«Η ποσοτικη γεωργια δεν μας δινει εχεγγυα για το μελλον»
Ένδεκα νέα προγράμματα κατάρτισης πρόκειται να ξεκινήσουν να υλοποιούνται στα αμέσως χρονικό διάστημα από το Κέντρο «Δήμητρα» Κομοτηνής. Τα προγράμματα αυτά έχουν σαν θέμα τη βιολογική μελισσοκομία, τη βιολογική αμπελουργία- οινοποιία, βιολογική καλλιέργεια αρωματικών φαρμακευτικών φυτών, βιολογική καλλιέργεια κτηνοτροφικών φυτών, βιολογική κτηνοτροφία, βιολογική καλλιέργεια κηπευτικών, βιολογική καλλιέργεια ελιάς, την πιστοποίηση προϊόντων ποιότητας, την επιχειρηματική γεωργία με χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, την εκπαίδευση αγροτισσών στον αγροτουρισμό και την εκπαίδευση αγροτισσών σε θέματα μεταποίησης τυποποίησης εμπορίας παραδοσιακών αγροτικών προϊόντων.
Με αφορμή την υλοποίηση των συγκεκριμένων προγραμμάτων ο ΠτΘ συζητά σήμερα με τον γεωπόνο, Προϊστάμενο του Κέντρου «Δήμητρα» Κομοτηνής, Κωνσταντίνο Μπούντα….
ΠτΘ: κ. Μπούντα, κατά την άποψή σας υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης των αγροτών σε θέματα που άπτονται των δραστηριοτήτων τους;
Κ.Μ.: Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης, αλλά ότι γενικότερα υστερούμε, όχι μόνο στο νομό μας, σε θέματα κατάρτισης. Υπάρχει μια σχετική αδιαφορία από πλευράς του αγροτικού κόσμου να καθίσει στο θρανίο και να ενημερωθεί για τα νέα δεδομένα τα οποία θα τον χρησιμεύσουν. Στατιστικά θα σας πω για κάθε έναν έλληνα αγρότη που κάθεται στο θρανίο για να καταρτιστεί, αντιστοιχούν 6 πορτογάλοι και 45 ολλανδοί.
ΠτΘ: Θα φτάσουμε ποτέ σ’ αυτό το σημείο κ. Μπούντα;
Κ.Μ.: Είναι στόχος. Αυτό που βλέπω στους νέους αγρότες τουλάχιστον, είναι ότι έχουν καλύτερο μορφωτικό επίπεδο και υπάρχει μια τάση να ξεφύγουν από την υποχρεωτική παρακολούθηση προγραμμάτων και ζητούν να παρακολουθήσουν και μη υποχρεωτικά προγράμματα, ακριβώς γιατί αντιλαμβάνονται ότι αυτά που ξέρουν είναι πολύ λίγα και πρέπει να συμπληρώσουν τις γνώσεις τους.
ΠτΘ: Υπάρχει μία γενικότερη αδιαφορία η οποία περνά από τη μία γενιά στην άλλη…
Κ.Μ.: Η νοοτροπία στις νέες γενιές περνάει εξασθενημένη, γιατί οι συνθήκες ζωής, οι ανάγκες που δημιουργούνται, είναι τέτοιες που τους προσανατολίζουν προς τη γνώση περισσότερο. Η αδιαφορία υπάρχει σε άτομα μεγάλης ηλικίας, 50-55 και άνω. Είναι άτομα που βασίζονται περισσότερο στην εμπειρία τους και όχι στις καινούργιες εξελίξεις. Έχουν μάθει σε έναν τρόπο δράσης που δεν τον αλλάζουν εύκολα.
