Ψωμι, Παιδεια, Ελευθερια

Το Πολυτεχνείο είναι εκεί κι εμείς πολύ μακριά από τον τόπο και τα γεγονότα. Οι φωνές και οι σκηνές οι καταγεγραμμένες από κάμερες ξένων ανταποκριτών έρχονται να θυμίσουν τις κατακτήσεις που χάθηκαν στην πορεία, τα οράματα που δεν εκπληρώθηκαν, αλλά και τους αγώνες που έγιναν. Το Πολυτεχνείο είναι υπαρκτό γεγονός, γιορτάζεται στα σχολεία από μαθητές κι εκπαιδευτικούς με μουσική, τραγούδια, ποιήματα και αφηγήσεις, παίρνει κάθε χρόνο γαρύφαλλα και χαμόγελα αισιοδοξίας από τη νέα γενιά.

Στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής πραγματοποιήθηκε φέτος μια ενδιαφέρουσα γιορτή που έκρυβε μεράκι, ενθουσιασμό και καλή προετοιμασία από το δάσκαλο Δημήτρη Σοφίδη και από όλους τους μικρούς μαθητές που πήραν ένα κομμάτι από τα γεγονότα της 17ης Νοέμβρη 1973 κι έμαθαν ότι «Τούτα τα παιδιά δεν μοιάζουν με τ’ άλλα…»

Χρονικό της γιορτής, τραγούδια, ποιήματα, κίνηση πάνω στη σκηνή που διαμορφώθηκε γιορταστικά αλλά και κάτω, πιο κοντά στο κοινό. Και στο βάθος της σκηνής να προβάλλονται σε μια οθόνη σκηνές του Νοέμβρη του ’73. Οι μαθητές μπροστά, και τα γεγονότα πίσω τους να κυλούν χωρίς να μπορεί να τα σταματήσει ή να τα διαψεύσει κανείς.

«Ποιος κατεβαίνει σήμερα στον Άδη…» τραγουδούν οι μαθητές ενώ στο video wall εμφανιζόταν μια φωτογραφία του Γ. Παπαδόπουλου, σε κορνίζα, και μια αδειανή περιστρεφόμενη πολυθρόνα σε διαρκή κίνηση. Η επόμενη σκηνή, ένα φύλλο από ημερολόγιο (17 Νοέμβρη 1973) για να τη διαδεχτεί μια άλλη με το χάρτη της Αθήνας, εστιασμένη στην περιοχή του Πολυτεχνείου.

Οι μαθητές τραγουδούν «Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ» αλλά η εικόνα της Αθήνας σε κατάσταση χάους, με αστυνομικούς να συλλαμβάνουν φοιτητές και τα κοντινά πλάνα στα πρόσωπά τους να δείχνουν φόβο, απορία, δηλώνει ότι η δικαιοσύνη κερδίζεται με αγώνες αϊτών που φτερουγούν στις στράτες.

Τα παιδιά αφηγούνται. Η σελίδα στο ημερολόγιο έχει γυρίσει από πριν. «17 Νοέμβρη. Η Πυροσβεστική παίρνει εντολή να ρίξει νερό στην αυλή του Πολυτεχνείου για να μην φαίνεται το αίμα…» Μόνο που το αίμα από την ιστορία ακόμη κι αν σβήσει δεν ξεθωριάζει.

«Εργάτη, φοιτητή, υπάλληλε, καλλιτέχνη, μην αδρανείς», ένα σύνθημα γραμμένο στον τοίχο με κόκκινη μπογιά, μέρες του 1973.

Το μήνυμα

Οι μαθητές που εργάστηκαν για τη γιορτή έκλεισαν με σιγουριά τον κύκλο του αφιερώματος, γυρνώντας σελίδα για να γράψουν τη δική τους ιστορία.

«Είμαστε παιδιά που κάνουμε όνειρα για το μέλλον μας. Θέλουμε ν’ απολαύσουμε τα αγαθά της δημοκρατίας που μας χάρισαν οι γονείς μας και να τα προσφέρουμε κάποτε και στα δικά μας παιδιά. Δεν θ’ αφήσουμε κανέναν να μας τα μολύνει.

Να ‘στε σίγουροι πως έχουμε καταλάβει απόλυτα το νόημα της θυσίας εκείνων των φοιτητών για…» Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία ακούστηκε από την ταινία που προβαλλόταν στο βάθος της σκηνής.

Η

προετοιμασία

Ο δάσκαλος κ. Σοφίδης μετέφερε, ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, ότι η προετοιμασία ξεκίνησε εδώ κι ένα μήνα. «Επιλέχτηκε από όλες τις τάξεις του 2ου Δημοτικού Σχολείου μαθητικό δυναμικό για να πλαισιώσει τη γιορτή που περιελάμβανε τραγούδια, αφηγήσεις, προβολές.

Όταν πρόβαλα στα παιδιά το σχέδιο της γιορτής εξέφρασαν την απορία αν θα μπορούσαν να τα καταφέρουν. Σιγά – σιγά, δείχνοντας πάρα πολύ θέληση μπήκαν στο νόημα της γιορτής. Προσπάθησα να τους επηρεάσω με την ευαισθησία μου και στο τέλος ενθουσιάστηκαν και περίμεναν την ώρα της πρόβας. Μέσα από τις πρόβες εξέφραζαν την ανυπομονησία τους για την πραγματοποίηση της γιορτής».

Διαπίστωσε ότι οι μαθητές του ήταν ενθουσιασμένοι, κατά τη διάρκεια της γιορτής και δεν φοβήθηκαν από την παρουσία του κοινού.

Τα ντοκουμέντα από το Πολυτεχνείο, εξήγησε ο κ. Σοφίδης,ήταν έκπληξη και για τα ίδια τα παιδιά. «Οι μαθητές δούλεψαν επάνω στα κείμενα και στα βασικά μουσικά ηχητικά. Όλα τα άλλα ήταν έκπληξη. Δεν γνώριζαν το εικονικό υλικό που προβλήθηκε πίσω στο video wall. Το υλικό συγκεντρώθηκε τα τελευταία δύο χρόνια από διάφορα dvd που κυκλοφορούν στο εμπόριο». Ο κ. Σοφίδης μοντάρισε το οπτικοακουστικό υλικό και διαμόρφωσε ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ. «Αποτελείται 100% από αμοντάριστα πλάνα, παρμένα αυθεντικά από συνεργεία μεταδόσεων καναλιών του εξωτερικού, από τη γερμανική, την ολλανδική, τη βρετανική τηλεόραση που κάλυπτε τότε δημοσιογραφικά τα γεγονότα».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.