«Οι Ελληνες δεν εχουμε παραδοση στο περπατημα

«Ο Αναστάσιος Ρήγας είναι 91 ετών, είναι ο μεγαλύτερος εν ενεργεία ορειβάτης της Ελλάδος ενδεχομένως και του κόσμου, εφόσον ανελλιπώς περπατά. Είναι ο υπεύθυνος των μονοπατιών, ευρωπαϊκών και εθνικών, στην Ελλάδα και είναι ο σύνδεσμος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Πεζοπορίας». Με αυτά τα λίγα αλλά ουσιαστικά λόγια ο κ. Σαραντάκος, Πρόεδρος του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Κομοτηνής, μας παρουσίασε τον Αναστάσιο Ρήγα που πριν λίγες ημέρες βρέθηκε στην περιοχή μας.

«Οι Ευρωπαίοι περπατάνε πολύ», τόνισε συνεχίζοντας ο κ Σαραντάκος, «καιρός είναι να περπατήσουμε και εμείς στη φύση στα βουνά γιατί εκεί είναι η ομορφιά της ζωής και ο άνθρωπος ξεκουράζει και το μυαλό του και γυμνάζει το σώμα του».

«Ήρθα να αποχαιρετήσω το βουνό σας γιατί έχει μαζί μου προϊστορία. Το 1936 όταν βγήκα από τη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών ζήτησα να πάω όσο το δυνατόν μακρύτερα από την Αθήνα, από την οποία καταγόμουν, και με έστειλαν στο 4ο Σώμα Στρατού το οποίο με τοποθέτησε στο 29ο Σύνταγμα Κομοτηνής, όπου έμεινα έξι μήνες. Έβλεπα λοιπόν το βουνό, το οποίο μοιάζει με την Πάρνηθα, και επειδή ήμουν ορειβάτης και στην Αττική, με ένα λοχία και ένα δεκανέα αποφασίσαμε να το επισκεφθούμε. Κάναμε οχτώ ώρες και τρία τέταρτα για να φθάσουμε στην κορυφή και άλλες πέντε ώρες για να γυρίσουμε. Αυτός ήταν ο λόγος που επισκέπτομαι την περιοχή σας» ανέφερε ο ίδιος συγκεκριμενοποιώντας το σκοπό της επίσκεψής του..

Μέλος του Συνδέσμου Αθηνών από το 1938 και μέλος της Ομοσπονδίας από το 1985 και εκπρόσωπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας και Αναρρίχησης στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Οδοιπορίας -και όπως ο ίδιος τονίζει « δεν με έχουν καθαιρέσει ,παρόλο που έχω πάψει να είμαι μέλος της Διοικήσεως, γιατί γνωρίζω δύο ξένες γλώσσες εκ των οποίων τη γερμανική πολύ καλά γιατί έχω τελειώσει το Γερμανικό Σχολείο Αθηνών και τους βοηθώ στην αλληλογραφία και στη σύνταξη των περιγραφών των μεγάλων αποστάσεων»,- ο κ. Ρήγας δηλώνει ότι είναι μία μονάδα ανάμεσα σε όλους όσους δίνουν αγώνα για να προαχθεί η ορειβασία στην Ελλάδα..

«Με λύπη μου διαπιστώνω ότι οι Έλληνες δεν έχουν την τάση να περπατάνε ούτε παλιά που δεν υπήρχαν τα μέσα. Δεν έχουμε παράδοση στο περπάτημα όπως έχουν οι Βορειοευρωπαίοι και Κεντροευρωπαίοι ακόμα και οι Βαλκάνιοι γείτονες. Πριν λίγο καιρό που πήγα στη Βουλγαρία για να εγκαινιάσουμε το μονοπάτι Ε4 που πέρασε από εκεί έμεινα έκπληκτος με τον αριθμό των ορειβατών Βουλγάρων που μας συνόδεψαν στο βουνό. Στην Ελλάδα δεν το έχω δει αυτό, παρόλο τον αγώνα που δίνουν οι άνθρωποι που ασχολούνται με τους ορειβατικούς συλλόγους»..

Ευρωπαϊκά μονοπάτια

Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο κ. Ρήγας στο θέμα των ευρωπαϊκών μονοπατιών που αποτελεί αρμοδιότητα της Ομοσπονδίας της Ορειβασίας.

