«Πιστευω οτι καθε ενας πρεπει να δεχεται τον αλλον και την κουλτουρα του οπως ειναι».

Στο Λονδίνο σήμερα για να συνομιλήσουμε με την Κάτια Δαυίδ Χαρμαντά, δημοτική σύμβουλο στο Δήμο Μπάρνετ. Η καταψήφιση του επίμαχου άρθρου, που προέβλεπε την κράτηση των υπόπτων για τρομοκρατικές ενέργειες μέχρι και για 90 μέρες χωρίς να τους έχει απαγγελθεί κατηγορία, θεωρήθηκε μεγάλη πολιτική, προσωπική αποτυχία του Βρετανού πρωθυπουργού που για τον «ΠτΘ», όμως, αποτέλεσε αφορμή για κουβέντες με την μοναδική ελληνίδα δημοτική σύμβουλο της ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Κόρη μεταναστών από την Κοζάνη, κατάφερε να ανέλθει στα Ανώτατα Δικαστικά Αξιώματα της Αγγλίας και να εκλεγεί στην πιο πλούσια συνοικία του Λονδίνου μην ξεχνώντας στιγμή την Ελλάδα. Στο δήμο ασχολείται με θέματα ισότητας, πολυπολιτισμικότητας και είναι Πρόεδρος της Πολεοδομίας στο Λονδίνο.

Πώς βρεθήκατε στο Λονδίνο;

Η μητέρα μου έφυγε από την Ελλάδα το 1960 για μια καλύτερη ζωή. Όταν όλοι οι μετανάστες πήγαιναν Γερμανία , Αυστραλία, Αμερική η μητέρα μου πήγε στο Λονδίνο. Εκεί γνώρισε τον πατέρα του.

38 ετών και δημοτική σύμβουλος στο Λονδίνο, δεν είναι λίγο …

Οι γονείς μας ενώ έφυγαν πολύ φτωχοί από την Ελλάδα κατάφεραν να δημιουργήσουν δική τους επιχείρηση και έτσι είχαν τη δυνατότητα τα παιδιά τους να τα στείλουν σε ιδιωτικά σχολεία. Εγώ σπούδασα στο Ελληνικό Κολέγιο του Λονδίνου που είναι το μοναδικό ελληνόφωνο σχολείο στην Αγγλία. Σπούδασα Νομική, είμαι δικαστικός στο Λονδίνο, αυτό είναι το επάγγελμά μου. Μετά έγινα μέλος του συντηρητικού κόμματος. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σχέση με την πολιτική και τα κόμματα. Η οικογένεια του άνδρα μου είναι όλοι αριστεροί και η δική μου οικογένεια όλοι δεξιοί, έτσι έγινα μέλος του συντηρητικού κόμματος.

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχετε να επιδείξετε καλά αποτελέσματα.

Δεν μ΄ αρέσει καθόλου το κόμμα μας, δεν πάμε καθόλου καλά , δεν κάνουμε καλή αντιπολίτευση και στην αντιπολίτευση να μείνουμε μέχρι να αλλάξουμε.

Ούτε ο Μπλέρ τα πήγε καλά με το επίμαχο άρθρο που προέβλεπε 90 μέρες κράτηση χωρίς κατηγορία.

Μπορεί να κρατηθεί κάποιος ύποπτος εικοσιοκτώ μέρες χωρίς κατηγορία. Χρειάζονται αυστηρά μέτρα, άλλωστε, μετά δίνεται το δικαίωμα της αποζημίωσης σε περίπτωση λάθους. Οι Άγγλοι συνήθως δεν κάνουν συλλήψεις χωρίς να είναι βέβαιοι.

Πόσες ψήφους πήρατε στις εκλογές;

Ο δήμος μας είναι ο μεγαλύτερος δήμος στην Αγγλία. Έχουμε 360.000 κατοίκους, εκλέγονται 63 δημοτικοί σύμβουλοι και έχουμε 15 έδρες και στην κάθε έδρα εκλέγονται τρεις δημοτικοί σύμβουλοι. Στην δική μου περιοχή ψηφίζουν 7500 κι εμένα με τίμησαν με την ψήφο τους 5200 ψηφοφόροι.

