«Στην προσωπικοτητα του Νικου Ξυλουρη θαυμαζω την καλοσυνη του»

Από την Κρήτη ένα κοπέλι…

Φωνή αρχαγγέλου, δύναμη στο δοξάρι και ωραία φυσική παρουσία.

24 χρόνια συμπληρώνονται φέτος, αύριο 8 Φλεβάρη, από τη μέρα που δεν τραγούδησε ξανά ο Νίκος ο Ξυλούρης.

24 χρόνια από τη στιγμή που μας είπε το στερνό αντίο.

Για όλους εμάς δεν έφυγε ποτέ. Είναι δίπλα μας με τη φωνή του, με τη μουσική του, με τη λύρα του και μας συντροφεύει σε κάθε μας βήμα. Η δύναμη και η εκφραστικότητα της χροιάς της φωνής του σημαία μας για κοινωνικούς αγώνες. Αγώνες που ήξερε να δίνει ο Νίκος.

Ο Νίκος της καντάδας, του Πολυτεχνείου και του γλεντιού.

Ο Σύλλογος Κρητών Φοιτητών Κομοτηνής ο «Ερωτόκριτος» κάνει προσπάθεια να αποδώσει ελάχιστο φόρο τιμής στον «Αρχάγγελο της Κρήτης» για την μουσική του παρουσία, που θα μας συντροφεύει πάντα…

Για τη φωνή που έβγαλε φτερά και ανέβηκε στα …Ουράνια…

Δεν θα ήταν εύκολο να προσεγγίσουμε την εικόνα του Νίκου του Ξυλούρη χωρίς να έρθουμε σε επαφή με μια γυναίκα, μια προσωπική του φίλη και συνεργάτιδά του, τη Νίτσα Λουλέ, η οποία τον γνώριζε τόσο καλά που επιχείρησε να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή και το έργο του Μεγάλου Τραγουδιστή της Κρήτης. Η πρώτη βιογραφία που γράφτηκε για τον «Ψαρόνικο» μετά το θάνατό του…

Ερώτηση: Απ΄ ό,τι γνωρίζουμε, η βιογραφία του Νίκου Ξυλούρη το 1983 ήταν η πρώτη σας συγγραφή στο είδος αυτό. Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη βιογραφία και ειδικά με τη βιογραφία του Νίκου Ξυλούρη;

Ν.Λ.: Κατ’ αρχάς με το Νίκο Ξυλούρη είμαστε φίλοι. Είχαμε γνωριστεί στα χρόνια της δικτατορίας σε μία μπουάτ στην Πλάκα, όπου τραγουδούσαμε και οι δύο υπό το Γιάννη Μαρκόπουλο, σε εποχές πολύ – πολύ δύσκολες. Ο Νίκος είχε ένα χαρακτήρα, όπως και εγώ, πολύ – πολύ ανοιχτό και γίναμε φίλοι πολύ γρήγορα και οικογενειακά. Όταν έφυγε – ο Ξυλούρης ήταν ένας άνθρωπος που τον λάτρευε όλη η Ελλάδα – η εφημερίδα όπου εργαζόμουν τότε, η «Απογευματινή», μου ζήτησε να ετοιμάσω κάποια αφιερωματικά μέρη, για μία εβδομάδα να γράφω για τη ζωή του. Εκείνη την εβδομάδα, λοιπόν, είχε ανεβεί πολύ το τιράζ της εφημερίδας. Και ήταν ιδέα περισσότερο του διευθυντή μου να βρω και άλλα στοιχεία για να το κάνω βιβλίο. Τελείως τυχαία έγινε το βιβλίο και, όπως γράφω στο βιβλίο μου, δεν διεκδικούσα – τότε βέβαια, γιατί τώρα μετά από δέκα βιβλία μπορώ να πω ότι έχω καθιερωθεί στο χώρο της συγγραφής – κάποια θέση στο χώρο των συγγραφέων.

Πήγα μετά στην αδερφή του, πήγα στ’ Ανώγεια, πήγα στη γυναίκα του και γράφτηκε το βιβλίο.

Ερώτηση: Όλοι γνωρίζουμε ότι η βιογραφία είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της λογοτεχνίας. Αντιμετωπίσατε κάποιες δυσκολίες στο έργο σας αυτό;

Ν.Λ.: Επειδή είχα φτιάξει τα κομμάτια αυτά στην «Απογευματινή» είχα μπει ήδη στη ζωή του και επειδή τον ήξερα πολύ καλά δεν ήταν για μένα κάτι δύσκολο, όπως οι άλλες βιογραφίες – όπως φυσικά και του Φλωράκη που τον γνώριζα από παιδί, όπως και του Κύρκου – ή για παράδειγμα του Αβέρωφ που δεν τον ήξερα καθόλου σαν άνθρωπο ή του Ζίγδη ή του Πεσματζόγλου, ακόμη και του Μητσοτάκη είχαν κάποιες δυσκολίες να τις γράψω. Δεν μου πήγε ούτε έξι μήνες να τελειώσω το βιβλίο για το Νίκο.

ΠτΘ: Κατά τη συγγραφή σας, παρόλο που γνωριζόσαστε με τον Ξυλούρη, υπήρξε κάτι που σας ξάφνιασε, που σας εντυπωσίασε;

Ν.Λ.: Εκείνο που με ξάφνιασε είναι ότι δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ το Νίκο να κλέψει τη γυναίκα του. Αυτό με ξάφνιασε για το χαρακτήρα του, γιατί ήταν πολύ ήπιο πλάσμα, χαμηλών τόνων, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα μπορούσε να κάνει αυτήν την υπέρβαση. Στην Κρήτη βέβαια…

ΠτΘ: Τι θαυμάζετε περισσότερο από την προσωπικότητα του Νίκου Ξυλούρη;

Ν.Λ: Την καλοσύνη του. Καλός άνθρωπος, τέλειος. Μονάχα αυτό. Καλός άνθρωπος, καθαρή ψυχή. Δεν μπαίνει τίποτα πριν ούτε και μετά.

ΠτΘ: Τα τραγούδια του, όπως γνωρίζουμε, είναι πολιτικά και επαναστατικά…

Ν.Λ.: Αυτό συνέβη διότι ήταν δικτατορία και δύσκολες εποχές. Ο Ξυλούρης ήταν ο λυράρης ο παραδοσιακός, ο τραγουδιστής της κρητικής μαντινάδας και του ριζίτικου.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι σήμερα αυτά τα τραγούδια αγγίζουν τη σημερινή νεολαία;

Ν.Λ.: Σε ό,τι αφορά την «Ξαστεριά» ναι. Κάποια από αυτά ναι. Αλλά δεν νομίζω ότι είναι μόνο αυτό. Η φωνή του Νίκου του Ξυλούρη συγκινεί. Για παράδειγμα το «Καπνισμένο Τσουκάλι» θεωρώ ότι επίσης είναι πολύ καλή δουλειά που αγγίζει τους νέους…

ΥΓ. Η Νίτσα Λουλέ είναι αντιδήμαρχος στο Δήμο Αθηναίων.

Νίκος Μαθιουδάκης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.