«Η πολη της Κομοτηνης ηταν μεσα στην καρδια μου και οι ανθρωποι φιλοι μου»

Σε μια σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής, η Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής βράβευσε τον Καθηγητή της Νομικής Ιωάννη Βούλγαρη, τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Κοτσάκη και την παιδαγωγό συγγραφέα Αφροδίτη Ευαγγελίδου – Τσέτλακα. Οι ιδρυτές και οι φίλοι της εταιρίας γιόρτασαν τη 12χρονη προσφορά της και παρακολούθησαν με ενδιαφέρον την ομιλία του κ. Βούλγαρη για την Παιδεία στις αρχές του 21ου αιώνα, που ξεκίνησε από το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης σε πολιτιστικό επίπεδο και στάθηκε στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και στους απαραίτητους κανόνες που είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία τους, για να διασφαλιστεί η ανώτατη παιδεία.

Την πορεία της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής, από την ίδρυσή της παρουσίασε ο ιδρυτής και πρόεδρος Αλέκος Καζαντζής: «Στις 25 Ιανουαρίου του 1992 με τις ευλογίες του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη μας κ.κ. Δαμασκηνού και τις ευχές των τοπικών αρχών και με ομιλητή το σημερινό πρόεδρο, επιστήμονα Καθηγητή του ΑΠΘ και σημερινό πρόεδρο του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κ. Βασίλειο Σκουρή, ξεκινήσαμε τις δραστηριότητες για να φθάσουμε στο σήμερα με ένα σπουδαίο και αξιοζήλευτο έργο.

Επιλέξαμε αυτή την αίθουσα για λόγους ιστορικής μνήμης, διότι τότε τα ιδρυτικά μέλη συγκεντρωθήκαμε σε μία πολύ μικρή αίθουσα εδώ δίπλα, την οποία διέθετε το Ξενία, που χωρούσε δε χωρούσε 20-25 άτομα, υπογράψαμε το καταστατικό και εκλέξαμε το προσωρινό Δ.Σ. για το ξεκίνημα.

Για λόγους ανάμνησης αναφέρω τα ονόματα του πρώτου πενταμελούς Δ.Σ.: Πρόεδρος Αλέξανδρος Καζαντζής, Αντιπρόεδρος Νικόλαος Αγόρας, Γραμματέας Δημήτριος Νταλιάνης, Ταμίας Δημήτριος Βαρσαμίδης, και μέλος Δημήτριος Αρχοντίκης.

Την προσπάθειά της η Εταιρεία την ξεκίνησε από βαθιά, πηγαία έκφραση με έντονα τα χαρακτηριστικά της ανησυχίας και της αγωνίας για τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, τα θέματα αγωγής και παιδείας, ιστορίας και πολιτισμού, καθώς και από ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ευαισθησία για τα τοπικά μας θέματα.

Στόχος της, η πνευματική ανάπτυξη του τόπου μας, που ευρισκόμενος στην ακριτική γωνία της χώρας μας, μακριά από την πρωτεύουσα και τα κέντρα αποφάσεων και γνώσης και με πολλούς ιδιαίτερους λόγους, την έχει ανάγκη την πνευματική ανάπτυξη περισσότερο από κάθε άλλη περιοχή της Ελλάδας.

Σήμερα, τα ιδρυτικά μέλη και όλα τα εν συνεχεία μέλη, αλλά και οι συμπολίτες μας μπορούν να υπερηφανεύονται γιατί στα χρόνια αυτά προέκυψε ένα πνευματικό έργο πολύ σπουδαίο».

Ο κ. Καζαντζής πέρασε σε κάποιες επισημάνσεις: «Η Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής, διάλεξε το δρόμο του καλού και του ωραίου, της προσφοράς και του εθελοντισμού και με όλες τις εκδηλώσεις της λάμπρυνε την πόλη μας με πολύ πνευματικό φως, με ανάπτυξη επιλεγμένων θεμάτων από εξαιρετικούς επιστήμονες, με την οργάνωση 3 πανελληνίων Παιδαγωγικών Συνεδρίων, 3 Διαβαλκανικών Συνεδρίων, πολλές διαλέξεις, ημερίδες και συναντήσεις που είχαν σαν στόχο τη μεταφορά γνώσης αλλά και την προβολή του τόπου μας, με αποτέλεσμα η πόλη μας να αποκτήσει πολλούς φίλους και πρεσβευτές.

