“Η «παιδεια» παντα παιζει…”

Τριάντα χρόνια στα σχολεία ο Γιώργος Κεραμυδάς, διευθυντής του Διαπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου Σαπών. Μια ζωή στα θρανία και μάλιστα στα θρανία του ίδιου σχολείου, όπου έζησε 6 χρόνια σα μαθητής, 5 χρόνια σα δάσκαλος και 13 ως διευθυντής. Είκοσι τέσσερα χρόνια ζωής στον ίδιο χώρο, συντροφιά με εκατοντάδες εκπαιδευτικούς, μαζί με χιλιάδες μαθητές. «Ισχύει και για σας το «…γηράσκω αεί διδασκόμενος»»; τον ρωτά ο «Κόσμος» και εκείνος απαντά: «Για κάθε εκπαιδευτικό ισχύει το σοφό ρητό κι αν κάποιος ισχυριστεί το αντίθετο θα ήταν έκφραση εγωισμού. Κάθε επαφή με το μαθητή και ειδικά με τους μικρούς, είναι κι ένα μάθημα, μια εμπειρία».

Τι είναι οι μαθητές για σας;

Είναι η πρόκληση για το μέλλον, το μέλλον το δικό τους και της κοινωνίας. Είναι η θέληση να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες του παρελθόντος, τις δικές μας αδυναμίες και να τις μετατρέψουμε σε μια νέα δυναμική, ικανή να ξεπεράσει τις ανυπέρβλητες δυσκολίες που ολοένα θα ορθώνονται μπροστά στο δρόμο των μαθητών μας. Είναι η νέα γενιά που έρχεται και που θα αναλάβει τις τύχες αυτού του τόπου, με την ελπίδα ότι αυτοί θα γίνουν καλύτεροι από μας, κι ό, τι δεν μπορέσαμε εμείς να ξεπεράσουμε, θα το κατορθώσουν οι ίδιοι με τα εφόδια που θα τους προσφέρουμε.

Και η ώρα του μαθήματος;

Είναι ώρα δουλειάς, η ώρα της προσοχής και της προσπάθειας. Είναι ώρα δημιουργίας, που κανείς δε δικαιούται να της αφαιρέσει ούτε πέντε λεπτά. Είναι η στιγμή που οι δάσκαλοι πρέπει να αδειάζουν τις δικές τους μπαταρίες και να τροφοδοτούν με γνώσεις, εμπειρίες, ελπίδα και αυτοπεποίθηση τις νεανικές γεννήτριες. Εξάλλου είναι τόσο λίγες σε σχέση με αυτές που χρειάζονται για να δώσουμε στους μαθητές μας τα εφόδια που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Νιώθετε νοσταλγία για τα δικά σας μαθητικά χρόνια;

Δεν υπάρχει άνθρωπος που δε θα ένιωθε νοσταλγία για τα μαθητικά του χρόνια. Είναι χρόνια νιότης και ελπίδας, χρόνια ξενοιασιάς, ώρες ατέλειωτου παιχνιδιού. Παιχνίδια με δύναμη και δεξιοτεχνία, Κουτσό, κρυφτό, τσελίκι, τζαμί, γκάζες, ποδόσφαιρο, μακρινή γαϊδούρα, βάρα βούρα και τόσα άλλα. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;

Μια σημαντική διαφορά του τότε με το σήμερα;

Είναι η εξέλιξη της τεχνολογίας και οι δυνατότητες που δίνει σήμερα για ενημέρωση και επικοινωνία. Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές, Internet, κινητά τηλέφωνα είναι στη διάθεση των νέων σήμερα, με την προϋπόθεση βέβαια να χρησιμοποιηθούν σωστά. Τότε γράφαμε με το χέρι, βασικό μάθημα και η καλλιγραφία. Σήμερα, βασικό εργαλείο το φωτοτυπικό μηχάνημα με το οποίο οι ασκήσεις δίνονται με βομβαρδιστικό ρυθμό. Τότε ο δάσκαλος διάβαζε και ο μαθητής έγραφε. Σήμερα ο μαθητής απαντά με ένα ναι ή ένα όχι. Ποιο είναι καλύτερο; Το μέλλον θα δείξει.

Και κάτι που δεν έχει αλλάξει:

Δεν έχει αλλάξει η σκανδαλιά, η ζωηράδα, η κίνηση, η χαρά, η ξενοιασιά, η αγωνία, ο φόβος, η ανασφάλεια. Τα ίδια συναισθήματα, ανάλογα κάθε φορά.

Η «παιδεία» παίζει στις μέρες μας.

Πάντα η «παιδεία» παίζει, γιατί είναι το καλύτερο παιχνίδι και οι παίχτες πολλοί και οι ομάδες πολλές. Μόνο που δε γνωρίζω τους κανόνες του παιχνιδιού.