Νομίζω ότι η δική σας έδρα είναι σε «γειτονιά πλουσίων», είναι έτσι;

Αυτό είναι αλήθεια, οι πολύ πλούσιοι μένουν εκεί, με τα μεγάλα σπίτια και το πολύ πράσινο.

Πόσα χρήματα ξοδέψατε στην προεκλογική σας καμπάνια;

Τίποτα. Ούτε μια αγγλική λίρα.

Πώς το πετύχατε αυτό; Στην Ελλάδα ένας υποψήφιος, πριν κατέβει υποψήφιος χρειάζεται να εξασφαλίσει χρήματα ή υποστηρικτές. Δαπανούν πολλά χρήματα οι υποψήφιοι στην Ελλάδα.

Για να βγεις βουλευτής ή δημοτικός σύμβουλος στο Λονδίνο δεν χρειάζεται να ξοδέψεις κάτι. Τα όποια έξοδα τα αναλαμβάνει το κόμμα. Το κάθε κόμμα ξοδεύει το ίδιο ποσό για όλους, κανείς δεν δικαιούται να δαπανήσει περισσότερα χρήματα.

Το σύνθημά σας ποιο ήταν;

Το σύνθημα της ομάδας ήταν:« Πιο πολλούς αστυνομικούς στο δρόμο», «Προστασία του πράσινου», «Όχι δόμηση χωρίς μέτρα». Ο ’Άγγλος δεν νοιάζεται για τίποτα άλλο παρά μόνο να βλέπει πιο πολλούς αστυνομικούς στο δρόμο και να γίνεται η αποκομιδή των σκουπιδιών στην ώρα τους. Δεν τον νοιάζει τίποτα άλλο.

Νομίζω ότι τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά στην Αγγλία.

Δίκαιο έχετε, καμία σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Είμαστε όπως μας λένε, «ξενέρωτοι». Οι Εγγλέζοι είναι διαφορετικοί.

Είστε μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου, τι σημαίνει αυτό;

Είμαι ανώτερη από Δήμαρχος. Οι δήμαρχοι στον Λονδίνο δεν εκλέγονται όπως εδώ από τον κόσμο. Εκλέγονται για ένα χρόνο από το Δημοτικό Συμβούλιο. Δεν έχουν πολιτική εξουσία. Αντίθετα ισχυροί, με αρμοδιότητες είναι ο αρχηγός του δημαρχείου μαζί με το εννεαμελές εκτελεστικό συμβούλιο.

Ποιο είναι το αντικείμενό σας στο δήμο;

Είμαι υπεύθυνη για το προσωπικό, για τους ανθρώπινους πόρους εργοδοτούμε 9670 άτομα. Ασχολούμαι με θέματα ισότητας, πολυπολιτισμικότητας και είμαι πρόεδρος της πολεοδομίας στο Λονδίνο.

Υπάρχει αυθαίρετη δόμηση;

Ούτε για αστείο. Ούτε λάδωμα, ούτε φακελάκια, ούτε για αστείο. Γι αυτό είναι και οργανωμένη πόλη. Όταν έρχεται κανείς βλέπει τα πράγματα ομοιόμορφα, με μια σειρά, όχι ένα ψηλό κτίριο δεκαπέντε ορόφους και δίπλα ένα άλλο πολύ χαμηλότερο.

Την ξενοφοβία και τον ρατσισμό τον γνωρίσατε ως ελληνίδα στο Λονδίνο;

Ναι, μεγάλωσα έτσι. Τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80 οι Άγγλοι δεν δεχόταν τους ξένους. Παρά το γεγονός ότι μιλώ πολύ καλά αγγλικά, με πολύ σωστή προφορά η φάτσα μου δεν είναι Εγγλέζικη, το πρόσωπό μου είναι μεσογειακό, δεν μοιάζω Εγγλέζα.

Ποια είναι η γνώμη σας για το θέμα της μετανάστευσης;

Πιστεύω ότι κάθε ένας πρέπει να δέχεται τον άλλον και την κουλτούρα του όπως είναι. Όπως εγώ αποδέχομαι τη μουσουλμάνα με τα τσαντόρ στο Λονδίνο έτσι θέλω να αποδέχονται και το δικό μου τρόπο ζωής. Πήγα πέρσι στο Τουμπάϊ και αναγκάστηκα να προσαρμοστώ κι εγώ στις ενδυματολογικές προσταγές της θρησκείας τους, αυτό δεν μου άρεσε, δεν σεβάστηκαν την κουλτούρα μου, την προσωπικότητά μου. Μεγάλωσα στην καρδιά του Λονδίνου, όπου πάντα υπήρχαν οι ξένοι. Από τα μαθητικά μου χρόνια είχα συνηθίσει να συμβιώνω με πολλά διαφορετικής εθνικότητας παιδιά. Τα τελευταία χρόνια διακρίνω μια ιδιαίτερη επιμονή των μουσουλμάνων να ξεχωρίζουν, να διαφέρουν, να επιβάλλονται.

