Γιωργος Μπενατος, γεωπονος: «Στη χωρα μας ολα γινονται προχειρα»

την μεγαλύτερη πόλη της Αιτωλοακαρνανίας, το Αγρίνιο πηγαίνει ο «Κόσμος» σήμερα, στο οικονομικό, πολιτιστικό, πνευματικό κέντρο της Αιτωλοακαρνανίας, του μεγαλύτερου νομού της Ελλάδας. Εκεί συναντάμε τον γεωπόνο Γιώργο Μπενάτο, υπεύθυνο αγροτικής πολιτικής του Συνασπισμού, αλλά κυρίως, άριστο γνώστη της καπνοκαλλιέργειας. «Από μικρό παιδί μπελονιάζω» δηλώνει χαμογελώντας και μιλά στον «Κόσμο» για το παλιό κέντρο του καπνού, άλλωστε είναι πανελληνίως γνωστά τα καπνά Αγρινίου, που σήμερα έχει μετεξελιχθεί σε μείζον κέντρο της Δυτικής Στερεάς, με δεκάδες μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες, χρηματιστηριακές, αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, αλυσίδες υπεραγορών, και λίγες αλλά σπουδαίες βιομηχανικές μονάδες.

Εκτός από τα περίφημα καπνά πού αλλού οφείλεται η οικονομική ευρωστία της πόλης;

Οφείλεται και στο γεγονός ότι εξυπηρετεί εμπορικά την “ενδοχώρα” του κάμπου, δηλαδή τους δήμους της Τριχωνίδας (Μακρυνείας, Αρακύνθου, Παραβόλας, Θεστιέων) και του Αχελώου (δήμοι Νεάπολης, Αγγελοκάστου, Στράτου, Φυτειών). Αλλά κυρίως στους ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους.

Τι άλλο, που μπορεί να απολαύσει ο επισκέπτης, είναι φημισμένο;

Το Αγρίνιο είναι φημισμένο για τους μεζέδες του και τη νυκτερινή του ζωή. Ουζερί, ταβέρνες, ψησταριές, εστιατόρια έχουν συνεχώς πελάτες, στους οποίους χαρίζουν εξαιρετικές γεύσεις.

Κύρια πρόσοδος και πηγή πλούτου αποτέλεσε ωστόσο η ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας και του καπνεμπορίου που την ανέδειξε σε οικονομική πρωτεύουσα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Όπως διαβάζω, τα σπουδαιότερα από αρχιτεκτονική άποψη κτίρια του Αγρινίου κτίστηκαν τη “Χρυσή εποχή του καπνού”, κατά τη δεκαετία 1925-1935. Εσείς πώς ζήσατε την καπνοκαλλιέργεια στον τόπο σας;

Από πολύ κοντά. Να σας πω μόνο ότι από 10 χρονών μπελονιάζω καπνό. Ήταν πολύ δύσκολα τα παιδικά μου χρόνια, όπως ήταν και είναι τα χρόνια των καπνοκαλλιεργητών

Να υποθέσω, αν και μακριά από την κούραση της καλλιέργειας τώρα πια, ότι σας «πονά» αυτή η ιστορία…

Με πονά ναι. Έχω κάνει 100 τόσες ομιλίες για το καπνό σε όλη τη χώρα και δεν θα σταματήσω ποτέ να μιλώ για τους αγρότες.

Σας άκουσα να λέτε ότι το Αγρίνιο πότισε με αίμα την καπνοκαλλιέργεια;

Φεύγοντας από το Αγρίνιο για να πάτε στην Αμφιλοχία, αν σας φέρει ο δρόμος, θα δείτε ένα πολύ όμορφο άγαλμα ενός καπνοκαλλιεργητή που σκότωσαν στην περιοχή επειδή αγωνίζονταν για ένα καλύτερο αύριο.

