«ΣΥΝΩΡΑ»: Ποπ καλοκαιρινο τευχος

Εκμυστηρεύσεις

Πολλά από τα κείμενα του 16ου τεύχους θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν εκμυστηρεύσεις, κείμενα ψυχής, από νέα άτομα που όχι μόνο αφιερώνουν χρόνο στο διάβασμα, τη μουσική, το διάλογο αλλά τολμούν και να γράφουν. «Μην παίζεις με τα βάθη της ψυχής του άλλου», κείμενο που υπογράφει η Φωτεινή Τσαρδούνη, στο οποίο ξεδιπλώνεται η γνωριμία δυο ανθρώπων που παλεύουν με την εμπιστοσύνη στον άλλο.

Η Ζωή Καλαϊτζή γράφει ένα διήγημα με τον τίτλο «Ζηλεύω» όπου η μαργαρίτα που μαδάμε για να δούμε αν ο άλλος μας αγαπά βγάζει κάποια στιγμή το «όχι». Το φινάλε γι’ άλλους λυτρωτικό γι’ άλλους τραγικό.

Ο Παναγιώτης Μουχτερός έμεινε κοντά στα «ΣΥΝΩΡΑ» αν και βρίσκεται εκτός συνόρων Κομοτηνής και γράφει το «Νομικόν Ημερολόγιον» με πολύ τόλμη και για δικηγόρο και για άντρα.

«Ημερολόγιο καταστρώματος» είναι το κείμενο της Ελίζας Κωσιωρή που παλεύει με τις «πνευματικές ψυχώσεις» του τύπου «τα βυζιά μου είναι αρκετά στητά» και «πόσο αντικομφορμιστική είναι η ποίηση του Αρανίτση;»

Ο Λάζαρος Παπουτσής γράφει την ιστορία του συγκροτήματος «Hawkwind» του οποίοι ακόμη και το όνομα έχει τη δική του ιστορία. Η Αμαλία Ρέλλου μάς επαναφέρει στα στερεογράμματα που κατέκτησαν πολλούς πριν μερικά χρόνια κάνοντάς μας να παιδευόμαστε για ώρες μέχρι ν’ ανακαλύψουμε την κρυμμένη εικόνα.

Ο Γιώργος Λαγγουρέτος, από τους παλιούς Κοινοτικούς, συναντά τον Θοδωρή Βλαχάκη, ντράμερ των «Magic de Spell» και το Δημήτρη Μητσοτάκη, ντράμερ, στιχουργό και συνθέτη στους «Ενδελέχεια», αποδεικνύοντας ότι «Οι ροκάδες τραγουδάνε ακόμα».

Τα «ΣΥΝΩΡΑ» φιλοξενούν μια συνέντευξη ενδιαφέρουσα με τον λέκτορα λατινικής φιλολογίας Ανδρέα Μιχαλόπουλο με αναμνήσεις από τα χρόνια τα φοιτητικά. Η Ειρήνη Φαϊτού γράφει στο «Σεντούκι των γραμμάτων», προλογίζοντας ένα αφιέρωμα στο Νίκο Καββαδία από τον Μπάμπη Καλπάνη, στον Γιάννη Ρίτσο από την Χριστίνα Γιαλαμίδου.

Ο Μπάμπης Καλπάνης και η Ελίζα Κωσιωρή μίλησαν με τον Μισέλ Φάϊς για τη σχέση του με την γραφή και την ανάγνωση, για το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος…

Η 7η Τέχνη προσεγγίζεται από τη Μαρία Αϊβαζίδου μέσα από ένα αφιέρωμα στον Αλμοδόβαρ, ενώ δεν λείπουν και οι προτάσεις για ταινίες που αξίζει να δούμε από τη Φωτεινή Παυλοπούλου. Στους παλιούς Κοινοτικούς συγκαταλέγεται η Αγγελική Βάγια ενώ επίκαιρη παραμένει η σχέση του Νίκου Μαθιουδάκη με την Κοινότητα Νέων Κομοτηνής.

Λίγο πριν το τέλος ή φινάλε της 16ης έκδοσης ο Γιώργος Γιαννόπουλος αποτυπώνει με το φωτογραφικό φακό του στιγμές «τσιγγάνικης» διασκέδασης και ο Γιώργος Καρτάλης σκιτσάρει.

«ΣΥΝΩΡΑ»

εσωτερικά

Για τα «ΣΥΝΩΡΑ» και την κουλτούρα αυτού του τεύχους μιλήσαμε με τον Γιώργο Σάρλη όπως και για την «εσωτερική γραφή» που χαρακτηρίζει κάποια από τα μέλη. «Είναι χαρακτηριστικό της γραφής αυτών που γράφουν στα «ΣΥΝΩΡΑ». Πολύ συχνά εξωτερικεύουν πολύ βαθιά συναισθήματα. Ελπίζω αυτά τα κείμενα να προβληματίσουν αυτούς που θα τα διαβάσουν πάνω στις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε και μας ωθούν να γράψουμε» εύχεται ο Γιώργος.

Τα ενδιαφέροντα της Κοινότητας Νέων αποτυπώνονται μέσα από τα κείμενα που γράφονται κι επιλέγονται, για το βιβλίο, τη μουσική, τον κινηματογράφο.

Ο Γιώργος Σάρλης δίνει έμφαση στη σχέση και την επαφή που κρατούν με τους παλιούς Κοινοτικούς, όπως ο Γιώργος Λαγγουρέτος. «Στην ουσία ήταν αυτός που επανίδρυσε την Κοινότητα Νέων στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 και με τον οποίο έχουμε πολύ καλές επαφές και μάλιστα μάς έχει φέρει σε επικοινωνία και με άλλους Κοινοτικούς της εποχής του. Μας ενδιαφέρει να κρατήσουμε αυτό το κλίμα επικοινωνίας γιατί οι συζητήσεις με τους παλιούς Κοινοτικούς μας διδάσκουν ενδιαφέροντα πράγματα για την Κοινότητα. Έχουν την οπτική των εμπειρότερων και μας φέρνουν κοντά σε μια εποχή που ήταν πιο αγωνιστική».

Τα «ΣΥΝΩΡΑ» γράφονται για δεύτερη φορά από τη νέα συντακτική ομάδα που άλλαξε ρότα στην αισθητική του περιοδικού. «Αποφασίσαμε να εκσυγχρονίσουμε το περιοδικό χρησιμοποιώντας στοιχεία από την ποπ αισθητική και τέχνη και γενικότερα στοιχεία μοντέρνας έκφρασης».

Το περιοδικό δίνει την εικόνα του νέου κι όπως παρατηρεί ο Γιώργος Σάρλης κυριαρχούν εικόνες που προέρχονται από ποπ έργα τέχνης με στόχο να μείνει μακριά από την αισθητική και τη λογική του life style. Μια στάση στο εξώφυλλο υποχρεωτική. «Τα χρώματα είναι ποπ και κυρίως η προσθετική επέμβαση σ’ ένα κλασσικό έργο ώστε ν’ αποδοθεί με μοντέρνο τρόπο. Ο καλλιτέχνης ασχολήθηκε με τον κλασσικό πίνακα της δημιουργίας του κόσμου κι επενέβη βάζοντας χρώματα με τρόπο κάποιες φορές ανατρεπτικό, ειδικά στο πρόσωπο του θεού» λεει ο Γιώργος Σάρλης.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.