπίτι κάποιοι, να πίνουν τον καφέ τους, να μην πειράζουν κανένα και να χάνουν τη ζωή τους επειδή οι Ισραηλινοί εκτοξεύουν πυραύλους. Δεν θέλουν την αδικία. Οι πιο πολλοί μάρτυρες είναι μορφωμένα παιδιά που ψάχνουν τη λέξη ελευθερία. Δυστυχώς οι περισσότεροι έξω από την Παλαιστίνη δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει ελευθερία. Όταν δεν έχεις κάτι, τότε καταλαβαίνεις την αξία του. Είναι μάρτυρες που το πρωί διδάσκουν στο Πανεπιστήμιο και το βράδυ κρυφά απ’ όλους αγωνίζονται για την ελευθερία τους. Τουλάχιστον ο μάρτυρας επιλέγει τον τρόπο που θα πεθάνει.

Ακολουθούν κάποιου είδους εκπαίδευση οι «μάρτυρες»;

Alsalimiya:
Ναι, προηγείται εκπαίδευση, αλλά αυτά είναι μυστικά. Ούτε ο ίδιος καταλαβαίνει πού πάει. Για να κάνεις κάτι τέτοιο, πρέπει να είσαι πολύ δυνατός. Το θάνατο τον φοβούνται όλοι. Όταν παίρνεις την απόφαση να είσαι επαναστάτης έχεις 90% πιθανότητες να πεθάνεις ή να μπεις στη φυλακή. Θα είσαι τυχερός αν πας φυλακή. Τότε θα προσπαθήσεις να δείξεις ψυχραιμία. Να μην κάνεις τον άλλον να σε κυνηγάει και να μην δείχνεις εμπιστοσύνη σε κανέναν. Ούτε η μάνα σου δεν ξέρει τι κάνεις. Ακόμη και να διαισθανθεί κάτι δεν της το λες. Αν θέλεις να ζήσεις, δεν πρέπει να μιλάς. Ακόμη και στα όνειρά σου. Οι περισσότεροι προσπαθούν να κοιμηθούν μόνοι τους για να μη μιλήσουν κατά λάθος στον ύπνο τους. Οι γονείς μου ποτέ δεν έμαθαν κάτι, ούτε τα αδέρφια μου, ούτε ο κολλητός μου. Για να είσαι επαναστάτης πρέπει να έχεις πολλά ταλέντα. Πρώτον, να μην μιλάς. Άσε τον άλλον να φανταστεί ό,τι θέλει, αλλά εσύ μην του πεις τίποτα. Τα λόγια είναι μαγκιές. Αυτό που προέχει είναι το καλό της Οργάνωσης. Την ημέρα κάποιος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο και το βράδυ είναι επαναστάτης χωρίς να το ξέρει ούτε η γυναίκα, ούτε η μάνα.

Θεωρείτε χρέος να είναι κανείς επαναστάτης και μαχητής;

Basheer:
Ναι, είναι χρέος να είναι κανείς επαναστάτης. Γιατί ο σκοπός όλων είναι ένας, να φύγει ο εχθρός. Κανείς δεν πρέπει να καλοπερνά εις βάρος του άλλου. Ένας τρελός, ένας φοβητσιάρης, ένας προδότης δεν το καταλαβαίνει αυτό το χρέος, όλοι οι άλλοι όμως ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Μόνο αυτοί που ξέρουν τι σημαίνει ελευθερία θα αγωνιστούν και θα ψάξουν μόνοι τους. Δεν σε υποχρεώνει κανείς, την απόφαση αυτή την παίρνεις μόνος σου, αλλιώς κρίμα για σένα και κρίμα για την οικογένειά σου. Οι Παλαιστίνιοι μόνοι τους επιλέγουν το θάνατο, τον επιλέγουν λόγω της αδικίας που βιώνουν. Κάθε δυο μέτρα που διασχίζουν συναντούν στρατιώτες που βρίζουν, που κοροϊδεύουν.

