«Ευθυνη του φορεα η αποφαση που θα παρει»

Συνεδριάζει τις επόμενες μέρες ο Φορέας Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου των υδροβιοτόπων Δέλτα Νέστου, λίμνης Βιστωνίδας, λίμνης Ισμαρίδας προκειμένου να καταθέσει τις τελευταίες προτάσεις πάνω στο σχέδιο της ΚΥΑ. Με την ευκαιρία της συγκεκριμένης συνεδρίασης ο ΠτΘ συζητά με το Γιάννη Σκαπαριώτη, Πρόεδρο του Κυνηγετικού Συλλόγου Ροδόπης και Πέτρο Πλατή, Επιστημονικό Συνεργάτη της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης. Και οι δύο αναφέρονται στη σημαντικότητα του ρόλου του φορέα και στη βαρύτητα της απόφασής του αλλά και στην ανάγκη να λάβει υπόψη του τις προτάσεις της τοπικής κοινωνίας και ειδικότερα ζητούν να ληφθούν υπόψη οι προτάσεις που ο σύλλογος έχει ήδη καταθέσει και για τις οποίες έχει πάρει θετική εισήγηση από το νομαρχιακό συμβούλιο και από τους δήμους της περιοχής ο Κυνηγετικός Σύλλογος. Διαφορετικά υποστηρίζουν θα υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο για τα μέλη του φορέα του αλλά και γενικότερα στην οικονομία της περιοχής.

ΠτΘ: Ξεκινώντας θα ήθελα να αναφερθούμε στη μέχρι σήμερα πορεία του θέματος. Πώς προέκυψε και πού βρίσκεται σήμερα;

Π.Π.: Το 1996 εκδόθηκε ΚΥΑ που αφορούσε στη συγκεκριμένη περιοχή, στο Εθνικό Πάρκο Νέστου Βιστωνίδας, μία έκταση που είναι περίπου 1 εκατομμύριο στρέμματα και έχει τμήματα σε τρεις νομούς, Καβάλας, Ξάνθης, Ροδόπης, ξεκινά δηλαδή από Καβάλα και φθάνει στη Μαρώνεια. Στη συγκεκριμένη ΚΥΑ αναφέρονταν δράσεις και εφαρμογές που θα έπρεπε να γίνουν προκειμένου να προστατευθεί η περιοχή, που όντως είναι οικολογικής σημασίας, από ορισμένες δράσεις που ζημιώνουν το περιβάλλον. Η ειδική περιβαλλοντική μελέτη της ΚΥΑ δέχθηκε πολλές κριτικές όσον αφορά στο επιστημονικό της κομμάτι, αλλά και στο κατά πόσο έλαβε υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε τόπου και τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας. Δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ η ΚΥΑ, η οποία εξάλλου από τη φύση της έχει δοκιμαστικό χαρακτήρα κάποιων ετών, και επανήλθαμε το 2002 σε ένα γενικότερο σχεδιασμό μέσω των Ευρωπαϊκών εντολών που υπήρχαν για το σχεδιασμό των εθνικών πάρκων σε όλες τις χώρες κράτη μέλη της ΕΕ. Έτσι λοιπόν εκδόθηκαν προεδρικά σχέδια προεδρικών διαταγμάτων για περίπου 25 περιοχές σημαντικές σε αξία από περιβαλλοντικής άποψης στην Ελλάδα. Μία από αυτές, η μεγαλύτερη, είναι αυτή του Πάρκου του Νέστου -Βιστωνίδας. Αυτό βέβαια το σχέδιο δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μία αντιγραφή της πρώτης ΚΥΑ. Αυτό έγινε πρόχειρα, φοβούμενο το ελληνικό κράτος και ειδικά το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι θα χάσει κάποια κονδύλια για την ανάπτυξη τέτοιων δράσεων. Βέβαια αδικαιολόγητα γιατί δεν υπήρχε άμεσος κίνδυνος και θα μπορούσαν να λάβουν άλλα μέτρα. Φθάσαμε λοιπόν στο 2002 στο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που ήταν παρόμοιο με την ΚΥΑ, το οποίο για να περάσει και να γίνει Προεδρικό Διάταγμα τελικά βάσει νόμου θα έπρεπε να έχει και τη σύμφωνη γνώμη του Πρώτου και Δεύτερου Βαθμού Αυτοδιοίκησης. Αυτό δεν έγινε σε κανένα σημείο στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα βλέποντας η πολιτεία ότι αδυνατούσε να περάσει όλα όσα ορίζονταν στις πρώτες μελέτες μέσα σε μία νύκτα αλλάζει το σκηνικό και επανέρχεται με ΚΥΑ η οποία δεν απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας, απλά ζητά την άποψή της και αν θέλει την λαμβάνει υπόψη της. Έτσι το 2005 εκδίδεται μία νέα ΚΥΑ που δεν διαφοροποιείται, η οποία δεν έλαβε την άποψη κανενός φορέα και τώρα πριν λίγες ημέρες ήρθε το νέο σχέδιο ΚΥΑ, το οποίο στην ουσία είναι μία σύμπτυξη της γνωστής ΚΥΑ. Αυτό που άλλαξε αφορά περισσότερο σε περιορισμούς παρά σε ελαστικότερα μέτρα. Ο Φορέας Διαχείρισης της περιοχής, όργανο αποτελούμενο από 11 μέλη, συνεδριάζει την Παρασκευή προκειμένου να κάνει τις τελευταίες προτάσεις και τοποθετήσεις πάνω στο σχέδιο της ΚΥΑ. Να τονίσω ότι ο ρόλος του Φορέα Διαχείρισης είναι πολύ σημαντικός από την άποψη ότι μέσα στο φορέα συγκαταλέγονται άτομα από παραγωγικές τάξεις και από υπηρεσίες που έχουν ως αντικείμενο τον όλο σχεδιασμό του Εθνικού Πάρκου. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η βαρύτητα της απόφασης του φορέα είναι καθοριστική. Θέλω να πω ότι αν ο φορέας διαχείρισης προτείνει και τοποθετηθεί σύμφωνα με αυτά που λέει η τοπική κοινωνία ή με αυτά που μέχρι τώρα έχει ζητήσει είναι πολύ δύσκολο το Υπουργείο να αρνηθεί κάτι τέτοιο. Άρα ας μη κρυβόμαστε είναι οι δικοί μας άνθρωποι, είναι πολίτες της περιοχής οι οποίοι έχουν μεγάλη ευθύνη όσον αφορά στις τελικές προτάσεις προς το ΥΠΕΧΩΔΕ.