ΠτΘ: Μιλώντας κ. Μπούντα πριν από καιρό είχατε αναφερθεί σε προγράμματα που υλοποιούνταν στο Κέντρο. Θα ήθελα να μου κάνετε ένα απολογισμό γι’ αυτά…
Κ.Μ.: Αυτά τα προγράμματα απευθύνονταν σε νέους αγρότες, και είχαν την ελάχιστη υποχρέωση παρακολούθησης 150 ωρών. Είχαμε την έγκριση από την Κεντρική Υπηρεσία για υλοποίηση δύο εκπαιδευτικών προγραμμάτων, αλλά η ζήτηση που υπήρξε μας ανάγκασε να κάνουμε και τρίτο. Έτσι καταφέραμε και τα διαχωρίσαμε και κάναμε ομοιογενείς ομάδες. Το ένα αναφερόταν στη μελισσοκομία, το δεύτερο στην προβατοτροφία και τέλος το τρίτο αναφέρονταν στην ορθολογική χρήση των φυτοφαρμάκων και των λιπασμάτων. Έχουμε προσαρμόσει τους στόχους μας στις μεγάλες ανάγκες που έρχονται, και αυτό προσπαθούμε να το εκφράσουμε και να το δώσουμε στον αγροτικό κόσμο μέσα από τα προγράμματα τα οποία υλοποιούμε. Τα προγράμματα παρακολούθησαν συνολικά 65 άτομα, μισοί άνδρες και μισές γυναίκες. Υπάρχει μεγάλη συμμετοχή των γυναικών στο πρόγραμμα των νέων αγροτών. Μπορώ να πω ότι σχεδόν έχουμε εξαντλήσει τους νέους αγρότες από πλευράς παρακολούθησης, ελάχιστοι έχουν μείνει, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν, γιατί είχαν κάποιες δουλειές εκείνη την περίοδο οπότε μένουν για τη νέα. Για να μπορέσουμε να καλύψουμε την ανάγκη υποχρέωσής τους θα πρέπει φέτος τουλάχιστον, πριν βγει η χρονιά, να βγει προκήρυξη για συμμετοχή στο πρόγραμμα νέων αγροτών, ώστε να έχουμε κι άλλους για να μπορέσουμε να φτιάξουμε ομάδες τουλάχιστον δεκαπέντε ατόμων. Διαφορετικά θα προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ομάδα νέων αγροτών και μη υπόχρεων εκπαίδευσης, ώστε να καλύψουμε την ανάγκη τους, για να μπορέσουν οι άνθρωποι να διεκδικήσουν τη δεύτερη δόση από το πριμ που παίρνουν.
ΠτΘ: Είναι δηλαδή υποχρεωτική η παρακολούθηση; Και ένα δεύτερο ερώτημα τη θεωρείτε επαρκή;
Κ.Μ.: Ναι, είναι υποχρεωτική. Θεωρώ όμως ότι είναι η ελάχιστη. Με 150 ώρες δεν μπορεί ο άλλος να καταλάβει ορισμένα πράγματα και μάλιστα ένας που τώρα ξεκινάει το επάγγελμα. Σίγουρα θα έπρεπε κι εκείνοι που υποβάλλουν σχέδια βελτίωσης, κι αυτοί οι οποίοι μπαίνουν στο πρόγραμμα διαδόχων αγροτών που μπαίνουν στην πρόωρη σύνταξη, να αισθάνονται και να μην τους επιβάλλουν την υποχρέωση να παρακολουθήσουν κάποια εξειδικευμένα θέματα, ανάλογα με την κατεύθυνση της γεωργικής εκμετάλλευσης που κάνουν, ή ανάλογα με το είδος των επενδύσεων που κάνουν, ώστε να πάρουν καινούργια πληροφόρηση. Ας μη ξεχνάμε ότι τα δεδομένα στη γεωργία είναι δυναμικά, εξελίσσονται συνέχεια κι αν δεν είσαι μέσα στις εξελίξεις και δεν τα παρακολουθείς, βγαίνεις εκτός παιχνιδιού. Οι νέοι άνθρωποι αυτό το έχουν αντιληφθεί γι’ αυτό όπως είπα, αισθάνονται την ανάγκη, -αφού δεν έχουν την υποχρέωση να παρακολουθήσουν,- να υποβάλλουν αιτήσεις για να παρακολουθήσουν άλλα προγράμματα που έχουν εξειδικευμένο χαρακτήρα και είναι συναφή μ’ αυτά που ασχολούνται.
ΠτΘ: Στο μέλλον κ. Μπούντα θα συνεχίσετε την υλοποίηση προγραμμάτων;
Κ.Μ.: Θα κινηθούμε στο ίδιο μοτίβο προς την κατάρτιση των ενδιαφερομένων για την παραγωγή προϊόντων ποιότητας. Η υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων θα ξεκινήσει σε δέκα ημέρες και θα τελειώσει το Μάρτη 2007. Είναι 12 προγράμματα τα οποία στοχεύουν στην ενημέρωση, κατάρτιση των ενδιαφερομένων για την παραγωγή ποιοτικών πιστοποιημένων προϊόντων. Θα πρέπει να πούμε ότι πολλά από αυτά είναι προγράμματα ευέλικτα, είναι διάρκειας 60 ωρών, δέκα ημερών δηλαδή, και κυρίως απευθύνονται σε μη υπόχρεους εκπαίδευσης. Όποιος είναι ενδιαφερόμενος και έχει κάποια σχέση με τη γεωργία ή πρόκειται να ασχοληθεί με τη γεωργία, μπορεί να συμμετέχει. Εκείνο που θέλουμε να περάσει σήμερα σαν μήνυμα είναι ότι η διαδικασία υποβολής της αίτησης μπορεί να γίνει και τηλεφωνικά.