Η λειτουργία, σε συνεργασία με το Δημοκρίτειο επί διετία, των Σχολών Γονέων σε πανθρακικά επίπεδα, ακόμη συζητείται από τους γονείς γιατί οι Σχολές βοήθησαν την οικογένεια και το σπίτι στα προβλήματά τους. Το Θρακικό Μουσείο Παιδείας είναι μία πραγματική κιβωτός ιστορίας και γνώσης, το οποίο πιστεύουμε ότι σύντομα θα ολοκληρωθεί, θα είναι επισκέψιμο και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί η βιβλιοθήκη του για έρευνα και μελέτη.

Οι 16 εκδόσεις μας έχουν περιλάβει όλα τα θέματα που αναπτύχθηκαν και η σπουδαιότητά τους αποδεικνύεται από το ότι μας τις αναζητούν από όλη την υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά και από το ότι κάποιες έχουν ήδη εξαντληθεί.

Μελανό σημείο αποτελεί η ολιγωρία της λειτουργίας του Επιστημονικού Κέντρου Διαβαλκανικής Συνεργασίας που ιδρύσαμε και θα έπρεπε να αποτελέσει ευκαιρία ανάπτυξης για τους ιθύνοντες του τόπου μας. Η εμβέλεια της Εταιρείας μας συνεχώς μεγαλώνει, με μέλη από τους γειτονικούς νομούς – βοήθησε στην ίδρυση ομόλογου συλλόγου στη Δράμα – ενώ έχει αποκτήσει συνεργάτες και φίλους σε όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια».

Να ενισχυθούν οι ομάδες

Ο κ. Καζαντζής πέρασε σε μία ακόμη επισήμανση, σχετική με την πνευματική ανάπτυξη: «Υπάρχει βαθιά κοινωνική κρίση. Στο σπίτι, στο σχολείο, στην εργασία, τα πράγματα δεν είναι καθόλου ρόδινα. Οι συνθήκες διαβίωσης γίνονται καθημερινά όλο και πιο σκληρές και χρειαζόμαστε αντιστάσεις, όπως επεσήμανε και ο αντιπρύτανης κ. Χατζηκωνσταντίνου στις ομιλίες του για την παγκοσμιοποίηση και είναι ανάγκη όχι μόνο ν’ ακούσουμε τον καλό λόγο αλλά και να τον μεταδώσουμε, αν θέλουμε πνευματικά αγαθά και αξίες.

Όλοι είμαστε μονάδες αυτού του κοινωνικού συνόλου και δεν δικαιούμαστε την πολυτέλεια ούτε του ταξικού ούτε του κοινωνικού ρατσισμού, αν θέλουμε να αποτρέψουμε αρνητικά φαινόμενα που συνεχώς αυξάνουν. Οι λίγες χλωμές φωνές που ακούγονται πρέπει να δυναμώσουν γιατί το τέλμα και η ισοπέδωση μάς οδηγούν συνεχώς στην πνευματική χρεοκοπία.

Αρκεί να αποβάλλουμε την πνευματική μας πονηριά, που την καλλιεργούν τόσο έντεχνα οι επιτήδειοι και να αντιληφθούμε ότι ο πολιτισμός μας δεν πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή λήθαργο.

Για την πνευματική ανάπτυξη στον τόπο μας δεν αρκούν μόνο οι ιδρύσεις πανεπιστημιακών σχολών. Υπάρχει ανάγκη γενικότερης πνευματικής αναβάθμισης αν θέλουμε να επιτύχουν και οι άλλοι τομείς ανάπτυξης».

Ο πρόεδρος της εταιρίας κατέθεσε μια πρόταση για ίδρυση ΤΕΙ: «Είναι κρίμα που ενώ έχουμε τόσες βιομηχανικές ζώνες, δεν έχουμε ούτε ένα ΤΕΙ σε όλο το θρακικό χώρο αφού αυτά τα ιδρύματα αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ανάπτυξης».

Τόνισε, κλείνοντας ότι «η εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής δεν αποτελεί απλά ένα σύλλογο, είναι ένας οργανισμός, ένα ίδρυμα μορφωτικό και έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από τους φορείς, τις αρχές και τους συμπολίτες μας με την πίστη στον άλλο στόχο μας, που είναι η αντοχή στο χρόνο για προσφορά.