Νομίζω ότι οι αγρότες σήμερα δεν διακρίνονται για το αγωνιστικό τους πνεύμα…

Πράγματι έχουν επαναπαυτεί. Αλλά το αγώι ξυπνά τον αγωγιάτη. Τα προβλήματα θα τους ξυπνήσουν, θα τους ταρακουνήσουν. Μέχρι το τέλος του χρόνου θα αλλάξει η συμπεριφορά τους, θα κατανοήσουν τι πραγματικά σημαίνει η Κοινή Αγροτική Πολιτική (Κ.Α.Π.). Τότε, κάποιοι υπεύθυνοι για την Κ.Α.Π., εύχομαι να μην φάνε ξύλο από τους αγρότες.

Τι συνέπειες θα έχει η μείωση της καπνοκαλλιέργειας στην περιοχή;

Όταν ένα προϊόν πωλείται 1000 ευρώ απ’ αυτά μόνο τα μισά πάνε στους αγρότες. Τ’ άλλα μισά πάνε σε επαγγέλματα που κινούνται γύρω από τον αγροτικό τομέα. Οι συνέπειες είναι τεράστιες. Όταν φεύγει από την μεταποίηση μια θέση εργασίας ταυτόχρονα παρασέρνει και 3, 6 θέσεις από την αγροτική γη. Στην επαρχία το 80% και το 85% ασχολείται άμεσα ή έμμεσα με το αγροτικό αντικείμενο.

Δεν βρίσκετε κι εσείς περίεργη αν μη τι άλλο αυτή την ταύτιση της παύσης της καπνοκαλλιέργειας με τη μείωση ή το σταμάτημα του καπνίσματος;

Σαφώς. Το πραγματικό δίλημμα μεταξύ της καπνοκαλλιέργειας και του «καπνίσματος» είναι αν η κοινωνία μας θέλει να απαγορεύσει την κατανάλωση των καπνιστικών προϊόντων και να παραδώσει τη διακίνησή τους στα διεθνή κυκλώματα του οργανωμένου εγκλήματος. Σαράντα χρόνια μιλώ για τον καπνό και 27 χρόνια δεν καπνίζω.

Και γιατί λύση στο αδιέξοδο αποτελούν κατά τη γνώμη σας οι μικροί παραγωγικοί συνεταιρισμοί;

Δεν υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα μικροί παραγωγικοί συνεταιρισμοί. Χρειάζονται ευέλικτα σχήματα. Πέντε έως δεκαπέντε οικογένειες να συγκροτούν ένα μικρό παραγωγικό συνεταιρισμό. Μειώνεται το κόστος παραγωγής, κερδίζουν περισσότερα τα μέλη- καπνοκαλλιεργητές. Το κόστος παραγωγής μπορεί να μειωθεί έως και 30%.

Το Αγρίνιο προπορεύεται ακόμη στην καλλιέργεια του καπνού ή η Θράκη του έχει πάρει τα σκήπτρα;

Αν μιλήσουμε για την ποιότητα έχετε τα σκήπτρα. Αν δούμε την ποσότητα προηγούμαστε. Για να φανταστείτε ετησίως παράγουμε 45.000 τόνους Βιρτζίνια.

Ποιο «φάλτσο» σημειώνεται στην ακολουθούμενη έως τώρα πολιτική στο χώρο του καπνού;

Όλες οι πολιτικές δεν παίρνουν υπ’ όψιν τις υποδομές. 65 δις δρχ στοίχισαν το 1992 τα ξηραντήρια στην Αιτωλοακαρνανία. Τ’ άφησαν και καταστράφηκαν. Έτσι γίνονται τα πράγματα στη χώρα μας, χωρίς πρόγραμμα.

Έχουμε να πάρουμε μαθήματα από εσάς τους Αγρινιώτες;

Μάλλον εμείς από το Αγρίνιο θα πρέπει να παραδειγματιστούμε από εσάς. Η στρεμματική απόδοση είναι εις βάρος της ποιότητας. Εμείς παράγουμε 600 και 650 κιλά το στρέμμα, εσείς δεν ξεπερνάτε τα 400 κι ο καπνός σας είναι καλύτερος.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.