ΠτΘ:Πόσο εφικτή είναι η παραγωγή προϊόντων ποιότητας;
Κ.Μ.: Κάποια στιγμή πρέπει να εξετάσουμε με μεγαλύτερη προσοχή τις δραστηριότητες που επιβίωσαν μέσα από τις επιδοτήσεις, τις οποίες είχαμε κάνει αυτοσκοπό, αυτές που είχαν σαν στόχο το μεγάλο και εύκολο κέρδος ή την είσπραξη. Να προσαρμόσουμε την παραγωγή στα σημερινά και περισσότερο στα αυριανά δεδομένα με στόχο την ποιότητα, γιατί θα το επαναλάβω ότι το ποιοτικό προϊόν και μάλιστα το πιστοποιημένο είναι το καλύτερο διαβατήριο για την εγχώρια και ξένη αγορά. Θα πρέπει να τονίσω εδώ ότι η ποσοτική γεωργία την οποία είχαμε θεοποιήσει μέχρι τώρα δεν μας δίνει εχέγγυα για το μέλλον. Ζούμε σε ένα όμιλο χωρών, όπως είναι η Ε.Ε., όπου πλέον η αφθονία, η ποσότητα, η διάθεση τροφίμων είναι κάτι το αυτονόητο. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι επείγει να στραφούμε προς την ποιότητα. Το καλύτερο πιστοποιητικό για την προώθηση ενός προϊόντος που πρέπει να προσέξουν οι παραγωγοί αφορά σε τρία πράγματα. Πρώτον η ποιότητα, δεύτερον η ποιότητα και τρίτον η ποιότητα. Αυτό προωθούμε εμείς.
ΠτΘ: κ. Μπούντα βλέποντας τις θεματικές ενότητες η βιολογική μελισσοκομία και φέτος είναι ανάμεσά τους. Υπάρχει ενδιαφέρον;
Κ.Μ.: Η πρώτη θεματική αφορά στη βιολογική μελισσοκομία, τη βασιλοτροφία, την ποιότητα και την κρυστάλλωση του μελιού. Η μελισσοκομία είναι μια δραστηριότητα που επιβίωσε μέχρι τώρα χωρίς επιδοτήσεις και ίσως μας δείχνει το δρόμο γι’ αυτό που λέγεται αύριο. Το πρώτο πρόγραμμα που κάναμε φέτος αφορούσε σε αυτήν και εκτός από τα 25 άτομα που το παρακολούθησαν είχαμε και ακροατές. Όλοι ήταν μελισσοκόμοι. Αυτό αποδεικνύει ότι εμπιστεύονται τα μαθήματα που κάνουμε, άλλωστε οι εκπαιδευτές είναι όλοι τους πιστοποιημένοι και το επίπεδο μαθημάτων ανεβασμένο.
ΠτΘ: Εξακολουθεί η μη επιδότηση της μελισσοκομίας;
Κ.Μ.: Επιδοτείται μόνο η αγορά κυψελών, αλλά δεν έχει τις άλλες επιδοτήσεις όπως κατά στρέμμα, κατά κιλό προϊόντος. Υπάρχει δηλαδή μία επιδότηση για το ξεκίνημα. Παρόλα αυτά με τη μελισσοκομία ασχολούνται περίπου 200 άτομα στο νομό, σύμφωνα με το μελισσοκομικό μητρώο. Υπάρχει συνεχής εξέλιξη, ανάπτυξη του κλάδου της μελισσοκομίας με ποιοτικά μάλιστα χαρακτηριστικά. Υπάρχει ενδιαφέρον για τον τρόπο πιστοποίησης του μελιού ποιότητος, αλλά και μέσω του Συνεταιρισμού υπάρχει ενδιαφέρον να γίνει επώνυμο το μέλι της Ροδόπης, να γίνει τυποποίηση και να μην πωλείται χύμα. Όλα αυτά συνηγορούν σε ένα καλύτερο μέλλον.
