Μουσικα μακροβουτια με τους Χειμερινους Κολυμβητες

«Τα κύματα της θάλασσας μου το πανε

αυτή η νύχτα μένει κι αύριο ποιος ξέρει

Έλα πουλί μου να πάμε στην Πέραμο

στην Αρζεντίνα να βρεθούμε

φωτιές να δουν τα πέλαγα οποχαρές τ αστέρια

Ο ζων -νεκρός της μνήμης μας

μια πτήση στον αιθέρα

στο χάος και στο όνειρο απελπισιά χορτάτος».

Μεταίχμια στη ζωή του οι άλλοι τόποι που γνώρισε, από τη Λάρισα και το Βόλο ως τη Ρώμη και αλλού.

Πάντως όλοι μαζί ξεκίνησαν σαν μια παρέα φίλων από τη Bόρεια Eλλάδα που άρχισαν να παίζουν μουσική. Mε την πρώτη τους ανεξάρτητη παραγωγή που είχε τίτλο «Xειμερινοί Κολυμβητές» (1981), η παρέα μεγάλωσε απότομα και απέκτησε φανατικό κοινό, φανατικούς φίλους. O Aργύρης Mπακιρτζής, η ψυχή του συγκροτήματος, με την ιδιόρρυθμη φωνή του, τραγουδάει τον έρωτα, τη μοναξιά, την ομορφιά, τις φευγαλέες εικόνες, το κέφι της παρέας, τη μαγεία της νύχτας.

Tο 1985 βγήκε ο δίσκος «Aπό το πάρκο στη Mυροβόλο», που έμελλε να γεμίσει τα στόματα ακόμα περισσότερων θαυμαστών τους.

Πέντε χρόνια πριν ο παλιός γνώριμος του Αργύρη Μπακιρτζή Νίκος Παπάζογλου προσπαθούσε να χωρέσει σε χιλιοσβησμένες ταινίες και κονσόλες το σπανιότατο ηχόχρωμα της φωνής του Αργύρη Μπακιρτζή.

Iδιαίτερη περίπτωση ερασιτεχνών μουσικών, οι Xειμερινοί Kολυμβητές έφτιαξαν, με τους τρεις βασικούς τους δίσκους, τραγούδια που αποτελούν πρότυπα για τη ζωντάνια, τον ενθουσιασμό, την τρυφερότητα, την αγάπη, αλλά και τη μελαγχολία τους. Δηλαδή, μια μικρή συνταγή ζωής.

Οι σπάνιες εμφανίσεις τους αποτελούν γεγονός, κάθε συναυλία τους είναι διαφορετική γιατί δημιουργείται «επί τόπου», με τη συμμετοχή του κοινού, και κάθε παράστασή τους διακρίνεται όχι μόνο για τη μουσική τους πρόταση, που συνδυάζει παραδοσιακά και έντεχνα στοιχεία εφαρμοσμένα από δεξιοτέχνες μουσικούς, αλλά και για την ευδιάθετη, ζεστή και ουσιαστική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Χειμερινοί Κολυμβητές με το κοινό τους.

Μελωδικοί, μελό, πεζολογικοί, ιδιαίτεροι, αντιφατικοί… οι στίχοι και τα απρόσμενα γυρίσματα φωνής και οργάνων έκαναν τους Χειμερινούς Κολυμβητές γνωστούς και δικαίωσαν το αντισυμβατικό του τίτλου τους, το κολύμπι σε δύσκολους χειμώνες τότε, εν τη γενέσει τους, για την Ελλάδα και το τραγούδι ίσως…

Σήμερα καθένα από τα μέλη ακολουθεί την προσωπική του διαδρομή στην ελληνική μουσική σκηνή, με ξεχωριστή δισκογραφική παρουσία. «Χειμερινοί Κολυμβητές» είναι κυρίως οι:

Αργύρης Μπακιρτζής (φωνή). Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη είναι αυτοδίδακτος μουσικός και γράφει στίχους και μουσική.

Κώστας Βόμβολος (ακορντεόν, κανονάκι). Γεννήθηκε στο Βόλο. Γράφει μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Μιχάλης Σιγανίδης (κοντραμπάσο, μαντολίνο, φωνή). Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Γράφει μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Κώστας Σιδέρης (τζουράς, φωνή). Γεννήθηκε στη Φλώρινα και είναι αυτοδίδακτος μουσικός.

Γιώργος Τακματζόγλου (κιθάρα, φωνή). Γεννήθηκε στην Έδεσσα και είναι αυτοδίδακτος μουσικός.

Φλώρος Φλωρίδης (σαξόφωνο). Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ασχολείται με τη σύγχρονη τζαζ. Είναι σολίστ και μέλος συνόλων σύγχρονης μουσικής.

Χάρης Παπαδόπουλος (μπουζούκι). Γεννήθηκε στην Κατερίνη. Γράφει μουσική.

Α.Χ.

«Η μακρινή σιωπή των αστεριών

το έμμονο ζουζουνητό της φωτισμένης πόλης

Χειμερινοί Κολυμβητές

νύχτα γυρνάν οι ποιητές

προϊστορικά τέρατα στην κατεχόμενη πόλη

Ο Παναγιώτης χαμογελαστός

ένα καράβι σχίζει το νερό

σωματική μας παλιγγενεσία

Καραμπουρνάκι, Αρετσού

τριανταφυλλιές στιγμές, σε ακαμάτη στόμα…».

«Τώρα που παντρεύεσαι, σου το λέω άλλη μια πως σ’ αγαπάω

κι όμως λέγω, στο καλό, γιατί είσαι μια γυναίκα της οδύνης

Δέκα χρόνια σ’ αγαπώ, τα καλύτερα της νιότης μου τα χρόνια

Γιατί τώρα που πονώ, είν’ που χτίκιασες και σένανε και μένα

Τώρα φεύγεις, μ’ άλλον πας, στο κρεβάτι κάθε βράδυ να πλαγιάζεις

Όμως γρήγορα θα δεις, τα δικά μου τα φιλιά θα νοσταλγήσεις

Στο ’χω πει πολλές φορές, ό,τι χάσαμε δεν θα το ξαναβρούμε

Τώρα ένα θα σού πω, στην καρδιά μου θα ’χω χώρο και για σένα».