ΠτΘ: Το σχέδιο της ΚΥΑ που θα συζητηθεί τι προτάσεις περιλαμβάνει;

Γ.Σ.: Το συγκεκριμένο σχέδιο είναι 50 σελίδων και προσπαθεί να καλύψει τεχνικά θέματα. Αφορά στη δόμηση, τις καλλιέργειες, τις γεωτρήσεις, την αλιεία, την κτηνοτροφία, ό,τι χρήσεις περιλαμβάνει το Εθνικό Πάρκο. Βέβαια όλα αυτά δεν τέθηκαν υπόψη των τοπικών κοινωνιών ώστε να εκθέσουν τις απόψεις τους, απλά ο κάθε φορέας και η τοπική αυτοδιοίκηση, Α΄βάθμια και Β΄βάθμια, έδωσαν τα δικά τους σχέδια που πιστεύω ότι εξυπηρετούσαν τις καταστάσεις τις οποίες χρειάζεται η τοπική αυτοδιοίκηση. Οι υπόλοιποι φορείς δε ρωτήθηκαν. Κι όσες φορές είχαμε εμείς κάποιες προτάσεις, ή μαθαίναμε ότι θα γίνει κάποιο διοικητικό συμβούλιο, ή κάποια συνάντηση, ή κάποιο νομαρχιακό συμβούλιο πηγαίναμε για να καταθέσουμε τις απόψεις μας για το κυνήγι. Δυστυχώς μέχρι τώρα στις 4-5 φορές που έχουμε παραστεί σε τέτοια συμβούλια, δεν είδαμε κανένα άλλον φορέα να καταθέτει κάποιες προτάσεις. Όπως καταλαβαίνετε κάποιοι τεχνοκράτες, που κατά την άποψή μου σε πολλά θέματα δεν είναι και σχετικοί με το αντικείμενο, έκαναν μια πρόταση επί της ΚΥΑ. Υπάρχουν πληροφορίες ότι η αρχική μελέτη της ΚΥΑ, που είχε γίνει το ’96, είχε γίνει με ελικόπτερο. Δεν είχαν έρθει επιστήμονες να περπατήσουν στην περιοχή, και να μπορέσουν να την οριοθετήσουν. Θεωρώ ότι είναι τραβηγμένο να μην υπάρχει μια περισσότερο εμπεριστατωμένη άποψη των φορέων προς την ΚΥΑ, κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα να τρέχουμε τελευταία στιγμή να μπαλώσουμε κάποια πράγματα.

