Πασχαλης Αγγελιδης: «Η Κομοτηνη ειναι το σπιτι μου»

Στην Κομοτηνή έχει φίλους, ανθρώπους που τον αγαπούν και τους αγαπά. Στην Ξάνθη θα εκθέτει τα έργα του μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου. Ο Πασχάλης Αγγελίδης επιστρέφει στη Θράκη, «ποτέ δεν έφυγα» σχολιάζει εκείνος και αποκαλύπτει ότι πάντα η Θράκη απαντάται στα έργα του. Μετά ακολουθεί Λονδίνο, Κάιρο και Αλεξάνδρεια, η ζωγραφική ταξιδεύει και ο «Κόσμος» δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό…

Σε μια δεκαετία δύο εκθέσεις στην Ξάνθη, δεν είναι λίγο για έναν ζωγράφο που εκθέτει έργα του σε όλο τον κόσμο…

Παρουσιάζω μια σειρά καινούργιων έργων μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου στην Ξάνθη. Είναι όντως η δεύτερη έκθεση τα τελευταία δέκα χρόνια. Την δεκαετία του 80 έκανα συχνά εκθέσεις γιατί έμενα στην Κομοτηνή.

Και από την Ξάνθη στο Λονδίνο;

Ναι, στις 9 Ιανουαρίου μια καινούργια έκθεση στο Λονδίνο. Μετά στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και στην Όπερα του Καΐρου

Είχε προηγηθεί η Ιαπωνία και η Νέα Υόρκη, πολύ κοσμοπολίτικα ακούγονται όλα αυτά.

Επιστρέφω, όμως, πάντα στην Θράκη

Φαίνεται στο έργο σας η επιστροφή σας στη Θράκη;

Σε κάποια έργα είναι πιο έντονα τα στοιχεία της Θράκης. Χρησιμοποιώ κιλίμια από την Ανατολική Θράκη, της γιαγιάς μου και άλλα που βρίσκω τώρα. Τα προσαρμόζω στο έργο μου.

Με ποιον τρόπο;

Τα ζωγραφίζω, βρήκα μια καινούργια τεχνική που δίνει την αίσθηση της ύφανσης, ταιριάζει με τις φιγούρες που χρησιμοποιώ εγώ, αυτές του οξειδωμένου χαλκού.

Πώς προέκυψε;

Δεν ξέρω, δεν μπορώ να το εξηγήσω. Ήθελα να το κάνω, φοβόμουν να το ακουμπήσω, ίσως γιατί ήταν και ένα οικογενειακό κειμήλιο, αλλά το τόλμησα και μετά από αρκετή προσπάθεια πέτυχε και το χαίρομαι τώρα.

Υπάρχει κάτι που θέλετε να πείτε στο κοινό σας;

Πάντα θέλεις να πεις κάτι, ίσως όχι στο κοινό αλλά σίγουρα στον εαυτό σου. Η ζωγραφική, η τέχνη είναι και μια μορφή ψυχανάλυσης. Σ΄ αυτή την ψυχανάλυση συμπίπτεις με κάποιους ανθρώπους, επικοινωνείς, με κάποιους άλλους δεν επικοινωνείς καθόλου.

Κοιτώντας τα έργα σας βλέπω ότι πάλι δίνετε μια μάχη με το χρόνο…

Όλο το έργο μου είναι γύρω από το χρόνο. Η φθορά εμπεριέχει το χρόνο. Αυτά συνυπάρχουν. Το ζήτημα είναι να εκμεταλλευτούμε το χρόνο, πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο όμορφος, πιο δημιουργικός. Όσο γίνεται πιο υγιής για όλους μας, από την πλευρά της προσφοράς, ώστε να μην πάει χαμένος. Ο καθένας πρέπει να προσφέρει κάτι. Παρατηρώ λοιπόν και ό,τι βλέπω, σε συνδυασμό με τις εμπειρίες μου, βγαίνουν στο έργο.

Μα οι καλλιτέχνες δίνουν μια μάχη πάντα με τη φθορά του χρόνου…

Όλη η ζωή δίνει. Ο κάθε ένας θέλει να δημιουργήσει κάτι. Η φιλοδοξία για μένα είναι θετική, παρά τα αρνητικά στοιχεία που υπάρχουν σ΄ αυτή. Θέλω να κατακτώ μόνος μου τα πράγματα. Προσπαθώ, είμαι φιλόδοξο άτομο γι’ αυτό προσπαθώ , τρέχω, αγωνίζομαι και νομίζω ότι καλά τα έχω καταφέρει.

Αυτό το: «Καλά τα κατάφερα» σας ικανοποιεί;

Είναι ικανοποιητικό. Στην αρχή ως επιβεβαίωση, μετά ως εξασφάλιση των απαραίτητων για να ζήσεις και ως εκεί. Πρέπει να ξέρουμε πού σταματάμε γιατί αλλιώς χάνουμε την τέχνη. Υπάρχουν όρια παντού.

Και στην Κομοτηνή επιστρέφετε πάντα, γιατί;

Αισθάνομαι άνετα στην Θράκη. Ιδιαίτερα στην Κομοτηνή, είναι το σπίτι μου. Ταξιδεύω και μένω σε χώρες για πολύ μικρό διάστημα.. Έρχεται στιγμή που λέω: «Πάμε πίσω, πάμε στα δικά μας μέρη». Νιώθεις πιο άνετα, μιλάς με ανθρώπους που πιστεύουν και νιώθουν περίπου τα ίδια Έχω πολύ καλούς φίλους, τους αγαπώ ιδιαίτερα. Οι φίλοι κάνουν τον τόπο, δεν είναι το αν γεννήθηκες, αν έζησες κάπου, οι αναμνήσεις. Είναι οι φίλοι, αυτοί σε κάνουν να επιστρέψεις, αλλιώς για ποιο λόγο να επιστρέψω;

Και τα όνειρά σας ποια είναι;

Έχω κάνει τα όνειρα μου πραγματικότητα. Δεν έχω κανένα παράπονο από ανθρώπους και φίλους, είμαι τυχερός. Θέλω να συνεχίσω να ζωγραφίζω και να εκθέτω. Ίσως να κάναμε και κάτι για τη Θράκη.

Όπως η Πινακοθήκη που ετοιμάζει ο Δήμος για παράδειγμα;

Η Πινακοθήκη είναι πολύ σπουδαία υπόθεση, τρομακτική προσπάθεια. Σιγά – σιγά θα διαπαιδαγωγηθεί και ο κόσμος. Δεν φταίει ο κόσμος, τρέχει καθημερινά για άλλα. Σιγά – σιγά όμως θα μείνει και κάτι από την Τέχνη. Στους χίλιους, οι δέκα να πάρουν κάτι από Τέχνη, το θεωρώ πολύ μεγάλο κέρδος.

Η έκθεσή σας πάλι δεν έχει τίτλο…

Δεν συνηθίζω να βάζω τίτλους. Είναι γνωστό το έργο μου άλλωστε. Μερικά πράγματα επαναλαμβάνονται. Βγαίνουν και κάποια καινούργια και προχωράμε. Υπάρχει ήδη η αναγνώριση, η γραφή. Έχω κατασταλάξει, ξέρω τι θέλω, ξέρω ποιος είμαι.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.