Ενα ομορφο ταξιδι… μια περιπετεια…

Οι συναυλίες είναι σαν τα ταξίδια. Συνήθως μας πηγαίνουν σε τόπους άγνωστους πλημμυρισμένους από ήχο και φως. Συχνά μας προκαλούν προσδοκίες, εμπειρίες, συναισθήματα. Και πάντα μας αφήνουν εντυπώσεις.

Ένα ταξίδι σύντομο σε διάρκεια, αν και κράτησε τρεις ώρες περίπου, πλούσιο όμως σε ερεθίσματα, ήταν και η συναυλία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Διονύση Τσακνή και Φίλιππου Πλιάτσικα που δόθηκε την Παρασκευή που μας πέρασε στο καλοκαιρινό ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής.

Κατάμεστο το θέατρο τους υποδέχθηκε με ενθουσιασμό και χειροκροτώντας.

Οι τρεις καλλιτέχνες άμεσοι με το κοινό τους κατόρθωσαν να κάνουν τον κόσμο να αισθανθεί ότι είναι ανάμεσά τους και όχι πάνω στη σκηνή, κατόρθωσαν να μεταδώσουν τη σκέψεις τους και τα συναισθήματά τους σε ένα κοινό που παραληλούσε σε κάθε τους τραγούδι.

Και φυσικά η συναυλία ξεκίνησε με το «Διδυμότειχο μπλουζ» με το οποίο και οι τρεις ερμηνευτές καλωσόρισαν το συγκεντρωμένο πλήθος το οποίο αποτελούνταν κυρίως από νέα παιδιά.

Ήτανε μια θερμή εισαγωγή που έδωσε και το στίγμα της βραδιάς: Μια περιπλάνηση στο χρόνο και στον τόπο μέσα από τη μαγεία της μουσικής.

Ακολούθησαν στίχοι και μελωδίες πολλών σύγχρονων αλλά και παλαιότερων δημιουργών τους.

«Αν υποψιασθώ ότι αύριο στη συναυλία της Μούσχουρη θα είστε όρθιοι και σήμερα κάθεστε θα πάθω λαχτάρα». Τα λόγια αυτά του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ξεσήκωσαν ένα μεγάλο μέρος του κοινού και το οδήγησαν όρθιο στο χώρο μπροστά στην ορχήστρα να δίνει το δικό του ρυθμό στη συναυλία.

Το πλήθος ανταποκρινόμενο στην συγκίνηση της μουσικής χαλάρωσε, γέλασε, τραγούδησε, χειροκρότησε.

Η συναυλία ήταν μία παράσταση. Κάθε παράσταση είναι ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός. Είναι μια εμπειρία η οποία ορίζεται από τη σχέση που δημιουργείται κάθε φορά ανάμεσα σε αυτούς που παίζουν και σε αυτούς που βλέπουν, σε αυτούς που ακούνε. Και αυτό το στοιχείο καθόρισε και την επιτυχία της παράστασης, η οποία κατόρθωσε να σπάσει το τείχος που χωρίζει τον καλλιτέχνη από το κοινό.

Ελεύθεροι οι καλλιτέχνες πάνω στην σκηνή, ελεύθερος κι ο κόσμος κάτω από την σκηνή… και κάπου ανάμεσα η συγκίνηση, ο ενθουσιασμός, το χειροκρότημα… το σημείο όπου οι δύο κόσμοι συναντώνται.

Η συναυλία μας έδωσε το ωραίο ταξίδι. Κι όταν το ταξίδι γίνεται η αφορμή για μια νέα περιπέτεια, τότε το ταξίδι δεν έχει τελειώσει…

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.