Στην προσπάθειά μας των 12 ετών με πενιχρά μέσα, με ελάχιστες οικονομικές ενισχύσεις, πιστεύουμε ότι πετύχαμε και δικαιούμαστε την ικανοποίηση και την περηφάνια. Πιστεύουμε όμως ότι δεν πρέπει να σταθούμε εδώ. Επιβάλλεται να συνεχίσουμε για να μη χαθεί αυτή η ωραία προσπάθεια. Ζητούμε τη συμβολή όλων των συμπολιτών μας γιατί αυτό το έργο ανήκει σε όλους».

Οι βραβεύσεις

Μετά την εισήγηση του προέδρου και ιδρυτή της Εταιρείας Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής, κ. Καζαντζή παρουσιάστηκαν οι βραβευθέντες, αρχής γενομένης από τον Καθηγητή της Νομικής Ιωάννη Βούλγαρη. «Είχα την τύχη να γνωρίσω το Γιάννη Βούλγαρη νεαρό Ειδικό Επιστήμονα. Είχε ενδιαφέρον και μεράκι, το 1974, ερχόταν στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο με πολύ όρεξη για δουλειά. Τα χρόνια πέρασαν, διακρίθηκε επιστημονικά διεθνώς και σε όλα τα μετερίζια όπου κλήθηκε να προσφέρει τις επιστημονικές του γνώσεις, συγχρόνως όμως έγινε συνεργάτης της εταιρείας, μάς στήριξε στα διεθνή συνέδρια που κάναμε. Κοντά του αποκόμισαν πάρα πολλά πολλοί επιστήμονες που σήμερα διαπρέπουν ως καθηγητές πανεπιστημίου όλων των βαθμίδων, στο δικαστικό κλάδο, στο δικηγορικό λειτούργημα».

Το βιογραφικό

Μετά τον κ. Καζαντζή ανέλαβε να μιλήσει για τον Ιωάννη Βούλγαρη ο Αναπληρωτής Καθηγητής της Νομικής Θεοχάρης Δαλακούρας. «Ήταν από τους πρώτους, μαζί με τον Κρατερό Ιωάννου, που ήρθαν σ’ αυτήν την πόλη με την ίδρυση του πανεπιστημίου, αλλά και συνεχίζει να είναι ένας από αυτούς που αποτελούν μετερίζια της Νομικής και εξωτερικεύουν προς όλη τη Θράκη και την Ελλάδα το όνομα της Κομοτηνής μαζί με το όνομα του ΔΠΘ. Ο Ιωάννης Βούλγαρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Το 1959 έλαβε το πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με βαθμό ‘Άριστα’ και δεύτερο βραβείο επιμέλειας. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι όπου το 1970 έλαβε το κρατικό διδακτορικό δίπλωμα Νομικής, το doctorat d’ etat με βαθμό ‘Άριστα’. Το 1967 έλαβε μετά από εξετάσεις το δίπλωμα της Ακαδημίας Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, όπου εκλήθη και δίδαξε το 1994. Έχουμε τη χαρά να έχουμε ακόμη έναν τιμηθέντα με το ίδιο δίπλωμα, το σημερινό πρύτανη, Καθηγητή Ιωάννη Σχινά.

Κατά τα έτη 1964 – 1968 ο Ιωάννης Βούλγαρης διατέλεσε έμμισθος επιστημονικός συνεργάτης στη Νομική Σχολή των Παρισίων και κατά τα έτη 1970 – 1974 επιμελητής στα Πανεπιστήμια Paris ΧII και Paris I, όπου δίδαξε Αστικό Δίκαιο, Δίκαιο Διεθνών Μεταφορών και Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο. Κατά τα έτη 1971 – 1976 υπήρξε ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας. Από την αρχή της λειτουργίας του ΔΠΘ, εργάστηκε στην αρχή ως Ειδικός Επιστήμονας και το 1977 εξελέγη Καθηγητής του Ιδιωτικού Διεθνούς και Συγκριτικού Δικαίου, θέση την οποία υπηρετεί μέχρι και σήμερα.

Εκτός από τα μαθήματα αυτά δίδαξε και Πολιτική Δικονομία και Κοινωνιολογία του Δικαίου και κάποια άλλα που θα ενθυμούνται οι παλαιότεροι φοιτητές του. Ήταν η εποχή που οι πρώτοι Καθηγητές του ΔΠΘ έπαιρναν ένα ειδικό βάρος, οι πρώτοι πέντε Καθηγητές έδιναν ζωή για 15 και 20 σημερινούς.

