Ζω τευχων 21!

Ζω τευχών – όπως λέμε ετών – 21!

Κυκλοφόρησε μέσα στο φθινόπωρο και εντυπωσίασε για άλλη μια φορά, με τα θέματα, τις συνεντεύξεις, την ποικιλία, το concept. Ενηλικιωθήκαμε και με το νόμο και κυκλοφορούμε για να αναβαθμίσουμε τα αναγνωστικά σας λημέρια.

Ζωής απάνθισμα και το 21ο τεύχος του περιοδικού του «Παρατηρητή της Θράκης», κυκλοφορεί ήδη στα περίπτερα της Θράκης.

Ζώντας με πάθος τη νέα εποχή, με νέα ύλη πολυποίκιλη και με στήλες καθιερωμένες στο αισθητήριο και κριτήριο των αναγνωστών της Θράκης, ήρθε και πάλι να γεμίσει την καθημερινότητά μας.

Κυκλοφορήσαμε…

• … με Πασχάλη Τσαρούχα για τους λάτρεις της μικρής και μεγάλης οθόνης…

Τον βρήκαμε εδώ, στην Κομοτηνή, μας μίλησε από καρδιάς για όλους και για όλα:

«Στη ζωή αξίζουν οι άνθρωποι. Οι έξυπνοι, οι ευφάνταστοι, οι άνθρωποι με χιούμορ, που ξέρουν να αυτοσαρκάζονται, που ξέρουν να κάνουν πλάκα. Απλώς αυτοί είναι λίγοι…

Διεκδικώ το δικαίωμα του να είμαι στοιχειωδώς ελεύθερος, να διατηρώ την αθωότητα και τον αυθορμητισμό μου. Αυτό διεκδικώ στη ζωή μου και δεν θέλω κανείς να μου το καταστρέψει… Όσο κι αν μου κοστίζει αυτό! Μπορεί τώρα να είχα περισσότερα λεφτά ή πιο θεαματική καριέρα. Αλλά δεν με αφορά…

Εμένα δεν είναι η φιλοδοξία μου να γίνω «κρέας». Θέλω να περνώ καλά, να διασκεδάζω, να βλέπω τους φίλους μου.

Υπέρτατη φιλοδοξία είναι το να συνειδητοποιείς τι είναι αυτό που πραγματικά έχεις, να βρίσκεις μέσα σ’ αυτό την αλήθεια και την ομορφιά και να προσπαθείς να το κρατήσεις. Να το προστατεύεις. Γιατί πρέπει να έχεις ένα άλλο; Αυτό είναι η υπέρτατη φιλοδοξία. Τα άλλα είναι ματαιοδοξία και χάσιμο χρόνου. Σε καταστρέφουν. Δυστυχισμένους ανθρώπους βγάζει αυτή η βιομηχανία.

Δεν με πετάξανε ξαφνικά σ’ ένα νησί λέγοντάς μου «φέρε τους φίλους σου και κάνε ένα πάρτι»… Το «νησί» δεν μου το χάρισε κανείς. Το μάζεψα εγώ βότσαλο – βότσαλο.

Πιστεύω στο σύμπαν. Στον εαυτό μου γιατί να πιστεύω;

Αν θέλω κάτι θα το διεκδικήσω. Θα κοιτάξω να οπλιστώ μ’ όσα καλύτερα εφόδια μπορώ και θα το διεκδικήσω. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα το πετύχω κιόλας».

Ο Πασχάλης Τσαρούχας έχει επίσης γράψει εφτά βιβλία, πέντε παιδικά, γνωστό το τελευταίο «Πίτσα Φράουλα», – με το «Σκούνα Κοραλία» πήρε το βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 2002 – μια νουβέλα και ένα ερωτικό έπος με τον τίτλο «Ο άλλος και ο άνθρωπος» – 756 στίχοι σε δεκαπεντασύλλαβο.

