«Μορφες λαικης λατρειας στη Θρακη»

«Μορφές λαϊκής λατρείας στη Θράκη» ήταν το θέμα της ένατης εκδήλωσης της σειράς «Μορφωτικές Συναντήσεις 2005-2006» που διοργάνωσε ο Μορφωτικός Όμιλος Κομοτηνής, με ομιλητή τον Μανώλη Βαρβούνη, αναπληρωτή καθηγητή του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

Για πλούσια λαϊκή λατρεία που υπάρχει στη Θράκη μίλησε ο Μανώλης Βαρβούνης, αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. «Είναι γνωστό ότι στη Θράκη υπάρχει μια πολύ πλούσια λαϊκή λατρεία, μερικές μορφές της οποίας υπάρχουν ήδη από τα διονυσιακά χρόνια κι άλλες προέρχονται από τα βυζαντινά χρόνια. Όλα αυτά στη νεότερη εποχή έχουν συνδεθεί σ’ ένα πολύ ενδιαφέρον σύνολο, για το οποίο έχουν γραφτεί πολλά».

Στα πλαίσια της ομιλίας του με θέμα «Μορφές λαϊκής λατρείας στη Θράκη», ο κ. Βαρβούνης παρουσίασε ορισμένες ενδιαφέρουσες μορφές της, όπως είναι ο Καλόγερος του Έβρου, η Γυναικοκρατία, το δρώμενο της Μπάμπως, οι Πλειστηριασμοί, οι Γιορτές που γίνονται τα Φώτα και τα Χριστούγεννα, τα Κάλαντα, τα Χριστουγεννιάτικα έθιμα. Επίσης, αναφέρθηκε στις αλλαγές που έχουν διαπιστωθεί στα έθιμα με τον καιρό. «Έχουν αλλάξει όλα τα αρχαία έθιμα που εντάσσονται στο νεότερο περιβάλλον, τα οποία αποκτούν κατ’ αρχήν το χριστιανικό χρώμα, δηλαδή συνδέονται με την χριστιανική λατρεία. Πολλά έθιμα μεταστοιχειώνονται, όπως η Γυναικοκρατία, η Μπάμπω για παράδειγμα, η οποία αλλιώς ξεκίνησε κι αλλιώς έχει καταλήξει. Ξεκίνησε σαν δρώμενο που έχει σχέση με τη γονιμότητα και σήμερα έχει πάρει τη μορφή της Γυναικοκρατίας. Δηλαδή, έχουν βγει και φεμινιστικά μηνύματα και θέματα σχετικά με την χειραφέτηση της γυναίκας, κάτι το οποίο δεν υπήρχε παλιότερα. Δεν υπήρχαν αυτές οι έννοιες στον παραδοσιακό πολιτισμό».

Όσο για την αναβίωση των εθίμων, είπε ότι σήμερα γίνεται αναπαράσταση του λαϊκού πολιτισμού. «Οι αναβιώσεις των εθίμων πάντα έχουν να κάνουν με τη δράση ενός συλλόγου ή ενός φορέα. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το ίδιο το έθιμο. Δηλαδή το έθιμο γινόταν με ευρύτατη λαϊκή συμμετοχή, ενώ η αναβίωση γίνεται με τον λαό θεατή. Η αναβίωση ουσιαστικά είναι μια παράσταση, είναι μια ομάδα, η οποία παριστάνει το έθιμο και οι υπόλοιποι το βλέπουν ως θεατές». Επίσης, δεν παρέλειψε να τονίσει ότι «οι σύλλογοι είναι αυτοί που καθορίζουν πια τη μορφή του παραδοσιακού πολιτισμού κι αυτό χρειάζεται υπό την έννοια της εθνικής αυτογνωσίας, υπό την έννοια της σύνδεσης με το παρελθόν».

Μαρία Παπαδοπούλου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.