Δεκα αποφοιτοι μιλουν για το παρον και το μελλον τους

Θυμάμαι πριν χρόνια τον Θάνο να με ρωτάει – σχολίαζα ως αδιάφορη τη γενιά τους για τα «σημαντικά» – «και τι έκανε η δικιά σας η γενιά;» και για πρώτη φορά δεν ήξερα τι να απαντήσω. Κατά πάσα πιθανότητα τίποτε, μια και η γενιά μου δεν είναι η γενιά του Μεσοπολέμου, του Πολυτεχνείου, του Μάη του ’68. Ο καθένας όμως αγαπάει τη γενιά του και την αντιμετωπίζει ως κάτι εξαιρετικό. Αυτός δεν είναι λόγος να καταλήγουμε σε αφορισμούς και να λέμε ότι οι νέοι που τέλειωσαν το Λύκειο το 2005 είναι λιγότερο προβληματισμένοι ή κατασταλαγμένοι από αυτούς που αποφοίτησαν το 1995 ή το 1985. Η ευκαιρία ν’ ανατρέψω την όποια εικόνα είχα για τους σημερινούς 18άρηδες μού δόθηκε πάλι από το Θάνο. Μια παρέα συμμαθητών του στο φροντιστήριο «ΠΟΛΥΔΥΝΑΜΟ» δέχτηκαν να μιλήσουν στον ΠτΘ λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της βαθμολογίας των πανελληνίων εξετάσεων για την εμπειρία της περασμένης χρονιάς, για τα σχέδιά τους σε ό,τι αφορά στις σπουδές τους, μια και σε 10 μέρες ξεκινά η κατάθεση των μηχανογραφικών δελτίων, για τις σχέσεις που έχουν αναπτύξει με τους καθηγητές τους και πώς ένιωθαν όταν κάποιοι «τούς είχαν βάλει στο μάτι». Από την κουβέντα δεν έλειψαν τα σχόλια για τους γονείς οι οποίοι μπορεί να στερούνται τα πάντα για το καλό των παιδιών τους, αλλά μετά από αυτή τη συνέντευξη ίσως να καταλάβουν ότι τα ίδια τα παιδιά έχουν μια διαμορφωμένη ιδέα για το καλό τους κι επιπλέον τολμούν να πουν κάτι που εμάς μάς φαίνεται αδιανόητο «άσε με να κάνω λάθος».

Η Μαρία Σαραντίτη, η Βάλια Γιαμουρίδου, ο Κώστας Γιαντσίδης, η Κωνσταντίνα Αρβανιτίδου, ο Τόλης Τσακμάκης, ο Θάνος Βαφειάδης, ο Νίκος Ευφραιμίδης, η Μαρία Αραμπατζή, η Μαρίνα Ελευθεριάδου κι ο Αλέξανδρος Βασίλι μίλησαν από καρδιάς για όσα τους απασχολούν, αλλά και όσα ονειρεύονται. Οι απόψεις των παιδιών είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για όλους μας και σίγουρα είναι πολύ πιο κατασταλαγμένοι από ό,τι νομίζουν οι μεγαλύτεροι. Γι’ αυτόν, και για πολλούς ακόμη λόγους, τούς αξίζει το δικαίωμα στο όνειρο και στο όραμα.

Μηχανογραφικό

ΠτΘ: Ποια είναι η σχολή που σκέφτεστε να επιλέξετε πρώτη στο μηχανογραφικό;

Θάνος: Σκέφτομαι να επιλέξω Πολυτεχνείο λόγω του ότι προτιμώ να ασχοληθώ με τον ιδιωτικό τομέα κι όχι με το δημόσιο. Διαφέρω σ’ αυτό από τους περισσότερους συμμαθητές μου. Επίσης μ’ ενδιαφέρουν τα Οικονομικά. Θεωρώ ότι αυτά τα επαγγέλματα δε θα κορεστούν. Μ’ ένα καλό μεταπτυχιακό στη συνέχεια πιστεύω ότι θα μπορέσω να κάνω κάτι που θα μού εξασφαλίσει μια άνετη ζωή.