Εκλέχθηκε Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού του πανεπιστημίου μας από το 1983 – 1987 και προσωρινός πρόεδρος του Τμήματος Νομικής το 1992. Επίσης διατέλεσε μέλος και πρόεδρος σε πολλές επιτροπές και συμβούλια στην Ελλάδα, αντιπρόεδρος ομοίως και πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής της Σύμβασης Εγκατάστασης Φυσικών Προσώπων του Συμβουλίου της Ευρώπης, στα έτη 1983 – 1991, μέλος της Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Εκπαίδευση και Διάδοση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Έχει λάβει μέρος στις εργασίες πολλών διεθνών οργανισμών. Έχει συμμετάσχει σε πολλές διπλωματικές διασκέψεις, ιδίως στα πλαίσια της Συνδιάσκεψης της Χάγης.

Το Δεκέμβριο του 2003 επανεκλέχτηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία από τα κράτη μέλη για τέταρτη πενταετή θητεία στο Διοικητικό Επιστημονικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου για την Ενοποίηση του Ιδιωτικού Δικαίου, που εδρεύει στη Ρώμη.

Ο τιμώμενος υπήρξε και είναι δάσκαλός μου. Πλειάδα έργων και εργασιών του αποτελούν οδηγό για παλιούς και νέους επιστήμονες, για δικαστές, για δικηγόρους, για κάθε εμπνευσμένο άνθρωπο». Ο κ. Δαλακούρας έκλεισε με το σχόλιο «η σημερινή βράβευση αποτελεί τιμή για την εταιρία».

Ο κ. Βούλγαρης, λαμβάνοντας την πλακέτα από τον κ. Καζαντζή σχολίασε ότι η τιμή πηγαίνει σε όλο το πανεπιστήμιο και στους συναδέλφους του της Νομικής. «Όλοι οι συνάδελφοι, μηδενός εξαιρουμένου, συνέβαλαν με αγάπη στην πνευματική ανάπτυξη της Θράκης και της Κομοτηνής».

Απευθυνόμενος στο κοινό επαίνεσε το έργο των συναδέλφων του, δίνοντας το παράδειγμα του πρύτανη Ιωάννη Σχινά σε επίπεδο σπουδών και διδασκαλίας. «Ανταποκριθήκαμε στις ανάγκες που ήταν πάρα πολλές εκείνο το διάστημα. Το πανεπιστήμιο ξεκίνησε από το μηδέν και με πολλές δυσκολίες που οφειλόντουσαν και στη μεταπολίτευση. Ο τόπος έβγαινε από μια σκοτεινή περίοδο, που είχε αφήσει τη μελανιά της στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας κι αυτό έπρεπε να αλλάξει. Σ’ αυτή την κατεύθυνση συνέβαλε το πανεπιστήμιο, στο να αλλάξει η ζωή του τόπου και να ξεχαστούν τα παλιά».

Σε μια αναδρομή των φιλικών του σχέσεων μίλησε για την αγάπη του για την πόλη. «Η πόλη της Κομοτηνής ήταν μέσα στην καρδιά μου και οι άνθρωποι της Κομοτηνής ήταν φίλοι μου, τους το έδειξα και μου το έδειξαν».

Βράβευση Δημήτρη Κοτσάκη

Στη συνέχεια, βραβεύτηκε ο αρχιτέκτων μηχανικός Δημήτρης Κοτσάκης, ο οποίος «εκπόνησε και προσέφερε μία αρχιτεκτονική μελέτη για Θρακικό Μουσείο Παιδείας, χωρίς την οποία δε θα μπορούσε να ανακαινιστεί το κτίριο». Ο κ. Καζαντζής παρουσίασε ένα σύντομο βιογραφικό του κ. Κοτσάκη, ο οποίος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε στην Αρχιτεκτονική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. «Αρίστευσε κι έτυχε κρατικής υποτροφίας τα 2 πρώτα έτη των σπουδών του. Αποφοίτησε το 1981 με γενικό βαθμό 8,60». Ερχόμενος στην Κομοτηνή, αποφάσισε να εργαστεί ως ελεύθερος επαγγελματίας «με αντικείμενο τις αρχιτεκτονικές μελέτες κτιριακών έργων, καθώς και τις μελέτες διαμορφώσεως χώρων και μνημείων και αποκαταστάσεις παραδοσιακών κτιρίων και οικισμών. Συνεργάστηκε με τη ΙΘ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Κομοτηνής, με αντικείμενο τις αποτυπώσεις αρχαιολογικών χώρων. Έχει αποτυπώσει αρχαιολογικούς χώρους σχεδόν σε όλη τη Θράκη».

