Αυτονοητο καθηκον η… απεργοσπαστικη κινηση;

Απεργία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων τις μέρες που πέρασαν και περνάνε. Από κοντά και οι Γεωτεχνικοί Δημόσιοι Υπάλληλοι της Θράκης. Δικαίωμά τους και μπράβο τους. Μπράβο γιατί στους δύσκολους αυτούς καιρούς οι διεκδικήσεις πρέπει να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, όποιο κι αν είναι το κόστος. Κι επειδή πράγματι το κράτος στην τσέπη των απεργών είναι μεγάλο, από κοντά πηγαίνει και η επιφυλακή τους για το αν υπάρχουν απεργοσπαστικές κινήσεις.

Ετσι μπορούν να καταγγέλλουν όποιον τολμά, περί τόλμης πρόκειται όταν εναντιώνεσαι στις κινητοποιήσεις του κλάδου σου και το γενικό του συμφέρον. Και πηγαίνεις κόντρα στις διεκδικήσεις του εξυπηρετώντας την εξουσία και τα συμφέροντά της, πάντα κάτω από την κάλυψη, ότι τάχα κανείς το καθήκον σου και νοιάζεσαι για το κοινωνικό συμφέρον.

Μεσούσης, λοιπόν, της απεργιακής κινητοποίησης, με την εξουσία- εργοδοσία στημένη στον τοίχο, υπάλληλος της περιφέρειας μεταβαίνει, μεσάνυχτα, στα σύνορα (Κήπους) και απεγκλωβίζει τα φορτηγά αυτοκίνητα, που μετέφεραν τρόφιμα στο εσωτερικό της χώρας.

Τώρα με εντολή ή όχι θα σας γελάσω.

Με έλεγχο ή όχι των τροφίμων θα σας ξαναγελάσω.

Με ελαφρά την καρδιά; Αυτό δύσκολα να απαντηθεί αν δεν ρωτηθεί ο «απελευθερωτής».

Γιατί πήγε μεσονυχτίς; Αυτό ίσος να σημαίνει κρίση συνείδησης ή τρέχα να προλάβουμε.

Τα οχήματα «απελευθερώνονται», οι έμποροι ευλογούν το «Θεό» για το χέρι που έβαλε και οι απεργοί νοιώθουν να τους φεύγει η νίκη απ΄ τα χέρια τους.

Καταφεύγουν στην κοινή γνώμη και λένε τον πόνο τους καταγγέλλοντας τον συνάδελφο «απελευθερωτή».

Αποτέλεσμα: Επιστολή του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας στα Μ.Μ.Ε. που τους απαντά. Γιατί;

Αλλά ας αφήσουμε το συγκεκριμένο «γιατί» της αποστολής της επιστολής και ας ασχοληθούμε με το κείμενο της επιστολής του νέου Περιφερειάρχη.

Εκεί λοιπόν αφού διαπιστώνεται (sic) το δικαίωμα του να απεργεί κανείς., γίνεται υπόμνηση των διαδικασιών και προϋποθέσεων, που πρέπει να τηρούνται για την πραγμάτωσή της καθώς και νουθεσία περί του ότι δεν πρέπει ο Δημόσιος Υπάλληλος να ξεχνά τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητά του και να μην απαρνιέται τους κανόνες της ευπρεπούς συμπεριφοράς τόσο εντός όσο εκτός της υπηρεσίας (έμμεση απειλή), διότι δεν νομιμοποιείται (δεύτερη απειλή, ευθεία αυτή τη φορά) να κρίνει συναδέλφους απεργοσπάστες.

Και μετά τις νουθεσίες (κυβερνητικού παράγοντα σε συνδικαλιστικό κίνημα) και τις απειλές (έμμεσες-άμεσες) να και οι επιβραβεύσεις: Άξιος επαίνου και όχι ψόγου ο «απεργοσπάστης».

Στην συνδικαλιστική δημοσιοϋπαλληλική, αλλά και στην ιδιωτικού δικαίου υπαλληλική ζωή, έτσι τους ονομάζουν αυτούς που όχι μόνο δεν απεργούν, αλλά κάνουν τα πολλά για να βγει η εργοδοσία από τα αδιέξοδα της απεργίας.

Αξιος επαίνου γιατί ενήργησε συνειδητά ένεκα δημοσίου συμφέροντος επιδεικνύοντας ανθρώπινη ευαισθησία και ανταποκρινόμενος στο δημοσιοικονομικό (φανταστική λέξη) αυτονόητο καθήκον του.

Τώρα τι λέει ο κ. Περιφερειάρχης δεν το πιάνουμε, που λένε:

Ότι οι Γεωτεχνικοί και οι απανταχού απεργοί δεν έχουν ανθρώπινη ευαισθησία;

Ότι η ευαισθησία περνάει από τα κανάλια των απεργοσπαστών και των απεργοσπαστικών μηχανισμών;

Ότι η Συντονιστική Επιτροπή των απεργούντων γεωτεχνικών πρέπει να τιμωρηθεί; Ότι είναι αυτονόητο καθήκον η μη απεργία;

Γιάννης Ιωαννίδης

Εκπαιδευτικός – Συνδικαλιστής

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.