ΠτΘ: Αυτό σημαίνει ότι σ’ ενδιαφέρει σε μεγάλο βαθμό η επαγγελματική αποκατάσταση κι όχι μόνο το γνωστικό αντικείμενο;

Θάνος: Μ’ ενδιαφέρει το περιεχόμενο σπουδών. Από μικρός ήθελα να πάω στο Πολυτεχνείο και δε θεωρώ ότι είναι η στιγμή ν’ αλλάξω γνώμη.

Νίκος: Αναποφάσιστος. Πιστεύω ότι όλοι μας βιώνουμε το ίδιο δίλημμα, το αν θ’ ακολουθήσουμε μια σχολή που μπορεί να φέρει μια πιο εύκολη επαγγελματική αποκατάσταση ή αν θέλουμε ν’ ασχοληθούμε με το τι πραγματικά θέλουμε. Εδώ έρχεται και το άλλο ερώτημα: «τι πραγματικά θέλουμε;», διότι η όλη η πίεση που έχουμε δεχτεί και ο μηδενικός ελεύθερος χρόνος δε μας έχουν αφήσει να καταλάβουμε τι πραγματικά θέλουμε. Επομένως, πρώτα πρέπει ν’ απαντήσουμε σε κάποια ερωτήματα και μετά να επιλέξουμε αν θέλουμε ν’ ασχοληθούμε με κάτι που μπορεί να μάς ζορίσει ή αν θέλουμε ν’ ασχοληθούμε με κάτι που θα αποφέρει κέρδη αλλά δε θα μάς αρέσει.

ΠτΘ: Είστε, επομένως, πιεσμένοι από το χρόνο και από τις όποιες άλλες συνθήκες.

Θάνος: Είναι θέμα ελλιπούς σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού.

Νίκος: Καλούμαστε να επιλέξουμε κάτι που θα κάνουμε ή θα προσπαθήσουμε να κάνουμε για την υπόλοιπη ζωή μας.

ΠτΘ: Υπάρχει και η δια βίου εκπαίδευση, μια δεύτερη σχολή, ένα μεταπτυχιακό, ή και το ν’ αλλάξετε σχολή. Μαρία έχεις σκεφτεί ποια σχολή θα επιλέξεις;

Μαρία Α.: Ναι, το Τμήμα Λογιστικής Χρηματοοικονομίας. Μού αρέσει το πρόγραμμα, το έχω δει, λένε ότι είναι ωραία σχολή.

ΠτΘ: Πού είναι η σχολή;

Μαρία Α.: Στη Θεσσαλονίκη, αν κι έχει και στην Αθήνα. Ανέκαθεν ήθελα να περάσω στη Θεσσαλονίκη, κι όπως είδα στο internet τα μαθήματα της σχολής είναι ενδιαφέροντα.

ΠτΘ: Μπήκες στο διαδίκτυο για να μάθεις περισσότερα;

Μαρία Α.: Ναι, ήθελα κάτι παραπάνω. Το σχολείο δεν κάνει και τίποτε για τον επαγγελματικό προσανατολισμό. Μόνο στην Α΄ Λυκείου είχαμε σχετικό μάθημα, γι’ αυτό κι έψαξα μόνη μου.

ΠτΘ: Οι καθηγητές σας ήταν σε θέση ν’ απαντήσουν σε κάποιες ερωτήσεις επαγγελματικού προσανατολισμού;

Μαρία Α.: Δεν πολυασχολούνται. Ρωτούσαμε περισσότερα πράγματα στο φροντιστήριο, αν μια σχολή είναι καλή, ενδιαφέρουσα, εύκολη ή δύσκολη, αλλά και φοιτητές που είναι στη συγκεκριμένη σχολή.

ΠτΘ: Κωνσταντίνα, επέλεξες σχολή;

Κωνσταντίνα: Μέχρι πριν μια εβδομάδα ήμουν σίγουρη για τη σχολή που θα επέλεγα, Πολυτεχνείο και συγκεκριμένα το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, γιατί μού αρέσουν πολύ οι θετικές επιστήμες. Τώρα τελευταία, συγγενείς και γνωστοί μού λένε συνεχώς για Ακαδημίες, οπότε το σκέφτομαι και είμαι ανάμεσα στα δύο.

ΠτΘ: Η αλήθεια είναι ότι η Ακαδημία δεν έχει καμία σχέση με το Πολυτεχνείο.

