Σε συνεχη εγρηγορση για τα ανθρωπινα δικαιωματα

Ο ΠτΘ συνομιλεί σήμερα με τους προέδρους των δύο μεγαλύτερων νομικών σχολών της χώρας, τον κ. Ι. Καράκωστα καθηγητή του δικαίου του ανταγωνισμού και του δικαίου του περιβάλλοντος, πρόεδρο της Νομικής Αθηνών, του ιστορικότερου πνευματικού ιδρύματος της Ελλάδας που ιδρύθηκε το 1837 και τον κ. Κ. Φινοκαλιώτη, πρόεδρο της πολύ μεγάλης και εξίσου ιστορικής νομικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος υπηρέτησε στη Νομική Κομοτηνής ως καθηγητής του Φορολογικού Δικαίου μέχρι και το 1991.

Και οι δύο εκφράζουν την ικανοποίησή τους για τον επιστημονικό διάλογο του συνεδρίου όσο και για τις συμμετοχές νομικών από όλη την Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα δεν παραλείπουν να εκθέσουν τον προβληματισμό τους για την πορεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών και τις αλλοιώσεις που υφίσταται ο νομικός μας πολιτισμός από το παγκόσμιο κλίμα της «τρομοϋστερίας» που κυριαρχεί.

Ιωάννης Καράκωστας

ΠτΘ: κ. Καράκωστα, θα θέλαμε κάποια πρώτα συμπεράσματα από το κλίμα του συνεδρίου και από τις εργασίες;

Ι.Κ.: Το κλίμα θα έλεγα ότι είναι εξαιρετικό από πάσης πλευράς, οργανώσεως πάνω απ’ όλα, εισηγητών, αλλά και συμμετοχής. Από πλευράς οργανώσεως ο χώρος είναι θαυμάσιος, το περιβάλλον εξαιρετικό η Κομοτηνή υπέροχη πόλις. Από πλευράς εισηγητών νομίζω ότι είναι οι καλύτεροι και από τις τρεις νομικές σχολές, στα αντικείμενά τους, βέβαια. Από πλευράς συμμετοχής έχουν έρθει πολλοί συνάδελφοι και από τις τρεις νομικές, πολλοί φοιτητές κυρίως από το πανεπιστήμιο της Κομοτηνής, αλλά και από τη Θεσσαλονίκη.

Όσον αφορά τα θέματα που έχει να αντιμετωπίσει το συνέδριο δεν είναι μόνο ενδιαφέροντα αλλά και υψηλού επιπέδου. Το θέμα είναι επίκαιρο κυρίως μετά τις τελευταίες μεταβολές και ρυθμίσεις σε επίπεδο διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου, αλλά και σε επίπεδο καθαρά ελληνικού δικαίου, σε ποιο βαθμό τα όσα έχει επιτύχει η επιστήμη και η νομολογία, αλλά και η νομοθεσία τα τελευταία χρόνια, ιδίως στο επίπεδο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γιατί κυρίως αυτά καθορίζουν το νομικό πολιτισμό, είναι αυτονόητα και δεδομένα. Πρέπει να πούμε ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο διότι η έννομη τάξη με τις γνωστές διεθνείς προκλήσεις, την τρομοκρατία κ.λ.π. δοκιμάζεται συνεχώς. Ενόψει αυτών λοιπόν, το συνέδριο αυτό έχει ιδιαίτερη επικαιρότητα και θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο.

ΠτΘ: Όσον αφορά το νομικό πολιτισμό της χώρας μας, για τον οποίο τον τελευταίο καιρό έχει τονισθεί η ανάγκη να περιφρουρηθεί και να προστατευθεί έναντι των αλλαγών που επέρχονται και στη Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και γενικότερα εξαιτίας της έντασης του φαινομένου της τρομοκρατίας εγχώριας και ξένης καθώς και των αναγκών πρόληψης και καταστολής της, έχετε την εντύπωση ότι προστατεύεται αρκούντως από τις πιέσεις που ασκούνται έτσι ώστε να γίνει αυστηρότερος ή πιστεύετε ότι τον έχει αφήσει ανέγγιχτο όλο αυτό το παγκόσμιο κλίμα που υπάρχει;

Ι.Κ.: Μπορώ να τολμήσω να πω ότι ο νομικός μας πολιτισμός είναι υψηλού επιπέδου και αυτό οφείλεται βέβαια στην παράδοση, αλλά και στον πολιτισμό των Ελλήνων γενικότερα. Παρά τα όποια ελαττώματά μας και παρά τις όποιες αδυναμίες μας, νομίζω ότι όσον αφορά τον πυρήνα σεβασμού της αξίας του ανθρώπου οι Έλληνες στεκόμαστε πολύ ψηλά. Έτσι αν τα δει κανείς λοιπόν, ότι και ο νομικός πολιτισμός αλλά και ο πολιτισμός γενικότερα, και οι δομές της κοινωνίας μας είναι σταθερές, όσον αφορά τουλάχιστον τον σεβασμό των βασικών ανθρωπίνων αξιών, πιστεύω ότι έχουμε τα προσόντα να αντισταθούμε σε οποιουσδήποτε κινδύνους, αλλά πρέπει να είμαστε σε συνεχή εγρήγορση.