Κι αυτοί οι «συνεχείς έλεγχοι» που πραγματοποιούν οι Ισραηλινοί πώς γίνονται;

Alsalimiya:
Σε κάθε χωριό υπάρχει είσοδος και έξοδος. Η είσοδος και η έξοδος δεν είναι άλλο από φρουρά Ισραηλινών στρατιωτών που σε ελέγχουν. Ακόμη και να μην θέλεις να ασχοληθείς σε οδηγούν να το κάνεις. Δεν αντέχεις την αδικία, την κοροϊδία την ταπείνωση. Μπορεί σ’ έναν στρατιώτη να μην αρέσει η φάτσα σου και να μην περάσεις. Εσύ να έχεις δουλειά, να είναι σημαντικό να βρεθείς κάπου αλλού και να μην σου επιτρέψουν να πας επειδή έτσι θέλουν. Μπορεί να περιμένουν στην ουρά 1000 άτομα και αυτοί να μιλούν στο κινητό, να πίνουν τον καφέ τους.

Τι είδους δουλειές κάνουν οι Παλαιστίνιοι;

Basheer:
Παρά την φτώχεια και τον πόλεμο, το 70% των Παλαιστινίων είναι μορφωμένοι. Ξέρετε τι πιστεύουμε στην Παλαιστίνη; Πιστεύουμε ότι την φτώχεια και την κατοχή τη νικάς με τη μόρφωση. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο πιστεύουμε περισσότερο στη μόρφωση και λιγότερο στα όπλα. Γιατί το να είσαι επαναστάτης και το να έχεις όπλα δεν λέει τίποτα απολύτως αν δεν έχεις μυαλό.

Alsalimiya: Στα χωράφια καλλιεργούν μόνο για την οικογένεια. Όχι για να πουλάς. Προσπαθούμε να βγάλουμε το ψωμί μας μόνο αυτό ξέρω.

Και η θέση της γυναίκας στην Παλαιστίνη ποια είναι; Όμοια μ΄ αυτή των γυναικών στον αραβικό κόσμο;

Basheer:
Στις αραβικές χώρες αυτό που γίνεται με τις γυναίκες είναι αδικία. Στην Παλαιστίνη είναι διαφορετικά. Η μάνα έχει στόχο ζωής να μεγαλώσει το παιδί, να το μορφώσει. Οι μικρές ηλικίες ξέρουν ότι αγαπούν έναν επαναστάτη που κατά 50% θα πεθάνει. Ο άντρας όταν βγαίνει το βράδυ έξω βγαίνει για να πυροβολήσει. Οι γυναίκες έχουν ως επιλογή να προσπαθήσουν να ζήσουν ή να επιλέξουν να πεθάνουν. Για διασκέδαση ούτε λόγος. Υπάρχουν χιλιάδες γυναίκες στη φυλακή. Ήξερα πέντε γυναίκες που έγιναν μάρτυρες. Μια κοπέλα ανατινάχτηκε με τα εκρηκτικά όταν πήρε το πτυχίο της Νομικής. Την ίδια μέρα, ανέβηκε σε ένα λεωφορείο και ανατινάχτηκε. Ξέρετε τι ήθελε να πει μ΄ αυτό; Ότι οι μάρτυρες δεν είναι παρανοϊκοί, «καμικάζι» όπως τους ονομάζουν. Σπούδαζε Νομική και κάθε μέρα προχωρούσε με τα πόδια 7 χιλιόμετρα για να πάει στο Πανεπιστήμιο, γιατί δεν είχε χρήματα για TAXI. Πέτυχε να πάρει το πτυχίο χωρίς μια μέρα καθυστέρηση. Έδειξε σ’ όλο τον κόσμο ότι δεν είμαστε πειθήνια όργανα τρομοκρατικών οργανώσεων. Κατέβηκε στην Ιερουσαλήμ. Ανέβηκε σ’ ένα λεωφορείο και σκοτώθηκε.

Υπάρχουν καλοί και κακοί θάνατοι, πύραυλοι, καλά και κακά όπλα;

Alsalimiya:
Γιατί το λέτε αυτό; Νομίζετε ότι είχε τη δυνατότητα να σκοτώσει κάποιον στρατιώτη και δεν το έκανε; Μπορεί ένας Παλαιστίνιος μαχητής να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με έναν Ισραηλινό στρατιώτη; Την κυβέρνηση του Ισραήλ δεν την βλέπει κανείς. Μέσα στο ίδιο το λεωφορείο μπορεί να ήταν και ο πατέρας της. Μια κοπέλα που γνωρίζω έχασε όλη της την οικογένεια από Ισραηλινούς πυραύλους. Τι θα κάνει αυτή η κοπέλα; Σε όλους τους δρόμους βλέπεις τανκς και σίδερα. Αν δεν χτυπήσεις πώς θα αποχτήσεις την Ελευθερία σου; Θα περιμένεις πότε θα πεθάνεις; Ας σκεφτεί κάποιος πώς είναι να χάσεις τόσα πολλά; Να μην έχεις φαγητό, σπίτι, οικογένεια; Να έχεις χάσει τα πάντα. Για σκεφτείτε λίγο πώς είναι; Θα κάθεσαι δηλαδή με σταυρωμένα τα χέρια; Δεν βλέπεις πρόσωπο με πρόσωπο στρατιώτη. Βλέπεις εσύ ένας Παλαιστίνιος ένα τανκ και ένα αεροπλάνο Ισραηλινό. Δεν είναι απλό πράγμα να γίνεις μαχητής.