Κωνσταντίνα: Γι’ αυτό και δεν ξέρω τι να κάνω.

ΠτΘ: Επομένως, έχεις επιλέξει τι θέλεις αλλά μπαίνεις στο δίλημμα τι θέλουν οι άλλοι.

Κωνσταντίνα: Θέλω και ήθελα να γίνω πολιτικός μηχανικός, μου αρέσει το αντικείμενο, μού αρέσει να σχεδιάζω.

ΠτΘ: Άρα, δεν έχεις διλήμματα, έχεις εμπόδια.

Κωνσταντίνα: Αναρωτιέμαι τι σκέφτονται οι άλλοι, πόσο γρήγορη θα είναι η επαγγελματική μου αποκατάσταση. Οι πολιτικοί μηχανικοί δεν έχουν απόλυτα σίγουρο μέλλον ενώ οι δάσκαλοι μέσα σε λίγα χρόνια…

Τόλης: Σκέφτομαι να δηλώσω σχολές Πληροφορικής διότι έχουν καλή επαγγελματική αποκατάσταση και ασχολούμαι χρόνια τώρα με τον προγραμματισμό. Στο μέλλον, θέλω να κάνω κάτι που μού αρέσει, που μπορώ να το κάνω και θα είναι και το επάγγελμά μου.

ΠτΘ: Είναι αλήθεια ότι οι «κομπιουτεράδες» ξέρουν τι θέλουν;

Τόλης: Προσωπικά έχω κάνει τις επιλογές μου από την Α΄ Λυκείου.

Επαγγελματικός προσανατολισμός

ΠτΘ: Κώστα, είσαι επαγγελματικά προσανατολισμένος;

Κώστας: Μ’ ενδιαφέρει η Σχολή Μηχανικών Αεροσκαφών, είναι στρατιωτική σχολή. Δεν ξέρω αν θα μού αρέσει. Δεν με ελκύει καμία σχολή κι αυτή με ελκύει κάπως περισσότερο.

ΠτΘ: Υπάρχει και η Ναυπηγική.

Κώστας: Ναι, αλλά μετά πού θα βρεις δουλειά; Υπάρχει αεροναυπηγική στην Ελλάδα;

ΠτΘ: Μπορείς ν’ αναζητήσεις έναν οδηγό σπουδών από τη γραμματεία της σχολής ή να μπεις στο διαδίκτυο και πάρεις τις όποιες πληροφορίες θέλεις.

Θάνος: Νομίζω ότι αν δούμε ρεαλιστικά το θέμα θα διαπιστώσουμε ότι αν είσαι καλός σε κάτι και το αγαπάς θα βρεις δουλειά. Θα έπρεπε το σχολείο ν’ αφιερώνει περισσότερο χρόνο στον επαγγελματικό προσανατολισμό. Βλέπω φίλους μου που δεν ξέρουν πώς θα επιλέξουν μια σχολή και κάνουν το μηχανογραφικό σύμφωνα με το όνομα. Η Μαρία είναι η πρώτη που λέει ότι μπήκε στο internet για να μάθει για τη σχολή της.

Νίκος: Δε θα πρέπει να παγιδευόμαστε σε πληροφορίες που μπορούμε να πάρουμε από τη γραμματεία της σχολής ή από κάποια σελίδα στο internet. Κατά πάσα πιθανότητα διαφέρουν από την πραγματικότητα.

Επίσης είναι και το αντικείμενο εργασίας. Για παράδειγμα, οι χημικοί μηχανικοί υποτίθεται ότι χρησιμοποιούνται στο εργοστάσιο, αλλά στην πράξη κανένας χημικός μηχανικός δε βρίσκει δουλειά γιατί προσλαμβάνουν κάποιους πρακτικούς χωρίς γνώσεις.

Και στην Αεροναυπηγική μπορεί να υπάρχουν πολλές πρακτικές εφαρμογές αλλά οι απόφοιτοι δεν προσλαμβάνονται γιατί δεν συμφέρει τους εργοδότες.

Μαρία Σ.: Είμαι από τους πλέον κατασταλαγμένους. Θα δηλώσω Ελληνική Φιλολογία στην Κομοτηνή. Θα κινηθώ σ’ αυτόν τον τομέα γιατί μού άρεσε ιδιαίτερα από τότε που ήμουν μικρή κι επιπλέον είναι και οικογενειακή υπόθεση. Η μητέρα μου και η θεία μου είναι φιλόλογοι.