«Από καιρό αρμόδιοι κρατικοί φορείς έχουν αναγνωρίσει ότι μελλοντικά σημαντικό μέρος των εσόδων του κράτους θα προέρχεται από τον τουρισμό. Κι’ επειδή η Ελλάδα δεν έχει μόνο θάλασσα άλλα και υπέροχα ορεινά τοπία, αρχίσαμε να μιλάμε και για ορεινό τουρισμό. Η ανάπτυξη του όμως χρειάζεται ορισμένες προϋποθέσεις, όπως μονοπατιών που θα διασχίζουν τα τοπία, που επιθυμούν να επισκεφθούν οι ορεινοί πεζοπόροι, οικήματα για διανυκτέρευση, εστιατόρια, κατατοπιστικά φυλλάδια που θα γνωρίζουν στους υποψήφιους τουρίστες, πού μπορούν να βρουν τα προαναφερόμενα, πού μπορούν να βρουν χάρτες των περιοχών, που θέλουν να διασχίσουν και γενικά κάθε πληροφορία, που θα διευκόλυνε την πορεία τους και την διαμονή τους.

Επειδή λοιπόν όπως βλέπουμε στο θέμα της υποδομής του ορεινού τουρισμού εμπλέκονται πολλοί παράγοντες θα συνιστούσα συνεργασία και αλληλοπληροφόρηση των εμπλεκόμενων.

Σαν εκπρόσωπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Οδοιπορίας (ΕWV) από το 1984 έως σήμερα είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τα δίκτυα των μονοπατιών οδοιπορίας των χωρών της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης καθώς και τον πεζοπορικό τουρισμό στις χώρες αυτές, όπου οι οδοιπόροι, που τα διασχίζουν κάθε χρόνο φθάνουν σε αρκετές χιλιάδες και σε μερικές χώρες, όπως π.χ. την Γαλλία σε εκατομμύρια.

Μελετώντας τις οδοιπορίες, που έκαναν οι ομάδες οδοιπορίας Μεγάλων Αποστάσεων των Ορειβατικών Ομοσπονδιών Γερμανίας (DAV) και Αυστρίας (OEAV) διαπίστωσα ότι διέσχιζαν ολόκληρες περιοχές περπατώντας στα αποκαλούμενα Μονοπάτια Μεγάλων Αποστάσεων (LONG DISTANCE TRAILS) Εθνικά και Ευρωπαϊκά. Στην Ελλάδα πριν από το 1984 δεν υπήρχαν τέτοια μονοπάτια

.Μόλις στο τέλος του 1983 ζητήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Οδοιπορίας να τερματίσουν δύο από τα Ευρωπαϊκά Μονοπάτια, τα Ε4 και Ε6, στην Ελλάδα. Πρόκειται για μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων που διασχίζουν την ευρωπαϊκή ήπειρο. Το Ε4 εκείνη την εποχή ξεκινούσε από τα Πυρηναία και σήμερα από το Γιβραλτάρ, περνά Ισπανία, Γαλλία, Ελβετία, Γερμανία, Αυστρία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία και φθάνει στην Ελλάδα από τον Προμαχώνα καταλήγει στο Γύθειο και προεκτείνεται στην Κρήτη την οποία διασχίζει από Δυσμάς προς Ανατολάς και καταλήγει στη Ζάκρο. Μετά από αίτημα της Κύπρου και αφού εγκρίθηκε οι Κύπριοι το χρηματοδότησαν και το πέρασαν στο χάρτη τους, εν αντιθέσει προς εμάς που ακόμα δεν έχουμε περάσει τα μονοπάτια σε χάρτη, και τον Οκτώβριο θα γίνουν τα εγκαίνια. Οι περιγραφές των μονοπατιών της Κύπρου έγιναν από εμένα».

Στην πρώτη φάση, που κράτησε ως τις αρχές του 1990, η σηματοδότηση γινόταν σε ερασιτεχνική βάση, δηλαδή οι εργασίες γίνονταν από εθελοντές και η Ομοσπονδία κατέβαλε μόνο τα έξοδα αγοράς χρωμάτων σωλήνων, σημάτων και πινακίδων και σπανίως και τα ημερομίσθια τεχνιτών, που ήταν απαραίτητοι για την εκτέλεση ορισμένων εργασιών, που δεν μπορούσαν να κάνουν οι εθελοντές. Η Ομοσπονδία χρηματοδοτούνταν με λίγα χρήματα και από την Γ.Γ. Αθλητισμού.