ΠτΘ: κ. Σκαπαριώτη, εσείς συμμετέχετε σ’ αυτό το φορέα διαχείρισης;

Γ.Σ.: Δυστυχώς δε συμμετέχουμε. Το συμβούλιο είναι ενδεκαμελές, και σε αυτό συμμετέχουν εκπρόσωποι από την τοπική αυτοδιοίκηση και από φιλοπεριβαλλοντικές οργανώσεις υπάρχει μόνο μια συμμετοχή κάποιου Γερμανού, από την περιοχή της Χρυσούπολης, όπου και εκείνος συμμετέχει καθαρά με οικολογικό χαρακτήρα και με απόψεις φυσικά που είναι και αντικυνηγετικές εξ ολοκλήρου. Έπρεπε στο όργανο να συμμετέχουν και οργανώσεις και φορείς όπως είμαστε εμείς, γιατί θεωρούμε ότι όσον αφορά στο κομμάτι της πανίδας τουλάχιστον, θα έλεγα και σε πολύ μεγάλο τμήμα της χλωρίδας, επεμβαίνουμε με τις βελτιώσεις βιοτόπων, είμαστε και καταρτισμένοι, έχουμε και έχουμε και πολλά μέλη. Στο πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης αν προσθέταμε και το Έβρο είμαστε περίπου 19.000 κυνηγοί υπαίθρου. Θεωρούμε ότι έπρεπε να εκπροσωπηθούμε στο φορέα διαχείρισης.

ΠτΘ: Τι επιπτώσεις έχει αυτή η ΚΥΑ για τους κυνηγούς;