Τα φιλολογικά μού άρεσαν πάντα περισσότερο από τα υπόλοιπα μαθήματα και η φιλολογία θα είναι και το επάγγελμα που θ’ ακολουθήσω.

ΠτΘ: Σε πειράζει που θα μείνεις στην Κομοτηνή;

Μαρία Σ.: Δεν με πειράζει ιδιαίτερα και δεν ξέρω γιατί για τα περισσότερα παιδιά το όνειρό τους είναι να πάνε στη Θεσσαλονίκη.

ΠτΘ: Και το δικό μας το ίδιο ήταν.

Μαρία Σ.: Ναι, αλλά όλοι επιστρέφουν στην Κομοτηνή και στα καλοκαίρια, και στις διακοπές. Επιπλέον, το πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ή της Θεσσαλονίκης ή της Θράκης είναι το ίδιο. Όσο πιο εύκολη κάνεις τη ζωή σου τόσο το καλύτερο.

Μεταξύ σοβαρού κι αστείου, λέγαμε ότι μόλις τελειώσω θα έρθω να εργαστώ στο φροντιστήριο.

Βάλια: Θέλω να δηλώσω Νομική Θεσσαλονίκης ή Αθήνας. Επέλεξα τη Νομική γιατί έχει πολλές διεξόδους, εκτός από δικηγόρος μπορείς να γίνεις δικαστής ή εισαγγελέας, να γίνεις διπλωμάτης μετά από εξετάσεις.

Αυτό ήθελα να κάνω από την Α΄ Λυκείου.

ΠτΘ: Αισθάνθηκες κάποια στιγμή να σε ελκύει και κάποια άλλη κατεύθυνση σπουδών;

Βάλια: Τον τελευταίο καιρό μού άρεσε και το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και σκέφτηκα ότι εάν περάσω στη Νομική θα κάνω μεταπτυχιακό σ’ αυτή τη σχολή. Θα μ’ ενδιέφερε βέβαια και να κάνω διπλωματική καριέρα.

Μαρίνα: Δεν μ’ ελκύει ιδιαίτερα κάποια σχολή και δεν έχω κατασταλάξει μέχρι στιγμής. Θεωρώ ότι βρίσκομαι σ’ ένα λαβύρινθο και πρέπει να βρω την άκρη, αλλά είμαι στο ψάξιμο και θα εξαντλήσω το χρόνο μου μέχρι την τελευταία στιγμή. Μ’ ενδιαφέρει το θέμα της επαγγελματικής μου αποκατάστασης και θα προσπαθήσω να τη συμβιβάσω μ’ αυτό που μού αρέσει. Μ’ ενδιαφέρει η διατροφολογία αλλά το μοναδικό τμήμα είναι στην Αθήνα κι αυτό με προβληματίζει, δε θέλω να πάω τόσο μακριά.

Σκέφτομαι το Τμήμα Βιολογίας στη Θεσσαλονίκη ή το Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων. Σαν τελευταία επιλογή σκέφτομαι τα παιδαγωγικά που παρέχουν επαγγελματική αποκατάσταση.

ΠτΘ: Το ότι θα περάσετε σε μια σχολή δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε ν’ αλλάξετε γνώμη ή να κάνετε ένα μεταπτυχιακό, να συνεχίσετε τις σπουδές σας σε ένα άλλο τμήμα. Περνάτε στα 18 ή στα 19 στο πανεπιστήμιο, επομένως στα 22 ή στα 23 θα έχετε, κατά πάσα πιθανότητα, ένα πτυχίο από ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο.

Αλέξανδρος: Όσο να ‘ναι μετά το πρώτο πτυχίο μπορεί να κουραστείς. Στην αρχή όλα φαίνονται ωραία κι εύκολα αλλά στη συνέχεια… Έχω μιλήσει με άτομα που είχαν όνειρο να πάρουν δεύτερο πτυχίο αλλά κουράστηκαν.

ΠτΘ: Εάν έχεις όνειρα δεν είναι θέμα κούρασης αλλά τεμπελιάς.

