Διαστασεις,4229
1. Παράξενος που είναι ο κόσμος…
…Όχι ο δικός μας «Κόσμος», αυτός παραείναι παράξενος, αλλά ο άλλος…ο ελληνικός σκέτος, ο τρανός, ο μέγας. Ό,τι ξεχωριστό έχει, έχει βαλθεί να το κρατά κρυφό (κρυφό καμάρι που λένε). Πολλά τα παραδείγματα στη Ροδόπη, αλλά για να αλιεύσουμε ένα από τον Έβρο(τι γείτονες είμαστε άλλωστε). Τις πόρτες του για το κοινό θα ανοίξει πολύ σύντομα ένα από τα καλύτερα μουσεία της χώρας που παραμένει ερμητικά κλειστό χρόνια τώρα ή σχεδόν κλειστό. Το Εκκλησιαστικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης, μπορεί να αποτελεί ταυτόχρονα χώρο πολιτισμού και ιστορικής μνήμης, μπορεί στη συλλογή του να περιλαμβάνονται πολλά εκθέματα που μεταφέρθηκαν από τις περιοχές κυρίως του Πόντου κατά την περίοδο της Μικρασιατικής καταστροφής, ωστόσο, δεν λειτουργεί σε μόνιμη βάση. Σωστά διαβάσατε, λόγω, όπως επίσης σωστά υποψιάζεστε, έλλειψης πόρων και προσωπικού. «Είχε εγκριθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο Αλεξανδρούπολης το ποσό των 15. 000 ευρώ για πρόσληψη υπαλλήλου. Δυστυχώς όμως ακόμη αυτά τα χρήματα δεν έχουνε έρθει στη Μητρόπολη λόγω της γραφειοκρατίας» δηλώνει στον «Κόσμο» ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Άνθιμος (Σεβασμιότατος και αρκετά έως πολύ συμπαθής στον «Κόσμο», (να μην ξεχάσω να βάλω θερμόμετρο το βράδυ πρόκειται μάλλον για επικίνδυνη παρενέργεια αγνώστου ιού) το ομολογώ) και προσθέτει: «Απ’ ό,τι ξέρω η καθυστέρηση δεν οφείλεται στο δήμο αλλά στα εντελλόμενα. Απορώ για όλη αυτή την κατάσταση η οποία δεν βοηθάει τη Μητρόπολη» υπογραμμίζει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως (φωτογραφία 1η) εκφράζοντας ταυτόχρονα (με ευγενικό τρόπο) και το παράπονό του για την υπολειτουργία του μουσείου. Να εκφραστούμε κι εμείς ευγενικά Σεβασμιότατε και να πούμε ότι: «Κωφεύει η Αθήνα, κοιμόμαστε κι εμείς οι Θρακιώτες» (είπαμε ευγενικά, γι αυτό σταματώ εδώ).
2. Ααα λίγο έλειψε να το ξεχάσω…
…Την πόρτα του Μουσείου θα ανοίξει τελικά μια ομάδα γυναικών του Κέντρου Κοινωνικής Παροχής του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Ανέλαβαν, κατόπιν συνεννοήσεως με τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, εθελοντική πρωτοβουλία προκειμένου να επαναλειτουργήσει αλλά και να αναδειχτεί το Μουσείο στην τοπική και στην ευρύτερη κοινωνία. Κι επειδή είμαστε λάτρεις των παλιών κτιρίων, να προσθέσουμε σύντομα ότι το κτίριο στο οποίο σήμερα στεγάζεται το Εκκλησιαστικό Μουσείο λειτούργησε πρώτα ως σχολείο. Ιδρύθηκε από τον Μαρωνίτη ευεργέτη Λεονταρίδη το 1909 ο οποίος άφησε και κληροδοτήματα, ώστε να έχει πόρους το κτίριο και να λειτουργεί ως αυτόνομο. Είναι κτίριο νεοκλασικού ρυθμού (εικονίζεται στην 2η φωτογραφία της στήλης) με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική γραμμή. Πρώτη φορά λειτούργησε ως μουσείο το 1982. Το 1974 κρίθηκε το κτίριο ως διατηρητέο από το υπουργείο πολιτισμού. Συνολικά φιλοξενεί σε οκτώ αίθουσες τετρακόσια εκθέματα.
