«Μου αρεσει να βλεπω τα σαν παρατηρητης»

Η ζωγραφική κυριαρχεί στη ζωή της, καθώς ο ψυχικός της κόσμος την οδηγεί πιο κοντά σε αυτή την τέχνη. Με την εμπειρία της παρατήρησης και μέσα από την εκφραστική της ικανότητα ερμηνεύει ό,τι βλέπει γύρω της δίνοντας σημασία στην αίσθηση του χρώματος αλλά και στη μορφή. Πρόκειται για την Σοφία Πυργίδου, μια νέα κοπέλλα, της οποίας σε λίγες ημέρες, και συγκεκριμένα στις 4 Γενάρη, θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της πρώτης της ατομικής έκθεσης. «Ήλιοι» ονόμασε την έκθεσή της, γιατί όπως λέει η ίδια «θέλω να δώσω έμφαση περισσότερο στη μορφή θέτοντας σαν επίκεντρο τις μορφές των λουλουδιών».

Η Σοφία Πυργίδου ασχολείται με τη ζωγραφική από μικρή ηλικία. Τελείωσε τη Σχολή Καλών Τεχνών στη Θεσσαλονίκη και έχει συμμετάσχει σε δύο ομαδικές εκθέσεις. Σήμερα μιλά στον ΠτΘ για το έργο της, για τις επιρροές της, αλλά και για την πρώτη της έκθεση στην πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε…

ΠτΘ: Ποια είναι η Σοφία Πυργίδου;

Σ.Π.: Δεν είμαι από τους ανθρώπους που σχολιάζουν τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω τους με ειρωνεία ή με κάποιο ανάλογο τρόπο, γιατί αυτό φαίνεται και μέσω της δουλειάς. Υπάρχουν ζωγράφοι που κάποιο γεγονός τους ταρακούνησε τόσο ώστε να θέλουν να καυτηριάσουν τα γεγονότα μέσω της ειρωνείας. Προσωπικά μου αρέσει να βλέπω τα πράγματα περισσότερα σαν παρατηρητής και θεατής από την άποψη ότι μου αρέσει η διηγηματικότητα. Μου αρέσει δηλαδή η διαδικασία να εκφράζομαι, να δίνω συναίσθημα. Είμαι περισσότερο συναισθηματικός παρά λογικός άνθρωπος.

ΠτΘ: Πότε ξεκινήσατε να ασχολείσθε με τη ζωγραφική;

Σ.Π.: Ξεκίνησα από πολύ μικρή. Σοβαρά ξεκίνησα να ζωγραφίζω με το δάσκαλό μου, το Νίκο το Θωμά, όταν ήμουν Ε΄ Δημοτικού. Θυμάμαι δηλαδή τα πρώτα βήματα και την πρώτη επαφή με τη ζωγραφική έτσι όπως νοείται και μέσα στη σχολή.

ΠτΘ: Τι σας επηρεάζει για να ζωγραφίσετε;

Σ.Π.: Θα μπορούσε να με επηρεάσει οτιδήποτε. Προσωπικά αυτό που με εκφράζει είναι η φύση, αλλά με μια έννοια διαφορετική, με την έννοια της μονιμότητας, της ένταξης σ’ ένα περιβάλλον, που να μην είναι τόσο ευρύ όσο το βλέπουμε έξω. Γι’ αυτό και χρησιμοποιώ πλαστικά λουλούδια. Θέλω να έχει μεν τη φύση, αλλά να είναι και κάτι πιο μόνιμο, να κεντρίζεται εκεί. Σαν μορφή δηλαδή με ενδιαφέρει η ζωγραφική. Επειδή με ενδιαφέρει σαν μορφή, θα μπορούσα να ζωγραφίσω οτιδήποτε, επειδή θα μπορώ να συλλάβω την έννοια της μορφής. Για παράδειγμα έναν άνθρωπο για να τον ζωγραφίσεις πρέπει να τον ψάξεις, να τον ζήσεις, να δεις ποιος είναι ο χαρακτήρας του ζωγραφικά, ούτως ώστε να τον απεικονίσεις με περισσότερο ενδιαφέρον.

ΠτΘ: Χρησιμοποιείτε κάποια συγκεκριμένη τεχνοτροπία;

Σ.Π.: Έχω επηρεασθεί από παλαιότερα κινήματα, των αρχών του αιώνα και παλιότερα, όπως του Βαν Γκόνγκ, του Ματίς, δηλαδή των φωβιστών γενικά σαν κίνημα, αλλά και του Σεζάν, ο οποίος επηρέασε την τέχνη του εικοστού αιώνα. Εκεί εντοπίζονται οι επιρροές μου όσον αφορά στην τεχνοτροπία.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι σήμερα τα σύγχρονα μέσα επηρεάζουν την παραγωγή της τέχνης;

Σ.Π.:Της δικιάς μου τέχνης όχι. Αν εννοείτε γενικότερα της τέχνης πιστεύω ότι ο ζωγράφος ναι μεν έχει υπόψιν του τα τεχνικά μέσα, δηλαδή αν θελήσει να κάνει κάτι με τον ήχο ή video art υλικό χρησιμοποιεί αυτά τα μέσα, αλλά είναι διαδικαστικό το ζήτημα. Τον ζωγράφο περισσότερο τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, το οποίο είναι πάντα εικαστικό. Εκεί δηλαδή εντοπίζεται όλη η κατάσταση. Στοιχεία που ένας ζωγράφος θα τα χρησιμοποιούσε στην παραδοσιακή ζωγραφική με τα χρώματα, τα λάδια, τα ίδια στοιχεία θα προσπαθήσει να βγάλει και με τα τεχνικά μέσα.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι τα έργα σας θα ήταν διαφορετικά αν ζούσατε κάπως διαφορετικά ή σε κάποιο άλλο χώρο;