Γ.Σ.: Δυστυχώς γίνονται πολλές ενέργειες χωρίς σχεδιασμό. Δεν υπάρχουν μελέτες και αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν επιπτώσεις. Αυτή η ΚΥΑ εμείς προβλέπουμε ότι θα έχει μεγάλη και δυσμενή επίπτωση όσον αφορά στο κυνήγι των υδροβίων στην περιοχή μας. Είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι γιατί απασχολεί το λιγότερο 1200 άτομα στο νομό μας. Σ’ όλο αυτό το διάστημα που παλεύουμε με την ΚΥΑ είχαμε τη συναίνεση και του νομαρχιακού συμβουλίου και δημάρχων της περιοχής μας και είναι ένα σημείο που θέλω να τονίσω, γιατί αυτό ουσιαστικά απεικονίζει και την τοπική κοινωνία, εφόσον δε μετέχουν άλλοι φορείς. Θέλω να επισημάνω ότι υπήρχαν απαγορεύσεις. Μέσα στο 2001 κάναμε ένα σχεδιασμό. Ήρθαν κάποια έγγραφα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης τα οποία μας δέσμευαν μέσα σε ένα διάστημα δύο μηνών, να δημιουργήσουμε κάποια «καταφύγια άγρια ζωής», για την προστασία της πανίδας της περιοχής μας. Έτσι σε σχεδιασμό με όλες τις Διευθύνσεις Δασών της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης κι όλους τους κυνηγετικούς συλλόγους κάναμε ένα σχεδιασμό και δημιουργήσαμε τα καταφύγια άγριας ζωής. Βέβαια, όχι ότι ήταν το ιδανικότερο αυτό που συνέβη τότε. Έγιναν και κάποια λάθη, υπήρχαν και περιθώρια να γίνουν και κάποιες βελτιώσεις, τις οποίες και μελετούμε. Έχουμε κάνει και κάποιες προτάσεις προς τα δασαρχεία, και ευελπιστούμε ότι κάποια στιγμή θα καταλήξουμε σε πάρα πολύ καλά αποτελέσματα. Δυστυχώς δε λήφθηκαν αυτά υπόψη και μετά από αυτό το σχεδιασμό που είχαμε κάνει το 2001, φτάσαμε σ’ ένα σημείο σήμερα να έρχεται να προστίθεται ένα πάρκο στα καταφύγια άγρια ζωής και χωρίς να υπάρχει κανένας σχεδιασμός ή να λαμβάνονται αυτά υπόψη τους να έχουμε μία προσαύξηση των καταφυγίων στην περιοχή μας, αν πριν το 2001 ήταν περίπου στις 100000 στρέμματα μετά το 2001 έγιναν 170000 και μάλιστα με δικές μας προτάσεις, γιατί μόνοι μας τότε είδαμε ότι οι υδάτινοι όγκοι πρέπει να προστατευθούν γιατί είναι μια κληρονομιά στην περιοχή μας, δυστυχώς όμως υπήρχε αλόγιστη χρήση από ορισμένους. Άρα εμείς αποφασίσαμε και το κάναμε και όχι μόνο ο Σύλλογος της Κομοτηνής, δέχθηκαν και το έκαναν κι άλλοι σύλλογοι όπως της Ξάνθης, της Καβάλας, του Έβρου. Σήμερα με τη νέα ΚΥΑ τα στρέμματα φτάνουν 300.000, δηλαδή ένα πάρα πολύ σημαντικό τμήμα του νομού μας. Σκεφτείτε ότι ο νομός μας είναι από τους πιο πολυπληθείς νομούς στην Ελλάδα, έχουμε 5.000 μέλη στη Ροδόπη, και το παραγωγικό σημείο ελέγχου για κυνηγετική άσκηση δραστηριότητας, είναι γύρω στα 1250 τ.χλμ, αν κάνουμε μια διαίρεση θα δείτε ότι σε ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο συσσωρεύονται πέντε κυνηγοί. Υπάρχουν και οικισμοί μέσα στην περιοχή του νομού μας, υπάρχουν δασικές εκτάσεις οι οποίες είναι απροσπέλαστες, υπάρχουν ρέματα, και μένει ένα σημείο που μπορεί να είναι παραγωγικό για το κυνήγι. Με αυτή την ΚΥΑ πετυχαίνουμε να κάνουμε μετατόπιση πληθυσμών, να συσσωρεύσουμε όλο τον κόσμο σε ακόμη μικρότερες περιοχές, κι αντί να πετύχουμε αποτέλεσμα στην πανίδα την τοπική, θα έχουμε καταστροφή. Γιατί σκεφτείτε ότι όσο συρρικνώνονται τα μέρη και ο αυξημένος αριθμός κυνηγών μαζεύεται σ’ αυτά, σίγουρα γίνεται μεγαλύτερη καταστροφή στην πανίδα.

Αλλάζουν και συνήθειες οι κυνηγοί, δηλαδή κόβοντας το υδρόβιο θα αλλάξουν συνήθειες. Ένα σημείο λεπτό επίσης είναι ότι το κυνήγι ασκείται κάποιους μήνες το χειμώνα, Νοέμβρη μέχρι και Φλεβάρη. Ούτως ή άλλως τα υδρόβια τελειώνουν τέλη Ιανουαρίου. Μιλάμε για μια περιοχή που δέχεται μεταναστεύσεις, δηλαδή έρχονται από τα Βόρεια τα υδρόβια και τέλη Μαρτίου φεύγουν. Αυτό σημαίνει ότι θα επιβαρύνει το πάρκο σε μία περίοδο νεκρή για τουρισμό. Ένας οικολόγος θα ρθει στην περιοχή μας να παρατηρήσει τι με μείον δέκα βαθμούς, με ποια υποδομή; Θεωρούμε ότι είναι λάθος να γίνει αυτή η μετατόπιση. Ένας άλλος δυσμενής παράγοντας για την τοπική κοινωνία θα είναι η μετατόπιση κυνηγών σε άλλες περιοχές. Η περιοχή φιλοξενεί περίπου 600 κυνηγούς μέσα στην περίοδο αυτή. Όλοι αυτοί θα αναγκαστούν και να φύγουν. Αυτές σε γενικές γραμμές θα είναι οι επιπτώσεις αν δεν εισακουστούν οι προτάσεις μας.