ΠτΘ.: Να εκμεταλλευτούμε τον ειδικότερο αντικείμενό σας, το δίκαιο προστασίας του καταναλωτή, το δίκαιο ανταγωνισμού και το δίκαιο περιβάλλοντος και να σας ρωτήσουμε ένα πολύ σημαντικό που απασχολεί την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, το ζήτημα των ΚΕΣ. Είναι ένα θέμα δυστυχώς που με τον τρόπο που έχει νομοθετηθεί στη χώρα μας απασχολεί το Υπουργείο Εμπορίου αλλά ταυτόχρονα, χτυπά άμεσα σε αυτό καθαυτό το status της δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη χώρα μας. Ποια είναι η άποψή σας;

Ι.Κ.: Πρώτα από όλα πιστεύω, και είναι βασική μου πεποίθηση, ότι η δημόσια ανώτατη εκπαίδευση πρέπει να περιφρουρηθεί πάση θυσία, να ενισχυθεί πάση θυσία από το κράτος, και να κατοχυρωθεί απολύτως. Βεβαίως συνταγματικώς είναι κατοχυρωμένη, αλλά μην ξεχνάτε ότι ζούμε σε ένα διεθνές πλαίσιο όπου βέβαια υπάρχουν και οι ρυθμίσεις του Ευρωπαϊκού δικαίου οι οποίες οπωσδήποτε θα μας επηρεάσουν. Πάντως πιστεύω ότι στα θέματα της αναγνωρίσεως των ΚΕΣ θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεχτικοί.

ΠτΘ.: Φοβάστε περίπτωση να υπεισέλθει ο αθέμιτος ανταγωνισμός στο πλαίσιο του ανοίγματος των αγορών της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης;

Ι.Κ.: Εάν ενισχυθεί όπως πρέπει η Δημόσια Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, δε νομίζω ότι κινδυνεύουμε από τον ανταγωνισμό των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

ΠτΘ.: Τι εννοείτε όταν λέτε ενίσχυση;

Ι.Κ.: Εννοώ ενίσχυση από κάθε πλευρά. Κυρίως από πλευράς οικονομικής, δομών, αλλά και αν θέλετε ηθική ενίσχυση και αναγνώριση του ρόλου της ανωτάτης δημόσιας εκπαίδευσης. Αυτά είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να εκπληρώσουμε τον προορισμό μας. Και τότε νομίζω ότι δεν κινδυνεύουμε από κανενός είδους ανταγωνισμό ιδιωτικής εκπαίδευσης, είτε αυτή εκπορεύεται από διεθνή κέντρα είτε και από τοπικούς παράγοντες.

ΠτΘ.: Επειδή υπάρχει μια φιλολογία για το κατά πόσο το δίκαιο προσαρμόζεται στις νέες ανάγκες που δημιουργούνται για το περιβάλλον στην εποχή μας, εκτιμάτε ότι το δίκαιο του περιβάλλοντος σήμερα, ακουμπά στις πραγματικές ανάγκες που δημιουργούνται σε όλα τα επίπεδα όσον αφορά την προστασία του;

Ι.Κ.: Δύσκολη ερώτηση. Το δίκαιο του περιβάλλοντος αποτελεί ένα σύνολο κανόνων δικαίου κι αποβλέπει στην ορθολογική διαχείριση και προστασία των καταναλωτικών αγαθών. Νομίζω ότι οι κανόνες και του Ευρωπαϊκού αλλά και του εθνικού δικαίου περιβάλλοντος, αλλά και του διεθνούς δικαίου είναι αρκετά αναπτυγμένοι, αρκετά ικανοποιητικοί, αλλά δεν φτάνει αυτό. Νομίζω ότι θα πρέπει να υπάρξει και η σωστή εφαρμογή των κανόνων και σωστή εφαρμογή σημαίνει σωστή διοίκηση, σωστά οργανωμένη διοίκηση, σωστά οργανωμένο κράτος, σωστά οργανωμένες εξουσίες. Εάν λοιπόν αυτά ακολουθηθούν με το σοβαρό τρόπο που επιβάλλουν οι καιροί, μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι.

ΠτΘ: κ. Καράκωστα σας ευχαριστούμε πολύ

Ι.Κ.: Και εγώ σας ευχαριστώ

Κωνσταντίνος Φινοκαλιώτης

ΠτΘ.: κ. Φινοκαλιώτη, θα θέλαμε να μας πείτε κάποια πρώτα συμπεράσματα από το κλίμα του συνεδρίου και από τις εργασίες που διεξάγονται εδώ στην Κομοτηνή.