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα θα γίνει μετά τον Αύγουστο και θα επικεντρωθεί στην βασιλοτροφία που αποτελεί σημαντικό κομμάτι για την παραγωγικότητα του μελισσιού σμήνους, στην ποιότητα του μελιού και στην κρυστάλλωσή του. Πρόθεσή μας είναι να φέρουμε ως εκπαιδευτή τον υπεύθυνο της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Μελιού τον κ. Μανίκα, ο οποίος είναι χημικός αλλά έχει εξαιρετικές γνώσεις επί του θέματος της ποιότητας και κρυστάλλωσης μελιού.
ΠτΘ: Οι δύο επόμενες θεματικές αφορούν στην αμπελουργία και οινοποιία και στην βιολογική καλλιέργεια αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, που παλιότερα καλλιεργούνταν στην περιοχή μας…
Κ.Μ.: Η περιοχή μας παράγει κρασί. Η ποιοτική νότα στο θέμα είναι η βιολογική καλλιέργεια του αμπελιού που είναι ευκολότερη από τις άλλες καλλιέργειες, αρκεί βέβαια να ακολουθηθεί μία συγκεκριμένη διαδικασία. Είναι ένα θέμα που κινείται και φέτος στην Agrotica υπήρχαν πολλά βιολογικά κρασιά. Και ένα θέμα που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι το τσίπουρο για το οποίο πρέπει να κινηθεί μία διαδικασία πιστοποίησης, γιατί έχουμε καλά προϊόντα στην περιοχή μας αλλά πρέπει να τα αναδείξουμε. Γιατί και άλλες περιοχές έχουν προϊόντα ίσως και υποδεέστερα αλλά ξέρουν να τα “σερβίρουν”.
Όσον αφορά στα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά όπως είπατε καλλιεργούνταν στην περιοχή μας αλλά με ένα συμβατικό τρόπο. Η περιοχή μας εδώ έχει παράδοση στα αρωματικά, φαρμακευτικά φυτά και ειδικά στη μέντα. Εμείς, ψάχνοντας κάποιες εναλλακτικές λύσεις, και λόγω της παράδοσης της περιοχής, -δουλειά που έχουν κάνει οι παλαιότεροι συνάδελφοι και τα προώθησαν και τα στήριξαν-, θέλουμε να δώσουμε και μια άλλη διάσταση. Μέσα από τη βιολογική καλλιέργεια αρωματικών, φαρμακευτικών φυτών τις δυνατότητες που υπάρχουν για παραγωγή βιολογικών καλλυντικών.
ΠτΘ: Είναι μια δηλαδή προσπάθεια να συνδέσετε την παραγωγή με τη μεταποίηση. Κάτι που είναι το σύγχρονο ζητούμενο…
Κ.Μ.: Ίσως βρούμε εναλλακτική λύση για κάποιους που θα θελήσουν να ασχοληθούν. Το λέω αυτό ότι όχι μόνο για τα αρωματικά φυτά, αλλά για όλα. Εκείνο που θα πρέπει να προσέξει ο παραγωγός είναι κυρίως πώς θα εξασφαλίσει τη διάθεση της παραγωγής. Αν μπορέσει και κάνει μια κάθετη εκμετάλλευση, με μια συλλογική προσπάθεια, ακόμη καλύτερα. Εμείς ερευνούμε τις εναλλακτικές λύσεις και δίνουμε όλα τα στοιχεία που θα αξιολογήσει ο ενδιαφερόμενος.
ΠτΘ: Και όσον αφορά στη βιολογική καλλιέργεια των κτηνοτροφικών φυτών που είναι μία άλλη θεματική του προγράμματός σας;
Κ.Μ.: Αποτελεί μια καινούργια εναλλακτική λύση, αν συνδυασθεί και με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας, και ειδικά της βιολογικής κτηνοτροφίας, όπου υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον. Είναι μια δραστηριότητα αξιόλογη και πρέπει να την προσέξουμε.