Αλέξανδρε, ποια είναι τα σχέδιά σου;

Αλέξανδρος: Είχα δύο επιλογές, αλλά η μία σβήστηκε. Η επόμενη είναι μηχανικός Αεροναυπηγών, μία σχολή στην Πάτρα, όχι στρατιωτική. Είναι κάτι με το οποίο θέλω ν’ ασχοληθώ. Υποθέτω ότι μπορεί ένας απόφοιτος να εργάζεται σε εταιρίες σαν βοηθός ή σχεδιαστής.

Από μικρός, ό,τι ερχόταν στα χέρια μου το άνοιγα, το έκλεινα…

3η Λυκείου:

συναισθήματα

ΠτΘ: Είχατε χρόνο στη Γ΄ Λυκείου να κάνετε κάποια πράγματα που αγαπάτε, καθώς συνδυάζατε σχολείο και φροντιστήριο;

Μαρίνα: Έκανα φροντιστήριο για πρώτη φορά πέρυσι και ήταν πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ στα ωράρια με μαθήματα πρωί και βράδυ.

Με βοήθησε το κλίμα που επικρατούσε στο τμήμα και η συμπεριφορά των καθηγητών. Υπήρχε ψυχολογική στήριξη από το σπίτι, τους καθηγητές και αν κι έγιναν θυσίες από τον ελεύθερο χρόνο το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Με βοήθησε το φροντιστήριο να βγάλω καλύτερο βαθμό από ό,τι πέρυσι που δεν πήγαινα.

Ένιωθα ότι είχα υποστήριξη και δεν πήγαινα μόνη μου στις πανελλήνιες.

Αλέξανδρος: Και για μένα ήταν η πρώτη χρονιά που ήρθα στο φροντιστήριο και η αλήθεια ήταν ότι βοηθήθηκα πάρα πολύ σε σχέση με τις χρονιές που διάβαζα μόνος μου. Το σχολείο σίγουρα δεν είναι αρκετό.

Μέχρι να έρθω στο φροντιστήριο δεν γνώριζα την ψυχολογία των παιδιών που πήγαιναν. Έκανα ό,τι ήταν αναγκαίο για το σχολείο και είχα κανονικό ωράριο. Βέβαια στις εξετάσεις δεν πήγαινα και τόσο καλά, αλλά ήμουν ξεκούραστος. Όταν άρχισα το φροντιστήριο μού ήρθε κάπως απότομα, αλλά διαπίστωσα ότι και οι υπόλοιποι δεν ήταν κάτι το διαφορετικό. Μοιραζόμασταν το ίδιο άγχος και τις ίδιες δυσκολίες.

Κωνσταντίνα: Μπήκα στα βάσανα από την Α΄ Λυκείου. Αισθάνομαι πολύ κοντά μου όλους τους καθηγητές στο «ΠΟΛΥΔΥΝΑΜΟ», θα μού λείψουν πολύ και θέλω να ξανάρθω! Ίσως τους χτίσω το καινούριο φροντιστήριο όταν τελειώσω τη σχολή!

Θυμάμαι με χαρά γενέθλια έκπληξη που κάναμε σε καθηγητές. Ήμασταν δεμένοι. Είχαμε φτάσει να συζητάμε ακόμη και προσωπικά θέματα όταν τέλειωνε το μάθημα. Καθόμασταν στο παγκάκι και κουβεντιάζαμε.

ΠτΘ: Τόλη, πώς αντιμετωπίζει ένας προγραμματιστής το φροντιστήριο;

Τόλης: Για να περάσεις στο πανεπιστήμιο χρειάζονται κι άλλα μαθήματα εκτός από το word και το φροντιστήριο βοήθησε να πετύχω αυτό που ήθελα. Είμαι εδώ τρία χρόνια και συμφωνώ με την Κωνσταντίνα που είπε ότι γίναμε φίλοι με τους καθηγητές και μοιραζόμασταν τη χαρά και την ανησυχία για τις πανελλήνιες. Και στα δύσκολα… κλαίγανε.

Κώστας: Κι εγώ είμαι στο φροντιστήριο από την Α΄ Λυκείου. Στην αρχή τα πράγματα ήταν εύκολα. Άρχισα το διάβασμα από τη Β΄ Λυκείου. Η χρονιά που πέρασε ήταν πολύ δύσκολη, «τα έδωσα όλα» στο διάβασμα, εξάντλησα κάθε περιθώριο και δεν θέλω να την ξαναπεράσω. Το φροντιστήριο ήταν σαν ελεύθερος χρόνος, ερχόμουν για να χαλαρώσω.