Κ.Φ.: Νομίζω ότι αυτό που εντυπωσιάζει καταρχήν είναι το γεγονός ότι υπάρχει τεράστια προσέλευση και μάλιστα μέσα σε τριήμερο που ενδείκνυται περισσότερο για εκδρομές μάλλον, παρά για συνέδριο. Είναι εντυπωσιακή η συμμετοχή και των φοιτητών κάτι το οποίο ειλικρινά είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό.

ΠτΘ.: Το άνοιγμα του προβληματισμού που υφίσταται σήμερα στο νομικό κόσμο της χώρας μας σε σχέση με το νομικό μας πολιτισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποτελεί κατά τη γνώμη σας μια καλή αφετηρία ώστε να επανατοποθετηθούν σε διαφορετική βάση ζητήματα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή;

Κ.Φ.: Η εποχή μας είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, όλοι βιώνουμε τα προβλήματα που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση, και νομίζω ότι χρειάζεται έτσι και αλλιώς η επανατοποθέτηση του νομικού κόσμου, της νομικής επιστήμης και του νομοθέτη ώστε να αντιμετωπισθούν καταστάσεις οι οποίες οδηγούν σε αμφιβολίες κατά πόσον υπάρχει πρόοδος ή οπισθοδρόμηση στο νομικό πολιτισμό. Όλοι θεωρούν ότι ο πολιτισμός βαδίζει παράλληλα με τη νομική επιστήμη, με τη νομοθεσία και θα πρέπει κανείς να δει κατά πόσον και ο πολιτισμός, όχι μόνο ο νομικός, κάνει βήματα προόδου, ή κατά πόσο οπισθοχωρεί, όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο αλλά και διεθνές επίπεδο με όλα αυτά που βιώνουμε, όπως νόμοι κατά της τρομοκρατίας, οι οποίοι όχι απλώς δεν κατοχυρώνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά μάλλον αφαιρούν ασφαλιστικές δικλίδες οι οποίες μέχρι τώρα υπήρχαν, τουλάχιστον σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΠτΘ.: Είστε αισιόδοξος όσον αφορά το μέλλον των ατομικών ελευθεριών και των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα;

Κ.Φ.: Δεν μπορεί κανείς να είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος. Θα πρέπει να είναι πραγματιστής, να βλέπει τα προβλήματα και να προσπαθεί να δίνει όσον το δυνατόν τις καλύτερες λύσεις. Όμως ο νομικός πολιτισμός, αν θέλετε, διαμορφώνεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο παγκόσμιο περιβάλλον, είναι γνωστές οι θέσεις των κρατών, που αυτή τη στιγμή είναι κυρίαρχος στο διεθνές πεδίο, και έτσι θα έλεγα ότι μάλλον απαισιόδοξα πρέπει να σκέφτεται κανείς. Ίσως όμως από αυτήν την απαισιόδοξη σκέψη, θα πρέπει να προσπαθήσει να βρει κάποιος να γίνουν ακριβώς εκείνα τα βήματα που θα μπορούν τουλάχιστον σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, να δοθουν λύσεις διαφορετικές από αυτές που εμφανίζονται σε άλλες ηπείρους.

ΠτΘ.: κ. Φινοκαλιώτη, για πολλά χρόνια διατελέσατε καθηγητής στο Δημοκρίτειο. Πώς βλέπετε σήμερα την ανάπτυξη του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου αλλά και της περιοχής;

Κ.Φ.: Ήμουν δεκαπέντε χρόνια στην Κομοτηνή και ήμουν απ΄ αυτούς που έζησαν εδώ, εδώ γεννήθηκαν τα παιδιά μου και ίσως πέρασα τα ωραιότερα χρόνια της ζωής μου. Θα έλεγα ότι κάθε φορά που έρχομαι γεμίζω τις μπαταρίες μου. Χαίρομαι που βρίσκομαι ανάμεσα σε φίλους, χαίρομαι βλέποντας την αλματώδη ανάπτυξη του πανεπιστημίου αλλά και της περιοχής, πιστεύω ότι το πανεπιστήμιο υπήρξε το εργαλείο- μοχλός για αυτή την ανάπτυξη και χαίρομαι ειλικρινά γιατί ένας τόσο κρίσιμα εθνικός χώρος, παίρνει τη σημασία την οποία έπρεπε να έχει πάρει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ήμουν στα δύσκολα χρόνια του πανεπιστημίου 1978-1992, θα έλεγα τα πιο δύσκολα αλλά και όμως τα πιο δημιουργικά χρόνια.

ΠτΘ: κ. Φινοκαλιώτη, σας ευχαριστούμε πολύ.

Κ.Φ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Δ.Δ.- Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.