Basheer: Υπάρχουν παιδιά που έγιναν μάρτυρες κατορθώνοντας να σκοτώσουν Ισραηλινούς στρατιώτες. Αυτό ποτέ δεν το ομολόγησαν οι Εβραίοι πάντα δείχνουν την εικόνα ότι σκοτώνουμε μικρά παιδιά. Κι αυτοί τι σκοτώνουν; Σκοτώνετε άνδρες; Τι φταίει ένα παιδί τριών χρονών και το σκοτώνουν; Θέλουν να δημιουργήσουν το φόβο σε κάθε παιδί, σε κάθε ηλικία. Να μην μεγαλώσουν παιδιά επαναστάτες.

Συναντηθήκατε ποτέ με Ισραηλινό, συζητήσατε;

Alsalimiya:
Μια φορά ένας φοιτητής Ισραηλινής καταγωγής έστειλε κάποιον άλλον για να συναντηθούμε. Η απάντησή μου ήταν: «Αλίμονό σου αν σε πετύχω στο δρόμο! Δεν θέλω να ξέρω το πρόσωπό σου. Ποτέ δεν θα σου δώσω το χέρι και ποτέ δεν θα πω: «Χάρηκα που σε γνώρισα». Ζήσε όπου θες να ζήσεις κι εγώ άσε με να είμαι επαναστάτης μέχρι να έχω πίσω την ελευθερία που μας έκλεψες με το λαό σου».

Πώς φαντάζεστε ένα ελεύθερο Παλαιστινιακό Κράτος;

Basheer:
Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα είναι το ελεύθερο Παλαιστινιακό Κράτος.

Χύθηκε πολύ αίμα στη γη μας. Υπάρχουν πολλές Οργανώσεις. Πολλοί έχουν χάσει ανθρώπους που λάτρευαν. Ποιοι θα διοικούν αυτό το κράτος; Ποιος θα είναι ο σκοπός τους; Θα νιώσουν ποτέ δικαιωμένοι όσοι έχασαν τη ζωή τους;

Είστε πικραμένοι απ’ τη στάση της διεθνούς κοινότητας;

Alsalimiya:
Από τους νεκρούς δεν περιμένω τίποτα. Αυτοί για μας, ο δυτικός κόσμος, οι Ευρωπαίοι, ο Αραβικός κόσμος είναι νεκροί. Και τι να την κάνω μια δήλωση ενός Πρωθυπουργού αν κάθε μέρα σκοτώνονται 15 παιδιά και δεκάδες τραυματίζονται; Τι θα βγάλει μια δήλωση; Σταμάτησαν ποτέ οι Εβραίοι; Περισσότερα και χειρότερα έκαναν. Τι να την κάνω την δήλωσή τους; Είναι στο απυρόβλητο. Κάνουν χειρότερα αν ακούσουν αντιδράσεις. Δεν τους νοιάζει τίποτε, να το πω απλά: «Τους έχουν γραμμένους όλους» και συνεχίζουν να σκοτώνουν.

Δίπλα στη λέξη Παλαιστίνιος τι βάζετε;

Basheer:
Τη λέξη περήφανος. Είμαι πάρα πολύ περήφανος για την καταγωγή μου. Πάρα πολύ περήφανος. Είδα πολλές αδικίες, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο περήφανος είμαι! Κάποια στιγμή θα φτάσουμε και στον σκοπό μας. Το φως της Ελευθερίας είναι πολύ μακριά, αλλά από το 48 μέχρι τώρα δεν έχουμε πάψει να πιστεύουμε ότι το φως αυτό θα το δούμε. Κράτησαν τα όπλα με άδειο στομάχι και πυροβολούν ακόμη. Είναι άγγελοι και κάποια στιγμή θα φτάσουν στο στόχο. Παλαιστίνη σημαίνει Περηφάνια!

Μαρία Νικολάου

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.