Βάλια: Έρχομαι στο φροντιστήριο από την Α΄ Λυκείου, όμως οι ώρες ήταν στην πορεία πολλές. Με βοήθησε πραγματικά, γιατί συμπλήρωνε το σχολείο. Στο τέλος, όταν καθόμασταν στο σπίτι για να διαβάσουμε οι ώρες στο φροντιστήριο φαίνονταν σαν ξεκούραση.

ΠτΘ: Ο χρόνος στο φροντιστήριο βοηθούσε στη χαλάρωση ή το αντιμετωπίζατε σαν μια επιπλέον υποχρέωση;

Μαρία Σ.: Από τη μία χαλάρωνα αλλά από την άλλη ήταν και οι καθηγητές οι οποίοι ενδιαφέρονταν περισσότερο από ό,τι οι καθηγητές του σχολείου. Εξατομικευμένα έβλεπαν τη βελτίωση του καθενός, τα κενά που τυχόν υπήρχαν και προσπαθούσαν να διορθώσουν κάποια λάθη.

Όπως είπαν και τα παιδιά συζητούσαμε για τα μαθήματα αλλά και για άλλου είδους θέματα. Στα τμήματα, για παράδειγμα, όπου τα κορίτσια ήταν περισσότερα λέγαμε και για «καλλιτεχνικά». Υποθέτω ότι σ’ αυτά που ήταν περισσότερα τ’ αγόρια συζητούσαν συνήθως γι’ αυτοκίνητα και υπολογιστές.

Το κλίμα του τμήματος στο φροντιστήριο είναι παρεϊστικο, ενώ σε μια τάξη 30 ατόμων όπως είναι στο σχολείο δεν είναι εύκολο να δημιουργήσεις φιλίες.

ΠτΘ: Νίκο, πώς τα πήγαινες με τα τεστ στο φροντιστήριο;

Νίκος: Τα προγραμμάτιζαν νωρίς το πρωί της Κυριακής. Ήταν ένα πολύ θετικό στοιχείο του φροντιστηρίου γιατί πρώτον εξοικειωνόμασταν με τις εξετάσεις και δεύτερον αναγκαζόμασταν να κάνουμε επαναλήψεις. Καταλαβαίναμε τα κενά που πιθανόν είχαμε και στη συνέχεια τα καλύπταμε.

Αυτό που μάθαινες στα τεστ και στα διαγωνίσματα ήταν ν’ αξιοποιήσεις το χρόνο σου, πώς θα τον κατανείμεις για ν’ απαντήσεις στα θέματα.

Προσωπικά, δεν κουραζόμουν στο φροντιστήριο αντίθετα αισθανόμουν ότι απέδιδα. Οι έξι ώρες φροντιστηρίου δεν με κούραζαν τόσο όσο με κούραζαν τρεις ώρες στο σχολείο. Όπως έχει διαμορφωθεί το σύστημα από τους καθηγητές του δημοσίου το σχολείο συμπληρώνει το φροντιστήριο κι όχι το φροντιστήριο το σχολείο.

Θάνος: Το σημαντικότερο, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι ο καθηγητής θα πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα ψυχολόγος. Θεωρώ ότι αυτό γινόταν σε μεγάλο βαθμό εδώ και ήταν ό,τι χρειαζόταν τα παιδιά σε μια τόσο δύσκολη χρονιά, γιατί υφίστανται τεράστια ψυχολογική φθορά. Για να γίνουν όλα αυτά ο καθηγητής θα πρέπει να έχει μεράκι για τη δουλειά του και ν’ αγαπάει τα παιδιά.

ΠτΘ: Αυτό συμβαίνει, υποθέτω, πιο εύκολα σε μια τάξη των έξι ατόμων απ’ ό,τι σε μια τάξη των 30.

Θάνος: Ακόμη και σε μια τάξη των 30 ατόμων μπορεί ο καθηγητής να το δείξει και οι μαθητές να το καταλάβουν. Δυστυχώς, στο σχολείο, οι καθηγητές είτε γιατί φοβούνται είτε γιατί έχουν κουραστεί φέρονται διαφορετικά.