Η βιολογική κτηνοτροφία αναφέρεται στην προβατοτροφία κυρίως, σε συνδυασμό με την κατοχύρωση της φέτας. Εδώ θα πρέπει να πω είναι ότι ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής του έλληνα αγρότη δεν είναι ο ξένος, είναι ο έλληνας που νοθεύει. Γιατί δεν μπορεί να βγαίνει η οριστική απόφαση από το ευρωπαϊκό δικαστήριο για την κατοχύρωση της φέτας και είκοσι μέρες μετά να γίνεται γνωστό για διακόσιους τόνους νοθευμένης φέτας. Πρέπει να υπάρχει κάποια ηθική βάση. Οι ενέργειές μας πρέπει να είναι συνειδητές, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε την ποιότητα που θέλουμε. Σήμερα το πρωί έβλεπα στην τηλεόραση μια έρευνα που έγινε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και σε ελληνικό, ότι οι αγορές κάποιων προϊόντων γίνονται περισσότερο με κριτήριο την ποιότητα. Ειδικά τους έλληνες 70% τους ενδιαφέρει η ποιότητα και κατά 30% το θέμα της τιμής. Οι ευρωπαίοι είναι κάπου 60 με 40.
ΠτΘ: Το θέμα είναι να διασφαλίσουμε την ποιότητα κ. Μπούντα και βέβαια πόσο είμαστε διατεθειμένοι να σεβαστούμε το νόμο…
Κ.Μ.: Γι’ αυτό και εμείς υλοποιούμε θεματική που αναφέρεται στην πιστοποίηση προϊόντος η οποία βέβαια αναφέρεται στους μηχανισμούς. Οι επιλογές μας πρέπει να είναι συνειδητές, πρέπει να υπάρχει μια ηθική βάση. Δεν πρέπει να υπάρχει ένας χωροφύλακας δίπλα μας, προκειμένου να κάνουμε αυτό πρέπει να κάνουμε. Πρέπει να έχουμε την ευθύνη των πράξεών μας για να μπορέσουμε να κερδίσουμε και την εμπιστοσύνη του καταναλωτή. Πρέπει να πούμε ότι υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο, υπάρχει νομοθεσία, αλλά κάπου δεν βλέπουμε να εφαρμόζεται.
ΠτΘ: Και βέβαια μέσα στις θεματικές σας και τα κηπευτικά και το λάδι…
Κ.Μ.: Δύο άλλες εκπαιδεύσεις αναφέρονται στη βιολογική καλλιέργεια κηπευτικών. Κι αυτή είναι μια καλλιέργεια που επιβίωσε χωρίς επιδοτήσεις. Ελιά και λάδι είναι δυο εξαιρετικά προϊόντα της ελληνικής γης και της περιοχής μας, και νομίζω ότι μπορούμε να τα προωθήσουμε ακόμη περισσότερο με τη βιολογική καλλιέργειά τους. Φυσικά να μη μιλάμε για χύμα καταστάσεις, γιατί όπως θα ξέρετε το ελληνικό λάδι, φέτος τουλάχιστον, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, σχεδόν 80%, πουλήθηκε στην Ιταλία χύμα, και από την Ιταλία, αφού συσκευάζεται σε ωραία μπουκάλια, εξάγεται στην Αμερική σαν Ιταλικό. Αυτές είναι καταστάσεις του 1950-60
Και δεν είναι μόνο το λάδι που εξάγεται χύμα.. Είναι και ο μούστος που εξάγεται συμπυκνωμένος χύμα, είναι η πράσινη ελιά, είναι φρούτα που εισάγονται σε μας σαν χυμοί.
ΠτΘ: Είναι λύση δηλαδή η βιολογική γεωργία;
Κ.Μ.: Πέρα του ότι είναι μια αξιόλογη λύση η βιολογική γεωργία, η ζήτηση στα βιολογικά προϊόντα είναι αυξανόμενη. Όπου η ελληνική παραγωγή δεν μπορεί να καλύψει τη ζήτηση, υπάρχει η εισαγωγή. Αν πάτε σε μεγάλα μάρκετ και σε μεγάλα μανάβικα της περιοχής μας θα δείτε και εισαγόμενα προϊόντα. Εδώ προφανώς συσκευάζονται, έχουν ελληνικές ετικέτες, αλλά, γράφει ότι είναι προϊόν Αυστρίας, Γαλλίας, Ιταλίας, κλπ. Η Αυστρία είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη έκταση σε βιολογική γεωργία, περίπου το 14% με 16% της έκτασής της καταλαμβάνεται με βιολογικές καλλιέργειες. Στην Ελλάδα είμαστε στο 0,8.