ΠτΘ: Θα υπάρξουν γενικότερες οικονομικές επιπτώσεις στην περιοχή;

Γ.Σ.: Στην περιοχή μας υπάρχει δεδομένος κυνηγετικός τουρισμός. Έρχονται κάποιοι από την υπόλοιπη Ελλάδα, από Αύγουστο μέχρι τέλη Οκτωβρίου που είναι περάσματα των ορτυκιών και τρυγονιών στην περιοχή μας και το χειμώνα έχουμε κάποιες επισκέψεις, σε μικρότερο αριθμό, στην τσίχλα, κοτσύφια και υδρόβια. Από τα στοιχεία που συλλέξαμε έχουμε περίπου 25000 διανυκτερεύσεις από ξένο κόσμο, που αν τις υπολογίσουμε με ημερήσιο κόστος για τον καθένα 80 ευρώ έχουμε επιβεβαιωμένα έσοδα της τάξης του 1εκατομμυρίου 600000 ευρώ το λιγότερο στο νομό μας από τρίτους πλην των υπολοίπων οφελών. Τα στοιχεία τα παρακολουθούμε χρόνια. Όσον αφορά στον οικολογικό τουρισμό που έχουν αναπτύξει κάποιες επιχειρήσεις της Μαρώνειας σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε σε περιηγητικό τουρισμό περίπου 20 άτομα την πρώτη χρονιά και 30 περίπου τις υπόλοιπες χρονιές σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Προσπαθούμε να αντικαταστήσουμε με τα έσοδα του οικολογικού τουρισμού τα επιβεβαιωμένα έσοδα που έρχονται από το κυνήγι. Η τοπική οικονομία επίσης θα θιχθεί. Θεωρούμε επί πλέον ότι με το Πάρκο πέρα από την απώλεια χρήματος θα έρθει στην περιοχή και τοπική μείωση των κυνηγών γιατί από κάποια στιγμή από τις 3300 μέλη υπολογίζουμε μείωση 25%

ΠτΘ: κ. Πλατή πώς γίνεται το κυνήγι των υδροβίων στην Ελλάδα;