Νίκος: Δεν είναι ίδιοι όλοι οι καθηγητές του δημοσίου. Ορισμένοι κάνουν φροντιστηριακή δουλειά κι αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε.

ΠτΘ: Μαρία, υπήρχαν κάποια μαθήματα που προτιμούσες και απέδιδες περισσότερο;

Μαρία Α.: Μέσα στη χρονιά δε μου άρεσε τίποτα. Αρκετά αργότερα μού άρεσαν οι αρχές Οικονομικής Θεωρίας, που είναι μάθημα σχετικό με τη σχολή που επέλεξα.

Καθηγητές

ΠτΘ: Πόσο σημαντική είναι για σας η συμπεριφορά των καθηγητών; Νιώθατε ότι κάποιοι καθηγητές έκαναν μάθημα από αγγαρεία ενώ κάποιοι άλλοι ήθελαν να σας βοηθήσουν;

Μαρία Α.: Ο μαθητής εισπράττει τη συμπάθεια του καθηγητή. Όταν ένιωθα συμπάθεια ήμουν πιο άνετη, πιο χαλαρή και δούλευα με περισσότερη ευχαρίστηση και μεράκι.

Όταν νιώθεις ότι κάποιος καθηγητής δε σε συμπαθεί αντιδράς υποσυνείδητα σε κάποιο βαθμό. Υπάρχει το ενδεχόμενο να μισήσεις ένα μάθημα λόγω καθηγητή.

Θάνος: Ο καθηγητής οφείλει να είναι ανθρώπινος με όλους και να βοηθάει τους μαθητές όταν το ζητήσουν. Έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις που η συμπεριφορά καθηγητή αποτρέπει τους μαθητές να πάνε στη σχολή που τους αρέσει, επομένως επηρεάζουν το μέλλον τους. Ο καθηγητής, ειδικά του δημοσίου, πρέπει να συνεισφέρει στο μαθητή. Θεωρώ ότι οι καθηγητές θα πρέπει να περνούν από κάποια τεστ παιδαγωγικής φύσεως, ώστε να εξοικειώνονται με τις συνθήκες της τάξης.

Νίκος: Όταν έχει κάποιος να κάνει με παιδιά είναι απαραίτητο, ειδικά όταν πρόκειται για συνεσταλμένα παιδιά. Το κάθε άτομο είναι μοναδικό κι εκλαμβάνει διαφορετικά το κάθε τι που γίνεται. Επομένως θα πρέπει να του δείξει ο καθηγητής ότι αν αντιληφθεί κάτι λάθος δεν είναι κακό, αλλά είναι φυσικό επακόλουθο της συμβίωσης σε μια τάξη. Το βασικό είναι η μετάδοση της γνώσης. Για να γίνει αυτό πρέπει να γνωρίζει την ψυχολογία του μαθητή.

Αλέξανδρος: Από ό,τι έχω παρατηρήσει, οι καθηγητές του δημοσίου έρχονται στο σχολείο, κάνουν το μάθημά τους, τελειώνει η ώρα τους και φεύγουν στο σπίτι. Λίγοι είναι εκείνοι που προσπαθούν να μάθουν κάτι στα παιδιά και θέλουν να κάνουν καλή δουλειά. Οι υπόλοιποι, έχουν βρει μια μόνιμη δουλειά και καλώς ή κακώς τη δέχονται.

Στο φροντιστήριο, είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Οι καθηγητές είναι πιο κοντά στα παιδιά, διαφορετικά δε θα είχαμε πολύ καλά αποτελέσματα.

ΠτΘ: Τόλη, μετρούσε για σένα η συμπάθεια ή η αντιπάθεια που έδειχναν οι καθηγητές;

Τόλης: Ποτέ δε μ’ ενδιέφερε αυτό. Υπήρχαν, βέβαια, κάποιες περιπτώσεις που ένας καθηγητής ενδιαφερόταν περισσότερο για μένα ή για όλους τους άλλους εκτός από εμένα αλλά δεν έδινα σημασία. Προσπαθούσα να κάνω αυτό που πρέπει. Αν έβλεπα ότι η όποια αντιπάθεια μεταφραζόταν στο ότι δε με βοηθούσε να βελτιωθώ στο μάθημά τους αντιδρούσα ορισμένες φορές, αλλά όχι στη Γ΄ Λυκείου.

