Παρουσιαση της εργασιας τα «Λιμανια της Ροδοπης»

Την Τετάρτη 22 Ιουνίου στις 7 το απόγευμα στην αίθουσα τελετών της Νομαρχίας Ροδόπης θα παρουσιασθεί η εργασία –έρευνα των μαθητών της Περιβαλλοντικής Ομάδας του 3ου Ενιαίου Λυκείου Κομοτηνής με θέμα τα «Λιμάνια της Ροδόπης»

Η έρευνα έγινε στα πλαίσια της πράξης 2.6.1.γ «Σχολικά Προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης – ΣΠΠΕ» (ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ, μέτρο 2.6, ενέργεια 2.6.1) που συγχρηματοδοτεί η ΕΕ, οργανώνει και διαχειρίζεται το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Στο Πρόγραμμα συμμετείχαν 17 μαθητές της Α΄ Λυκείου και 2 εκπαιδευτικοί. Σήμερα ο ΠτΘ συζητά με τους δύο εκπαιδευτικούς, Παπαγιαννάκη Αθανάσιο, συντονιστή του προγράμματος, Γώττη Νικόλαο, υπεύθυνο Π.Ο και τους μαθητές, Αντωνιάδου Ζωή, Αντωνιάδου Κέλλυ, Καρρά Ασημένια, Κοκκινάκη Γεωργία, και Σουραή Ευγενία για το πρόγραμμα και για τις εμπειρίες που απέκτησαν.

Τα παιδιά καταθέτουν την εμπειρία τους

Κέλλυ Αντωνιάδου: «Ήταν μια πάρα πολύ ωραία εμπειρία. Μου άρεσε το γεγονός ότι δεν ήταν μια εργασία που απλά συγκεντρώναμε πληροφορίες ώστε να είναι βαρετή. Επισκεφτήκαμε τα λιμάνια, πήραμε δείγματα για να κάνουμε ανάλυση. Ήτανε μία έρευνα δική μας ουσιαστικά, ενδιαφέρουσα και πιστεύω ότι αποκτήσαμε ωραίες εμπειρίες.

Μαζί με την Ζωή ασχοληθήκαμε με το περιβάλλον και συγκεκριμένα με την ποιότητα του θαλασσινού νερού και την ποιοτική υποβάθμιση των λιμανιών και γι αυτό το λόγο πήραμε δείγματα, με τον τρόπο που εργάζονται οι χημικοί, και από τα τρία λιμάνια τα οποία στείλαμε για μικροβιολογική και φυσικοχημική εξέταση στο Χημείο της Αλεξανδρούπολης. Δεν κάναμε δηλαδή συλλογή εντύπου υλικού αλλά είχαμε μαζί μας όργανα, όπως θερμόμετρο, πεχάμετρο».

Καρρά Ασημένια: «Με την Γεωργία ασχοληθήκαμε με την αρχαία ιστορία των λιμανιών. Η εργασία μας κυμαίνονταν σε θεωρητικό επίπεδο και όχι σε επίπεδο έρευνας. Συλλέξαμε πληροφορίες, επισκεπτόμενες το αρχαιολογικό μουσείο, τη βιβλιοθήκη του από όπου πήραμε πληροφορίες για λιμάνια, χάρτες τα οποία και συγκεντρώσαμε. Ήτανε μια καλή εμπειρία γιατί αποκτήσαμε γνώσεις. Εγώ για παράδειγμα δεν γνώριζα τίποτα για το λιμάνι της Στρύμης, ούτε καν ότι υπήρχε πόλη».

Κοκκινάκη Γεωργία: «Βασικά ήταν πολύ ενδιαφέρουσα εργασία. Ξεκινήσαμε με λίγες γνώσεις που αφορούσαν στα τρία λιμάνια που είναι γνωστά σε εμάς σήμερα. Στην πορεία ανακαλύψαμε ότι υπήρχαν και άλλα με προϊστορία. Γνωρίσαμε για τη Στρύμη, για τη Δίκαια, για την Αναστασιούπολη, που ήταν αρχαία πόλη και δεν είχαμε ξανακούσει γι’ αυτήν».