Εθνικά Μονοπάτια Μεγάλων Αποστάσεων

«Κατά την πρόοδο των εργασιών, που το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας μου είχε αναθέσει την ευθύνη, διαπίστωσα ότι ένας από τους σκοπούς του έργου ΄΄…να δίνει την δυνατότητα σε ομάδες ορειβατών και πεζοπόρων να επισκεφθούν περπατώντας και να διασχίσουν ό,τι ωραιότερο έχει να επιδείξει η χώρα από τοπία, παραδοσιακούς οικισμούς, αρχαία και νεότερα μνημεία…’’δεν ήταν δυνατό να πραγματοποιηθεί μόνο από τις διαδρομές των δύο αυτών Μονοπατιών.

Σκέφθηκα τότε ότι ο μόνος τρόπος υλοποίησης αυτού του σκοπού θα ήταν και η συμπληρωματική σηματοδότηση αριθμού Εθνικών Μονοπατιών Μεγάλων Αποστάσεων, που θα διέσχιζαν τις περιοχές, που έμεναν απ’ έξω, και η σύνδεση τους με τα Ευρωπαϊκά Μονοπάτια, έτσι ώστε ο οδοιπόρος να έχει τη δυνατότητα να επισκεφθεί οποιαδήποτε αξιόλογη γωνιά της χώρας μας επιθυμεί ανεξάρτητα από το πού αρχικώς θα ξεκινήσει, αλλάζοντας απλώς μονοπάτι στο κατάλληλο σημείο. Μελλοντικά θα μπορούμε στο δίκτυο αυτό να συνδέουμε και τοπικά μονοπάτια για να γίνεται πληρέστερο.

Έχοντας το Δ Σ της Ομοσπονδίας αφήσει σε μένα την απόλυτη πρωτοβουλία στον σχεδιασμένο των Μονοπατιών Μεγάλων Αποστάσεων σχεδίασα δεκαεννέα, (19) μονοπάτια, που θ’ αποτελούσαν μαζί με τα δύο Ευρωπαϊκά το δίκτυο των μονοπατιών της Ελλάδος. Την μελέτη αυτή την υπέβαλα στο διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) της Ομοσπονδίας, αυτό την ενέκρινε κι’ άρχισε να υλοποιείται η σηματοδότηση.

Από τα δεκαεννέα μονοπάτια που πρότεινα στην μελέτη μου εννέα θα γίνονταν στην βόρειο Ελλάδα, Ήπειρο, Θεσσαλία και Μακεδονία, δύο θα γινόταν στην δυτική Ελλάδα (Αιτωλοακαρνανία), δύο στην κεντρική Ελλάδα και στην Εύβοια και

έξη στην Πελοπόννησο. Στην Κρήτη δεν κρίθηκε σκόπιμο να δημιουργηθούν μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων γιατί το Ε4 καλύπτει όλη την Κρήτη».

Κρατική αδιαφορία

«Χωρίς να το θέλουμε με τα μονοπάτια που σηματοδοτούμε φτιάχνουμε τον ένα πυλώνα στον οποίο στηρίζεται ο τουρισμός, και βέβαια, ο ορειβατικός τον οποίο μετά βδελυγμίας οι αρμόδιοι απορρίπτουν. Παρ’ όλες τις προσπάθειες του Προέδρου της Ομοσπονδίας δεν κατέστη δυνατή μία συνάντηση μεταξύ τους. Ελπίζω να συναντηθώ με τον Υπουργό στην Κύπρο κατά τα εγκαίνια.

Ό,τι έχουμε κερδίσει στο θέμα αυτό το έχουμε κερδίσει από τους ξένους. Οι δικοί μας δεν έχουν κάνει τίποτα. Και όταν ζητήσαμε να κάνουμε τις περιγραφές του Ε4 και Ε6 ελληνικά, γερμανικά η υπόθεση τορπιλίστηκε. Ευτυχώς που υπάρχουν ιδιωτικοί εκδοτικοί οίκοι χαρτών και υπάρχουν οι διαδρομές.

Από τις κρατικές υπηρεσίες δεν έχω κανένα παράπονο. Τα δασαρχεία όλων των περιοχών όχι μόνο μου έδωσαν τις πληροφορίες που ήθελα αλλά πολλές φορές μου προσέφεραν τα μηχανήματά τους και τους εργάτες που απασχολούσαν για να με στηρίξουν. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους αυτούς».

Α.Π.

Υ.Γ.: Οι φωτογραφίες είναι από την εφτάωρη πεζοπορία του κ. Ρήγα στη Ροδόπη κατά την εδώ επίσκεψή του.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.