Παρουσιασθηκε το «Ποντιακον Εδεσματολογιον»

Το βιβλίο της Έφης Γρηγοριάδου «Ποντιακόν Εδεσματολόγιον» παρουσιάστηκε χθες στο Θρυλόριο στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Γιορτές πολιτισμού στην καρδιά του Θέρους» που διοργανώνει ο Σύλλογος Ποντίων Θρυλορίου «η Κερασούντα και το Γάρς» με τη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Κομοτηνής με αφορμή τη γιορτή του εξωκλησιού της Αγίας Μαρίνας.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τιμήθηκε η πρόεδρος της ΔΕΠΑΚ κ. Μενεσελίδου για τη συνεχή στήριξη που παρέχει στο Σύλλογο.

Καλωσορίζοντας την προσκεκλημένη Έφη Γρηγοριάδου η Πρόεδρος του Συλλόγου αναφέρθηκε στο βιβλίο της χαρακτηρίζοντάς το σαν ευκαιρία γνωριμίας με τα φαγητά του Πόντου. Αμέσως μετά πήρε το λόγο η Πρόεδρος της ΔΕΠΑΚ κ. Μενεσελίδου η οποία ευχαρίστησε τη συγγραφέα «για το μοναδικό ταξίδι», όπως είπε, «που μας προσέφερε μέσα από το εξαιρετικής αισθητικής βιβλίο». H κ. Μενεσελίδου έκανε μία σύντομη προσέγγιση του βιβλίου μέσα από τα συναισθήματα που της δημιούργησε διαβάζοντάς το.

«Ξεφυλλίζοντάς το διαπίστωσα ότι είναι απόλυτα σοφοί όσοι ισχυρίζονται ότι η μνήμη ενός τόπου, οι ιστορικές του διαδρομές, η πολιτισμική του εξέλιξη, το μεγαλείο και η υπεροχή του εμπεριέχονται μέσα στην κουζίνα του. Διαβάζοντας τα λαογραφικά και ιστορικά στοιχεία που παραθέτονταν ακολούθησα αυτόματα τα υπόγεια νήματα των διαδρομών των πόντιων προγόνων μου και ξαναθυμήθηκα, τις μυρωδιές των φαγητών, τις χαρές και τις λύπες, που πάντα βρίσκουν την απόληξη και την παρηγοριά τους γύρω από ένα τραπέζι, την αίσθηση του συλλογικού βιώματος, έτσι όπως εγγράφονται στις συνειδήσεις μας με όχημα τις αξεπέραστες στον ουρανίσκο και στις θύμισες γεύσεις. Γεύσεις μιας άλλης εποχής φορτωμένες ήθη, έθιμα, νοοτροπίες, αντιλήψεις, δοξασίες και παραδόσεις αιώνων. Μέσα δε από της μοναδικής ενάργειας και εξαιρετικής ομορφιάς φωτογραφίες που συνοδεύουν τα κείμενα και τις συνταγές είχα την ευκαιρία να ανασυνθέσω και οπτικά τον ποντιακό πολιτισμό. Σκεύη, έπιπλα, φορεσιές, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, παρασκευασμένα εδέσματα, πολύτιμο αρχειακό και λαογραφικό υλικό καθοδηγούν μια υπόγεια σκυταλοδρομία από τα αισθήματα της καρδιάς στη μνήμη. Και δικαιώνουν εν τέλει περίτρανα τη συγγραφέα στην προσπάθειά της να φέρει σε πέρας αυτό το ανεκτίμητης αξίας ταξίδι. Ταξίδι στο χθες μέσα από διαδρομές και θύμησες νοσταλγικές και πονεμένες που αποτελούν τη μόνη ασφαλιστική δικλείδα για να μη χάσουμε την ανθρώπινη πεμπτουσία μας».

Με τη σειρά της η συγγραφέας του βιβλίου Έφη Γρηγοριάδου αναφέρθηκε στο στόχο που όπως είπε ήταν «να δημιουργήσουμε ένα βιβλίο που να μην είναι μόνο γευστικό ταξίδι στο Πόντο, αλλά παράλληλα ένα λαογραφικό και πολιτιστικό λεύκωμα.

Το μεγαλύτερο μέρος του Εδεσματολογίου Πόντου, καταλαμβάνουν οι διατροφικές συνήθειες και οι αυθεντικές παραδοσιακές συνταγές».

Η κ. Γρηγοριάδου αναφέρθηκε στην εξέλιξη της διατροφής στον Πόντο τονίζοντας ότι «το κλίμα, η γεωφυσική ταυτότητα της περιοχής, οι τοπικές δυνατότητες παραγωγής αλλά και οι ιστορικές συγκυρίες ενός τόπου, είναι αυτά που επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τις διατροφικές συνήθειες σε μια περιοχή.

Η γαστρονομία στον Πόντο, αναπτύχθηκε Ακολουθώντας ευλαβικά τον κύκλο των εποχών. Ο κύκλος της καλλιέργειας της γης, ξεκινούσε με την σπορά και συνεχιζόταν με την προσφορά των πρώτων καρπών, για να φτάσει στην κορύφωση της παραγωγής το Καλοκαίρι. Καθοριστική χρονική περίοδος, αλλά κι η πιο όμορφη στον Πόντο, ήταν η Άνοιξη….

…Ο Ιούνιος κι ο Ιούλιος, ήταν 2 σημαντικοί μήνες για να μετρήσουν τους καρπούς της χρονιάς. Ο θερισμός, το αλώνισμα, η παρασκευή γαλακτοκομικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, και το μάζεμα των καρπών, ήταν οι βασικότερες ασχολίες των κατοίκων του Πόντου και τους 3 μήνες του καλοκαιριού.

Το Σεπτέμβριο, Σταυρίτεν τον ονόμαζαν λόγω της γιορτής του Σταυρού, οι Πόντιες νοικοκυρές άρχιζαν την Παρασκευή μιας σειράς εδεσμάτων, απαραιτήτων για το χειμώνα. Τουρσιά, σουτζούκια, καβουρμάς ενώ ξεκινούσε και ο τρύγος.

Τον Οκτώβριο, τον τρυγομηνά, μάζευαν και τους τελευταίους καρπούς των δέντρων, όπως κάστανα, όψιμες ελιές και μήλα. Σε εξέλιξη ήταν ο τρύγος κι η παραγωγή τσίπουρου και μούστου για τις μουσταλευριές και τα ρετσέλια. Από τα γύρω ορεινά κατέβαιναν κι οι τελευταίοι ποιμένες γιατί ο χειμώνας στον Πόντο άρχιζε πάντα νωρίτερα….

Σε ότι αφορά, στη γαστρονομική ταυτότητά τους, ένα είναι σίγουρο.

Τα Ποντιακά εδέσματα αποτελούν επιστροφή σε μια ισορροπημένη διατροφή, γεμάτη σοφία, ευρηματικότητα και τέχνη. Εδέσματα, που έχουν την ικανότητα σήμερα, να ενεργοποιούν τη μνήμη μας και να μας ωθούν να ανατρέξουμε στα σύμβολα και στους μύθους και να βυθιστούμε στη νοσταλγία και στην αίγλη».

Να σημειωθεί ότι αποσπάσματα από το βιβλίο της Έφης Γρηγοριάδου διάβασε η ηθοποιός του ΔΗΠΕΘΕ Μαρία Παπαδοπούλου, ενώ την όλη εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά η Μεικτή Χορωδία Ιάσμου.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.