Γιωργος Παπαδακης: «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…»

Όταν το φοιτητικό κίνημα της Ελλάδας έγραφε τις λαμπρότερες σελίδες της ιστορίας του, εκείνος γύριζε με ένα κασετόφωνο καταγράφοντας ήχους. Μέρος της δουλειάς του φιλοξενείται στον γνωστό δίσκο με τίτλο: «Εδώ Πολυτεχνείο». Το Ηχητικό ντοκουμέντο της εξέγερσης της 17ης Νοεμβρίου του 73 είναι δική του δουλειά. Ο Γιώργος Παπαδάκης είχε μιλήσει στην υπογράφουσα, Νοέμβρη καιρό, όπως και τώρα, για λογαριασμό της ΕΡΑ Κομοτηνής. Ο «Κόσμος» ξαναγυρίζει σήμερα σε εκείνες τις ηχογραφήσεις και με οδηγό τον Γιώργο Παπαδάκη πληροφορείται για τις άλλες στιγμές της εξέγερσης. Ένα νεαρό παιδί, κοντά σε άλλα νεαρά παιδιά που κατέγραφε με ένα μικρόφωνο τις κραυγές για Ελευθερία, Ψωμί και Παιδεία, που ήταν κραυγές ενός ολόκληρου λαού.

Έχετε στα χέρια σας ηχογραφήσεις ποιών ημερών;

Ένα ηχητικό Ντοκουμέντο από τις διαδηλώσεις στις 16 και 17 Νοεμβρίου του 1973 και από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Πώς προέκυψε;

Συνήθιζα να το κάνω και πολύ πριν. Έβγαινα στους δρόμους και κατέγραφα ήχους.

Τι ήχους; Τυχαία, χωρίς πρόγραμμα;

Συνήθιζα να καταγράφω και πριν την πραγματικότητα. Ηχογραφούσα κάθε τι που συνέβαινε στην πόλη και με ενδιέφερε. Το έκανα χρόνια πριν, πολύ πριν το Πολυτεχνείο. Κατέγραφα μικροπωλητές, επαγγελματίες, ήχους της πόλης, ό,τι μπορούσε να καταγραφεί ηχητικά και νόμιζα τότε ότι έχει και ενδιαφέρον.

Και η ηχογράφηση της εξέγερσης;

Ήταν ένα συγκλονιστικό γεγονός . Δεν προέκυψε, ήταν φυσικό επόμενο για μένα. Άλλωστε ήταν και στις ασχολίες, κοινό μ΄ αυτό που μου άρεσε να κάνω.

Το είδατε μήπως και σαν υποχρέωση;

Ναι, ήταν υποχρέωσή μου. Έπρεπε τότε να κάνω κι εγώ κάτι.

Πώς λειτουργήσατε στην καρδιά των γεγονότων; Τι προσέξατε;

Ο κάθε ένας σε τέτοιες στιγμές οφείλει να καταγράψει όσα περισσότερα γεγονότα μπορεί. Δεν μπορούσα να είμαι σε όλα τα γεγονότα. Κατέγραφα ό,τι μπορούσα, ό,τι προλάβαινα.

Πολύωρες ηχογραφήσεις;

Ναι, ταυτόχρονα με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου λειτουργούσε και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός τον οποίο επίσης ήθελα να καταγράφω. Έβαζα μια κασέτα στο κασετόφωνό μου στο σπίτι και έτρεχα στο Πολυτεχνείο. Όταν πέρναγε η ώρα και υπολόγιζα ότι η κασέτα θα είχε γεμίσει, γυρνούσα σπίτι και άλλαζα την κασέτα. Μετά ξαναέφευγα στα γεγονότα για να ηχογραφήσω ζωντανά, στους δρόμους.

Στο δίσκο: «Εδώ Πολυτεχνείο» συμπεριλαμβάνετε το σύνολο των ηχογραφήσεων;

Όχι, από το σύνολο των ηχογραφήσεων έγινε μια επιλογή και μια σύνθεση του ηχογραφημένου υλικού με την μεγαλύτερη δυνατή αντικειμενικότητα. Ο δίσκος περιλαμβάνει ένα μέρος μόνο των ηχογραφήσεων που έκανα.

Τι δεν περιλαμβάνει;

Δεν περιλαμβάνει προσωπικές μαρτυρίες διαφόρων ανθρώπων που συναντούσα εκείνη την ημέρα και την επόμενη. Το Σάββατο, όταν είχε αδειάσει το Πολυτεχνείο, συναντούσα ανθρώπους που μου μιλούσαν με άνεση. Αυτές τις κουβέντες, τις πολύ σημαντικές μαρτυρίες, δεν τις έχει ο δίσκος.

Αισθανόσασταν ότι κινδυνεύετε; Ίσως κι εσείς θα μπορούσατε να γίνετε στόχος των διώξεων.

Οι ηχογραφήσεις αυτές, ιδιαιτέρως του Σαββάτου ήταν πολύ επικίνδυνες. Ήμουν νέος τότε και αυτό σε συνδυασμό με ένα μικρόφωνο στο χέρι με καθιστούσε προκλητικό για τους άνδρες της Αστυνομίας. Είχε ξεσπάσει ένας διωγμός από την Αστυνομία εναντίον κάθε ύποπτου νέου που κυκλοφορούσε στους δρόμους. Στην οδό Πατησίων οι διαδηλώσεις δεν έλεγαν να κοπάσουν. Το ίδιο στην Γ΄ Σεπτεμβρίου, στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας και τους γειτονικούς δρόμους.

Πώς προφυλαγόσασταν;

Είχα κλείσει το κασετόφωνο σε ένα ταψί για να το κρύψω. Ένα ταψί από αυτά που πηγαίναμε το φαγητό στο φούρνο. Δεν το αντιλήφθηκε κανείς. Ευτυχώς δεν με συνέλαβαν έτσι διεσώθη και το υλικό.

Ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα της δουλειάς;

Είναι Ντοκουμέντο για εκείνες τις μέρες του Νοέμβρη 1973, αυτό με ικανοποιεί.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.