• … με δημιουργία από την περιφέρεια στο πρόσωπο του Αντώνη Καμελίδη της Δέλτα Τηλεόρασης:

«Ένα περιφερειακό κανάλι πρέπει πρώτα – όπως όλες οι επιχειρήσεις – να τηρεί τους κανόνες της αγοράς (οργάνωση, επαγγελματισμός, σοβαρότητα, συνέπεια κ.λ.π.). Όλα αυτά οδηγούν στην παραγωγή αξιόλογων τηλεοπτικών προϊόντων (εκπομπές). Αν αυτά τα προϊόντα έχουν την ταυτότητα της τοπικής κοινωνίας, τότε το κανάλι μπορεί να αντιμετωπίσει οποιονδήποτε ανταγωνισμό.

Η λειτουργία της τηλεόρασης από πλευράς τεχνικών υποδομών βασίζεται στην υψηλή τεχνολογία. Αυτό απαιτεί πολύ μεγάλες επενδύσεις και δυστυχώς όχι για μία και μοναδική φορά λόγω των ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων. Αυτή είναι η πρώτη δυσκολία. Η δεύτερη όμως και η μεγαλύτερη είναι η στελέχωση. Η τηλεόραση χρειάζεται σε όλους τους τομείς λειτουργίας, ανθρώπους με εξειδικευμένη γνώση, όραμα, δημιουργικότητα, φαντασία και φιλοδοξία.

Πολλοί νέοι άνθρωποι προσανατολίζονται επαγγελματικά προς αυτόν τον χώρο, σπουδάζουν και επενδύουν το μέλλον τους σε αυτόν. Έτσι έχουν την ευκαιρία να αναδείξουν τα ταλέντα τους σε διάφορους τομείς (δημοσιογραφία, οπτικοακουστική παραγωγή κ.λ.π.) συμβάλλοντας μ’ αυτό τον τρόπο στην αναβάθμιση της ποιότητας της τοπικής τηλεόρασης.

Χωρίς ανταγωνισμό δεν υπάρχει εξέλιξη. Και αυτό τα λέει όλα. Η ανάσα του ανταγωνιστή σου, είτε την νοιώθεις πίσω σου είτε μπροστά σου, σε βοηθά να προσπαθείς να αντλήσεις περισσότερο οξυγόνο στον επαγγελματικό στίβο.

Οι τοπικές τηλεοράσεις που, ακόμα κι αν δεν το ήθελαν, είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένες να προβάλλουν και τοπικά γεγονότα, και τοπικό πολιτισμό. Από εκεί και πέρα όμως γεννάται ένα θέμα. Πόσο αυτό ανταποκρίνεται σ’ αυτό που ζητά η τοπική κοινωνία;

Τα τοπικά γεγονότα και ο τοπικός πολιτισμός είναι τα μοναδικά ισχυρά όπλα που διαθέτει ένα τοπικό ΜΜΕ. Φανταστείτε ποια θα ήταν η τύχη μιας τηλεόρασης στη Θράκη αν επέλεγε να προβάλλει ως ειδήσεις την ληστεία μιας τράπεζας στα Άνω Λιόσια ή μια τεράστια λακκούβα που υπάρχει σε ένα σημείο της παραλιακής προς Γλυφάδα. Μόνο μέσα από τα τοπικά ΜΜΕ μπορεί η τοπική κοινωνία να εκφραστεί, να αναδειχθεί και να αναπτυχθεί. Είναι ευτυχές το γεγονός ότι σήμερα κάποιες τοπικές τηλεοράσεις στην Ελλάδα κατάφεραν να εμφανίζουν σε επίσημες μετρήσεις μεγαλύτερους δείκτες θεαματικότητας από πολλά πανελλαδικά κανάλια.

Η σχέση τηλεόρασης- θεατή πρέπει να είναι σχέση αγάπης και γιατί όχι αγνού έρωτα. Να διέπεται από εμπιστοσύνη, διαρκή φροντίδα και θετικό ελεγχόμενο πάθος, γιατί το πάθος αν πάψει να είναι ελεγχόμενο καταστρέφει.

