Ελενη και Πασχαλινα

Θηλασμός. Το πολυτιμότερο δώρο της μάνας προς το παιδί της. Ο θηλασμός αποτελεί σημαντικό γεγονός όχι μόνο για το μωρό, αλλά και για τη μητέρα. Το γάλα είναι πηγή ζωής για το νεογέννητο. Σηματοδοτεί, όμως, και το ξεκίνημα μιας ιδιαίτερης σχέσης και μιας μοναδικής εμπειρίας για κάθε γυναίκα που γίνεται μητέρα. Έρευνες των τελευταίων δεκαετιών, που έχουν φέρει και πάλι το μητρικό θηλασμό στην πρώτη θέση, αναφέρουν τα σημαντικά πλεονεκτήματά του, τόσο για τη γυναίκα όσο και για το μωρό, και μας βοηθούν να κάνουμε τη σωστή επιλογή.

Ο ΠτΘ ενστερνιζόμενος την αξία της ιδέας επαναφοράς του μητρικού θηλασμού στη σύγχρονη κοινωνία με αφορμή την ενημερωτική καμπάνια που ξεκίνησε η ΔΥΠΕ φιλοξενεί σήμερα την τρυφερή αφήγηση μητέρας που μάς μεταφέρει τη δική της εμπειρία…

Όταν μου ζητήθηκε να γράψω την εμπειρία μου από το θηλασμό της κόρης μου, ενθουσιάστηκα με την ιδέα. Ξεκινώντας όμως, διαπίστωσα ότι δεν είναι και τόσο εύκολο να βάλω σε μια σειρά τις σκέψεις και πολύ περισσότερο τα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτή τη δεκάμηνη έως τώρα διαδικασία και φυσικά αν το τελικό αποτέλεσμα είναι το αναμενόμενο.

Θα ξεκινήσω, ακόμα από τα μέσα της εγκυμοσύνης μου, που ανησυχούσα μήπως δεν μπορέσω να θηλάσω το μωρό όταν θα γεννηθεί, κυρίως για το λόγο, που μέχρι τότε άκουγα από διάφορες μητέρες να λένε ότι «δεν έχουν γάλα». Ήξερα πολλές μητέρες που ισχυρίζονταν κάτι τέτοιο, όμως ποτέ δεν είχα ακούσει για την αντίθετη περίπτωση: για μητέρες δηλαδή, που είχαν από την πρώτη στιγμή γάλα και μάλιστα πολύ περισσότερο από αυτό που χρειάζεται το μωρό στις πρώτες μέρες της ζωής του. Βρέθηκα να είμαι μια από αυτές τις περιπτώσεις.

Γέννησα Σάββατο βράδυ και Κυριακή είχα ήδη γάλα. Θυμάμαι ότι το είπα στη μαία και αρχικά δε με πίστεψε, μέχρι που με ψηλάφισε και το διαπίστωσε η ίδια. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη, όχι μόνο γιατί το μωρό μου είχε να πιει γάλα από την αρχή, (έβλεπα μία άλλη μητέρα στο διπλανό κρεβάτι που δεν είχε κατεβάσει ακόμη γάλα και προσπαθούσε να ξεγελάσει την πείνα του μωρού με χαμομήλι), αλλά και επειδή βίωνα την τόσο ξεχωριστή εμπειρία του θηλασμού, που τόσο επίμονα άκουγα από τη μητέρα μου να περιγράφει. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω τη στιγμή που έβαλα για πρώτη φορά την Πασχαλίνα να θηλάσει: έβλεπα εκείνα τα μικροσκοπικά χειλάκια να προσπαθούν, λίγο άτσαλα ακόμα, να τραβήξουν μερικές γουλιές από το πρωτόγαλα και ένιωθα να ξεχειλίζω από κάθε είδους θετικά συναισθήματα. Αυτές όμως, οι έστω και ελάχιστες σταγόνες που ήπιε, την ηρέμησαν τόσο πολύ που κοιμήθηκε επτά ώρες συνεχόμενες και ήταν το πρώτο σημάδι του πόσο ευεργετική επίδραση είχε ο θηλασμός επάνω της και κυρίως πόσο πολύ την ηρεμούσε.

Πίστευα ότι από τη στιγμή που είχα γάλα και η Πασχαλίνα θήλασε η διαδικασία θα εξελισσόταν πλέον ανεμπόδιστα, μέχρι τη στιγμή που ήρθε η μαία την Κυριακή το μεσημέρι και μου είπε ψηλαφίζοντάς με ότι υπήρχε κίνδυνος να «πετρώσει» το στήθος μου, επειδή κατέβασα απότομα και σε μεγάλη ποσότητα γάλα και ότι ο μόνος τρόπος για να μην το πάθω αυτό, ήταν να βγάλω το περισσευούμενο γάλα μετά από κάθε θηλασμό με τη βοήθεια του θηλάστρου. Παραξενεύτηκα γιατί μέχρι τότε ήξερα ότι το θήλαστρο το χρησιμοποιούσαν οι μητέρες για να «κατεβάσουν» γάλα και όχι για άλλη περίπτωση και βρέθηκα σε αμηχανία, γιατί δεν ήμουν προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο. Βέβαια, άκουσα τη συμβουλή της και την ακολούθησα στην ειδική αίθουσα που υπήρχε το θήλαστρο. Μου έδειξε πώς να το χρησιμοποιήσω και το έθεσε σε λειτουργία. Όχι μόνο δεν είχε καμία απολύτως σχέση με το γλυκό συναίσθημα του θηλασμού, αλλά απεναντίας ο πόνος ήταν έντονος που σχεδόν δάκρυσα. Η μαία το κατάλαβε και με καθησύχασε λέγοντάς μου ότι συνηθίζεται γρήγορα. Τότε ήταν που γύρισα ασυναίσθητα τα μάτια μου προς τον απέναντι τοίχο και είδα μια αφίσα που είχε τη φωτογραφία μιας μητέρας που θήλαζε το μωρό της και έγραφε: «ΘΗΛΑΖΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΑΠΩ». Πήρα τόσο πολύ κουράγιο, που νόμισα πως μπορούσα να αντέξω όλους τους πόνους του κόσμου, προκειμένου να δώσω και μέσα από το θηλασμό την αγάπη μου στην Πασχαλίνα. Τώρα πλέον θεωρώ ότι εσκεμμένα ήταν τοποθετημένη η αφίσα σε εκείνο το σημείο, για να ενθαρρύνει τις μητέρες που έμπαιναν στην ίδια, κάπως επίπονη, διαδικασία με μένα. Η μαία όμως είχε δίκιο, γιατί στα πρώτα δέκα λεπτά είχα συνηθίσει σε μεγάλο βαθμό τον πόνο.

