«Τα ΔΗΠΕΘΕ ειναι ελπιδα του θεατρου»

ΠτΘ: Πώς βλέπετε το συγκεκριμένο έργο σαν επιλογή;

Π.Π.: Η επιλογή του έργου ανήκει στο ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, το οποίο πολύ καλά κάνει και ασχολείται με το νεοελληνικό έργο, γιατί λαός που δεν ασχολείται με το δικό του θεατρικό έργο ή λογοτέχνημα μάλλον ξεχνάει τον ίδιο τον πολιτισμό του.

ΠτΘ: Μπορεί να θεωρηθεί ότι ο «Μανωλάκης ο Βομβιστής» ανήκει στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου, παρουσιάζει επικαιρότητα, μπορεί να προβληματίσει το κοινό;

Π.Π.: Έχει κάποια παρόμοια μηνύματα. Σαφώς θεωρείται από τα πολύ καλά θεατρικά έργα, δεδομένου ότι ο Αλέκος Σακελλάριος είναι μεγάλος μάστορας, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης και είναι πολύ γνωστές οι ταινίες του.

Ο «Μανωλάκης ο Βομβιστής» είναι μια πανέμορφη, διασκεδαστική κωμωδία, δεδομένου ότι η θεματολογία που κινείται γύρω από την υποτιθέμενη τρομοκρατία, ιδωμένη μέσα από τον κωμικό φακό του Σακελλάριου, δίνει χαρά. Η καυτή πατάτα που πετιέται από εδώ κι από εκεί στο θεατή προκαλεί πλούσιο γέλιο, που το έχει ανάγκη ο σημερινός θεατής.

ΠτΘ: Ο «Μανωλάκης ο Βομβιστής» είχε ένα ορατό στόχο εκείνη την εποχή, ενώ η σημερινή τρομοκρατία είναι περισσότερο θεατρική…

Π.Π.: Είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα γύρω από την τρομοκρατία. Εμείς στεκόμαστε στο ότι είναι ένα στέρεο έργο, μια πολύ όμορφη κωμωδία κι εκεί πάνω χτίζουμε την παράσταση.

Η ιστορία

ΠτΘ: Να δώσουμε μερικά στοιχεία του μύθου…

Π.Π.: Ο μύθος κινείται γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο, το Στάθη, αλλά και τον Μανωλάκη, ο οποίος είναι αδελφός της συζύγου του Στάθη. Δραπετεύει κάποια στιγμή κι έρχεται στο σπίτι και ακολουθούν μια σειρά κωμικά επεισόδια. Ο Στάθης είναι ένας φοβισμένος αστός και δε μπορεί να αντιληφθεί ότι γίνονται ανακατατάξεις μέσα στο σπίτι του. Η αδελφή, για παράδειγμα, βάζει τον Μανωλάκη στο υπόγειο του σπιτιού, γιατί δεν έχει πού να μείνει. Ο καημένος ο ήρωας αρχίζει να φοβάται την τρομοκρατία … Όλα είναι όμορφα, κωμικά δομημένα.

ΠτΘ: Θα επιχειρήσετε μια ρεαλιστική ανάγνωση ή σκέφτεστε να χρησιμοποιήσετε και κάποια τρυκ που θα το συνδέσουν με το σήμερα;

Π.Π.: Σαν θεατρικό είδος ανήκει στο ρεαλισμό, απλά θα εμπλουτιστεί με μουσική επιμέλεια και ήχους και θα έχει ευχάριστη κωμική όψη σαν παράσταση. Ετοιμάζεται ένα πολύ ωραίο σκηνικό και εξαιρετικά κοστούμια από την Άση Δημητροπούλου. Χρειάζεται να σταθούμε και στους πολύ καλούς ηθοποιούς, που έχουν το πάθος και το μεράκι για να κάνουν μια πολύ ωραία παράσταση.