Σε ένα οργανωμένο κράτος με ισχυρές κοινωνικές δομές, καμία τηλεόραση και κανένα οικονομικό συμφέρον δεν μπορεί να πλήξει την λαϊκή κυριαρχία, τη δημοκρατία και τον πολιτισμό του. Η ίδια η Πολιτεία οφείλει να δημιουργεί τις αντιστάσεις και τις ασπίδες προστασίας της απέναντι σε πιθανά τέτοια φαινόμενα.

Η σχέση που υπάρχει μεταξύ τηλεόρασης και κέντρων εξουσίας πρέπει να είναι σχέση ελέγχου. Η τηλεόραση πρέπει να ελέγχει την κάθε μορφή εξουσίας για το συμφέρον των πολιτών».

• … με μαγειρική από την Κωνσταντινούπολη και τον κ. Γ. Οκομούση…

Μας μιλά για την Κωνσταντινούπολη και τη συμβίωσή του με τους Τούρκους με μνήμες παράλληλες μαγειρικής:

«Ο μπαμπάς μου και όλο το σόι ήταν δάσκαλοι και επί παλιάς Τουρκίας «Οκομούς» σήμαινε «διαβασμένος»… Μας έμεινε λοιπόν το επίθετο. Επειδή στην Ίμβρο η φτώχεια ήταν μεγάλη ήρθα από 17 ετών στην Πόλη, δούλεψα σκληρά, στην αρχή ως σερβιτόρος και έκανα αυτό το μαγαζί. Από το 1941 κάνω αυτή την δουλειά και προχωράμε. Είμαι ήδη 64 χρόνια ταβερνιάρης.

Ο Τούρκος είναι φιλότιμος και εξυπηρετικός, φτάνει να μην τους εξαγριώνει ο τύπος και η τηλεόραση. Τώρα είμαστε πολύ καλά. Παράδειγμα αποτελεί το μαγαζί μου, σχεδόν όλοι οι πελάτες μου είναι Τούρκοι. Ελάχιστοι οι Έλληνες που έρχονται.

Εξήντα χρόνια κάτοικος της Κωνσταντινούπολης, την αγαπώ πολύ. Αν δεν την αγαπούσα, θα την είχα άλλωστε αφήσει. Αυτή είναι η αλήθεια, η Πόλη έχει μια μοναδική ιστορία και μια εξαιρετική γεωγραφική θέση. Η Πόλη είναι μαγεύτρα!

Δεν ήταν ένας χρόνος και δύο μαζί με τους Τούρκους, αιώνες ολόκληρους μέναμε υπό την κυριαρχία τους. Τρώγαμε μαζί, μαγειρεύαμε μαζί, αποκτήσαμε ίδιες συνήθειες. Χώρια η παράδοση στο Βυζάντιο, στη Μικρά Ασία. Στο τραπέζι δεν ξεχωρίζουμε.

Νομίζω ότι Καραμανλής και Ερντογάν τα πάνε καλά, η φιλία είναι υπέροχο πράγμα. Μακάρι να συνεχίσουν έτσι και ένα ψαρικό πάντοτε θα τους περιμένει στην ταβέρνα μου».

… με μικρούς Αϊνστάιν της Ροδόπης…

… με Πανθρακικό Κομοτηνής και Αιχμή Ορφέα Ξάνθης για τους φίλαθλους…

… με αναφορές σε Ξάνθη, Κομοτηνή και Αλεξανδρούπολη…

… με γάμους, βαπτίσεις, προτάσεις διασκέδασης, μόδας, υγείας, ομορφιάς…

Με διάθεση ανανέωσης σε όλα τα επίπεδα προϋπαντεί το χειμώνα που έρχεται.

Το Ζω ζει στη Θράκη και το απολαμβάνει!

Αναζητήστε το και… καλή Ζωή, καλή ανάγνωση!

Νατάσα Χατζηνικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.