Αντωνιάδου Ζωή: «Ήταν μια ενδιαφέρουσα εμπειρία η οποία μας έδωσε τη δυνατότητα να κάνουμε πράξη πολλά θέματα που διδαχθήκαμε σε θεωρητικό επίπεδο. Για παράδειγμα στο μάθημα της Χημείας που ειδικεύεται στο ph και σε διάφορα άλλα αντικείμενα και τα οποία δεν είναι δυνατόν να γίνουν πράξη κατά τη διάρκεια του σχολικού μαθήματος η εργασία μας έδωσε την ευκαιρία να τα γνωρίσουμε και εμπειρικά. Για αυτό πιστεύω πως αποκομίσαμε πολλές γνώσεις.

Σουραή Ευγενία: «Όντως αποκομίσαμε πάρα πολλά. Καταρχήν καταφέραμε να γνωρίσουμε το λιμάνι του Φαναρίου ή της Μαρώνειας από μια άλλη οπτική γωνία, και όχι πάμε για βόλτα ή πάμε για μπάνιο. Το θέμα μου στην ομάδα αφορούσε στη μελέτη των μεγαλύτερων λιμανιών της Ελλάδας και στην εύρεση των ελλείψεων των λιμανιών της περιοχής μας μέσα από σύγκριση τομέων, όπως ο αλιευτικός ή τουριστικός, καθώς και στην κατάθεση προτάσεων που αφορούν λύσεις έτσι ώστε να μπορέσει το λιμάνι της Μαρώνειας ή του Φαναρίου να αποκτήσουν υποδομές για ανάπτυξη είτε τουριστική είτε εμπορική.

Τι πρέπει να γίνει;

Σουραή Ευγενία: «Πιστεύω ότι πρέπει να γίνουν τα κατάλληλα έργα. Από άποψη περιβαλλοντική τα λιμάνια είναι παραμελημένα. Για παράδειγμα στο λιμάνι του Ιμέρου με όλα τα φύκια που έχουνε συσσωρευτεί έχει αντίκτυπο και στη χλωρίδα και στην πανίδα του λιμανιού. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει πρώτα να φροντιστεί από άποψη οικολογική και μετά να γίνουν τα ανάλογα έργα τα οποία θα μπορέσουν να καλυτερέψουν την κατάσταση του λιμανιού. Επίσης πιστεύω ότι δεν χρειάζεται το λιμάνι του Φαναρίου ή της Μαρώνειας να γίνει εμπορικό και μεγάλο, γιατί δεν έχει τέτοιες υποδομές, αλλά μπορεί να καλυτερέψει η κατάστασή του και τότε θα έχει μεγάλες πιθανότητες να γίνει πόλος έλξης τουριστών».

Κέλλυ Αντωνιάδου: Καταρχήν πριν γίνει κάτι θα πρέπει να γίνουν μελέτες. Όσα λάθη έχουν γίνει στα λιμάνια και έχουν δημιουργήσει περιβαλλοντικά προβλήματα οφείλονται στη μη ύπαρξη κατάλληλου σχεδιασμού.

Δυσκολίες που αντιμετώπισαν

Καρρά Ασημένια: «Εμείς προσωπικά δεν αντιμετωπίσαμε δυσκολίες γιατί το μέρος της εργασίας που μας αναλογούσε ήταν θεωρητικό και οι πληροφορίες που θέλαμε ήταν στάνταρ. Στο αρχαιολογικό μουσείο που πήγαμε ή στη βιβλιοθήκη σίγουρα θα βρίσκαμε. Οπότε δεν αντιμετωπίσαμε ιδιαίτερη δυσκολία.

Ζωή Αντωνιάδου: «Η δική μας εργασία ήταν δύσκολη επειδή δεν υπήρχαν συγκεκριμένα βιβλία και συγκεκριμένη θεωρία που αφορούσαν στο θέμα μας ώστε να τα μελετήσουμε. Έπρεπε να κάνουμε τα πειράματα, να στείλουμε το νερό στο χημείο, και γενικά με προσωπική μας προσπάθεια τα καταφέραμε. Και εγώ και η Κέλυ στηριχτήκαμε μόνο στις πληροφορίες που μας έδωσαν οι κάτοικοι των περιοχών που επισκεπτόμασταν.

