Κιασηφ: «Φοβαμαι μην αναγκαστω να κλεψω. Να κλεψω για να φαω δηλαδη, οχι για να γινω πλουσιος»

Με τον 56χρονο Κιασήφ. συνομιλεί σήμερα ο «Κόσμος». «Είμαι χαμάλης και θέλω μια δουλειά» δηλώνει και προσθέτει ότι η έλευση της νέας χρονιάς δεν του δημιουργεί ελπίδες για κάτι καλύτερο. Απογοητευμένος περιμένει στην άκρη της κεντρικής πλατείας ένα μεροκάματο που θα του δώσει τη δυνατότητα να καλύψει τα έξοδα της ημέρας, τη δυνατότητα να φέρει κι εκείνος κάποια τρόφιμα στο σπίτι. Πατέρας τεσσάρων παιδιών αδυνατεί, όπως τονίζει, να τα βοηθήσει. Το γιορτινό κλίμα των ημερών και ο λαμπρός διάκοσμος δεν απαλύνει την αγωνία του.

Σας κοιτώ να παρατηρείτε όσους περνούν, τι σκέφτεστε;

Τι να σκεφτώ, συνέχεια το ίδιο, πάντα το ίδιο, δεν έχω δουλειά.

Πόσο καιρό έχετε να κάνετε μεροκάματο;

Τέσσερις μήνες έχω να κάνω μεροκάματο. Τέσσερις μήνες να πάω χρήματα στο σπίτι.

Τι δουλειά ξέρετε να κάνετε;

Είμαι χαμάλης, μια ζωή χαμάλης. Όμως δε λέω όχι πουθενά. Μεροκάματο να ‘ναι κι ό,τι να ναι.

Γιατί δεν βρήκατε κάπου να δουλέψετε; Δεν ζητάνε εργάτες;

Όσοι ζητάνε παίρνουν τους ξένους στη δουλειά. Εμάς δεν μας θέλουν, παίρνουν τους μετανάστες, αυτούς που ήρθαν τώρα κι εμάς που είμαστε εδώ μια ζωή δεν μας θέλει κανείς.

Αν ψάξω τώρα στις τσέπες σας πόσα χρήματα θα βρω;

Ούτε ένα ευρώ δεν θα βρείτε. Δεν έχω ούτε ένα κέρμα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, μετά το ευρώ, όλο και πιο σπάνια μπαίνουν χρήματα στην τσέπη μου.

Καλά και τα ημερήσια απλά έξοδα, για τσιγάρα και καφέ ας πούμε, πώς τα καλύπτετε;

Για τσιγάρα και καφέ ζητώ δανεικά.

Τώρα που βλέπετε τον κόσμο να πηγαινοέρχεται με αγορές και σακούλες στα χέρια τι σκέφτεστε;

Σκέφτομαι: «Ο κόσμος καλά περνάει, εσύ τι κάνεις;»

Πόσα παιδιά έχετε;

Τέσσερα. Δεν μπορώ να τους προσφέρω καμιά απολύτως βοήθεια.

Τι θα φάτε σήμερα;

Ό,τι βρούμε, αν βρούμε θα φάμε.

Ποιοί σας βοηθούν συνήθως;

Συνήθως κάποιοι συγγενείς.

Τι θέλετε να σας φέρει ο νέος χρόνος;

Το 2006 να φέρει μια δουλειά. Να έχω να φάω. Πάω στα 56, πόσα χρόνια θα ζητάω; Ντρέπομαι.

Δεν μου ακούγεστε ευχαριστημένος με τη ζωή σας…

Δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος. Φοβάμαι μην αναγκαστώ να κλέψω. Να κλέψω για να φάω δηλαδή, όχι για να γίνω πλούσιος. Αν το κάνω θα φταίω, αλλά πόσο θα αντέξω κι εγώ; Φοβάμαι.

Αν σας ακούσει κάποιος μπορεί να σκεφτεί: «Έχει μάθει να κάθεται, ένας τεμπέλης είναι που περιμένει έτοιμα από το κράτος». Τι θα του λέγατε εσείς;

Ας το πει, να μου δώσει δουλειά πρώτα όμως, να δει αν θα τα καταφέρω και μετά ας πει ό,τι θέλει.

Τώρα τι περιμένετε εδώ στο δρόμο;

Περιμένω δουλειά. Γιορτές έρχονται κι εγώ άνθρωπος είμαι. Κι εγώ στην Ελλάδα ζω, εδώ γεννήθηκα, εδώ έζησα, εδώ θα με θάψουν. Κανείς δεν μας λογαριάζει. Δεν έχουμε να φάμε, αλλά μας προσπερνούν αδιάφοροι. Τι θα γίνει; Τι θα κάνουμε; Βλέπουν φτωχό και τον πατούν. Πόσο ακόμα θα περιμένω;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.