Ταξιδι στη Μοσχα: Ταξιδι ζωης

Μόσχα. Η πόλη με την μακραίωνα ιστορία. Το όνειρο χιλιάδων ανθρώπων να δουν από κοντά και να γνωρίσουν την κόκκινη πλατεία, το μαυσωλείο του Λένιν, το Θέατρο Μπολσόι, το Πανεπιστήμιο Λομονόσωβ. Τον 15ο αι. η Μόσχα έγινε πρωτεύουσα της Ρωσικού κράτους. Με την μεταφορά της Ρωσικής πρωτεύουσας στην Αγία Πετρούπολη το 1712, η Μόσχα έγινε δεύτερη πρωτεύουσα του κράτους. Το 1918 έγινε η πρωτεύουσα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, και από το 1922 μέχρι το 1991 έγινε η πρωτεύουσα της Ε.Σ.Σ.Δ. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 9.000.000 άτομα.

Στη Μόσχα βρέθηκαν για ένα μήνα πέντε φοιτητές από το Τμήμα Γλώσσας, Φιλολογίας. Πολιτισμού Παρευξεινίων Χωρών. Στόχος τους να γνωρίσουν την κουλτούρα, τον πολιτισμό αλλά και να εξασκηθούν στη γλώσσα. Μία από τους πέντε η Ραλλού Τραμουντάνη μεταφέρει τις εμπειρίες από το ταξίδι αυτό, ταξίδι ζωής όπως το αποκαλεί η ίδια.

ΠτΘ: Ποιο ήταν το έναυσμα για το συγκεκριμένο ταξίδι;

Ρ.Τ.: Αποφάσισα να πάω στη Ρωσία για να γνωρίσω τον πολιτισμό, την κουλτούρα αλλά και για να εξασκήσω τη γλώσσα που επέλεξα ως ειδικότητα στο τμήμα, το οποίο ως γνωστόν ειδικεύεται σε κάποιες κατευθύνσεις εκ των οποίων εγώ επέλεξα τη ρώσικη κατεύθυνση.

ΠτΘ:Το ταξίδι έγινε μετά από συνεργασία του τμήματος με το πανεπιστήμιο Λομονόσωφ;

Ρ.Τ.: Δυστυχώς ακόμη δεν υπάρχει συνεργασία του τμήματος με πανεπιστήμια της Ρωσίας. Πέντε φοιτητές αποφασίσαμε να φύγουμε και να κάνουμε πρακτική. Για το σκοπό αυτό ήρθαμε σε συνεννόηση με το Ινστιτούτο Πούσκιν στην Αθήνα να πάμε για πρακτική άσκηση στο πανεπιστήμιο του Λομονοσώφ. Είμαι αισιόδοξη ότι ο νέος πρόεδρος του τμήματος, ο κ.Σχινάς και ο νέος αντιπρόεδρος, κ. Σιμόπουλος θα κινήσουν τις διαδικασίες ώστε τα παιδιά να έχουν ανάλογες εμπειρίες.

Τα έξοδα για μας ήταν αρκετά, άξιζε όμως βέβαια τον κόπο. Τελειώνουμε ρωσική φιλολογία και είναι απαραίτητο ένα ταξίδι στη Ρωσία, όχι μόνο για εξάσκηση της γλώσσας αλλά και για να γνωρίσουμε από κοντά την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας. Θεωρώ ότι είναι πολύ διαφορετικό να έχεις μία άμεση εικόνα των πραγμάτων.

