Διαστασεις,4285
1. Από τον πολιτικό ουμανισμό της Αναγέννησης…
…ακόμη αναγνώστή μου ο μεταγενέστερος ριζοσπαστισμός κληρονόμησε τις θεμελιώδεις πολιτικές αξίες της κοινότητας, της ισότητας και της συμμετοχής, την αντίληψη της ελευθερίας ως ενεργού πολιτικής πράξης, την απερίφραστη αναγνώριση της ηθικής προτεραιότητας των συλλογικών αξιών έναντι των αιτημάτων και των αξιώσεων της ιδιωτικής ζωής…(Με πείραξαν οι καφέδες πάτερ μου, αλλά περισσότερο με πείραξε τούτος ο τόπος που βάζει πιο πάνω από όλους και από όλα το ιδιωτικό συμφέρον και το ατομικό κέρδος). Κλείνω την παρένθεση και μένω από μέσα γίνομαι όπως ο κάκτος της 1ης φωτογραφίας. Κρατώντας μαζί με τα αγκάθια του και τον Ορθό λόγο, τη μόνη πηγή γνώσης…
2. Αρκετά σοβαρέψαμε όμως…
…μην ανησυχείτε θα μου περάσει. (Είναι που έχει μαυρίσει το μάτι μου Πάτερ, όπως του σκυλιού στη 2η φωτογραφία). Για να πούμε κάτι ευχάριστο τώρα…Οι φοιτητές βγήκαν πάλι στους δρόμους…Πάλι για τη σίτιση αναγνώστη μου, πάλι για το πού θα φάμε; Έτσι, έβαλαν λουκέτο στην αίθουσα που διαμορφώνονταν ειδικά με στόχο να λειτουργήσει ως Φοιτητική Λέσχη, στις εγκαταστάσεις της Παλιάς Νομικής, οι Φοιτητές του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης σταματώντας έτσι κάθε προσπάθεια δημιουργίας δεύτερης Λέσχης – σίτισης. Αιτία στάθηκε το γεγονός ότι την ευθύνη λειτουργίας του χώρου και σίτισης των φοιτητών θα είχε γνωστή ιδιωτική εταιρεία. «Δεν θέλουν ταβέρνα εντός του Πανεπιστήμιου» δήλωσαν πάτερ μου, φαίνεται πως προτιμούν τα Mac Donald’s και τα Goodies ως γνήσιοι αντιαμερικανοί πάτερ…Οπότε κι εγώ προτιμώ τους δρόμους άδειους (3η φωτογραφία) χωρίς την παρουσία των έρημων φοιτητών ή μήπως κακόμοιρων;
3. Σαν να άρχισα να συνέρχομαι κάπως…
…και να βρίσκω τον παλιό καλό μου εαυτό. Θα είναι επειδή ήπια νεράκι από την πηγή της 4ης φωτογραφίας. Εσείς βλέπετε τα άδεια κουτιά με τα φυτοφάρμακα που πέταξαν οι καλλιεργητές της γης γύρω από την πηγή (οι κάδοι απορριμμάτων δεν έφτασαν ακόμη στο χωριό τους πάτερ μου). Δηλητήρια ποτίζουμε αλόγιστα τη γη μας και μετά το ίδιο επιπόλαια τα βάζουμε εμείς οι ίδιοι στο τραπέζι μας και στο πιάτο των παιδιών μας. Κατά τα άλλα ευρωπαίοι…τρομάρα μας. Είπα δηλητήριο και θυμήθηκα να σας ρωτήσω κάτι πολύ σοβαρό: «Τι κοινό έχει ο τεμπέλης και η διοξίνη;» Να το πάρει το ποτάμι; «Και ο τεμπέλης δύο ξύνει» (Σαν να γιατρεύτηκα τελείως πάτερ μου, μάτι θα ήταν τελικά…μπορεί και λίγο φρύδι).
4. Κι εδώ γελάμε…
…Τα χεράκια όμως πάνω από το πάπλωμα…
Λέει η δασκάλα στους μαθητές:
– Αύριο θα γράψουμε διαγώνισμα και δε θα δικαιολογήσω καμία απουσία, παρά μόνο για εξαιρετικούς λόγους. Αν γίνει πόλεμος ή είσαστε στο νοσοκομείο ή πεθάνει κάποιος γονέας.
Τότε σηκώνει το χέρι του ο ταραξίας της τάξης και ρωτάει:
– Κυρία, θα δικαιολογήσετε την απουσία μου επειδή θα περάσω μια βραδιά αχαλίνωτου sex και θα είμαι ξεθεωμένος;
Και απαντάει η καθηγήτρια:
–Όχι, θα γράψεις με το άλλο χεράκι!
Υ.Γ.: 15η Έκθεση «Θράκη 2006»:Το γήρας δεν έρχεται απ΄ εκεί όπου λευκαίνεται η κόμη, αλλ΄ απ΄ εκεί όπου μαυρίζει η καρδία κυρία Πέππα μου, καταλαβαίνετε τι θέλω να πω…
Υ.Γ.1: Είπα 15η; Καλά σαράντα τότε…
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
