«Ο δρομος για την Ιθακη εχει σημασια»

Ο Πάρις Αρχοντάκης – Μπαρακάκης συγκέντρωσε 19.364 μόρια, μία από τις υψηλότερες βαθμολογίες για το νομό Ροδόπης και εισέρχεται από τους πρώτους στη Στρατιωτική Ιατρική Θεσσαλονίκης. Δεν τον ενδιέφερε η σειρά επιτυχίας αλλά το ν’ ασχοληθεί με μια επιστήμη που μέσα από την έρευνα μπορεί να θεραπεύσει σοβαρές ασθένειες και να κάνει καλύτερη την ζωή των ανθρώπων. Ο Πάρις έχει επιμονή και τον χαρακτηρίζει η εργατικότητα και διακρίνεται, όπως θα διαπιστώσετε, από επικοινωνιακότητα και άνεση στο λόγο. Είναι ένας από τους μαθητές της Ροδόπης που πέτυχαν στο πρώτο σκαλί των επιδιώξεών τους.

ΠτΘ: Για ποιο λόγο επέλεξες τη στρατιωτική ιατρική;

Π.Α. – Μ.: Επέλεξα την ιατρική περισσότερο για ν’ ακολουθήσω το όνειρό μου που είναι να συνδυάσω το έργο του Θεού και του ανθρώπου, από τη μια πλευρά τους οργανισμούς και τη βιολογία και από την άλλη την τεχνολογία και να μπορέσω αφενός να βελτιώσω τις ικανότητες και τα όρια της ανθρώπινης φύσης κι αφετέρου να βρεθώ στην ευχάριστη θέση να θεραπεύσω σοβαρές ασθένειες οι οποίες καταστρέφουν τη ζωή ανθρώπων είτε από ατύχημα είτε εκ γενετής και τους στερούν ένα μεγάλο μέρος από τη χαρά που έχει να προσφέρει η ζωή στη γη.

Μ’ ενδιαφέρει να φτάσω στον επιθυμητό στόχο κι όχι το πώς κι όπως έλεγε ο Καβάφης «ο δρόμος για την Ιθάκη έχει σημασία». Εάν φτάσω στην Ιθάκη θα είναι ένα επίτευγμα πολύ μεγάλο. Το πιστεύω ότι θα καταφέρω αν και πολλοί από το φιλικό και το οικογενειακό μου περιβάλλον το αμφισβητούν θεωρώντας ότι είμαι περισσότερο ιδεαλιστής παρά υλιστής.

Θα έλεγα ότι συμβαίνει το αντίθετο. Μού αρέσει η σκληρή δουλειά, η προσήλωση στο στόχο και γιατί όχι και η χαρά της επιτυχίας.

ΠτΘ: Εξάλλου, δικαιούσαι ν’ απολαύσεις την επιτυχία.

Π.Α. – Μ.: Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια πολύ επίπονη προσπάθεια ειδικά γύρω στο Μάρτη και τον Απρίλη οπότε γίνεται η γνωστή στους κύκλους της εκπαίδευσης «τελευταία επανάληψη», μια δύσκολη διαδικασία όπου συγκεντρώνεις την γνώση σου, προσπαθείς να καλύψεις τα όποια κενά υπάρχουν. Για να είμαι ειλικρινής καλύπτεις και αφομοιώνεις και μπορείς να χρησιμοποιήσεις και να αποδώσεις περίπου το 80 – 85% της ύλης. Το υπόλοιπο αφορά τις τελευταίες μέρες πριν τις εξετάσεις. Για μένα, αυτή η διαδικασία έγινε αφόρητη στα Μαθηματικά Κατεύθυνσης και στην Ιστορία, τα οποία απαιτούν πολύ χρόνο και κόπο.

Στα Μαθηματικά ο μαθητής της τελευταίας τάξης θα πρέπει να εντρυφήσει στο αντικείμενο, να «λιώσει» πάνω στα βιβλία και τις ασκήσεις προκειμένου να επιτύχει. Βεβαίως σ’ αυτή την προσπάθεια συμβάλει και η τύχη και η πνευματική διαύγεια εκείνων των ημερών, γι’ αυτό και η κούραση θα πρέπει να έρχεται μ’ έναν τέτοιο τρόπο ώστε να μην εξαντλεί τον μαθητή και να μπορεί να φτάνει στο ένατο μάθημα με αρκετές δυνάμεις και ν’ αντεπεξέλθει με την ίδια επιτυχία όπως και στο πρώτο μάθημα.