Ο κ. Καζαντζής βράβευσε τον κ. Κοτσάκη, ο οποίος αναφέρθηκε στη συνεργασία του με την εταιρία, τονίζοντας ότι «παραδείγματα σαν του φίλου Αλέκου δίνουν το στίγμα για όλους μας, για το έργο που μπορούν να προσφέρουν οραματιστές, όταν έχουν σκοπό να προσφέρουν κάτι, δίνοντας απόθεμα καρδιάς».

Βράβευση Αφροδίτης Ευαγγελίδου

Στη συνέχεια, τιμήθηκε η Αφροδίτη Ευαγγελίδου -Τσέτλακα για τις πανελλήνιες διακρίσεις της στη λογοτεχνία. «Είναι εξαίρετη εκπαιδευτικός. Εργάστηκε σαν δασκάλα επί 28 έτη σε σχολεία του νομού μας με ιδιαίτερο ζήλο κι ενδιαφέρον για τα γράμματα και τον πολιτισμό. Η εταιρία μας αισθάνθηκε χαρά που ως μέλος μας πέτυχε διακρίσεις. Την τιμούμε για τη συγγραφική δουλειά της κι ευχόμαστε να υπάρξουν κι άλλοι συγγραφείς.

Κατά καιρούς ασχολήθηκε με τη συγγραφή άρθρων, επιφυλλίδων, χρονογραφημάτων στην εφημερίδα ‘Πατρίδα’. Έλαβε μέρος σε 3 πανελλήνιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και τιμήθηκε με ισάριθμες διακρίσεις. Το 1997 τιμήθηκε από την Εταιρία Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος για τη συλλογή διηγημάτων της με τίτλο «Αέρινη Πολιτεία». Το 1999, έλαβε εύφημη μνεία από το Σύλλογο Φιλολόγων για το μυθιστόρημά της με τίτλο «Της Ειρήνης». Το 2000 έλαβε έπαινο από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά για το μυθιστόρημά της «Περσεφόνη». Στη συνέχεια, έγινε μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Τους τελευταίους μήνες συνέγραψε άλλα τρία μυθιστορήματα με τίτλο «Το αγόρι», «Άννα των ανέμων», «Ταξιδιώτες του αιώνα».

Ο κ. Καζαντζής δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη στενή σχέση της κ. Ευαγγελίδου με τη ΧΕΝ Κομοτηνής, την ιστορία της οποίας συνέγραψε σε βιβλίο με τίτλο «Φιλόπτωχος Κομοτηνής, ένας αιώνας προσφοράς».

Η βραβευθείσα συγγραφέας στάθηκε στην ίδρυση του Θρακικού Μουσείου Παιδείας από την Εταιρεία Παιδαγωγικών Επιστημών Κομοτηνής. «Τα εκθέματα του μουσείου αποτελούν μια συγκινητική επιστροφή στα μαθητικά μας χρόνια. Νιώθοντας απεριόριστη εκτίμηση για τον πρόεδρο της εταιρίας, κ. Καζαντζή καθώς και για τα μέλη του ΔΣ θεωρώ μεγάλη μου τιμή που θέλησαν να με βραβεύσουν για τις λογοτεχνικές μου διακρίσεις. Η πορεία μου στο χώρο της λογοτεχνίας σαν στόχο έχει να βάλω ένα λιθαράκι στο πνευματικό οικοδόμημα που δημιουργείται σιγά -σιγά στη Ροδόπη μας».