Σε αυτές τις πέντε μέρες που έμεινα στο νοσοκομείο το θήλαστρο με βοήθησε πολύ. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα δημιουργήθηκε την ημέρα που γύρισα στο σπίτι: το απλό θήλαστρο του εμπορίου, που είχα προμηθευτεί, δε μπορούσε να αποσυμφορίσει το σκληρό ακόμη και πρησμένο από το πολύ γάλα στήθος μου και το απόγευμα της ίδιας ημέρας ένιωθα μεγάλη δυσφορία και βλέποντας το στήθος μου να γίνεται σαν πέτρα και μη μπορώντας να κάνω τίποτα για να εξομαλύνω την κατάσταση, άρχισα να κλαίω, φοβούμενη κυρίως ότι δε θα μπορέσω να θηλάσω άλλο την Πασχαλίνα. Τότε ήταν που η μητέρα μου σκέφτηκε να ειδοποιήσει μία οικογενειακή μας φίλη που ήταν μαία μήπως μπορέσει να βοηθήσει. Πράγματι, με πολύ υπομονή, για μία τουλάχιστον ώρα, μου έκανε μαλάξεις στο στήθος προσπαθώντας να το μαλακώσει, ώστε να βγει το γάλα που, απ’ ότι μου είπε, είχε ήδη αρχίσει να «πετρώνει». Στο τέλος όχι μόνο ένιωθα ξαλαφρωμένη και μπορούσα να κινήσω με ευκολία τα χέρια μου, αλλά επιπλέον το γάλα άρχισε να τρέχει με ευκολία πλέον από τις θηλές. Μου έδειξε επίσης πώς να κάνω μόνη μου την ίδια διαδικασία, κάθε φορά που θα μου παρουσιαζόταν το ίδιο πρόβλημα. Πραγματικά αισθάνομαι μεγάλη ευγνωμοσύνη απέναντί της, γιατί αν δεν ερχόταν εκείνη την ημέρα, το στήθος μου θα είχε «πετρώσει», η Πασχαλίνα δε θα θήλαζε αυτούς τους δέκα μήνες και δε θα απολάμβανε καμία από τις ωφέλειες του θηλασμού. Πρέπει να επισημάνω, ότι η ανάγκη να βγάζω το επιπλέον γάλα συνεχίστηκε για δύο μήνες περίπου, οπότε και επήλθε η ισορροπία.

Πλέον τώρα γνωρίζω τον εαυτό μου και ξέρω στο επόμενο παιδί μου τι πιθανότατα θα αντιμετωπίσω. Η ενημέρωση όμως διαπίστωσα ότι είναι πολύ σημαντική, γιατί ίσως εάν γνώριζα τι μπορεί να παρουσιαστεί σε μία θηλάζουσα μητέρα, θα ήμουν καλύτερα προετοιμασμένη. Και η ενημέρωση δεν είναι αποτελεσματική μόνο μέσα από τα βιβλία, (γιατί βιβλία σχετικά με το θηλασμό είχα διαβάσει), αλλά κυρίως με την επαφή με τα άτομα που γνωρίζουν περισσότερο το θέμα και κυρίως τις μαίες μέσα από ομιλίες και εκδηλώσεις.

Τελειώνοντας θα αναφέρω τα προσωπικά μου συμπεράσματα από το θηλασμό. Δε θα απαριθμήσω τις ευκολίες που προσφέρει, (δε χρειάζονται μπιμπερό, αποστειρώσεις, κλπ), και τα τεράστια οφέλη που απορρέουν από αυτόν, γιατί λίγο πολύ είναι γνωστά σε όλους, αλλά θα επιμείνω στο θηλασμό από συναισθηματικής πλευράς: το ανέφερα και θα το τονίσω και πάλι ότι δημιουργεί ένα συναίσθημα πληρότητας, μοναδικό, που τα λόγια είναι πολύ φτωχά για να το περιγράψουν. Σκέφτομαι ότι αυτοί οι μήνες του θηλασμού θα είναι οι μοναδικοί στην κοινή μου ζωή με την κόρη μου, έχοντας τέτοιου είδους επαφή και αλληλεξάρτηση. Για τους πρώτους μήνες της ζωής της, τρεφόταν αποκλειστικά από μένα γεγονός που, ακόμη και τώρα, μου φαίνεται συναρπαστικό. Η στιγμή που θηλάζει η Πασχαλίνα με γεμίζει ακόμη χαρά όπως την πρώτη φορά που θήλασε.

30/1/2006

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.