Π.Π: Βασικά το κυνήγι στην Ελλάδα διέπεται από τους πλέον αυστηρούς νόμους στην Ευρώπη. Ενδεικτικά να πω ότι η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη ποικιλία ειδών σε άγρια πανίδα και ιδίως σε άγρια πουλιά και από την άλλη έχει το μικρότερο αριθμό πουλιών που θα μπορούν να κυνηγηθούν. Συγκεκριμένα μόνο 16 είδη πουλιών επιτρέπεται να κυνηγηθούν ενώ σε χώρες με πολύ φτωχότερη πανίδα τα είδη που θηρεύονται είναι διπλάσια και ίσως τριπλάσια. Αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχει σωστή διαχείριση, γιατί δεν υπάρχουν οι τεχνοκράτες στα αντίστοιχα κέντρα αποφάσεων, συγκεκριμένα στη Διεύθυνση Θήρας στο Υπουργείο, που να έχουν τη θέληση και τη βούληση να σχεδιάσουν επάνω στο κυνήγι. Περισσότερο τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιούνται οι κυνηγετικές οργανώσεις που βλέποντας την αδυναμία της πολιτείας σε αυτό τον τομέα προσπαθούν να πάρουν την τύχη του κυνηγιού στα χέρια τους και για αυτό το λόγο έχουν προσλάβει δεκάδες επιστημόνων ειδικευμένων σε αυτό τον τομέα και προσπαθούμε με έρευνες και μελέτες να φθάσουμε σε κάποια συμπεράσματα και να έχουμε τα επιχειρήματα αυτά που είναι ικανά να φέρουν κάποιες διαφορετικές βάσεις για το κυνήγι στη χώρα μας. Θα σας δώσω κάποια νούμερα σε συνδυασμό με την Ευρώπη ώστε να έχουμε μέτρο σύγκρισης. Στην Ελλάδα τα τελευταία δεκαετία απαγορεύεται το 87% των υγροτόπων για κυνήγι κάτι που δεν συμβαίνει σε καμία άλλη χώρα. Με την παραπληροφόρηση και την ανόητη κινδυνολογία φτάσαμε να έχουμε απαγορεύσεις σε τόσο μεγάλο βαθμό ειδικά στους υδροβιοτόπους χωρίς να υπάρχει κάποια μελέτη, κάποια έρευνα που να αποδεικνύει την ανάγκη για αυτές τις απαγορεύσεις. Από την άλλη οι πληθυσμοί των υδροβίων που θηρεύονται στην Ελλάδα, στοιχεία που βγαίνουν από το πρόγραμμα «Αρτεμις» των κυνηγών και πρόσφατα έγινε αποδοχή από την Επιτροπή Περιβάλλοντος της Ευρώπης ως το καλύτερο πρόγραμμα καταμέτρησης και το υιοθετούν όλες οι χώρες μέλη της ΕΕ βάσει των δικών μας προτύπων έχουμε τη μικρότερη κάρπωση υδροβίων σε όλη την Ευρώπη άσχετα αν η Ελλάδα είναι πλούσια σε υδροβιοτόπους και βρίσκεται πάνω στους άξονες της μετανάστευσης των πουλιών. Αυτό γίνεται αφενός εξαιτίας της απαγόρευσης που είπαμε αλλά και γιατί το κυνήγι των υδροβίων στην Ελλάδα βάσει νόμου γίνεται μισή ώρα πριν την ανατολή και μισή ώρα πριν τη δύση. Εν αντιθέσει στις άλλες χώρες το κυνήγι επιτρέπεται όλο το εικοσιτετράωρο και κατά τη διάρκεια της νύχτας και με προβολείς. Στοιχείο επίσης που θα αναφέρω αφορά το σύνολο των καταφυγίων, στα οποία απαγορεύεται το κυνήγι στη χώρα μας ανέρχεται στο 23% της έκτασης της επικράτειας της χώρας μας. Το δεύτερο αντίστοιχο μεγάλο στην Ευρώπη είναι στη Γερμανία και αφορά στο 16%, η Γαλλία έχει 4%. Έχουμε απαγορεύσει τόσες εκτάσεις και το θέμα παράγινε με το πρόγραμμα NATURA το 2000 και εύλογα οι εταίροι μας ρωτούσαν αν είναι τόσο σπουδαία η Ελλάδα ώστε το 35% το θέλετε NATURA, όταν στις αντίστοιχες περιοχές το ποσοστό κυμαίνονταν στο 4% περίπου; Βλέπετε λοιπόν ότι είναι σε μεγάλο βαθμό απαγορευτικές για κάποιες χρήσεις και όχι μόνο με το κυνήγι. Αυτή τη στιγμή και λίγο χώρο έχουμε να κυνηγήσουμε και λίγα είδη.

ΠτΘ: Για ποιο λόγο γίνονται όλα αυτά;

Π.Π: Δεν υπάρχει βούληση αλλά και η γνώση. Εν αντιθέσει υπάρχει μία στείρα αντιπαλότητα αλλά και η έλλειψη Διεύθυνσης Θήρας στο Υπουργείο, την οποία μάλλον θα χαρακτηρίζαμε αντιθήρας και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε και να βάλουμε κάποια πράγματα στο τραπέζι, ώστε σε αυτό τον τόπο να υπάρχει επιτέλους μια ισορροπία. Ασπάζομαι και τους αντικυνηγούς και όποιον άλλο πολίτη έχει αντίθετη άποψη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι περιορίζω και σταματώ σε οποιοδήποτε βαθμό τη δραστηριότητα. Το κυνήγι είναι επιστήμη βασίζεται πάνω στην οικολογία βιολογία και στη διαχείριση άγριας ζωής. Επειδή ο κυνηγός μπαίνει σαν διαχειριστής του ανανεώσιμου φυσικού πόρου υπάρχουν τρόποι και μοντέλα και εκεί γίνεται η δουλειά που λέει πότε, πώς και πόσο θα καρπωθούμε από τη φύση. Αυτά στην Ελλάδα δεν υπήρχαν τώρα ξεκίνησαν με προσπάθειες των κυνηγετικών συλλόγων. Εύλογα λοιπόν κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί πώς είναι δυνατόν στην Ευρώπη που είναι υπερπροστατευτική στο περιβάλλον να ισχύουν αυτά τα νούμερα. Απλά εκεί υπάρχει παιδεία, πολιτεία, γνώση φύλαξη και έλεγχος και πάνω απ’ όλα δεν υπάρχει παραπληροφόρηση. Στην Ελλάδα αν πεις ότι είσαι οικολόγος σε θεωρούν αντικυνηγό αν πεις ότι είσαι κυνηγός σε θεωρούν αντιοικολόγο.

