Διαστασεις,4336

1ο Πάτερ μου σημείωνε…

…ξεκινώ με πολικοοικονομική προσέγγιση (και κοινωνιολογικόαθλητική να μην το ξεχάσω) της εκλογικής αναμέτρησης στο Επαγγελματικό και βιοτεχνικό Επιμελητήριο Ροδόπης. Εις εκ των διεκδικητών της προεδρίας δεν ρώτησε τον προπονητή του πρώτα. Και εξηγώ με άκρως επιστημονική τεκμηρίωση…

Ένας μποξέρ μαθαίνει ότι ο επόμενος αντίπαλός του είναι ανίκητος για 937 αγώνες:

– «Τι θα κάνω;», ρωτά έντρομος τον προπονητή του.

– «Πρέπει να αποφύγεις να δεχτείς περισσότερα χτυπήματα απ’ όσα θα δώσεις».

– «Και πώς θα γίνει αυτό; Σου λέω ο τύπος είναι ασταμάτητος!»

– «Είναι απλό, σύμφωνα με τον κανονισμό απαγορεύονται τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Σύμφωνοι;».

– «Σύμφωνοι. Και λοιπόν;».

– «Ε! λοιπόν, θα φορέσεις τη ζώνη σου στο κούτελο!».

2ο Άνοιξαν ή έκλεισαν τα Πανεπιστήμια;

Δεν ξέρω πάτερ μου, μην με ρωτάς. Αυτό που ξέρω είναι ότι κλειστά είναι λιγότερο ακίνδυνα από ό,τι ανοιχτά…Έτσι που τα έχουν καταντήσει…Και η κουτσή Μαρία (εγώ Μαρία σκέτο να μην ξεχνιόμαστε) διδακτορικό! Ιδού, (που σημαίνει: Πάτερ σημείωνε ξανά)…,

Γιατί ο Θεός, παρ όλη την σοφία του, δεν έλαβε ποτέ κάποια θέση σε Πανεπιστήμιο; (πάλι στα χωράφια σου μπαίνω γαμώτι μου…)

1.Διότι είχε μόνο μία δημοσιευμένη εργασία. (Και αυτή ήταν στα… εβραϊκά).

2. Δεν είχε καθόλου αναφορές και βιβλιογραφία.

3. Δεν δημοσιεύτηκε σε έγκυρο περιοδικό.

4. Μερικοί, μάλιστα, αμφιβάλλουν ότι την έγραψε ο ίδιος.

5. Μπορεί να είναι αλήθεια ότι δημιούργησε τον κόσμο αλλά από τότε δεν έχει τίποτε άλλο να παρουσιάσει (Όχι πες μου, βλέπεις κάτι άλλο;).

6. Η διάθεσή Του για συνεργασία είναι περιορισμένη (Τώρα πάτερ μου αν τρέξεις και Του πεις ό,τι γράφω τέτοια, να ξέρεις ότι είσαι πολύ Χριστόδουλος ρε γαμώτι μου (συγγνώμη πάτερ μου άρχισα πάλι το βρίσιμο)).

7. Η επιστημονική κοινότητα πέρασε πολύ άσχημες στιγμές προσπαθώντας να επαναλάβει τα αποτελέσματα της εργασίας Του.

3ο Ξέρω, ξέρω…θα καώ στην κόλαση.

Όμως, σημειώστε πάτερ μου, σημειώστε και ο Παράδεισος θέλει τα σκονάκια του:

• Μην στηρίζεις τα όνειρά σου στ’ άστρα, γιατί αυτά δεν στηρίζονται πουθενά.

• Οι νόμοι και τα διατάγματα καταργούνται στα οδοφράγματα.

• Ξεκουμπώστε το μυαλό σας τόσο συχνά όσο ξεκουμπώνετε το παντελόνι σας.

• Μην τα περιμένετε όλα απ’ την αστυνομία. Χτυπηθείτε μόνοι σας.

• Αν ο Θεός υπάρχει, είναι δικό Tου πρόβλημα.

• Έξω οι βάσεις από τα μαθήματα.

• Κάτω τα κόμματα, ζήτω οι τελείες.

• Κάτω τα ζήτω, Ζήτω τα κάτω.

• Καλύτερα κοπρίτης, παρά ιδιοκτήτης.

• Μη σκοτώνετε τα κουνούπια, άλλοι σας πίνουν το αίμα (οδηγία προς τον κ. Λίτσο, δήμαρχο της Αιγείρου).

• Υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο;

• Γίνε άνεργος, είναι το επάγγελμα του μέλλοντος.

• Τίποτα δεν είναι αδύνατον γι’ αυτόν που βάζει τους άλλους να το κάνουν.

• Δημοκρατία είναι να έχεις ελευθερία λόγου, ελευθερία σκέψης, και τη φρόνηση να μη χρησιμοποιείς τίποτα από τα δυο (ας με δει μια μέρα έτσι η Διευθύντριά μου και τι στον κόσμο!).

4ο Πάτερ μου, έφαγα σε εστιατόριο χθες.

Χάλια φαγητό! Προτιμώ τα αυγά μάτια της θείας μου Ροδούλας, τουλάχιστον ξέρω ότι έχει βάλει άλλον να τα κάνει. (Πάτερ μου, ξέχασα να σου πω, έφυγε! Πήγε να βρει τον εαυτό της, να ησυχάσει, να δει τι θα κάνει στη ζωή, να μπορέσει να ηρεμήσει, όπως μου είπε. Έφυγε… στη Μύκονο, μου έστειλε φωτογραφίες από το νησί τις οποίες δημοσιεύω σήμερα στις στήλες).

– Αυτό το εστιατόριο είναι απαράδεκτο. Θέλω να δω το διευθυντή (είπα στον σερβιτόρο).

– Έχει βγει για φαγητό (μου είπε εκείνος…Τζούπ!) …ΕΔΩ ΓΕΛΑΜΕ

Είναι δύο υπάλληλοι σε ένα γραφείο και δεν την παλεύουν καθόλου.

Ιούλιος μήνας, ζέστη αφόρητη, πολλή δουλειά, όρεξη μηδέν.

Ο ένας έχει σαλτάρει τελείως και έπειτα από μερικές αποτυχημένες απόπειρες να κερδίσει μια άδεια από το σκληρό αφεντικό (κάτι μου θυμίζει), αποφασίζει να λάβει δραστικά μέτρα και να εκβιάσει λίγο την κατάσταση.

Πάει λοιπόν και κρεμιέται από το ταβάνι και αρχίζει να βγάζει περίεργους ήχους.

Μπαίνει το αφεντικό στο γραφείο, τον βλέπει, μένει κάγκελο.

– Τί έπαθες ρε; Γιατί κρεμάστηκες από το ταβάνι;

– Είμαι λάμπα!!

– Ααα.. δεν πάς καλά εσύ. Πάρε μια αδειούλα μπάς και ξελαμπικάρεις λίγο.

Κατεβαίνει κάτω ο τύπος και φεύγει. Τον βλέπει ο συνάδελφος του και σηκώνεται και αυτός και τον ακολουθεί από πίσω.

Τον βλέπει το αφεντικό..

– Εσύ που πάς;

– Ε, δεν μπορώ να δουλέψω μέσα στα σκοτάδια.

Υ.Γ.: Μην αφήνετε για αύριο αυτό που μπορείτε να αποφύγετε εντελώς.

Υ.Γ.1: Δηλαδή πάτερ μου;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.