«Τα προβληματα του κοσμου δεν τα λυνουν και αφηνουν τον ανθρωπο να λυγιζει υπο το βαρος τους»

Εβδομήντα χρόνια ζει στο χωριό που το «ανάστησαν» πρόσφυγες το 1922, στην Νέα Αδριανή. Ανάμεσα σ΄ αυτούς που το 1922 άφηναν τη γη τους, το Ακατζιλί Μαλγάρων της Ανατολικής Θράκης, ήταν και η μάνα του, αναζητώντας ένα νέο τόπο… Εξήντα χρόνια καλλιεργεί την γη ο κ. Γιώργος Βουλτσίδης και όταν ξαποσταίνει διαβάζει Μπρέχτ ή λέει μύθους, ιστορίες της παράδοσης που δεν έχουν ξεχαστεί. Τα ξενιτεμένα παιδιά της Αδριανής είναι πολλά, εκείνος πάλι προτίμησε να ποτίσει τη γη με τον ιδρώτα του, να την δει να ανθίζει, καταγράφοντας προβλήματα και ξεπερνώντας εμπόδια, γιατί όπως λέει: «Αλίμονό σου αν λυγίσεις».

Εβδομήντα χρονών ήδη κύριε Γιώργο, τι συμπεραίνετε για τους συνανθρώπους σας;

Τον άνθρωπο αν τον αφήσεις νηστικό, στην πείνα, δεν αντέχει θα λυγίσει.

Πώς οδηγηθήκατε σ΄ αυτό το συμπέρασμα;

Στο χωριό μου λένε μια ιστορία για έναν αρκουδιάρη που ήρθε με την αρκούδα του. Ήταν μερακλής, την είχε καλοταϊσμένη. Σε ένα σημείο για να κάνει περισσότερες κινήσεις την χτύπησε και την εξαγρίωσε με αποτέλεσμα η αρκούδα να φύγει. Μετά από μέρες ένας συγχωριανός μας πήγε στο δάσος για να κόψει ξύλα και την βρήκε εκεί, πεινασμένη, σε άθλια κατάσταση. Μόλις τον είδε η αρκούδα τον εκλιπαρούσε να την πάρει μαζί του. Έτσι κι έκανε, την πήρε και την έδεσε στο χωριό μέχρι να περάσει ο αρκουδιάρης και να την πάρει, το ψωμί των παιδιών του έβγαζε κι αυτός.

Και η αρκούδα;

Η αρκούδα περίμενε στο κέντρο του χωριού κι όλα τα παιδιά ανέβαιναν και κατέβαιναν πάνω της και η άγρια άλλοτε αρκούδα δεν αντιδρούσε καν, η πείνα την είχε λυγίσει.

Και τι σχέση έχει η στάση της αρκούδας με τον άνθρωπο;

Έτσι και ο άνθρωπος. Γι’ αυτό τα προβλήματα του κόσμου δεν τα λύνουν και αφήνουν τον άνθρωπο να λυγίζει υπό το βάρος τους. Να λυγίσει, να λυγίσει μέχρι να σπάσει και να καταρρεύσει. Τότε είναι άβουλο ον στα χέρια τους.

Γιατί;

Για να τον ελέγχουν και να προσκυνάει τα αφεντικά καλά. Όλα είναι φιλοσοφημένα στη ζωή.

Η ζωή διδάσκει λένε…

Έτσι είναι, κι αυτό που διδάσκει πρώτο είναι να μην γυρίζεις την πλάτη. Αν την γυρίσεις σε παίρνει από κάτω. Είναι χρέος του κάθε ανθρώπου να την παλεύει την ζωή. Ό,τι και να σου έχει γράψει, εσύ οφείλεις να την παλέψεις, να μην αφήσεις τίποτα στην τύχη ή στα χέρια άλλων.

Μα η συνεχής πάλη κουράζει τους ανθρώπους…

Όταν πεις ότι δεν μπορείς να την παλέψεις τη ζωή, τότε θεωρείσαι νεκρός, τότε πέσε να πεθάνεις καλύτερα.

Γιατί γίνατε αγρότης;

Είμαι εβδομήντα χρονών και εξήντα χρόνια αγρότης. Ο μπαμπάς μου σκοτώθηκε στον πόλεμο και υποχρεωτικά έπρεπε να μάθω κι εγώ να σκαλίζω την γη μαζί με την μάνα μου.

Θα το αλλάζατε το επάγγελμά σας αν σας δινόταν η ευκαιρία να ξεκινήσετε από την αρχή;

Αυτό το επάγγελμα είναι καλό, αλλά θα πρέπει να πληρώνεται όμως. Ο κόπος μας δεν πληρώνεται, ο ιδρώτας πάει τζάμπα.

Γιατί το λέτε αυτό; Τρεις μήνες δουλεύετε λένε κάποιοι…

Το 1990 ο φούρνος στο χωριό έπαιρνε 100 κιλά σιτάρι και έδινε 60 ψωμιά, δηλαδή 1,5 κιλό σιτάρι ένα ψωμί. Σήμερα πρέπει να δώσεις δέκα κιλά σιτάρι για να πάρεις ένα ψωμί. Η εκμετάλλευση είναι πολύ σκληρή, πάρα πολύ σκληρή και πώς να την αντέξει ένας μικροκαλλιεργητής;

Το αγαπάτε το χωριό σας;

Το ποτίσαμε με τον ιδρώτα μας, το λατρεύω. Είναι ο τόπος μου. Οι πρώτοι κάτοικοι της Νέας Αδριανής ήρθαν το 1922, πρόσφυγες από το Ακατζιλί Μαλγάρων Ανατολικής Θράκης.

Από την Ανατολική Θράκη είναι και οι κάτοικοι του Νέου Σιδηροχωρίου…

Οι κάτοικοι του Νέου Σιδηροχωρίου είναι όλοι πρόσφυγες από το Σαμμακόβι της Ανατολικής Θράκης. Το «Μικρόν Σαμμακόβιον» ήταν μια Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα, που αριθμούσε περίπου πέντε χιλιάδες κατοίκους και ανήκε διοικητικά στην επαρχία των Σαράντα Εκκλησιών και στο νομό της Αδριανούπολης.

Τώρα πόσους κατοίκους έχει η Νέα Αδριανή;

240- 250. Ρημάζει το χωριό μας, όπως όλα τα χωριά της Ροδόπης. Αν δεν αλλάξουν πολιτική, θα σβήσουν ένα μετά το άλλο.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.