ΠτΘ: Υπάρχει όμως η άποψη ότι ο κυνηγός δεν είναι οικολόγος;

Γ.Σ.: Αυτό έχει περάσει στον κόσμο μέχρι πριν λίγα χρόνια. Το θέμα της παιδείας και της κυνηγετικής συνείδησης είναι μεγάλο. Ο κυνηγετικός κόσμος τα τελευταία χρόνια έχιε επενδύσει σε αυτό το κομμάτι. Δυστυχώς δεν υπήρχε παιδεία. Τα τελευταία όμως εφτά χρόνια που παρακολουθώ τα πράγματα από κοντά έχει αλλάξει νοοτροπία και άρχισε να συνειδητοποιείται ο κυνηγός, μέσα από πρωτοβουλίες των ίδιων των κυνηγών. Υπάρχει αντικυνηγετικό μένος από την ίδια τη Διεύθυνση Θήρας του Υπουργείου.

ΠτΘ: Ποια η μέχρι σήμερα εμπειρία που έχουμε αποκομίσει από τη λειτουργία των Εθνικών Πάρκων;

Γ.Σ.: Σύμφωνα με την πληροφόρηση που έχουμε τα εθνικά πάρκα στην Ελλάδα μέχρι σήμερα δεν είχαν ουσιαστική λειτουργία γιατί δεν υπήρχαν κονδύλια. Συγκροτήθηκαν τα διοικητικά τους συμβούλια τέθηκαν οι προϋποθέσεις λειτουργίας τους αλλά η λειτουργία τους είναι μηδαμινή. Θα μιλήσω για το πάρκο της Δαδιάς που δημιουργήθηκε εδώ και χρόνια με προοπτικές για την περιοχή, δυστυχώς όμως δεν είχε αποτελέσματα. Το πάρκο της Δαδιάς δημιουργήθηκε για να προστατεύσει την πανίδα και ειδικότερα τα αρπακτικά τα οποία υπάρχουν στην περιοχή. Μιλώντας με τους υπευθύνους δυστυχώς τα αναμενόμενα αποτελέσματα για οικολογικό τουρισμό είναι μηδαμινά. Αυτός είναι και ο μεγάλος φόβος για το πάρκο που θέλουν να γίνει στην περιοχή. Αν δεν προλάβουμε να διατηρήσουμε όλα τα κεκτημένα σαν κυνηγοί θα απαξιωθεί η υπάρχουσα περιοχή.

ΠτΘ: Ποιες είναι οι προτάσεις σας;