ΠτΘ: Από άποψη οργάνωσης είστε ευχαριστημένοι;

Ρ.Τ.: Στο Λομονόσωφ υπήρχαν πολλοί ξένοι φοιτητές, Υπήρχε εξαιρετική οργάνωση Όλοι οι φοιτητές μέναμε σε εστίες. Συγκεκριμένα εμείς μέναμε στις εστίες Σαμπαλόσκαγια που παίρνουν το όνομά τους από τη στάση του μετρό. Υπάρχουν δύο προγράμματα εκ των οποίων οι φοιτητές επιλέγουν να παρακολουθήσουν το ένα. Συγκεκριμένα υπάρχει στο πανεπιστήμιο Λομονόσωφ το πρόγραμμα ρωσικής φιλολογίας και το πρόγραμμα για ξένους φοιτητές Εμείς πήγαμε στο πρόγραμμα για ξένους φοιτητές για να εξασκήσουμε τη ρωσική γλώσσα. Από τη Δευτέρα έως την Παρασκευή είχαμε μάθημα πέντε ώρες κάνοντας θεωρία και πρακτική.

ΠτΘ: Πέρα από τα μαθήματα υπήρχαν και οργανωμένες ξεναγήσεις;

Ρ.Τ.: Επισκεφθήκαμε κάποια μέρη μετά από επιλογή δική μας. Σε κάποια μας συνόδευσε και η καθηγήτριά μας. Έτσι επισκεφθήκαμε την κόκκινη πλατεία, το μαυσωλείο του Λένιν, τα μπαλέτα Μπολσόϊ όπου παρακολουθήσαμε παράσταση και μάλιστα μας έκανε εντύπωση η προσήλωση και η συμμετοχή του κοινού σε αυτή, το μουσείο του Πούσκιν, τη γκαλερί Τριτσεκόσκαγια και πολλά άλλα μέρη. Σημειωτέον ότι σε κάθε στάση του μετρό που κατέβαινες κάτι καινούργιο ξανοιγόταν μπροστά σου για να θαυμάσεις.

ΠτΘ: Είχατε επαφές με τα άλλα παιδιά;

Ρ.Τ.: Στο τμήμα είχαμε επαφές με νέους, αλλά όχι Ρώσους. Υπήρχαν ξένοι φοιτητές από όλο τον κόσμο κατά πλειοψηφία Κινέζοι, αλλά και Ελβετοί, και Άγγλοι. Η συνεννόηση γινόταν στα Αγγλικά.

ΠτΘ: Με τις γνώσεις ρωσικών που είχατε μπορούσατε να συνεννοηθείτε;

Ρ.Τ.: Όταν φθάσαμε στη Μόσχα είχαμε άγχος γιατί έπρεπε να μιλήσουμε ρώσικα. Αυτό πιστεύω ότι το αισθάνονται όλοι όσοι βρίσκονται αντιμέτωποι με το συγκεκριμένο πρόβλημα. Είναι τελείως διαφορετικό να αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα του να μιλάς. Όταν μαθαίνεις μία γλώσσα έχεις την αίσθηση ότι μπορείς να συνεννοηθείς αλλά η επαφή σου είναι μόνο με το βιβλίο, δεν τη χρησιμοποιείς για να εξασκηθείς. Βέβαια στο τμήμα γίνεται καλή δουλειά αλλά δεν έχουμε άμεση επαφή με τη γλώσσα. Γενικά για να συνεννοηθείς στη Ρωσία πρέπει να ξέρεις τη γλώσσα τους. Στο μετρό, στα μαγαζιά, στα εστιατόρια μιλάνε μόνο ρώσικα και είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να εξασκηθείς, ιδιαίτερα εμείς που σπουδάζουμε.

ΠτΘ; Από την εμπειρία σας ποια είναι η άποψή σας για τους Ρώσους;

Ρ.Τ.: Προσωπική μου άποψη είναι ότι τους Ρώσους ή θα τους συμπαθήσεις ή θα τους αντιπαθήσεις. Είναι μία μεσαία κατάσταση. Κάποιους τους αγαπάς πολύ και είναι πολύ κοντά σου και κάποιοι από τις συμπεριφορές τους σου γίνονται αντιπαθείς. Πάντως δεν έχουν την ίδια νοοτροπία με τους Έλληνες. Γενικότερα θα έλεγα ότι η ζωή είναι ακριβή.

