Διαστασεις,4278
1. Καλωσόρισα πάτερ μου!
Καλώς με βρήκα στον «Κόσμο». Πάλι από την αρχή, να χαίρομαι και να λυπάμαι δηλαδή…Χαίρομαι που φάγαμε τόσο. Λυπάμαι που θα χρειαστεί να τα χάσουμε (τόσο φαΐ, τόση κατανάλωση, τζάμπα κόπος). Χαίρομαι που θα μας δοθεί η ευκαιρία να τα ξαναβάλουμε, όλο και κάποιο εορταστικό τριήμερο θα το επιτάσσει, όλο και κάποιο πατροπαράδοτο έθιμο( όπως το κουρμπάνι προς τιμή του Αγίου Γεωργίου Μεγάλη η Χάρη Του γι αυτό και στην 1η φωτογραφία σήμερα) θα το απαιτεί. Χαίρομαι που αφήσαμε πίσω το ηλεκτρονικό σφάγιο, τους ελέγχους στην αγορά και τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ της ακρίβειας, δεν τα άντεχα άλλο πάτερ μου, λίγο ακόμη και θα πήγαινα για συσσίτιο στην Αγία Σοφία …Λυπάμαι που μια θαυμάσια χριστιανική κατανυκτική εορτή των Ελλήνων έχει μετατραπεί σε φαγητό μέχρι σκασμού, ποτό μέχρι πρωίας και διασκέδαση μέχρι να μας μαζέψουν (μετά την Ανάσταση σε είδα κι εσένα πάτερ μου στο «Φρένο»).
2. Χαίρομαι που γύρισα και ακούω δια ζώσης…
…τα Χρόνια Πολλά (ευχή κι αυτή) και τα Χριστός Ανέστη (για να το λένε τόσοι άνθρωποι μήπως όντως αληθώς Ανέστη;) και δεν χρειάζεται να τα διαβάζω πια στα SMS πάτερ μου (κοίτα στη 2η φωτογραφία πώς έγινε το κεφάλι μου). Η μαγεία της γλώσσας έγκειται ακριβώς στην επινόηση της αιωνιότητας. Πρόκειται για μια περίεργη και σημαντικότατη, αλλά ταυτόχρονα και αναπόφευκτη επινόηση, αφού δεν θα ήταν δυνατόν να μην είχε επινοηθεί (με πείραξε το αρνί πάτερ μου, μην δίνετε και πολύ σημασία, αλλά πάλι Βουλγαρίας φάγαμε γαμώ την ατυχία μου!). Λυπάμαι που ακόμη και σε μια τέτοια γιορτή πάτερ μου εκθέτουμε τον εαυτό μας στις «εύκολες επαφές» μέσω της κινητής τηλεφωνίας. Χάνουμε την ικανότητά μας να ερχόμαστε αυθόρμητα σε επαφή με πραγματικούς ανθρώπους…
3. Αποφεύγουμε την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή…
…παίρνουμε τα κινητά μας, πατάμε τα πλήκτρα με ταχύτητα και στέλνουμε τα μηνύματα για να αποφύγουμε περίπλοκες, μπερδεμένες, απρόβλεπτες ή απλά ανθρώπινες επαφές με τους «πραγματικούς ανθρώπους» γύρω μας. Αυτά τα ολίγα πάτερ μου όχι με sms αλλά πάνω στο χαρτί γιατί πίσω από τη φανερή και την τυπωμένη στο χαρτί γλώσσα κινείται μια υπονοούμενη γλώσσα, μια γλώσσα μυστική και ακανόητη και μάλλον άπιαστη…Άπιαστη από όλους εκείνους που φοβούνται μήπως μείνουν μόνοι, αβοήθητοι, έρμαια της τύχης, χωρίς συντροφιά, αγάπη και χείρα βοηθείας. Φοβούνται μήπως βρεθούν στα «απορρίμματα», στον κάλαθο των ξεχασμένων και αχρήστων (φωτογραφία 3η). Ονειρεύονται την ανοσία και προσδοκούν την εξαίρεση, από την καθολική και πανταχού παρούσα απειλή της εξαίρεσης…(Μπορεί και να με πείραξε το ερίφιο πάτερ μου, (είπα να δοκιμάσω και από αυτό λίγο)).
4. Χαίρομαι που γύρισα στον «Κόσμο» μας…
…πάτερ μου. Και σε λυπάμαι που θα διαβάζεις πάλι τα ανέκδοτά μου γιατί όπως ξέρεις: Εδώ γελάμε.
Στο ίδιο κουπέ ενός τρένου (όπως αυτό της 4ης φωτογραφίας) βρίσκονταν ένας Έλληνας και ένας Γερμανός. Απέναντί τους κάθονταν μια γριά 80 χρόνων και μια γκομενάρα 20. Τη λιγουρεύονταν ο Έλληνας με το Γερμανό αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γιατί ήταν η γριά μπροστά. Κάποια στιγμή το τρένο περνάει μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ και ξαφνικά ΣΠΛΑΑΑΤΣ! Ακούγεται μια σφαλιάρα που έπεσε. Σκέφτεται ο Έλληνας:
–«Άτιμος ο Γερμανός πήγε να βάλει χέρι στην κοπέλα και αυτή τον χαστούκισε».
Σκέφτεται ο Γερμανός:
– «Εγώ τη σφαλιάρα την έφαγα κατά λάθος».
Σκέφτεται η κοπέλα:
–«Αυτοί οι δυο μαλάκες πήγαν να μου βάλουν χέρι αλλά κατά λάθος το έβαλαν στη γριά».
Σκέφτεται η γριά:
– «Κουφάλα Γερμανέ, απ’ την Κατοχή στη χρωστούσα!».
Υ.Γ. Όλο και πιο πολύ πείθομαι ότι ο Χριστός αναστήθηκε κι έφυγε από αηδία για την καφρίλα των ανθρώπων.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