Γ.Σ.: Οι προτάσεις μας έχουν κατατεθεί και είναι σταθερές από την αρχή της ΚΥΑ. Τρία είναι τα σημεία στα οποία επικεντρωνόμαστε και έχουμε και τη σύμφωνη γνώμη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Το πρώτο αφορά την παραμονή στην Α περιοχή ως προς τη θήρα μόνο των υδάτινων όγκων που είναι ήδη καταφύγια άγρια ζωής. Να επιτρέπεται το κυνήγι στην Γ2 ζώνη, – είναι οι ζώνες που δημιουργήθηκαν για οικιστική ανάπτυξη που είναι πολύ μεγάλες και θεωρούμε ότι υπάρχουν σκοπιμότητες γιατί μέσα εντάχθηκαν χωράφια τα οποια γίνονται οικόπεδα και βέβαια εδώ υπάρχουν οι δασικές απαγορεύσεις σύμφωνες με τις οποίες όπου δημιουργηθεί οικισμός απαγορεύεται το κυνήγι εάν ο οικισμός είναι μικρός σε απόσταση 150 μέτρων αν είναι μεγάλος μέχρι και 300 μέτρα. Όταν λοιπόν γίνουν οι οικισμοί να απαγορευθεί το κυνήγι, γιατί μιλάμε για μεγάλες περιοχές με τα αντιοικονομικά αποτελέσματα που είπαμε. Τέλος τα 300 μέτρα που βάζουν σαν απαγορευτική διάταξη γύρω από τη ζώνη Α δηλαδή όλους τους υδάτινους όγκους καθώς επίσης και 300 μέτρα από ποτάμια που κατεβαίνουν κάθετα και χύνονται μέσα στις λιμνοθάλασσες δημιουργείται μία τεράστια έκταση 45000 στρεμμάτων τα οποία θα παρουσιάζουν μεγαλύτερο πρόβλημα διαχείρισης από τα δύο προηγούμενα.

ΠτΘ: Τελειώνοντας κ. Πλατή για να βελτιωθεί η κατάσταση τι πρέπει να γίνει;

Π.Π.: Άποψή μου είναι να βρούμε τη χρυσή τομή που θα εξυπηρετεί και τις ανάγκες της προστασίας του περιβάλλοντος αλλά να μη ξεχνάμε ότι πρέπει να εξυπηρετεί και τους ανθρώπους που ζούνε στην περιοχή. Το να θέλω να ζω σε μία πόλη όπως η Αθήνα αλλά να ορίζω από εκεί την τύχη των ανθρώπων της επαρχίας είναι σχήμα οξύμωρο. Η τοπική κοινωνία είναι αυτή που πρέπει να έχει το λόγο για το τι θα απαγορεύεται και το τι θα επιτρέπεται και σε ποια έκταση και να έχει ένα σχήμα ευέλικτο ώστε ένας λάθος σχεδιασμός να μπορεί εύκολα να τροποποιηθεί και να εφαρμοστούν συστήματα και κανονισμοί ανά το χρόνο. Θέλουμε την τοπική αποδοχή των φορέων γιατί το παρελθόν έχει διδάξει ότι όπου δεν υπάρχει σύμφωνη γνώμη δεν είναι βιώσιμο τίποτα. Δεν είναι δυνατόν να είναι αντίθετοι οι κτηνοτρόφοι, οι ψαράδες οι κυνηγοί και να θέλουμε να εφαρμόσουμε κάποια μέτρα. Πρέπει να υπάρχει συναίνεση και σύμπλευση στα οριζόμενα. Τελευταία, όσον αφορά στην προστασία της άγριας ζωής να τονίσω το εξής: Είμαι γεωτεχνικός, δασολόγος, θηραματολόγος δεν μπορώ να διανοηθώ και με πειράζει πολύ για ένα θέμα που άπτεται καθαρά στους γεωτεχνικούς που έχουν σχέση με το σχεδιασμό και τη διαχείριση της φύσης και που πρόσφατα το 2002 σύμφωνα και οι καθ’ ύλην υπηρεσίες και οι εμπλεκόμενοι φορείς και οι οικολογικές ομάδες και οι κυνηγοί τροποποίησαν τα καταφύγια σε όλη την Ελλάδα που αυξήθηκαν κατά 70% στη χώρα μας και έκριναν όλοι ότι είναι υπεραρκετά και δεν χρήζει καμιά περαιτέρω αύξηση των καταφυγίων για να προσφέρει την προστασία στην άγρια ζωή να έρχεται ένας άλλος κλάδος το ΥΠΕΧΩΔΕ που είναι καθαρά το Τεχνικό Επιμελητήριο και να ορίζει αυτά που το γνωστικό τους αντικείμενο ανήκει σε άλλες ειδικότητες.

ΠτΘ: κ. Πλατή και κ. Σκαπαριώτη σας ευχαριστούμε πολύ.

Π.Π.-Γ.Σ.: Κι εμείς σας ευχαριστούμε.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.