ΠτΘ:κ. Παπαγιαννάκη, ποια πιστεύετε ότι είναι η σημασία τέτοιων σχολικών προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης;

Α.Π.:Τα σχολικά προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης συμβάλλουν στη μετάδοση των απαραίτητων γνώσεων και στην ευαισθητοποίηση των μαθητών έτσι ώστε αυτοί να αποτελέσουν κριτικούς και ενεργούς πολίτες με βασικό στόχο την πρόληψη και την αντιμετώπιση περιβαλλοντικών ζητημάτων πάντοτε όμως,- και αυτό είναι το σημαντικό το οποίο δεν μπορούν να καταλάβουν πολλοί,- στις αρχές και τις πρακτικές της αειφορίας. Εμείς δεν είμαστε μια περιβαλλοντική ομάδα η οποία απλά ήθελε να δει και να περιγράψει μία κατάσταση. Εμείς βλέπουμε την κατάσταση, την μελετάμε, θέλουμε να την αναδείξουμε και προτείνουμε λύσεις. Εμείς δεν λέμε όχι στην ανάπτυξη, λέμε ναι, αλλά να φροντίσουμε ο πλανήτης, όποιες ζημιές του έχουμε κάνει, να μπορέσει να τις αντιμετωπίσει, ώστε να έχουν και οι επόμενες γενιές, και όχι φυσικά μόνο ο άνθρωπος, αλλά και τα άλλα είδη τα οποία κατοικούν στην γη.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι σε αυτή την ηλικία τα παιδιά είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε όλα αυτά;

Α.Π.:Σε αυτήν την ηλικία τα παιδιά αρχίζουν να σκέφτονται διαφορετικά. Ξεφεύγουν από το Δημοτικό, από το Γυμνάσιο, μπορούν κάποια πράγματα να τα καταλάβουν. Θεωρώ ότι δεν έχει νόημα να πεις ένα παιδί 16-17χρονών, μην πετάς σκουπίδι γιατί κάνεις κακό. Αυτό πρέπει να το μάθει σε πολύ μικρή ηλικία. Θα πρέπει να του εξηγήσεις ότι και ακόμη και αν πέταξε το σκουπίδι, φρόντισε αυτό να μην επιβαρύνει ή να επιβαρύνει όσο το δυνατόν λιγότερο γίνεται το περιβάλλον. Αυτός είναι και ο στόχος πιστεύω της αειφόρου ανάπτυξης.

ΠτΘ: Πώς ξεκίνησε το πρόγραμμα και η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος;

Α.Π.:Στην αρχή της σχολικής χρονιάς συγκεντρώθηκε η περιβαλλοντική ομάδα,- επιλέξαμε παιδιά της Α΄ Λυκείου ακριβώς για να έχουν περισσότερο χρόνο,- προτάθηκαν κάποια θέματα, εξετάσαμε ποια μας εξυπηρετούν και ποια όχι, ποια είναι στις προτεραιότητές μας, στα ενδιαφέροντα μας και επιλέξαμε με τα παιδιά τα λιμάνια της Ροδόπης. Πιστεύαμε ότι, επειδή η Ροδόπη δεν έχει παράδοση σαν ναυτικός τόπος, το θέμα θα αναδείξει τη σημασία και θα λύσει κάποια προβλήματα αλλά και θα προβάλλει μια εναλλακτική μορφή τουρισμού που ο τόπος την χρειάζεται. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε υποομάδες και κάθε παιδί ανέλαβε ένα κομμάτι από το σύνολο της εργασίας. Η εργασία ξεκίνησε το Δεκέμβρη και ολοκληρώθηκε με τις διακοπές του Πάσχα. Στην ουσία το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με την παρουσίαση της όλης εργασίας στις 22 του μηνός στη Νομαρχία.

ΠτΘ: Σήμερα πώς κρίνετε το αποτέλεσμα;

Α.Π.:Θεωρώ ότι πετύχαμε. Παρόλο που είμαι ντόπιος και έχω μεγαλώσει εδώ, έγινα γνώστης πολλών θεμάτων που αφορούν τόσο στην ιστορία της περιοχής όσο και την οικονομία. Για παράδειγμα θα σας πω ότι πλούτισα τις γνώσεις μου για το αρχαίο λιμάνι της Μαρώνειας για το οποίο γνώριζα ελάχιστα, ή το γεγονός ότι στο Φανάρι είναι πολλοί οι νέοι που ασχολούνται με την αλιεία. Και αυτό το γνώρισαν και τα παιδιά. Ιδιαίτερα θα έλεγα ότι τα παιδιά γνώρισαν την ιστορία του τόπου και σαν εκπαιδευτικός θα ήθελα να προτείνω κάποια στιγμή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα κάποιες ώρες τα παιδιά να διδάσκονται την ιστορία του τόπου τους.