Τι θα λέγατε στην Υπουργό Παιδείας;

Η υπουργός Παιδείας είναι κι αυτή ένας από τους παίχτες του παιχνιδιού. Κι εγώ είμαι ένας ακόμη παίχτης. Θα ήθελα να με θεωρήσει ότι είμαστε συμπαίκτες της ίδιας ομάδας και να μου αποδείξει ότι είναι ικανή να μου αλλάξει την κακή μου νοοτροπία, τη νοοτροπία του δημοσίου υπαλλήλου, που τόσο έχει ριζώσει μέσα μου. Έχει χρέος να βρει το σωστό τρόπο.

Το ξύλο βγήκε τελικά από τον Παράδεισο για τους μαθητές;

Το ερώτημα είναι απείρως δύσκολο να απαντηθεί και είναι ανάλογα με τον τρόπο που το βλέπεις. Αν το αντιμετωπίσεις από την εύθυμη πλευρά του, τότε θα συμφωνούσα. Παιδαγωγικά όμως είναι βάναυσο και απαράδεκτο να αντιμετωπίζεις τα παιδιά με το ξύλο, άρα θα έπρεπε εμείς οι δάσκαλοι να το αποφεύγουμε, όσο κι αν πολλές φορές η συμπεριφορά μερικών μαθητών ξεπερνά τα όρια. Τους μαθητές μας θα πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε με τη δική μας ευγενική συμπεριφορά, το παράδειγμά μας, τον καλό μας λόγο, τη νουθεσία, όχι του υψηλά ιστάμενου αξιωματούχου, αλλά του φίλου και συνεργάτη.

Δηλαδή όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει πάλι λόγος;

Ναι, ασφαλώς. Πάντα θα πίπτει ο λόγος, σαν το νερό που κυλάει και πάντα βρίσκει το δρόμο του.

Οι σύγχρονοι γονείς ενδιαφέρονται περισσότερο για τις επιδόσεις των παιδιών τους στο σχολείο;

Σε ό,τι έχει σχέση με τους σύγχρονους γονείς σε γενικό επίπεδο, ασφαλώς και το ενδιαφέρον είναι μεγαλύτερο και πολλές φορές μάλιστα και υπερβολικό. Υπάρχει σε μερικές περιπτώσεις υπερπροστασία που αντί να ωφελεί βλάπτει. Σε ό, τι αφορά το δικό μας σχολείο κρίνω ότι το ενδιαφέρον των γονιών δεν είναι το αναμενόμενο, ως ένα σημείο δικαιολογημένο, αλλά δεν είναι λόγος τα οικονομικά προβλήματα να μειώνουν το ενδιαφέρον των γονιών για την εξέλιξη των παιδιών τους στο σχολείο. Ίσως οι γονείς να έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στις ικανότητες των δασκάλων. Αν συνέβαινε κάτι παρόμοιο, θα ήμασταν ιδιαίτερα ευτυχισμένοι.

Τα παιδιά έχουν χρόνο για παιχνίδι;

Ανάλογα με την ηλικία τους και το μέγεθος των υποχρεώσεων που έχουν απέναντι στο σχολείο, και των φροντιστηρίων ο ελεύθερος χρόνος για παιχνίδι ποικίλει. Πάντως, πιστεύω ότι στις Σάπες υπάρχει αρκετός χρόνος για παιχνίδι.

Ποιο παιχνίδι της νιότης σας χάνει που δεν το παίζει η νέα γενιά;

Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο παιχνίδι να αναφέρω. Τα παιχνίδια της δικής μου εποχής ήταν ως επί το πλείστον ομαδικά και ως τέτοια πλεονεκτούν από τα σημερινά και ιδιαίτερα εκείνα που έχουν σχέση με τους Η/Υ και τα Playstation.

Κάθεστε τρεις μήνες το Καλοκαίρι και ένα το Χειμώνα, λένε οι κακές γλώσσες;

Στις κακές γλώσσες βάζουν πιπέρι κι όποιος το ξαναπεί θα του βάλουμε καυτερή πιπεριά! Όμως ας σκεφτούμε ότι το ίδιο γίνεται σε όλες τις χώρες του κόσμου! Οι διακοπές δεν γίνονται για τους εκπαιδευτικούς αλλά για τους μαθητές. Ακόμη, δε συγκρίνεται η μια ώρα δουλειάς ενός δημοσίου υπαλλήλου με τη μια διδακτική ώρα ενός δασκάλου. Να λάβουμε επίσης υπόψη και τις ώρες προετοιμασίας ενός εκπαιδευτικού στο σπίτι του. Για κάθε μια ώρα διδασκαλίας, χρειάζεται τουλάχιστον άλλη μια ώρα προετοιμασίας. Για τους λόγους αυτούς οι διακοπές δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη για ξεκούραση και αναζωογόνηση.

Τι βαθμό θα βάζατε στους νέους σε ηλικία συναδέλφους σας;

Άριστα, εφόσον κι εμείς οι παλιότεροι μπορούμε άριστα να τους συμπαρασταθούμε!

Μαρία Νικολάου

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.