Στο φροντιστήριο, δε νομίζω ότι υπάρχουν συμπάθειες και αντιπάθειες.

Κωνσταντίνα: Παλαιότερα με επηρέαζε η συμπεριφορά του καθηγητή και μάλιστα είχα φτάσει στο σημείο να μισήσω μάθημα, ενώ ήταν το αγαπημένο μου. Φέτος, όμως, πήρα την απόφαση ότι όλα τα μαθήματα ήταν σημαντικά για μένα κι έπρεπε να τα διαβάσω για μένα.

Μαρία: Στο φροντιστήριο οι καθηγητές και οι μαθητές είχαν κοινό στόχο οπότε δεν ήταν δυνατόν να καλλιεργηθούν κάποιες αντιπάθειες. Όλοι ήθελαν να πετύχουν οι μαθητές που παρακολουθούσαν το μάθημα, γιατί οι επιτυχίες των μαθητών τους είναι επιτυχίες του φροντιστηρίου.

Οι καθηγητές εδώ έχουν πιο ομαδικό πνεύμα. Δε λένε ότι ένα 20άρι οφείλεται σ’ ένα καθηγητή αλλά ότι όλοι μαζί έκαναν καλή δουλειά.

Στο σχολείο, πιστεύω ότι δεν πολυενδιαφέρονται για το αποτέλεσμα, αν και θεωρώ ότι κάποιοι καθηγητές νοιάζονται και προσωπικά για τους μαθητές.

Βάλια: Μπορώ να πω ότι ήμουν από τους τυχερούς γιατί ποτέ δεν είχα πρόβλημα και με κανέναν καθηγητή, επομένως δεν είχα λόγο να μισήσω κάποιο μάθημα. Έβλεπα ότι για άλλα παιδιά δεν ίσχυε αυτό και κάποια παιδιά δεν τα συμπαθούσαν. Ένιωθα ότι θα με μισούσαν οι συμμαθητές μου γι’ αυτό το λόγο αλλά ευτυχώς δε συνέβη.

Κώστας: Η στάση του καθηγητή μπορώ να πω ότι με επηρεάζει υπερβολικά, αν και δεν συνάντησα κάποιο πρόβλημα. Όταν ήρθα στο «ΠΟΛΥΔΥΝΑΜΟ» στην Α΄ Λυκείου, έμαθα να διαβάζω, οι καθηγητές με διαμόρφωσαν σαν μαθητή κι εδώ που έφτασα το οφείλω σ’ αυτούς.

Αυτό που λένε ότι οι καθηγητές του σχολείου είναι τεμπέληδες πιστεύω ότι οι περισσότεροι προσπαθούν –τουλάχιστον στο Γ΄ Ενιαίο Λύκειο Κομοτηνής – να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν, γιατί ήταν όντως σύμμαχοί μας.

Νίκος: Εφόσον η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο και η επαγγελματική αποκατάσταση εξαρτώνται από εξετάσεις ο γονιός κάνει για το παιδί του τα πάντα. Όσο δίνουμε εξετάσεις για να μπούμε στο πανεπιστήμιο θα υπάρχουν τα φροντιστήρια.

Θάνος: Πιστεύω ότι τα φροντιστήρια σαν θεσμός ήταν καλύτερα πριν 20 χρόνια που διαρκούσαν δύο ώρες κι όχι τώρα που φτάνουν στις ώρες του σχολείου. Έχουμε φτάσει στο σημείο να παίρνουμε τη βασική εκπαίδευση από το φροντιστήριο.

Αλέξανδρος: Δεν έστελναν πάντα οι γονείς τα παιδιά τους στο φροντιστήριο από μικρή ηλικία. Άρχισε από τότε που κατάλαβαν ότι είναι δύσκολο να περάσει ένας μαθητής στο πανεπιστήμιο.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ κι εύχομαι καλό καλοκαίρι.

Αλέξανδρος, Νίκος, Μαρίνα, Θάνος, Μαρία, Κωνσταντίνα, Τόλης, Κώστας, Μαρία, Βάλια: Καλό καλοκαίρι.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.