Η διδασκαλια της Ιστοριας

Στις εκπαιδευτικές ανησυχίες του «Συνδέσμου Φιλολόγων Νομού Ροδόπης για την διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας, ως ένα από τα κύρια μαθήματα στα οποία εξετάζονται οι μαθητές για την εισαγωγή τους στα πανεπιστήμια της χώρας, αλλά και ως μετάδοση γνώσεων με τρόπο που να κρατά το ενδιαφέρον των μαθητών και να τους ανοίγει πνευματικούς ορίζοντες, προσπάθησαν να απαντήσουν οι εισηγητές του σεμιναρίου, που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής στην αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου Κομοτηνής. Ο Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων Αθήνας, συγγραφέας, κ. Σωτήρης Κόνδης, ο κ. Νεκτάριος Δαπέργολας φιλόλογος, διδάκτορας Βυζαντινής Μουσικής Ιστορίας του Αριστοτελείου και η κ. Βασιλική Σακκά, φιλόλογος, με «μάστερ» στη διδακτική της Ιστορίας, ήταν οι εισηγητές της εκδήλωσης. Ο κ. Κόνδης και η κ. Σακκά είναι από τους συγγραφείς των βιβλίων ιστορίας της Β΄ και Γ΄ Λυκείου. Η πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων κ. Δώρα Κάσσα δίνοντας το στίγμα της εκδήλωσης ανέφερε «επειδή το αντικείμενο της Ιστορίας είναι ανοιχτό, δυναμικό, εξελισσόμενο και μεταβαλλόμενο, θέλουμε πάντα να είμαστε ενημερωμένοι στην διδασκαλία του. Γι΄ αυτό καλούμε μαχόμενους συναδέλφους από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο για να μας παρουσιάζουν τις νέες διδακτικές μεθόδους, αυτού του αχανούς και δύσκολου αντικειμένου, που γίνεται δυσκολότερο γιατί η κοινωνία έχει προσδοκίες από τη διδασκαλία του μαθήματος και πάντα αναρωτιέται αν οι μαθητές έχουν συνείδηση των ιστορικών δρωμένων. Αυτό είναι και το ζητούμενο από την εκδήλωση αυτή, το πώς, δηλαδή, μπορούμε να περάσουμε την ιστορική γνώση στα παιδιά με τον καλύτερο, πληρέστερο και γοητευτικότερο τρόπο».

Ο κ. Σωτήρης Κόνδης παρουσίασε το σχεδιασμό της διδασκαλίας των μαθημάτων που αναφέρονται στην παρακμή του Μυκηναϊκού πολιτισμού και στην πορεία του αρχαιοελληνικού πολιτισμού προς τη δημιουργία της πόλης –κράτους, όπως και την διδακτική προσέγγιση της οικονομικής κρίσης του 1929, ως γεγονότος που προσδιόρισε την άνοδο του φασισμού και την πορεία της ανθρωπότητας από τον Α΄ στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. «Εκείνο που κατά τη γνώμη μου πρέπει να αποφεύγει ο δάσκαλος στο σχολείο είναι η διαρκής αφήγηση του μαθήματος. Θα πρέπει να χρησιμοποιεί το υλικό που έχει το βιβλίο, συνδυάζοντάς το με δικό του υλικό, εικαστικό, στατιστικές, κλπ και να προσπαθεί να ενεργοποιεί τον μαθητή στην αποκωδικοποίηση των πηγών της ιστορίας. Να τον μάθει δηλαδή, να βλέπει και να διαβάζει και να κατανοεί το μάθημα, αποδομώντας το κείμενο, την εικόνα, συνθέτοντας στο τέλος ένα ιστορικό συμπέρασμα» ήταν η σύσταση του κ. Κόνδη προς τους εκπαιδευτικούς.

Ο κ. Νεκτάριος Δαπέργολας προσέγγισε το θέμα της εγκατάστασης των Σλάβων στα Βαλκάνια και στον κυρίως ελλαδικό χώρο κατά τη Μέση Βυζαντινή Περίοδο, επισημαίνοντας στους εκπαιδευτικούς τον τρόπο προσέγγισης των ιστορικών πηγών, μέσα από την σύγκριση στοιχείων και αναφορών, κάνοντας το μάθημα γοητευτικό στη διδακτική του προσέγγιση. Όσο για την επιλογή του θέματος τόνισε την ύπαρξη διφορούμενων πληροφοριών και την διατύπωση ανακριβών συμπερασμάτων τα οποία ως ένα βαθμό έχουν αναθεωρηθεί «οπότε είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση να δούμε πώς τελικά μπορεί να εξετασθεί μια ιστορική πηγή, τόσο παλιάς περιόδου και να δούμε με ποιους μηχανισμούς μπορεί να ελεγχθεί η ακρίβεια και η αξιοπιστία της ιστορικής πηγής, αλλά και πόσος κίνδυνος υπάρχει για να οδηγηθούμε σε λάθη. Ταυτόχρονα είναι και ένα θέμα πολύ σημαντικό, γιατί διαμορφώνει νέα δεδομένα στα Βαλκάνια, αφού είναι η απαρχή της Ιστορίας των Βουλγάρων, των Σέρβων, των Κροατών, ενώ ταυτόχρονα έχουμε και κάποιες Σλαβικές εγκαταστάσεις στον κυρίως ελλαδικό χώρο, που παλαιότερα είχαν υπερεκτιμηθεί».

Την διδακτική προσέγγιση της αναγεννησιακής τέχνης του 15ου αιώνα (εικαστική, αρχιτεκτονική) μέσα από εικόνες έργων της εποχής έκανε η κ. Βασιλική Σακκά, συνδέοντας την εξελικτική πορεία της αναγέννησης από την μεταβυζαντινή τεχνική, στην τεχνική τής κίνησης και της αισιόδοξης θεώρησης των μορφών, όπως αποτυπώθηκε από τους Ιταλούς δημιουργούς, τους δημιουργούς των Κάτω Χωρών και της Κεντρικής Ευρώπης. «Το κεφάλαιο του βιβλίου της Β΄ Λυκείου που αναφέρεται στον Τέχνη της Αναγέννησης είναι αυτό που προσφέρεται κατ΄ εξοχήν για να δουλευτεί με τη χρήση εικόνας και μάλιστα έργου τέχνης. Δεν έχει κανένα νόημα να δίνουμε θεωρητικές περιγραφές για την τέχνη της Αναγέννησης, ενώ τα παιδιά δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν ποια είναι αυτά τα στοιχεία που διαφοροποιούν την αναγεννησιακή τέχνη από τη μεσαιωνική, τη γοτθική, αλλά και να προετοιμάσουν τη σκέψη τους για τη κατοπινή τέχνη του Μπαρόκ και των άλλων που ακολουθούν.

Αντιπροσωπευτικοί, λοιπόν, πίνακες μπορούν να δείξουν την μετάβαση από την πρώιμη αναγέννηση, στο «κουατροτσέντο», στην καθαυτό αναγέννηση στο μανιερισμό, με τον τρόπο αυτό τα παιδιά θα βοηθηθούν στην ανάγνωση της εικόνας, ώστε να μπορέσουν να ερμηνεύσουν αυτό που βλέπουν και να αποκρυπτογραφούν τα ιδιαίτερα στοιχεία «εικαστικής ταξινόμησης» των έργων. Το βιβλίο έχει πλούσια εικονογράφηση, αλλά θα μπορούσε να υπάρξει και συνεργασία μεταξύ των σχολείων ώστε με πρόσθετες εικόνες να βοηθηθούν τα παιδιά να προσεγγίσουν την Τέχνη».

Έφη Μωραΐτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.