Σ.Π.: Αυτή είναι πολύ δύσκολη ερώτηση γιατί δεν έχω εντοπίσει κάτι συγκεκριμένο που να αφορά και στη ζωή μου και τη ζωγραφική μου, επειδή θεωρώ ότι η ζωγραφική βρίσκεται σε άλλη διάσταση από την καθημερινότητα, – όσον αφορά το χώρο δε βρίσκεται σε άλλη διάσταση,- αλλά σ’ ό,τι αφορά μορφές, χρώματα βρίσκεται. Δηλαδή άλλοι ζωγράφοι χρησιμοποιούν έντονα χρώματα, άλλοι ζωγράφοι περισσότερο του δωματίου, αν το πάρουμε από την άποψη του φωτισμού, του χρώματος. Προσωπικά δε θα μου άρεσε αυτό του δωματίου, δηλαδή το πεσμένο, το καθημερινό, το σκοτεινό, γιατί δεν έχω συνδέσει τη ζωή μου με κάτι τέτοιο, αλλά την έχω συνδέσει πιο πολύ με ένταση, με χρώμα.

ΠτΘ: Σας αγγίζουν άλλες τέχνες;

Σ.Π.: Ναι, πάντα όμως υπάρχει ένα αλλά. Θέλω να υπάρχει πάντα κάτι βασικό το οποίο να με αγγίζει. Δηλαδή αν ακούσω ένα τραγούδι το οποίο δεν με αγγίζει, δεν θέλω να το ξανακούσω, δεν μπορώ να βάζω στην ίδια μοίρα όλα τα τραγούδια και αυτό συμβαίνει με όλους. Απλά εγώ είμαι λίγο του μαύρου-άσπρου. Υπάρχουν κομμάτια που ξεχωρίζουν πολύ στο μυαλό μου, αν μιλάμε για μουσική και κομμάτια που δε θέλω να τα ακούσω. Έχω κάνει Ωδείο, αλλά ίσως να είναι και λίγο προσωπικό από ένα σημείο και μετά.

Κάποιοι κριτικοί ζωγραφικής υποστηρίζουν ότι μπορούν να συνδέσουν την τέχνη με διακοσμητικά στοιχεία, ή με ποιητικά στοιχεία. Άμα ήθελα να συνδεθώ με μία διαφορετική κατάσταση θα ήταν ίσως με αυτή της διακόσμησης. Με τίποτε άλλο. Δηλαδή δεν μπορώ να πω ότι με επηρεάζει η μουσική για να ζωγραφίσω.

ΠτΘ: Σήμερα θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για παγκοσμιοποιημένη τέχνη;

Σ.Π.: Θεωρώ ότι έχει χαθεί αυτό που λέγεται κέντρο τέχνης, ότι δηλαδή, θα πάμε κάπου και θα ζήσουμε κάτι διαφορετικό. Πιστεύω ότι μπορούμε με όλα αυτά τα μέσα που υπάρχουν να αγγίξουμε όλους τους χώρους οποιασδήποτε τέχνης σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη.

ΠτΘ: Μέσα απ’ αυτό που κάνετε ολοκληρώνεστε;

Σ.Π.: Φυσικά. Δε θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Ίσως απλά το μόνο πρόβλημα με τη ζωγραφική είναι ότι είναι ένας χώρος στον οποίο πρέπει συνεχώς να κάθεσαι, να παρατηρείς, να έχεις έντονη την προσοχή σου, να βρίσκεσαι σε πνευματική διέγερση, ενώ σε άλλο χώρο, για παράδειγμα στο χώρο της άθλησης ή της κινητικής είναι πιο εύκολο. Βέβαια στη σημερινή εποχή όλοι έχουν πρόβλημα με την καθιστική ζωή. Ίσως μόνο σ’ αυτό το σημείο με επηρεάζει σήμερα.

ΠτΘ: Την Τετάρτη γίνονται τα εγκαίνια της έκθεσής σας. Τι θα δούμε και γιατί την ονομάσετε «Ήλιοι»;

Σ.Π.: Θα δούμε μια διάσταση των λουλουδιών έτσι όπως τη φαντάσθηκα και την εννόησα, την οποία φυσικά ο κάθε θεατής μπορεί να την ερμηνεύσει σύμφωνα με το δικό του τρόπο και σύμφωνα με ό,τι τον αγγίξει περισσότερο πάνω στο έργο. Θεωρώ ότι τρεις διαστάσεις έχει η ζωγραφική, το χρώμα, τη μορφή και το χώρο. Πιστεύω ότι θέλω να παρουσιάσω και να δώσω έμφαση περισσότερο στη μορφή γι’ αυτό και την ονόμασα «Ήλιοι», θέτοντας σαν επίκεντρο τις μορφές των λουλουδιών. Από κει και πέρα σίγουρα θα ήθελα οι επισκέπτες να εκλάβουν μία ένταση στο μεταίχμιο από τη μορφή στο χώρο, η οποία καταπραΰνει τα πράγματα, γιατί ο χώρος είναι μια έννοια πιο απαλή, ενώ η μορφή είναι κάτι που εξάπτει τη φαντασία. Εκεί στο μεταίχμιο ο καθένας φαντάζεται ό,τι μπορεί να φανταστεί.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Σ.Π.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.