Ο Trevor Phillips, πρόεδρος του Συμβουλίου για την εθνικότητα, κάλεσε την αγγλική κοινωνία να οδεύσει προς το «τέλος» της πολυπολιτισμικότητας της και να αγκαλιάσει και τις «βρετανικές αξίες», ελλοχεύουν κίνδυνοι από τέτοιου είδους καλέσματα;

Πιστεύω πως ναι. Στην Αγγλία όμως φοβάται ο κόσμος να μιλά. Δεν εκφράζει κανείς τη γνώμη του. Όλοι οι αιτούντες πολιτικό άσυλο βρήκαν καταφύγιο στο Λονδίνο και τώρα άρχισαν να φαίνονται τα προβλήματα. Διαφωνώ, όμως μαζί του, φέρνει τα πράγματα στην άλλη άκρη.

Και η ανασφάλεια των ντόπιων, ο φόβος τους πώς αντιμετωπίζεται;

Με βρίσκετε και εμένα έντονα προβληματισμένη. Ειλικρινά δεν έχω ιδέα.

Για το μέλλον τι προτείνετε;

Ο κάθε ένας πρέπει να προσαρμόζεται στη χώρα που επιλέγει να ζει και να μην ξεχνά στο σπίτι του την κουλτούρα και τον τόπο προέλευσής του. Να μην αφομοιώνεται, αλλά να προσαρμόζεται.

Εσάς σας φοβίζει κάτι;

Όχι, έχω γεννηθεί στο Λονδίνο, μεγάλωσα σε μια χώρα με πολλούς και διάφορους, αλλά βλέπω ότι η Αγγλία έχει αλλάξει πάρα πολύ κι αυτό με στεναχωρεί. Να φανταστείτε ότι έχουν απαγορευτεί στα σχολεία να λέμε ακόμη κι ένα νανούρισμα που μιλούσε για ένα μαύρο πρόβατο που ήταν μόνο του στη γωνία και τα άλλα ήταν άσπρα. Για πολλά χρόνια όλοι τραγουδούσαμε για ένα μαύρο πρόβατο, τώρα δεν επιτρέπεται να το αναφέρει κανείς στο σχολείο. Το ίδιο συμβαίνει και με την λέξη: «Chairman» δεν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις όταν αναφέρεσαι σε γυναίκα, πρέπει να την αποκαλέσεις: «Chairperson» γιατί μπορούν και οι γυναίκες να είναι πρόεδροι, το βρίσκω ανόητο γι’ αυτό όταν είμαι στο προεδρείο επιμένω να με αποκαλούν «Chairman» – «Πρόεδρος».

Ποιο είναι το όνειρό σας;

Μεγάλωσα με μια μητέρα Κοζανίτισα που ήταν βράχος. Νιώθω δυνατή και ονειρεύομαι να μεγαλώσουν οι κόρες μου και να νιώθουν πάντα ελληνίδες όπως νιώθω εγώ έχοντας το ίδιο όνειρο με μένα, ότι δηλαδή κάποια μέρα θα έρθουν και θα ζήσουν στην Ελλάδα.

Η εκλογή σας στη θέση του Δημάρχου δεν είναι μέσα στα σχέδιά σας;

Όχι, είχα την πρόταση, αλλά είπα όχι γιατί ως μέλος του Εκτελεστικού έχω περισσότερες αρμοδιότητες.

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα τότε στην πολιτική;

Μου ζήτησαν να είμαι υποψήφια βουλευτής και είπα όχι γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η μεγαλύτερη δύναμη στην Μεγάλη Βρετανία, η Βουλή δεν είναι, άρα καλά είμαι εδώ που είμαι. Θα συνεχίσω να εργάζομαι στην Αυτοδιοίκηση.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.