Γενικότερα θα έλεγα ότι επειδή στην Ελλάδα επικρατεί η αντίληψη να πλουτίσουμε από τον τουρισμό, να μας επισκεφθούν δηλαδή τουρίστες να πάρουμε από αυτούς και για τον άλλον χρόνο δεν μας νοιάζει, εμείς θέλαμε να δείξουμε ότι υπάρχει τρόπος η Ροδόπη να προσφέρει και ένα άλλο είδος τουρισμού. Να μπορεί ο επισκέπτης ερχόμενος εδώ να γνωρίσει τη Μαρώνεια, την Ισμαρίδα λίμνη, το Φανάρι, να ανηφορίσει στην ορεινή Ροδόπη, το Παπίκιο το οποίο επίσης είναι άγνωστο στους περισσότερους ακόμη και σε μας που γεννηθήκαμε εδώ.

Ν.Γ.:Εγώ που δεν είμαι ντόπιος, είδα και μια άλλη προοπτική προσέγγισης της Ροδόπης από τη μεριά της θάλασσας. Κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μας το είχαμε και αυτό όταν ξεκινούσαμε το πρόγραμμα αλλά εγώ τη Ροδόπη τη φανταζόμουνα σαν οδικό δίκτυο. Με τις κατάλληλες εργασίες και προτάσεις που μπορούν να γίνουν υπάρχει και άλλος τρόπος πρόσβασης στη Ροδόπη, τουριστικά βέβαια σκεπτόμενος. Υπάρχει δυνατότητα προσέγγισης και από τη θάλασσα με την αξιοποίηση ενός λιμανιού από τα τρία. Στόχος μας και ελπίδα μας είναι να κάνουμε την παράλια της Ροδόπης περισσότερο γνωστή.

ΠτΘ: Πόσο σημαντικό πιστεύετε ότι είναι τα σχολειά πέρα από τις γνώσεις που δίνουν να τις διευρύνουν και μέσα από άλλα ερεθίσματα;

Α.Π.: Στόχος μας είναι να καταλάβουν τα παιδιά την έννοια του κριτικού κατ’ αρχήν πολίτη και μετέπειτα του ενεργού. Αυτό πιστεύω ότι θα βοηθήσει πάρα πολύ αυτό τον τόπο που λέγεται Ελλάδα. Δεν έχει νόημα να τους μάθουμε κάποια πράγματα. Αυτά με κάποιο τρόπο θα τα μάθουν. Σημασία έχει να πείσουμε τους μαθητές ότι πέρα από τις γνώσεις ενός βιβλίου υπάρχει και ένας μεγάλος ορίζοντας γνώσεων τον οποίο θα μπορούσαν να αποκτήσουν αλλά ψάχνοντας.

Συγκεκριμένα μέσα από το μάθημα το οποίο κάνω «Τεχνολογία», το οποίο έχει άμεση σχέση με την έρευνα και τον προγραμματισμό, προσπαθώ να μάθω στα παιδιά ότι για να μάθουν θα πρέπει να ερευνήσουν και αν υπάρχει η δυνατότητα να πειραματιστούν. Μόνο τότε θα αποκτήσουν το 100% των γνώσεων.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το σημαντικό επίσης είναι ότι τα παιδιά δούλεψαν και σαν ομάδα κάτι που είναι δύσκολο με το σημερινό τρόπο λειτουργίας του σχολείου που τα χρονικά περιθώρια των παιδιών είναι στενά. Ήταν σημαντικό ότι δούλεψαν ομαδικά και μπόρεσαν να ανταλλάξουν απόψεις, να συνεργαστούν και να παρουσιάσουν την εργασία τους και στα υπόλοιπα παιδιά ώστε να γίνουν και αυτά γνώστες των γνώσεων που απέκτησαν τα ίδια.

Ν.Γ.:Εγώ προσωπικά εντυπωσιάστηκα από το γεγονός γιατί πριν ξεκινήσει η όλη εργασία. η οποία απλά υπήρχε σαν πρόγραμμα. πίστευα ότι δεν θα συλλεχθούν πολλά στοιχεία. ότι θα είναι μια απλή παρατήρηση. Εντυπωσιάστηκα όμως όταν είδα τι μπορούν στο τέλος να καταφέρουν τα παιδιά όταν τους δώσεις το κατάλληλο ερέθισμα. Πραγματικά κάποιες στιγμές μας εξέπληξαν ευχάριστα με την απόδοσή τους και με τα αποτελέσματα της έρευνάς τους.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Α.Π.-Ν.Γ.: Κι εμείς σας ευχαριστούμε.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.