Εκείνο που μου έκανε εντύπωση είναι η σημασία που δίνουν στον πολιτισμό, στην κουλτούρα, στο διάβασμα. Όλοι διάβαζαν κάτι. Πάνω στο μετρό δεν έβλεπες άνθρωπο να μη διαβάζει είτε εφημερίδα, είτε βιβλίο. Είμαστε στριμωγμένοι και να βλέπεις τους Ρώσους να διαβάζουν.

ΠτΘ: Η ζωή είναι ακριβή;

Ρ.Τ.: Όπως και στην Κωνσταντινούπολη που πήγα πέρυσι μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι υπάρχουν κατηγορίες ανθρώπων, ότι υπάρχουν διαφορές οικονομικές. Επίσης μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι χρησιμοποιούν πάρα πολύ το μετρό και όλες τις ώρες είναι γεμάτο. Τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν είναι λίγα και μάλιστα δεν υπάρχουν ταξί.

ΠτΘ: Σαν νέοι θα σας ενδιέφερε φυσικά και η νυχτερινή ζωή..

Ρ.Τ.: Τα βράδια βγαίναμε και τα μαγαζιά είχαν κόσμο μέχρι το πρωί. Υπήρχαν μαγαζιά που έκλειναν νωρίς και υπήρχαν κάποια που έκλειναν αργά. Γενικά όμως δεν μπορώ να πω ότι γευτήκαμε νυχτερινή ζωή γιατί οι έξοδοί μας ήταν περιορισμένες.

ΠτΘ: Ποια η εμπειρία που αποκόμισες από το συγκεκριμένο ταξίδι;

Ρ.Τ.: Ήταν μία ωραία εμπειρία. Θα το χαρακτήριζα ένα ταξίδι ζωής γιατί βλέπεις από κοντά μια ιστορία, ένα πολιτισμό για τον οποίο έχεις ακούσει εδώ και χρόνια, προσπαθείς να κατατοπισθείς και όλα αυτά όταν τα βλέπεις από κοντά αισθάνεσαι δέος. Για παράδειγμα όταν βρεθείς στο μαυσωλείο του Λένιν αντιμετωπίζεις ένα περίεργο συναίσθημα. Όταν βλέπεις τον Λένιν που τον θαυμάζει όλος ο κόσμος που σου είναι γνωστός από τις φωτογραφίες αισθάνεσαι δέος, αμηχανία, φόβο, ανατριχίλα, ανάμεικτα αισθήματα. Ήταν μία απίστευτη εμπειρία, άκουγα ότι ο κόσμός ουρά περίμενε για να τον δει και δεν το πίστευα. Πράγμα που συνέβη. Μας είπαν να αφήσουμε τα πράγματά μας στην άκρη και προχωρώντας και κατεβαίνοντας τα σκαλιά φθάνεις κάποια στιγμή μπροστά του με ανάμεικτα συναισθήματα.

Εξάλλου, η Ρωσία είναι γνωστή για την ιστορία της, για τον πολιτισμό της, για την κουλτούρα της και όλα αυτά έχεις τη δυνατότητα να τα δεις από κοντά. Για αυτό το χαρακτηρίζω ταξίδι ζωής, καθώς και ένα ταξίδι για το οποίο δεν παίρνεις εύκολα την απόφαση να το πραγματοποιήσεις. Υπάρχει μια τελείως διαφορετική νοοτροπία, ο τρόπος ζωής είναι διαφορετικός, όλα είναι διαφορετικά και αξίζει τον κόπο.

ΠτΘ: Θα ξανάκανες το συγκεκριμένο ταξίδι;

Ρ.Τ.: Θέλω να ξαναπάω, αλλά για ένα ταξίδι, όχι για ένα μήνα. Ο τρόπος ζωής τους είναι μακριά από μένα.

ΠτΘ: Ραλλού σε ευχαριστούμε πολύ.

Ρ.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.