Η παιδεία στις αρχές του 21ου αιώνα

Εξειδίκευση ή ευρύτητα γνώσεων;

Ο Καθηγητής της Νομικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και Διευθυντής του Τομέα Διεθνών Σπουδών κ. Βούλγαρης ανέπτυξε στη συνέχεια το θέμα: «Μερικές σκέψεις για την Παιδεία στις αρχές του 21ου αιώνα». Έκανε αναφορά στον πρώτο ομιλητή της εταιρίας, τον κ. Σκουρή και στο έργο του σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Στάθηκε στο 1990, χρονιά κατάρρευσης του ανατολικού μπλοκ κι επικράτησης της ελεύθερης αγοράς. «Ακολουθεί κινητικότητα σε όλα τα πλαίσια, παγκοσμιοποίηση πολιτισμική και όχι οικονομική, όπως την παρουσιάζουν οι περισσότεροι οικονομολόγοι. Σε κάθε πόλη και χωριό των περιοχών όλου του κόσμου – η Θράκη γνωρίζει από παλιά την πολυπολιτισμικότητα – έχουν αλλάξει οι συνθήκες. Έχουν έρθει οι αλλοδαποί και απαιτούν ισότιμη μεταχείριση στην εργασία, στις κοινωνικές συνθήκες, στα σχολεία.

Υπάρχουν εργασίες υψηλοτάτου επιπέδου που γίνονται από ξένους. Ακόμη και στο χώρο του πανεπιστημίου υπάρχουν ξένοι καθηγητές πανεπιστημίου. Σε πολλά πανεπιστήμια έχουμε την ελεύθερη διακίνηση που έχει καθορίσει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Το κοινωνικό τοπίο που συνηθίσαμε αλλάζει». Ο κ. Βούλγαρης σημείωσε ότι πρέπει να συνεργαστούμε και να προσαρμοστούμε κι αυτοί να προσαρμοστούν με τη σειρά τους στα δεδομένα.

Η κινητικότητα και ο έντονος οικονομικός ανταγωνισμός έχει τα δείγματά τους και στις επιχειρήσεις. «Έχουμε αύξηση της ανεργίας, μεγάλη μεταφορά των εργαζομένων από τον ένα τομέα στον άλλο, για να επαναπροσαρμοστούν και να αποκτήσουν τα νέα απαραίτητα προσόντα και να επιβιώσουν. Η νέα τεχνολογία έχει εισβάλει παντού».

Ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες η παιδεία μας; Ήταν το ερώτημα που έθεσε ο κ. Βούλγαρης σχολιάζοντας τις προσαρμογές που πρέπει να γίνουν: «Ο αποκλειστικός εκμοντερνισμός είναι μονόδρομος ή παράλληλα με τη μύηση στη νέα τεχνολογία μήπως θα πρέπει να μεταδίδουμε γενικές γνώσεις, που θα διαμορφώνουν τη μέθοδο και τον τρόπο της σκέψης κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ικανοί να ανταποκριθούν στις όποιες των συνθηκών; Μήπως θα πρέπει να εξακολουθήσουμε να τους μαθαίνουμε και να εντατικοποιήσουμε τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, για να μάθουν καλύτερα ελληνικά, βλέποντας πώς και γιατί εξελίχθηκε η γλώσσα μας;»

Παρατήρησε ότι οι νέοι δεν ξέρουν να μιλούν ελληνικά και σ’ αυτό μεγάλο βαθμό ευθύνης φέρουν τα ΜΜΕ. «Πολλές φορές τα ΜΜΕ μάς μαθαίνουν μία γλώσσα που δεν μιλιέται πουθενά.

Η ιστορία, η φιλοσοφία, τα αρχαία ελληνικά κάνουν τον άνθρωπο να διευρύνει τους ορίζοντές του, να μπορεί να αντιμετωπίζει τις όποιες συνθήκες». Αναφέρθηκε στον πρύτανη του Δημοκριτείου, ως ένα παράδειγμα ανθρώπου τον οποίο χαρακτηρίζει η ευρεία εγκυκλοπαιδική μόρφωση. «Είναι ικανός να αντιμετωπίσει πολλές συνθήκες, τις οποίες άλλοι με την εξειδίκευση των γνώσεων και των μηχανισμών δεν διαθέτουν».

Αντίθετος με τη σύγχρονη αντίληψη της μονομέρειας και της απόλυτης εξειδίκευσης εξήγησε το πώς η ευρύτητα της γνώσης και του πνεύματος είναι το κλειδί της επιτυχίας. Αναφορικά με τη διδασκαλία των αρχαίων παρέπεμψε στον Αντώνη Τρίτση και πρότεινε στα πανεπιστήμια να περιλαμβάνουν τα μαθήματα που βοηθούν την ανάπτυξη της νομικής σκέψης, όπως είναι το αστικό, το συνταγματικό, το συγκριτικό δίκαιο.

