Διαστασεις,4277
1. Χηρεύουν και πενθούν οι καμπάνες σήμερα αναγνώστή μου…
…στα μαύρα γυναίκες στο χωριό που σέρνουν στην καρδιά το πένθος. «Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς» και το «Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου» «συντροφεύουν» τις κουβέντες μας. Εσταυρωμένος χθες. Η ζωή εν τάφω σήμερα και μια θλίψη για τη ζωή που θνήσκει (Πώς και τάφω οικείς αγαπημένή μου;). Η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και η Αποκαθήλωση. Μεγάλη Παρασκευή σήμερα αναγνώστη μου, βραστά ξερά φασόλια στην κατσαρόλα στο χωριό μου, βραστές πατάτες και μαρούλια, καθόλου λάδι στο φαγητό και στο τραπέζι, μόνο ξύδι…και λίγο ίσως νερό στα χείλη, μόνο για τα ζωντανά που ξεδιψούν στο όνομά Του.
2. Το μυστήριον συνεχίζεται …
…στο χωριό όλα αυτά αναγνώστη μου, πριν έρθουν οι άνθρωποι του άστεως και φέρουν μαζί και τις συνήθειές τους. Συνήθειες χωρίς ήχους και αρώματα και με κάποιες αναμνήσεις στο βάθος να επιστρέφουν…Σκέτες κι αυτές, χωρίς ήχους, χρώματα κι αρώματα. (Μόνο με εντυπωσιακά, τερατόμορφα παιχνίδια στην λαμπάδα. Πάρτε από πλανόδιους, όπως ο κύριος στη 2η φωτογραφία, όσοι το αμελήσατε, να απαλύνετε κάπως την κόπωσή τους). Με τους «αναβιωτές» να το παλεύουν, αλλά να μην τους βγαίνει. Και την πανταχού παρούσα τηλεόραση να θέλει να αναβιώσει, ό,τι αναβιώσει, σε τριάντα δεύτερα. Να κάνουμε το Πάσχα να τελειώνουμε δηλαδή…
3. Κι όμως η Ζωή εν τάφω…
Αναγνώστη μου σήμερα, για τους ανθρώπους εκείνους που αγωνίζονται όχι για να ρίξουν τις τιμές των αμνοεριφίων και της ντομάτας, αλλά για ένα σπίτι, λίγο χώμα δικό τους, μια πατρίδα ελεύθερη (Είναι κι εκείνοι οι Παλαιστίνιοι που αγωνίζονται ακόμη αναγνώστη μου κι έχουν αντιμέτωπους όλους ακόμη και τώρα, μετά από τόση πίκρα, τόσα δάκρυα, τόσο αίμα, τόσες σταυρώσεις αναγνώστη μου. Τα θύματα του χθες, θύτες σήμερα, αλλά εκείνοι εκεί να επιμένουν…). Η ζωή εν τάφω και σήμερα και αύριο για τους φτωχούς (όπως η αγρότισσα της 3ης φωτογραφίας), τους πρόσφυγες, τους μετανάστες. Για όλους εκείνους που ανεβαίνουν καθημερινά το Γολγοθά τους και όσο ανεβαίνουν τόσο βιώνουν την αδικία, την ανεργία, την φτώχεια, την αρρώστια, την μοναξιά, την περιφρόνηση.
4. «Αλίμονο σας, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές…
… που διαβαίνετε στεριές και θάλασσες για να προσηλυτίσετε έναν άνθρωπο και όταν γίνει αυτό τον κάνετε γιο της Κόλασης, δύο φορές σαν κι εσάς…Φίδια, φίδια κολοβά, πώς θα γλιτώσετε την τιμωρία της Κόλασης». (Εκείνος τα πρωτοείπε Πάτερ αυτά τα λόγια, Εκείνος. Να ξέρες όμως Πάτερ πόσες φορές ήρθαν στα χείλη του «Κόσμου», να ξερες πόσες!). Έλα Μιχάλη μου τώρα, (μια που τόσο όμορφο δώρο πήρα από τα χέρια σου σήμερα, παρηγοριά μεγάλη), έλα να ευχηθούμε μαζί στους αναγνώστες του «Κόσμου» να λάβουν φως εκ του ανεσπέρου φωτός και να δοξάσουν Χριστόν τον Αναστάντα εκ νεκρών, έλα Μιχάλη…να γεμίσουμε με την παρουσία του Αναστημένου Κυρίου μας αύριο και ίσως τότε Μιχάλη μου να αλλάξουν όλα… Άλλώστε Εκείνος θέλει να μας ξεκουράσει (εεε Πάτερ;), να μας γαληνεύσει, να μας ομορφύνει τη ζωή…Θα μας γλιτώσει και από τον θάνατο Πάτερ;
Υ.Γ.: «Πάντα ματαιότης
τα ανθρώπινα αναγνώστη μου»
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