ΠτΘ: Και σε σύγκριση με την Αυστρία έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα…
Κ.Μ.: Είμαστε μια χώρα που έχει σαφώς περισσότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα. Το θέμα το έχουμε παραμελήσει. Δυστυχώς ακόμη στο Υπουργείο Γεωργίας λειτουργεί Γραφείο Βιολογικών Προϊόντων και όχι διεύθυνση. Αυτό έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια. Τα μηνύματα των καιρών έπρεπε να τα έχουμε πάρει εδώ και χρόνια. Θυμάμαι το 1994, σαν γεωπονικός σύλλογος διοργανώσαμε εδώ στη Νομαρχία μια ημερίδα με θέμα τη βιολογική γεωργία. Την είχαν παρακολουθήσει λίγοι αλλά από τότε δεν έγιναν σημαντικά βήματα. Αφήσαμε και πέρασε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και μείναμε πολύ πίσω. Στη χώρα μας, ο νομός που είναι μακράν πρώτος και στη βιολογική γεωργία και στη βιολογική κτηνοτροφία, είναι η Αιτωλοακαρνανία. Εκεί μιλάμε για συνδέσμους βιολογικών προϊόντων, δίκτυο βιολογικών τροφίμων. Είναι πολύ προχωρημένοι, κυρίως για δύο λόγους, γιατί υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι πίστεψαν σ’ αυτά και εργάστηκαν να προωθήσουν και δεύτερον υπήρξαν άνθρωποι που πείστηκαν να τα εφαρμόσουν.
ΠτΘ: Μήπως όμως κ. Μπούντα ανασταλτικός παράγοντας είναι και το γεγονός ότι σε σύγκριση με τη συμβατική η βιολογική γεωργία είναι περισσότερο απαιτητική;
Κ.Μ.: Βέβαια η βιολογική γεωργία και η κτηνοτροφία, ειδικά η βιολογική γεωργία, δεν είναι κάτι εύκολο. Είναι δύσκολο. Έχει περισσότερες απαιτήσεις και μάλιστα απαιτήσεις σε γνώσεις. Ένας συμβατικός γεωργός θα εκπλαγεί από τη ρηχότητα των γνώσεων που έχει σε σχέση με τις ανάγκες η βιολογική γεωργία. Πρέπει να καθίσεις να διαβάσεις. Πρέπει να μπεις στο κύκλο των καλλιεργειών, τον βιολογικό κύκλο των παρασίτων. Λειτουργεί αποτρεπτικά και προληπτικά περισσότερο, όχι θεραπευτικά. Δεν έχει την προστατευτική ομπρέλα της χημικής γεωργίας. Κι ούτε προσφέρεται η βιολογική γεωργία για επιδοτήσεις, παρ’ ότι δίνονται κάποια κίνητρα με τα προγράμματα. Δεν νομίζω όμως ότι θα πρέπει να λειτουργεί σαν κίνητρο για να ασχοληθεί κάποιος με τη βιολογική γεωργία η επιδότηση. Θα έλεγα ότι αυτός που σκέφτεται έτσι είναι καταδικασμένος από χέρι. Πρέπει να υπάρχει ηθική βάση, να είναι ώριμος να κάνει το βήμα από τη συμβατική στη βιολογική γεωργία. Πρέπει να είναι συνειδητοποιημένος και να ασχοληθεί με υπευθυνότητα μ’ αυτό που κάνει.
ΠτΘ: Υπάρχουν και προγράμματα που αφορούν και γυναίκες;
Κ.Μ.: Πριν περάσουμε στις αγρότισσες θα πρέπει να αναφερθούμε και σε ένα άλλο που αφορά στην επιχειρηματική γεωργία με χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή. Είναι ευνόητος ο τίτλος και παραπέμπει στο ότι ο αγρότης σήμερα, πρέπει να σκέφτεται και να ενεργεί σαν επιχειρηματίας. Είτε μικρός, είτε μεγάλος. Να οργανώνεται, να παρακολουθεί τις εξελίξεις, να υιοθετεί δεδομένα από πλευράς τεχνολογία ώστε να του δώσουν καλύτερο αποτέλεσμα, κυρίως ποιοτικά, ποσοτικά, να κάνει χρήση του διαδικτύου. Οι ρυθμοί είναι πολύ γρήγοροι και πρέπει να τους παρακολουθούμε στο βαθμό που μπορούμε για να είμαστε μέσα στα πράγματα.