Ιδιωτικά πανεπιστήμια

Ο κ. Βούλγαρης άνοιξε το κεφάλαιο της ιδιωτικοποίησης της ανώτατης παιδείας σε επίπεδο τριτοβάθμιας. «Δε νομίζω ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι πανάκεια. Μπορούν να υπάρξουν, αλλά θα πρέπει οι λειτουργίες τους να ρυθμιστούν κατά τρόπο ανάλογο με τα όσα ισχύουν στα δημόσια. Θα πρέπει να υπάρχει ένα μίνιμουμ εργαστηρίων και βιβλιοθηκών. Φανταστείτε τι χρειάζεται μία Ιατρική ή μία Πολυτεχνική Σχολή για να δοθεί αποτελεσματική διδασκαλία. Αν δεν υπάρξει ρύθμιση και αφεθούμε στον οποιοδήποτε – όπως συμβαίνει στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, τα οποία απλώς εκμεταλλεύονται τον πόθο των νέων να σπουδάσουν – για να διδάξει θα ήταν λογικό;»

Για κανονιστικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει την πρόσληψη και την εξέλιξη του προσωπικού έκανε λόγο ο κ. Βούλγαρης για τη διασφάλιση της παρεχόμενης ανώτατης παιδείας. «Ορισμένα εξ αυτών, που με το σύστημα της δικαιόχρησης συνδέονται με ξένα πανεπιστήμια, δεν έχουν την πλήρη εποπτεία, ώστε να μπορέσουν να δώσουν το ίδιο κύρος στα ιδρύματα αυτά. Απλά δίνεται ένα χαρτί με το διακριτικό σήμα».

Ο Καθηγητής της Νομικής παρέπεμψε σε χώρες του εξωτερικού, όπως η Αμερική, γνωστή για το επίπεδο της ανώτατης εκπαίδευσης. «Τα καλύτερα πανεπιστήμια δεν είναι ιδιωτικά, με την έννοια που τους δίνουμε εμείς. Είτε ανήκουν σε μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, όπως είναι το Χάρβαρντ είτε είναι κρατικά. Τα ιδιωτικά εμπορικά πανεπιστήμια είναι τα χειρότερα του κόσμου. Παράδειγμα τέτοιων εμπορικών πανεπιστημίων, που μετέτρεψε Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών σε πανεπιστήμια, είναι η Πορτογαλία. Από το 1982 επέτρεψε αυτά τα πανεπιστήμια και όπως λένε οι διδάσκοντες, ακόμη και αυτοί των ιδιωτικών, υποβαθμίστηκε η παιδεία, γιατί δεν έλαβαν τα απαραίτητα κανονιστικά μέτρα. Τώρα έρχονται να τα περιορίσουν και να βάλουν κανονιστικά μέσα για την ανάπτυξή του. Στην Αγγλία λειτουργεί μόνο ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, του Μπάκιγχαμ. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα πανεπιστήμια στην Αγγλία δεν λειτουργούν με ιδιωτικά κριτήρια μάνατζμεντ, όχι για να αποκτήσουν ορισμένοι κέρδη αλλά για να επενδύσουν τα δίδακτρα που καταβάλουν. Γι’ αυτό σήμερα η αμερικανική παιδεία είναι στα τοπ».

Ο κ. Βούλγαρης είναι υπέρ αυτής της αντίληψης και αντίθετος με αγκυλώσεις ιδεολογικού χαρακτήρα, «για να δούμε την παιδεία πιο ουδέτερα, δίνοντάς της τη δυνατότητα να αναπτυχθεί στις νέες συνθήκες που έρχονται».

Το λόγο πήρε πριν τη λήξη της εκδήλωσης ο πρύτανης κ. Σχινάς ευχόμενος στην εταιρία καλή συνέχεια στο έργο της.

Ο πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής Αρίσταρχος Τσαλπαράς σχολίασε ότι «η παιδεία μας είναι ατροφική χριστιανικά, γι’ αυτό κι ο εμπνευστής και καθοδηγητής πρέπει να είναι ο Χριστός μας».

Η βραδιά έκλεισε με δεξίωση για τα μέλη και τους φίλους της εταιρείας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.