«Κανουμε μια δουλεια που καιει»
Είναι οι επαγγελματίες της ζέστης. Όταν ο υδράργυρος «σκαρφαλώνει» στους 40ο και στους 42ο Κελσίου και όλοι μιλούν για καύσωνα εκείνοι λένε ότι κάνει δροσιά. Όχι αναίτια, αν αναλογιστεί κανείς ότι δουλεύουν σε συνθήκες που ξεπερνούν τους 180ο Κελσίου. Ο Βεργής Γκοτζαρίδης, αν και Πτυχιούχος Γυμναστικής Ακαδημίας από το 1989, δουλεύει ως χειριστής σε Δια-στρωτήρα Ασφάλτου, μηχάνημα γνωστό και ως «Finisher». «Δουλεύω έξι με επτά χρόνια στο συγκεκριμένο αντικείμενο κάνοντας μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά» παραδέχεται ο ίδιος δίνοντας τα τρία κύρια χαρακτηριστικά της: Βρώμικη, επικίνδυνη και πάρα πολύ ζεστή, στην κυριολεξία καυτή! Το υλικό που χρησιμοποιείται στις ασφαλτοστρώσεις έρχεται προς χρήση με μια θερμοκρασία πάνω από 120ο μέχρι και 180ο Κελσίου, όπως τονίζουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι: «Ρίχνεις νερό και αυτό αμέσως βράζει».
Τι σπουδές κάνατε;
Είμαι πτυχιούχος από το ‘89 της Γυμναστικής Ακαδημίας. Δεν κατάφερα να δουλέψω εκεί και αναγκαστικά έγινα οδηγός και χειριστής. Τώρα ασχολούμαι με τα ασφαλτικά.
Πάνω σ΄ αυτό το μεγάλο όχημα πόσα χρόνια;
Δουλεύω έξι με επτά χρόνια στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Είναι ένα εργαλείο που λέγεται: «Finisher», «Διαστρωτήρας ασφάλτου» στα ελληνικά.
Δύσκολη δουλειά;
Πάρα πολύ δύσκολη δουλειά. Βρώμικη και πάρα πολύ ζεστή. Κάνουμε μια δουλειά που καίει στην κυριολεξία. Το υλικό έρχεται με μια θερμοκρασία πάνω από 120ο βαθμούς μέχρι και 180ο, για να καταλάβεις ρίχνεις νερό και βράζει αμέσως.
Και γιατί τώρα με την ζέστη κι όχι το Φθινόπωρο ή το χειμώνα;
Χειμώνα δεν γίνεται αυτή η δουλειά γιατί κρυώνει, χρειάζεται ζέστη το μείγμα. Είναι αρκετά δύσκολη σας το είπα.
Πώς γίνεται το μείγμα που κουβαλάτε;
Υπάρχει εργοστάσιο παραγωγής. Ασφαλτικό, με τον αναμικτήρα. Αναμιγνύει διάφορα υλικά, όπως το «φίλερ» και διάφορα μεγέθη πέτρας. Αυτά όλα μαζί τα ζεσταίνει και μετά τα ανακατεύει με πίσσα και βγαίνει η άσφαλτος. Από εκεί την κουβαλάμε με τα φορτηγά, έρχεται στο μηχάνημα και την στρώνουμε στο δρόμο.
Πόση πίσσα στρώνετε; Έχετε υπολογίσει;
Στην Εγνατία στρώναμε περίπου 1300 τόνους ημερησίως. Στα μικρότερα έργα, 400 και 600. Είναι μικρότερα τα κομμάτια που στρώνουμε με περισσότερα εμπόδια, στροφές, γέφυρες. Από το πρωί μέχρι αργά το απόγευμα δουλεύουμε για να προχωρήσει η δουλειά.
Πόσο μακριά είστε από τη θερμοκρασία των 180 Cο;
Στο τιμόνι είμαι σε μια απόσταση 1,5 μέτρο. Ακόμη και το μηχάνημα ζεσταίνεται. Οι εργάτες στέκονται στο μισό μέτρο. Τις περισσότερες φορές περπατάμε πάνω, τα πόδια μας βγάζουν φούσκες, τα χέρια μας είναι χάλια.
Πρέπει να είστε προσεχτικοί γιατί είναι η τελευταία «πινελιά» στους δρόμους, έτσι δεν είναι;
Ναι, ένας ακόμη λόγος που είναι δύσκολη δουλειά. Δύσκολη και για το λόγο ότι είναι η τελευταία που γίνεται σ’ ένα δρόμο, δεν πρέπει να υπάρξουν ατέλειες. Κάθε ατέλεια δική μας φαίνεται ενώ ό,τι και να γίνει από κάτω δεν θα φανεί, τουλάχιστον όχι αμέσως.
Υπάρχουν μυστικά επιτυχίας;
Μυστικά όχι! Υπομονή και ανάγκη για δουλειά. Αν έχεις οικογένεια και παιδιά κάνεις υπομονή. Αυτό νομίζω ότι είναι το μεγαλύτερο μυστικό επιτυχίας σε κάθε δουλειά.
Ελλοχεύουν κίνδυνοι;
Αν σκάσει η αντλία του λαδιού – έχει μια θερμοκρασία πάνω από 200ο Κελσίου- και σε αγγίξουν τα λάδια στο πρόσωπο ή στα χέρια θα σου προκαλέσουν μεγάλη ζημιά. Και στους κοχλίες του μηχανήματος θέλει προσοχή. Ένα πετραδάκι να σ΄ αγγίξει από την άσφαλτο στους βαθμούς που έρχεται θα σου δημιουργήσει έγκαυμα κατευθείαν.
Τόσα χρόνια όμως ζείτε μ΄ αυτούς τους κινδύνους…
Πληρώνομαι για να το κάνω. Συμβιβάζεσαι με την ιδέα και συνεχίζεις. Καλαμπούρι με τους συναδέλφους, αστεία, κάνεις και υπομονή, όπως σας είπα και συνεχίζεις.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