Θέατρο Θράκης

ΠτΘ: Ήσασταν διευθυντής του κλιμακίου Θράκης το 1978. Ποια η εμπειρία σας;

Π.Π.: Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ξεκίνησε αυτή τη μορφή σχέσης με το θέατρο για να ακολουθήσουν τα ΔΗΠΕΘΕ. Βρεθήκαμε τότε εδώ γι’ αυτό και υπάρχει μια ευσυγκινησία, με την έννοια ότι έρχομαι σ’ ένα χώρο, όπου νεαρός τότε είχα προσφέρει πάρα πολλά. Εδώ λειτουργούσε σαν θέατρο με τα γραφεία του. Πριν το 1978 το ΚΘΒΕ έκανε τις περιοδείες του σε όλη τη Θράκη. Κάποια στιγμή αποφασίστηκε να λειτουργήσει σαν ανεξάρτητο θέατρο κι αυτή ήταν η μαγιά για τα ΔΗΠΕΘΕ. Εγκατασταθήκαμε εδώ και στην Ξάνθη και τότε οι τρεις πόλεις τσακωνόντουσαν. Είχα βρει τη σολομώντια λύση να γίνεται πρεμιέρα του πρώτου έργου στη μια πόλη, του δεύτερου σε μια άλλη και του επόμενου στην τρίτη πόλη.

ΠτΘ: Πώς ήταν τότε το κοινό της Θράκης;

Π.Π.: Ήταν ένα κοινό ζεστό, γέμιζε το θέατρο, ερχόταν με πολύ αγάπη. Μου δημιούργησε εντύπωση το ότι ήταν ένας κόσμος που διψούσε για θέατρο. Όταν ερχόμασταν ή όταν παρουσιάζαμε μια παραγωγή στην πόλη ή στα χωριά ένιωθες τη δίψα του κόσμου για θέατρο.

ΠτΘ: Η εμπειρία σας από τα ΔΗΠΕΘΕ τις σάς έχει αφήσει; Θεωρείτε ότι διαθέτουν τις προϋποθέσεις για να γίνει μια καλή παράσταση;

Π.Π.: Βεβαίως. Όταν από την πλευρά του καλλιτεχνικού διευθυντή παρέχονται τα απαραίτητα δεν έχεις παρά να κάνεις σωστά και όμορφα τη δουλειά σου. Έχουμε μια αρμονική συνεργασία με τον κ. Παπασταμάτη και δεν έχω αντιμετωπίσει προβλήματα σε ό,τι ζήτησα σε σχέση με την παραγωγή.

Από κει και πέρα το αποτέλεσμα της δουλειάς είναι καλλιτεχνικό.

ΠτΘ: Επομένως τα ΔΗΠΕΘΕ είναι σε θέση να δώσουν αξιοπρεπές δείγμα θεάτρου;

Π.Π.: Τα ΔΗΠΕΘΕ είναι ελπίδα του θεάτρου γιατί παρ’ όλες τις αντιξοότητες έχουν κρατηθεί στο χρόνο. Σημασία δεν έχει αν μια παραγωγή είναι περισσότερο ή λιγότερο καλή, αλλά να κρατιούνται τα ΔΗΠΕΘΕ στο χρόνο. Μπορεί να δει ο θεατής αξιόλογες παραστάσεις που δεν τις βλέπει και σε αθηναϊκές σκηνές. Από τα 100 και πλέον θέατρα της Αθήνας υπάρχουν έργα πρόχειρα ανεβασμένα με πολύ φτηνά σκηνικά.

Την πολύ καλή δουλειά των ΔΗΠΕΘΕ μπορώ να την επιβεβαιώσω από την εμπειρία μου στην Καβάλα, τη Βέροια όπου έκανα το «Δον Κιχώτη» και είμαι βέβαιος ότι και στην Κομοτηνή θα έχουμε μια εξίσου όμορφη παραγωγή, επενδεδυμένη σωστά και σ’ ένα επίπεδο.

ΠτΘ: Στα προβλήματα συγκαταλέγονται και αυτά που προκύπτουν κάθε φορά που δεν είναι τακτική η επιχορήγηση από το υπουργείο Πολιτισμού;

Π.Π.: Δε θα έπρεπε να μπούμε σ’ αυτή τη διαδικασία γιατί είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Το υπουργείο δίνει τα χρήματα που δίνει. Σημασία έχει να κάνουμε εμείς σωστά τη δουλειά μας. Άλλωστε, πάντα υπάρχει η τάση να θέλουμε περισσότερα χρήματα.

ΠτΘ: Πότε σχεδιάζετε να ανέβει η παράσταση;

Π.Π.: Την εβδομάδα μετά τις εκλογές, γύρω στις 12 – 13 Μαρτίου θα έχουμε την πρεμιέρα κι ευελπιστούμε οι Κομοτηναίοι να αγκαλιάσουν την παραγωγή θερμά και να γελάσουν.

ΠτΘ: Βασικό να γελάσουν και οι ηττημένοι των εκλογών…

Π.Π: Ακριβώς.

ΠτΘ: κ. Παπαϊωάννου, σας ευχαριστώ πολύ.

Π.Π.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.