3. Επιστροφή στη Ροδόπη…
…κάποιες άλλες γυναίκες, αυτές της Φιλόπτωχου Αδελφότητος Κυριών Κομοτηνής (ως Μη Κυβερνητική Οργάνωση πια ) αναχώρησαν χθες με προορισμό τα Σκόπια. Ο λόγος, η μεταφορά βοήθειας σε 70 ορφανά των Σκοπίων, η υλοποίηση δηλαδή του προγράμματος: «Αναπτυξιακή Βοήθεια Σκοπίων». Το πράσινο φως για την υλοποίησή του έδωσε η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του ΥΠΕΞ με αποτέλεσμα υλική βοήθεια, προϋπολογισμού 60.000 ευρώ, να αποστέλλεται σήμερα στην πρωτεύουσα των Σκοπίων (στην 3η φωτογραφία ο εργάτης φορτώνει τα δέματα). Σύμφωνα με την επικεφαλής της Οργάνωσης κ. Ε. Μουστάκα ( εικονίζεται πανευτυχής στην 4η φωτογραφία, λίγο πριν την αναχώρηση) σε εβδομήντα ορφανά παιδιά θα δοθεί σχολικό υλικό (βιβλία, τσάντες, τετράδια) και ό,τι άλλο χρειάζονται οι μαθητές κατά τη διάρκεια των μαθημάτων τους. Παράλληλα δίδονται και εργαλεία δουλειάς σε 24 συνολικά οικογένειες των Σκοπίων που φιλοξενούν, ως ανάδοχες οικογένειες, τα παιδιά. Πρόκειται για εργαλεία δουλειάς, που επιλέχθηκαν ανάλογα με την εργασία και το επάγγελμα του κάθε γονιού. «Στόχος μας είναι, δουλεύοντας αυτοί οι άνθρωποι που θα πάρουν τα εργαλεία, να μπορέσουν να φροντίσουν εαυτούς και παιδιά» δηλώνει η κ. Μουστάκα και εξηγεί ότι οι οικογένειες αυτές, παρά το γεγονός ότι είναι φτωχές ή έχουν ήδη δικά τους παιδιά, δεν δίστασαν να σταθούν κοντά στο πλευρό των παιδιών που έχασαν τους γονείς τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. «Ο μισθός του εργάτη είναι εκατό ευρώ. Αυτό που μετράει πέρα από αντιπαλότητες και διαφωνίες μεταξύ των χωρών είναι να βοηθηθούν και οι άνθρωποι που έχουν πραγματικά ανάγκη».
4. Τώρα αν σας πούμε ένα ξερό: «Μπράβο»…
…σίγουρα δεν θα φθάνει. Θερμή παράκληση μαζί με την αγάπη του «Κόσμου» να μεταφέρετε σ΄ αυτά τα παιδιά και την ελπίδα, την αισιοδοξία και το χιούμορ της στήλης….Εδώ γελάμε… Μια πάπια μπαίνει σε ένα μπαρ και λέει στον μπάρμαν: «Έχεις ψωμάκι;» Μπάρμαν: «Όχι.» Πάπια: «Έχεις ψωμάκι;» Μπάρμαν: «Όχι.» Πάπια: «Έχεις ψωμάκι;» Μπάρμαν: «Όχι, δεν έχουμε ψωμάκι.» Πάπια: «Έχεις ψωμάκι;»
Μπάρμαν: «Όχι, δεν έχουμε είπαμε ψωμάκι!!!»
Πάπια: «Έχεις ψωμάκι;»
Μπάρμαν: «Κουφή είσαι; Δεν έχουμε καθόλου ψωμάκι, ρώτα με άλλη μια φορά και θα καρφώσω το ράμφος σου στο μπαρ ενοχλητικό μπάσταρδο πουλί!»
Πάπια: «Έχεις καρφιά;»
Μπάρμαν: «Όχι.»
Πάπια: «Έχεις ψωμάκι;»
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