Τα άλλα δύο προγράμματά μας αναφέρονται στις αγρότισσες και ειδικά στον αγροτουρισμό. Αυτή η εκπαίδευση θα γίνει μετά το δεκαπενταύγουστο και προβλέπουμε μια τριήμερη επίσκεψη σε περιοχές που υπάρχει ανεπτυγμένη αυτή η μορφή τουρισμού.
ΠτΘ: Ποια κατάσταση επικρατεί στην περιοχή μας στο θέμα του αγροτουρισμού;
Κ.Μ.: Παλαιότερα υπήρχαν κάποια προγράμματα για τον αγροτουρισμό, στην περιοχή της Μαρώνειας. Έχουν γίνει και κάποια καταλύματα και μέσω των προγραμμάτων του υπουργείου γεωργίας και μέσω του Leader, αλλά υπάρχουν και άτομα που είναι ευαισθητοποιημένα σ’ αυτό το θέμα, συνδυάζουν τον αγροτουρισμό, με οικοτουρισμό, με όλες αυτές τις ήπιες μορφές τουρισμού. Θα έλεγα όμως ότι η προσπάθεια δεν είναι συντονισμένη όσο χρειάζεται και δεν προβάλλεται προς τα έξω. Δεν γνωρίζω τι αποτελέσματα θα έχει η κίνηση που γίνεται μέσω της Νομαρχίας, πάντως με την Agrotica χάθηκε μια ευκαιρία προβολής. Έχει πολλές ομορφιές η Ροδόπη, έχει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Πρέπει να μάθουμε να τα “σερβίρουμε” αυτά. Να τα αναδεικνύουμε και να τα προβάλουμε. Όσον αφορά στον αγροτουρισμό, το έδαφος είναι σχεδόν παρθένο. Υπάρχουν περιοχές, στις οποίες θα κάνουμε μια εκπαιδευτική τριήμερη επίσκεψη για όσες αγρότισσες θα συμμετέχουν, στην περιοχή των Ιωαννίνων, όπου είναι πολύ ανεπτυγμένος ο γυναικείος αγροτουρισμός. Και στον Έβρο υπάρχουν πολλοί γυναικείοι συνεταιρισμοί. Έγινε πρόσφατα και μια ημερίδα όπου αναδείχθηκαν αυτά τα θέματα. Ο αγροτουρισμός μπορεί να είναι εναλλακτική λύση, είτε και συμπληρωματική. Το συνδυάζουμε με την επόμενη εκπαίδευση που αναφέρεται σε θέματα μεταποίησης, τυποποίησης και εμπορίας, είναι θέματα που μπορούν να συνδυαστούν και να προωθηθούν και τα παραδοσιακά προϊόντα της περιοχής μας. Πρέπει όμως κατ’ αρχήν να τα βρούμε, να τα μελετήσουμε και να εξετάσουμε πώς μπορούμε να τα προβάλλουμε. Έβλεπα στην Agrotica φέτος ο Δορίσκος του Έβρου να προβάλλει το πεπόνι σε γλυκό, σε μαρμελάδα, σε λικέρ σε πολύ ωραίες συσκευασίες. Εμείς το μόνο που προβάλουμε εδώ είναι η γιορτή κερασιού που κάνει ο δήμος Σώστη. Βέβαια είναι μια προσπάθεια αξιόλογη, που τείνει να γίνει θεσμός και θα πρέπει κάθε χρόνο να προστίθεται κάτι καινούργιο, να βελτιώνεται, κυρίως ως προς την πλευρά της προώθησης αυτού του προϊόντος. Συνολικά όμως και όχι με μοναχικές πορείες. Κάπου πρέπει να γίνει πιο οργανωμένα, να οργανωθούν οι παραγωγοί, να γίνει μια προσπάθεια για βιολογική καλλιέργεια, ή οργανωμένη παραγωγή, να ελαχιστοποιηθούν οι χρήσεις φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων, να γίνει μια τυποποίηση, να μην περπατάει χύμα και να μην είναι στο έλεος των μεσαζόντων και των εμπόρων. Να γίνει ένας συνεταιρισμός, μια μορφή οργάνωσης της όλης προσπάθειας. Έτσι νομίζω ότι θα πάει καλύτερα.
ΠτΘ: κ. Μπούντα να σας ευχηθούμε όλα να πάνε καλά και να σας ευχαριστήσουμε.
Κ.Μ.: Εγώ σας ευχαριστώ.
Α.Π.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