ΠτΘ: Ποια ήταν τα συναισθηματικά βοηθήματα για να ηρεμείς;

Π.Α. – Μ.: Η συναισθηματική πίεση ξεκινά από πολύ νωρίς για την ελληνική μαθητική κοινότητα. Ίσως κι από το Γυμνάσιο με τα τεστ και τα διαγωνίσματα. Προσωπικά ξεκίνησε στην Α΄ Γυμνασίου, κορυφώθηκε η πίεση στην Α΄ Λυκείου κι από κει και πέρα στην Γ΄ Λυκείου μειώθηκε. Ίσως να συνέβαλε η κούραση γιατί μετά από τόσες ώρες διάβασμα είσαι πολύ κουρασμένος ακόμη και για ν’ αγχωθείς.

Προσωπικά χαλαρώνω μέσα από τις φιλικές σχέσεις με προσεκτικά επιλεγμένα παιδιά, προκειμένου ν’ αποφορτίζομαι και ίσως μέσα από την ενασχόληση με τον υπολογιστή. Αν μη τι άλλο, τα παιχνίδια, παρότι είναι μια εικονική πραγματικότητα μπορούν να δώσουν μια οδό χαλάρωσης, εκτόνωσης από τη σκληρή πραγματικότητα του διαβάσματος.

ΠτΘ: Θα σπουδάσεις στη Θεσσαλονίκη, την πιο γνωστή φοιτητούπολη της Ελλάδας. Τι σημαίνει αυτό για σένα;

Π.Α. – Μ.: Θα έλεγα γνωστή για τη Βόρεια Ελλάδα. Είμαι περισσότερο γοητευμένος από την Αθήνα. Η Θεσσαλονίκη έχει τα περισσότερα από τα αρνητικά της Αθήνας χωρίς να έχει κάποια χαρακτηριστικά τα οποία την κάνουν πολύ πιο διαφορετική την Αθήνα. Από την προσωπική μου εμπειρία διαπιστώνω ότι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες η Αθήνα έχει γίνει μια πολύ διαφορετική πόλη. Πραγματικά, είναι πολύ ενδιαφέρουσα για να ζει κανείς, ειδικά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς που διαθέτει ακόμη κι αν κάποιος δεν αρέσκεται να συναναστρέφεται με πολύ κόσμο όταν μετακινείται. Το μετρό και ο προαστιακός είναι μια πολύ διαφορετική εμπειρία από ό, τι τα υπόλοιπα συμβατικά μέσα.

Η Θεσσαλονίκη είναι μια όμορφη πόλη, ίσως κάπως προσκολλημένη σε κάποιους τομείς, ίσως τείνει προς τη θρησκοληψία, προς τον υπερσυντηρητισμό και σ’ αυτό μπορεί να συνέβαλε το κύμα μετανάστευσης που δέχτηκε η πόλη τα τελευταία 60 χρόνια, μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ελπίζω ότι θα εξοικειωθώ με τη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Βέβαια, το να κάνει κάποιος το βήμα από την Κομοτηνή των 50.000 κατοίκων σε μια πόλη που αγγίζει με τα προάστιά της το 1.000.000 είναι πολιτισμικό σοκ.

ΠτΘ: Ποια συμβουλή θα έδινες στους φετινούς μαθητές της Γ΄ Λυκείου;

Π.Α. – Μ.: Να μην θεωρήσουν τον οργανισμό τους ένα ρομπότ που θα αφιερωθεί μόνο στο διάβασμα και να προσπαθούν μ’ ό,τι τους αρέσει να ξεφεύγουν κατά το δυνατόν περισσότερο χωρίς να παραμελούν και να περιορίζουν «εργατοώρες» διαβάσματος, χωρίς ν’ αφήσουν τον εαυτό τους να περιπέσει σε μία κατάσταση προ της κατάθλιψης η οποία θα τους στερήσει τη δυνατότητα να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και ν’ αποδώσουν πραγματικά κι αποτελεσματικά στο τελευταίο 20ήμερο της μαθητικής τους ζωής προκειμένου να πετύχουν ό,τι μπορούν κι ό,τι θέλουν.

ΠτΘ: Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις.

Π.Α. – Μ.: Ευχαριστώ πολύ.

Μαρία Αμπατζή

Υ.Γ.: Συγχαρητήρια αξίζουν σε όλα τα παιδιά που κατέβαλαν προσπάθειες στο μέτρο και στο βαθμό που επέλεξαν προκειμένου να χαράξουν τα δικά τους βήματα στη μετα- σχολική τους ζωή.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.